ย้อนเวลาสู่ยุค 70: สร้างชีวิตใหม่ด้วยมิติซูเปอร์มาร์เก็ต 【จบ】

ตอนที่ 108 การชี้นำที่ผิดๆ

        แล้วก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่เริ่มก่นด่า หลังจากนั้นก็ตามมาด้วยคนมากมายที่พากันถ่มน้ำลายใส่หลี่เอ้อร์เป่า

        “คนแบบนี้จะเรียกหลี่เอ้อร์เป่า (สมบัติ) ได้ยังไง ควรจะเรียกหลี่เอ้อร์โก่ว (ชาติสุนัข) มากกว่า!”

        “ใช่ หลี่เอ้อร์โก่ว เรียกมันว่าหมายังนับว่าดูถูกหมาเลย”

        หลี่เอ้อร์โก่ว เอ้ย ไม่ใช่สิ หลี่เอ้อร์เป่าถึงกับมึนงง เขาเหมือนจะยังไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ ทำไมทุกคนถึงพุ่งเป้ามาที่เขาล่ะ?

        หลี่เอ้อร์เป่ารีบอธิบาย “เปล่านะ ผมไม่ได้ทำอะไรเลย แค่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก็ทำให้ผมรู้สึกเสียใจแล้ว!”

        หลี่เอ้อร์เป่าไม่อยากถูกคนอื่นจ้องมอง เขาจึงเบี่ยงเบนความสนใจพุ่งเป้ากลับไปที่หานชีเยวี่ย “หานชีเยวี่ย ตอนนี้เธอก็เป็นคณะกรรมการของสหคามแล้วนะ เรื่องใหญ่ขนาดนี้เกิดขึ้นในชุมชน เธอกลับไม่สนใจ!”

        หานชีเยวี่ยถูกหลี่เอ้อร์เป่าทำให้ขำแล้ว ชายคนนี้นับว่าพูดเป็นอยู่นี่นา

        “สหายหลี่เอ้อร์เป่า ฉันเพิ่งเข้ารับตำแหน่งเมื่อวาน จะมีอำนาจมากขนาดนั้นได้ยังไง? ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อคืนสหคามได้ส่งคนมาจัดการปัญหาที่ชุมชนโดยเฉพาะ การที่คุณพูดแบบนี้ หมายความว่าต้องการชี้นำให้ทุกคนไม่พอใจสหคามงั้นหรือ?”

        คำพูดของหานชีเยวี่ยที่เต็มไปด้วยเหตุผลชอบธรรม ทำให้สายตาที่ทุกคนมองหลี่เอ้อร์เป่าเปลี่ยนไป

        “หานชีเยวี่ย เธอพูดจาให้ร้ายมั่วซั่ว ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น และยิ่งไม่ได้คิดแบบนั้นด้วย”

        ถึงแม้หลี่เอ้อร์เป่าจะเป็นคนขี้เกียจ แต่ที่จริงแล้วเขาก็เป็นคนฉลาดมากคนหนึ่ง เขาไม่เคยไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องที่ไม่ควรยุ่ง ถ้าวันนี้ถูกหานชีเยวี่ยใส่ร้าย อนาคตเกรงว่าคงจะลำบากแน่ ถึงเขาจะอยากอธิบาย แต่ใครจะฟังเขากันเล่า ถึงแม้คนเหล่านี้จะอิจฉาหานชีเยวี่ย แต่ระหว่างหานชีเยวี่ยกับหลี่เอ้อร์เป่า เห็นได้ชัดว่าหานชีเยวี่ยน่าเชื่อถือกว่า!

        “อย่าไปสนใจหลี่เอ้อร์เป่าเลย พวกเรารีบไปดูที่แม่น้ำกันเถอะ อย่าเสียเวลาไปมากกว่านี้เลย!”

        มีคนพูดขึ้น ทุกคนเห็นพ้องต้องกัน แต่ละคนจึงพากันวิ่งไปที่แม่น้ำ

        หานชีเยวี่ย “…” สถานการณ์แบบนี้ เธอก็ตามไม่ทันเหมือนกัน!

        เธอนึกว่าทุกคนจะวิพากษ์วิจารณ์หลี่เอ้อร์เป่าอย่างจริงจัง แต่ใครจะไปรู้ว่าจะไม่มีใครสนใจเขาเลย!

        เธอจะไปรู้ได้อย่างไรว่าคนในชุมชนต่างก็ผิดหวังในตัวหลี่เอ้อร์เป่าเกินไป เดิมทีก็ไม่อยากฟังเขาพูดอยู่แล้ว และยิ่งไม่อยากเห็นหน้าเขาด้วย ดังนั้นจึงพากันจากไป

        “ชีเยวี่ย เราไปดูกันเถอะ!” ย่าเฒ่าหานมองหานชีเยวี่ยด้วยสายตาขอความเห็น คำพูดเมื่อครู่นี้ เธอก็ได้ยินที่คนอื่นพูดแล้วเช่นกัน

        เธอกังวลว่าคนอื่นในชุมชนจะไม่พอใจหลานสาว ดังนั้นก็ไปดูสถานการณ์ด้วยกันเลยเถอะ! หานชีเยวี่ยคิดว่าไปดูก็ไม่เสียหาย ไปดูความสนุกเฉยๆ อย่างน้อยจะได้ไม่ถูกคนอื่นหาว่าเธอเย็นชา! ไม่นาน คนที่มุงดูก็พากันวิ่งมาถึงแม่น้ำ คนที่สนิทกับจ้าวหงหลิว หรือที่รู้จักกันในนามแม่ม่ายจ้าว ก็จะวิ่งเร็วกว่าคนอื่นหน่อย

        หานชีเยวี่ยประคองแขนย่าเฒ่าหาน เดินตามหลังฝูงชนไปอย่างช้าๆ

        ย่าเฒ่าหานรู้สึกแปลกใจนัก ถึงแม้ชีเยวี่ยจะไม่ใช่คนที่ชอบดูเรื่องสนุกสนาน แต่เรื่องที่เกี่ยวกับความเป็นความตายแบบนี้ เธอกลับดูสงบเย็นชาเกินไป ซึ่งนับว่าแปลกมากทีเดียว แต่สุดท้ายย่าเฒ่าหานก็ไม่ได้ถามอะไรออกมา

        กลับเป็นหานชีเยวี่ยเอง เธอรอจนกระทั่งไม่มีคนอยู่ใกล้ๆ ถึงเปิดปากพูดขึ้นว่า “คุณย่า พี่สะใภ้จ้าวถูกหนูช่วยไว้แล้วค่ะ เธอปลอดภัยดี คุณย่าไม่ต้องห่วง!”

        ย่าเฒ่าหานมองหานชีเยวี่ยด้วยความตกใจ ไม่คิดเลยว่าแม่ม่ายจ้าวจะกระโดดลงแม่น้ำเพื่อฆ่าตัวตายจริงๆ แถมยังถูกหานชีเยวี่ยช่วยไว้ได้อีก เด็กคนนี้ ทุกเช้าไม่ใช่ว่าจะขึ้นไปบนเขาหรอกเหรอ ทำไมถึงไปอยู่แถวแม่น้ำได้? แล้วก็ เธอยังเอาคนเป็นๆ ไปซ่อนไว้ที่ไหน?

        “ชีเยวี่ย แม่ม่ายจ้าวคนนี้ชื่อเสียงไม่ค่อยดีนะ!” ย่าเฒ่าหานเตือนเธอนัยๆ

        จริงๆ แล้วเธอเองก็เห็นใจแม่ม่ายจ้าวมากๆ เช่นกัน แต่ในฐานะย่า เธอต้องเตือนหลานสาว หากไปสนิทกับแม่ม่ายจ้าวมากเกินไป ไม่แน่ว่าอาจจะถูกคนติฉินนินทาได้

        ในใจย่าเฒ่าหาน หานชีเยวี่ยคือคนที่สมบูรณ์แบบที่สุด แน่นอนว่าไม่อยากให้หลานสาวถูกคนอื่นตำหนิเอา

        “คุณย่า เดี๋ยวเรากลับบ้านแล้วค่อยคุยกันนะคะ”

        ถึงแม้รอบๆ จะไม่มีใคร แต่ถ้าเกิดมีคนผ่านมาหรือมีคนหูดีได้ยินเข้า เช่นนั้นก็คงจะยุ่งยากแล้ว

        “งั้นเรารีบไปกันเถอะ ดูเสร็จแล้วก็รีบกลับบ้านกัน!” ในเมื่อช่วยคนไว้ได้แล้ว ย่าเฒ่าหานก็คิดว่าไม่จำเป็นต้องไปมุงดูแล้วก็ได้

        คนเรามีชีวิตอยู่ ยังมีเรื่องอื่นที่ควรทำอีกมาก

        ทั้งสองคนตามไปที่แม่น้ำจริงๆ ที่ริมแม่น้ำไม่มีร่องรอยอะไรเหลืออยู่แล้ว ทุกคนต่างก็เดินหาไปทั่วอย่างไร้ทิศทาง หวังว่าจะเจอร่องรอยการกระโดดลงแม่น้ำของแม่ม่ายจ้าว แต่น่าเสียดายที่สุดท้ายก็ไม่เจออะไรเลย

        หานชีเยวี่ยกับย่าเฒ่าหานยืนดูอยู่ด้านหลัง

        “หรือไม่ เราลองไปหาดูทางท้ายน้ำไหม? ” มีคนเสนอขึ้น

        เพราะอย่างไรเสีย ถึงจะเจอจุดที่กระโดดลงแม่น้ำ แต่ก็คงไม่เจอตัวคนอยู่ที่เดิมอยู่ดี ไม่ว่าจะตายหรือเป็นคนก็ต้องไหลไปตามน้ำ ข้อเสนอนี้ได้รับการสนับสนุนจากทุกคน “ใช่ เราควรไปหาดูทางท้ายน้ำ”

        “แต่ถ้าไปหาดูทางท้ายน้ำ ถ้าเกิดไปไกลขึ้นมาแล้วกลับมาทำงานไม่ทันจะทำอย่างไร? ”

        แต่ก็มีบางคนที่ลังเล กังวลว่าจะไปทำงานสาย ถึงการช่วยคนจะเป็นเรื่องที่ดี แต่ถ้าไปทำงานสาย ก็ถือว่าเป็นความผิดของตัวเอง โชคดีที่ในตอนนั้น ผู้นำชุมชนได้ยินข่าวแล้วก็รีบตามมาทันที

        “พวกเธอทั้งหลาย ไปตามหาคน เจอแล้วค่อยไปทำงาน...” ผู้นำชุมชนชี้ไปที่หญิงสาวและชายฉกรรจ์ไม่กี่คน

        “หาจนถึงบ่าย ถ้ายังหาไม่เจออีกก็ไปทำงานซะ!” ผู้นำชุมชนพูดด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างหนักแน่น

        การที่พูดแบบนี้ไม่ได้หมายความว่าเขาใจดำ แต่คนที่ตกน้ำ ถ้าหาไม่เจอภายในตอนเช้า แปดในสิบส่วนก็คงจะไม่มีชีวิตรอดแล้ว ในเมื่อผู้นำชุมชนจัดการแล้ว หลายคนจึงกลับบ้านไปเตรียมตัวกินข้าวเช้าแล้วไปทำงาน

        หานชีเยวี่ยกับย่าเฒ่าหานเองก็กลับบ้านพร้อมกับคนอื่นๆ เช่นกัน พอกลับถึงบ้าน ย่าเฒ่าหานก็ดึงหานชีเยวี่ยไปที่ห้องโถงเพื่อถามเรื่องราวให้แน่ชัด หานชีเยวี่ยก็เล่าเรื่องราวโดยสังเขป เรื่องนี้ หานชีเยวี่ยไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังย่าเฒ่าหาน เธอไม่ใช่คนดื้อรั้นและรู้ดีว่าเรื่องใหญ่แบบนี้ จำเป็นต้องมีคนช่วยเหลือ ตัวเธอเองคนเดียว ย่อมไม่สามารถจัดการทุกอย่างได้

        “ตู้ซิ่วอิง นางสารเลวไร้ยางอาย! แม้แต่เรื่องแบบนี้ก็ยังทำลงไปได้!” 

        ย่าเฒ่าหานเป็นแม่ม่าย เธอจึงรู้สึกเห็นใจและเข้าใจจ้าวหงหลิวที่เป็นแม่ม่ายเหมือนกัน

        ก่อนหน้านี้ ถึงแม้เธอจะไม่พอใจที่จ้าวหงหลิวมีความสัมพันธ์กับหลี่โก่วเชิ่ง แต่พอได้ยินว่าจ้าวหงหลิวถูกคนอื่นวางแผน เธอก็โกรธมาก อยากจะไปจัดการคืนความยุติธรรมให้จ้าวหงหลิวด้วยตัวเอง

        “คุณย่า จากที่หนูฟัง พวกเขาดูเหมือนจะอยากให้สะใภ้จ้าวไปแต่งงานผีค่ะ”

        ถึงแม้หานชีเยวี่ยจะไม่แน่ใจ แต่หลังจากวิเคราะห์อย่างจริงจังแล้ว เธอคิดว่านี่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด ย่าเฒ่าหานพูดว่า “ยังมีเรื่องงมงายแบบนี้อยู่อีกเหรอ?”

        “คุณย่า เรายืนเฉยๆ มองพี่จ้าวถูกคนอื่นวางแผนใส่แบบนี้ไม่ได้นะคะ! หลี่เอ้อร์เป่ากับตู้ซิ่วอิงกำลังจะฆ่าคนเลยนะคะ”

        ย่าเฒ่าหานขมวดคิ้วบอกว่า “แต่เราเองก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน!”

        เรื่องแต่งงานผี เมื่อหลายปีก่อนมีเยอะมาก บางคนถึงขั้นฝังทั้งเป็นด้วยซ้ำ แต่ช่วงไม่กี่ปีมานี้ มีการห้ามไม่ให้พูดเรื่องเหนือธรรมชาติและเรื่องงมงาย ไม่ให้เชื่อเรื่องเหล่านี้ พวกเขาจึงไม่ได้ยินเรื่องแบบนี้มานานแล้ว