“ ก็ไสหัวเข้ามาเลยซิ”
“ ไอ้เด็กเมื่อวานซืน ข้าจะบี้แกให้แบนติดดินไปเลย”
ร่างกายของนักบุญเปาโลที่มีความเมตตาต่อสรรพสิ่ง ปราบผีร้ายเพื่อชาวประชา บัดนี้มิอาจต้านพลังของปีศาจแห่งตัณหา แอสโมดิวส์ได้ ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่า มีเขางอกออกมาสองเขา ก้าวเดินมาหาหยางเทียนอย่างช้าๆ
“ข้าแต่พระเจ้าที่สถิตในทั่วหล้า ข้าขออัญเชิญพลังของท่าน จงมาประสิทธิ์ในปืนสั้นของข้า เพื่อพิทักษ์ปกป้องคุ้มภัยเหล่าสาวกของท่านทั้งหลาย แล้วเพื่อจัดการกับเจ้าปีศาจที่แสนชั่วร้าย นามว่า แอสโมดิวส์ หนึ่งในปีศาจชั่วร้ายทั้ง 7 ออกไปจากร่างนักบุญเปาโล สาวกผู้ภักดีต่อท่านด้วยเทอญ”
หยางเทียนพูดตามที่ได้ยินมาจากท่านนักบุญเปาโล คิดว่า พระเจ้าคงต้องเข้าใจและมอบพลังมาให้แน่ๆ
“ ไอ้เด็กโง่ ไม่มีพระเจ้าที่ไหน รับฟังคำอ้อนวอนจากเด็กอย่างเจ้าหรอก”
เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !!!! หยางเทียนกระหน่ำยิงร่าง ที่เป็นสีแดงกล่ำ เต็มไปด้วยมัดกล้าม แต่กระสุนเจาะเกราะหาได้ ระคายผิวของมันไม่
“ ตายล่ะ พระเจ้าไม่ได้ยินจริงๆ ด้วย เทพซ่อนเร้น ออกมาช่วยผมด่วนเลย”
ตูม !! หยางเทียนยิงจนหมดกระสุน แล้วก็เจอบาทา เข้าเต็มๆ ร่างกระเด็นไปกระแทกกับ เก้าอี้ที่อยู่ในวิหาร หักกระเด็นไปหลายตัว หยางเทีนทั้งเหวี่ยง เข็มปลิดวิญญาณ ทั้งยิงปืนจนหมดกระสุน แต่ก็หาทำอะไรมันได้ไม่ ปีศาจไล่ทุบหยางเทียนอย่างบ้าคลั่งแต่ หยางเทียนก็หลบได้อย่างหวุดหวิด แต่ว่าสุดท้าย มันกลับใช้พลังอำนาจปีศาจ สะกดร่างของหยางเทียนเอาไว้ ทำให้ไม่สามารถขยับตัวได้
“ ข้าแต่พระเจ้าที่สถิตในจักรวาล ตอนนี้ข้าจะแย่อยู่แล้ว ท่านจะปล่อยให้ปีศาจชั่วร้ายนี้ ทำลายคนดีๆ เช่นข้าได้อย่าง โปรดประทานอำนาจศักดิ์สิทธิ์ให้ข้าด้วย”
หยางเทียนตะโกนลั่น แต่สิ่งที่ได้ คือ กำปั้นไม่มีรู ซัดเข้าหน้าอกหยางเทียนจน กระดูกซี่โครงหักไป สองซี่ หยางเทียนกระเด็นเข้าไปที่ นอนในน้ำพุ ที่อยู่ใต้รูปปั้นพระแม่มาเรียอุ้มพระบุตร ทันใดนั้น รูปปั้นของ อัครทูตสวรรค์มิคาเอล ที่ถือหอกสีดำ ยืนเป็นองครักษ์ด้านข้างพระแม่มาเรีย กับโน้มตัวยื่นหอกให้กับหยางเทียน
“ เฮ้ย จริงๆ หรือนี่” หยางเทียนไม่รอช้า คว้าหอกสีดำ ที่เต็มไปด้วยสนิม ก็กระโดดลอยตัวกลางอากาศ หลบกำปั้นยักษ์ที่ต่อยวืดไป แล้วตีลังกาข้ามหัว ปักหอกสีดำเข้ากลางหัวของ ปีศาจตัณหา แอสโมดิวส์ มันทิ่มเข้าไปจนมิดด้าม จนทะลุปักคากับพื้น ปีศาจตัณหา แอสโมดิวส์ กลับยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหอ เหอ มันล้วงมือเข้าไปในสีข้างของตนแล้วดึงหอกสีดำ ออกมาจากร่างของมันอย่างง่ายดาย คล้ายกับร่างของมันทำด้วยของเหลว แล้วก็กลับคืนสู่สภาพเดิม
“ จ้าวมิคาเอล แน่จริงก็ออกมาซิ คิดหรือว่า แค่หอกเหล็กเก่าๆ จะทำอะไรร่างอมตะของข้าได้”
“ เจ้าเด็กน้อย ข้าไม่อาจปรากฏตัวในโลกแห่งนี้ เพื่อปราบมันได้ แต่ข้าสามารถมอบพลังพระเจ้าของข้า ให้เจ้าไปปราบมันได้ เตรียมตัวรับพลัง” รูปปั้นเอ่ยออกมาอย่างน่าพิศวง
“ ส่งมาได้เลย”
แล้วแสงสีขาวก็สาดส่องมาจากฟากฟ้า ส่องลงมาที่ร่างของหยางเทียน ซึ่งบัดนี้ กระดูกที่แตกหัก ก็เชื่อมสนิทไปแล้ว คราวนี้ได้พลังของ พระเจ้า จากอัครทูตสวรรค์มิคาเอล ก็ทำให้ร่างของหยางเทียน ก็มีพลังลำแสงขึ้นจากขาไล่มาจนศรีษะ พุ่งขึ้นมาจนลำแสงครอบร่าง หยางเทียนเอไว้
“ โอ้ เหมือน รู้สึกว่า เราจะกลายเป็นซุปเปอร์แมนไปแล้วนะเนี่ย”
หยางเทียนเริ่มได้ใจ จึงพุ่งร่างเข้าใส่ ปีศาจตัณหา แล้วชกเข้าที่ลำตัวของมัน ตูม !! หยางเทียนเคลื่อนไหวได้รวดเร็ว พอปล่อยหมัดออกไป ปีศาจตัณหาก็ลอยไปตามแรงหมัด หยางเทียนทั้งเตะก้านคอ จนร่างยักษ์ร่วงไปกองกับพื้น หยางเทียนกระโดดกระทืบซ้ำอีก จนมันจมพื้นวิหาร ยังไม่พอหยางเทียนยังจับขามันฟาดไปกับพื้น หลายสิบครั้ง แล้วท่าสุดท้าย จับมันโยนกลางอากาศ แล้วกระโดดไซด์คิก เข้ากลางอกของมัน จนร่างมัน พุ่งทะลุ ออกไปนอก วิหารศักดิ์สิทธิ์
หยางเทียนเคลื่อนตัวเข้าไปหาอีกที หมายจับเขาของมันหักทิ้ง แต่ว่า พลังพระเจ้ากลับหายไปเฉยเลย มีเสียงได้ยินมาจากรูปปั้นในวิหารว่า
“ เจ้าหนุ่มน้อย ข้าลืมบอกไป พลังนี้ใช้ได้แต่ในวิหารศักดิ์สิทธิ์นี่เท่านั้น”
“ อ้าว... ตายล่ะ”
หยางเทียนกำลังจะหนีเข้าไปแต่ไม่ทันแล้ว ปีศาจตัณหา แอสโมดิวส์ จับขาหยางเทียนไว้ได้ แล้วจับฟาดกับพื้นบ้าง
เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ แค่สี่ที่ หยางเทียนก็แน่นิ่งไปเสียแล้ว
“ ไอ้เด็กบ้า” ปีศาจตัณหา แอสโมดิวส์ กระทืบเข้าที่หัวของหยางเทียนจนจมดินไป
“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า มาเลยไอ้ มิคาเอล ข้าอยู่ที่นี่แล้วไง ใครหน้าไหนจะมาทำอะไรข้าได้เล่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
ทันใดนั้นเอง ร่างของหยางเทียนก็ลอยขึ้นกลางอากาศ ปรากฏนัยน์ตาสีฟ้า ส่องมา
“ ข้านี่ไง ไอ้ปีศาจควายโง่”
หยางเทียนตาสีฟ้า เอ่ยมาทางด้านหลัง ปีศาจตัณหา แอสโมดิวส์ หันกลับไป
ไม่ทันได้อ้าปาก ก็ถูกฝ่าเท้า เตะเข้ากราม เปรี้ยง !! ร่างเซถลาคว่ำหน้าไปกับพื้น หยางเทียน จับเขามันทั้งสอง แล้วกระชากดึงออกมา
อ๊ากกกกกก !!! ร่างวิญญาณของมันถูกกระชากออกมาพร้อมกับเขาทั้งสอง
ร่างของนักบุญเปาโลก็กลายร่างเป็นคนปกติ
“ ปล่อยข้า แกเป็นใครกันวะ” วิญญาณปีศาจตัณหา หันมามองหน้าหยางเทียนอยากรู้ว่าเป็นใครกันแน่
“ อย่างเจ้า ยังไม่คู่ควร” มือของหยางเทียนปรากฏเพลิงสีน้ำเงิน ปล่อยออกมาเผาผลาญร่างวิญญาณปีศาจตัณหา แอสโมดิวส์ จนหายไปในอากาศ
“ คำนับท่านมหาเทพ ที่แท้ข้าก็เป็นห่วงเด็กคนนี้มากไป” เงาร่างบางเบาของอัครทูตสวรรค์มิคาเอล กล่าวคำนับ หยางเทียนตาสีฟ้า
“ ขอบคุณที่ช่วย เด็กน้อยนี่ ยังต้องฝึกฝนอีกเยอะ ข้าเพียงช่วยมันในยามคับขันเท่านั้น”
“ เรื่องปีศาจที่เหลือ..”
“ เรื่องนั้น อยู่ที่ชะตาของมนุษย์ แต่สุดท้าย พวกมันก็ไม่มีทางรอดพ้น กฏธรรมชาติไปได้ ท่านไม่ต้องห่วงไป”
ทูตสวรรค์มิคาเอล ได้แต่คำนับแล้วหายไป หยางเทียนนัยน์ตาสีฟ้าก็หายไปเช่นกัน ส่วนหยางเทียนก็สลบไปเช่นกัน ไม่นานนัก อาเปียว ก็กลับเข้ามาดูลาดเลา เห็นสภาพ วิหารพัง ยับ ผนังก็ทะลุเป็นรูปตัวคน แสดงว่าผ่านการต่อสู้กันมาอย่างหนักจึงรีบออกมาดู พบว่า ท่านนักบุญเปาโล เริ่มได้สติขึ้นมา ส่วนหยางเทียนนั้นยังนอนสลบอยู่ ทุกคนเลยไปช่วยกัน พาทั้งสอง ไปห้องพัก
“ เกิดอะไรขึ้น มีใครรู้บ้างไหม” นักบุญเปาโลเอ่ยขึ้นอย่างมึนงง
“ ท่านเปาโล ถูกปีศาจตัณหา แอสโมดิวส์เข้าสิง พวกเราพยายามช่วย แต่ไม่สำเร็จ ถูกซัดจนสลบกันไปหมด สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ตื่นขึ้นมา พบว่า วิหารศักดิ์สิทธิ์ก็มีสภาพแบบนี้”
“ หยางเทียนคงต้องรู้แน่” อาเปียวเอ่ยจบ หยางเทียนก็สลึมสลือออกมา
“ อ้า นี่ผมยังไม่ตายหรือนี่”
“ ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
“ เรื่องนี้ น่าจะเป็นฝีมือ อัครทูตมิคาเอล ปรากฏร่าง สู้กับปีศาจ ผมหนีไม่ทัน โดนปีศาจอัดจนสลบไป”
“ ที่แท้ ท่านอัครทูตสวรรค์ก็ไม่ทอดทิ้ง สาวกของท่าน เรื่องนี้สำคัญมาก หลวงพ่ออยากให้พวกคุณทุกคน ห้ามเปิดเผยสิ่งใดๆ ที่เกิดขึ้นที่นี่ โอ้ มหัศจรรย์จริงๆ นี่มันเป็นหอกศักดิ์สิทธิ์ของท่านมิคาเอลแน่ๆ เลย พ่อต้องนำกลับไปสำนักวาติกัน เพื่อทำการเก็บเอาไว้บูชา”
หยางเทียนมอง หอกสีดำที่มีแต่สนิม ตาปริบๆ ไม่มีอะไรจะเอ่ย
“ ทางสำนักวาติกันต้อง ออกหนังสือขอบคุณ ให้พวกคุณทุกคน ที่ได้ช่วยปราบปีศาจตัณหา แอสโมดิวส์ในครั้งนี้ พวกเราล่ามันมาเป็นพันปี ไม่เคยสำเร็จเลยสักครั้ง แต่วันนี้ ถือป็นความภาคภูมิใจ ของ หน่วยไล่ผี ของพวกเรามาก”
หยางเทียนยิ้มแห้งๆ แล้วก็ไม่พูดอะไร
แล้วนักบุญเปาโล ก็รีบนำหอกสีดำสนิมเขรอะ ใส่กล่องอย่างดี นั่งเครื่องบินกลับ สำนักวาติกันไปในทันที
หยางเทียนไม่รู้เกิดอะไรขึ้น และไม่อยากคิดให้เปลืองสมองรอดชีวิตมาได้ก็ถือว่าโอเคแล้ว งานนี้ผ่านไป หยางเทียนได้หยุดสามวัน ช่วงนี้ทางเจนนิสแจ้งว่า ได้ซื้อหุ้นโรงพยาบาลหัวเฉียวไปสามสิบเปอร์เซนต์ 450 ล้านเหรียญดอลล่าร์
ในราคาเฉลี่ยหุ้นละ 15 เหรียญ
“ ตอนนี้ หุ้นยังคงทรงตัว เพราะมีแรงซื้อจากของเรารายเดียว ทำให้ตลาดหุ้นเริ่มจับตามองว่า เราจะปั่นหุ้นหรือไม่”
“ ใครอยากขาย ก็ซื้อขึ้นมา ไม่ต้องห่วงเรื่องเงิน”
“ ตอนนี้มีลูกชายของ เจ้าของโรงพยาบาลติดต่อมาว่า พวกเขามีหุ้นอีก 30 % อยากขายให้เราทั้งหมด แต่ขอขายในราคา หุ้นละ 20 เหรียญ ไม่ทราบว่า คุณหยางสนใจหรือไม่”
“ สนใจ เรียกเขามาทำสัญญาได้เลย”
“ แต่ว่าเงินของเราคงไม่พอแน่”
“ ไม่ต้องห่วง พรุ่งนี้ผมจะหาเงินมาให้เอง”
หยางเทียนออกจากบ้านทันที แล้วมายืนอยู่ที่หน้าคาสิโนลาสเวกัส
“ พวกแกติดหนี้ฉันไว้ วันนี้ฉันมาทวงคืนแล้ว”
หยางเทียนก้าวเท้าเข้า คาสิโนแห่งนี้ พบว่า ด้านทางเข้า มีมังกรเก้าตัว แสดงกรงเล็บ คอยขูดทรัพย์ นักเล่น แล้วทางเข้า ยังมีปี่เซี๊ยตัวใหญ่ อ้าปากกว่า คอยดูดเงิน ลูกค้า หยางเทียนเดินผ่าน ใช้มือลูบที่ตูดของมัน โดยที่ในมือนั้นมีต้ำเต้ากำลังดูดทรัพย์จาก ปี๋เซี๋ยตัวใหญ่ อีกที ส่วนกรงเล็บมังกร ก็ถูก ยันต์แปดทิศที่ห้อยคอสะท้อนไปจนหมด หยางเทียน มีเงินแลกชิพ ห้าล้านเหรียญ แล้วเข้าไปเล่นบาคาร่า เพียง ห้าเกมส์ ได้มา 160 ล้านเหรียญ จากนั้นพนักงานเห็นว่า หยางเทียนเล่นหนักขนาดนี้ เลยเชิญขึ้นไปชั้น สอง ที่มี เซียนพนัน คอยจัดการกับ นักเล่นกระเป๋าหนัก
หยางเทียนก็เล่นเพียง 5 เกมส์เท่านั้น คาสิโนลาสเวกัส ก็แทบคลั่ง ร้อนรนกันไปทั้ง คาสิโน เพราะหยางเทียน เล่นได้มา รวมแล้ว 2,560 ล้านเหรียญดอลล่าร์ไปแล้ว จนผู้จัดการคาสิโนต้องขอให้หยางเทียน หยุดเล่น บาคาร่า ในครั้งนี้ พร้อมกับค่าจ้าง 500 ล้านเหรียญ
“ ไม่มีปัญหา ผมเลิกเล่นบาคาร่าก็ได้ แต่ผมสามารถเล่นอย่างอื่นได้ไหม”
“ ได้ ครับ แต่ว่า คุณหยางฝีมือระดับนี้ หากว่า ยอมเป็นที่ปรึกษา ของคาสิโนเรา คุณหยางต้องการเงินเท่าไรก็บอกมาได้เลย”
หยางเทียน เห็นผู้จัดการคนนี้พูดจาเช่นนี้ก็ไม่โกรธอะไร เพราะรู้แล้วว่า ผู้บริหารคนก่อน ถูกสั่งย้ายไปแล้ว แม้เขาเล่นได้มากขนาดนี้ ก็ไม่มีท่าที่ข่มขู่ หรือ คิดร้ายใดใด ถือว่าเป็นมืออาชีพทีเดียว
“ ผมขอแนะนำ ให้คุณหยางลองเล่นกับ พวกเซียนพนัน พวกนี้ เล่นได้เสียกันเป็นร้อย เป็นพันล้าน พวกเขาจ้าง เซียนจากทั่วโลกมาแข่ง แล้ว พวกเศรษฐีทั่วโลกก็จะมาถือหุ้น ข้างเซียนพนันที่พวกเขาไว้ใจ หากคุณหยางร่วมเล่นด้วย ทางเราจะส่งคุณหยางเล่นในนามคาสิโนของเรา เสียทางคาสิโนลาสเวกัส เราจ่าย แต่ถ้าได้ คุณหยาง รับไป ห้าสิบเปอร์เซนต์ของเงินรางวัล สนใจไหมครับ” อัลเฟรด ผู้จัดการชาวฝรั่งเศษ เอ่ยอย่างชัดถ้อยชัดคำ
“ พนันแบบไหน”
“ โป๊กเกอร์ 5 คนครับ”
“ ดี ลองดูก็ได้ อยากรู้นัก ว่าเล่นกับเซียนพนันแล้วจะเป็นอย่างไร”
“ เชิญคุณหยางเทียน เข้ามาพักที่ห้องรับรองก่อน ผมจะไปเรียนให้เจ้านายทราบก่อน”
ไม่นาน อัลเฟรด ก็เดินเข้ามาหา แล้วบอกว่า
“ เรียบร้อย อีก สามสิบนาที เริ่มแข่งได้ จะมี เซียนพนันจากมาเก๊า จากแอลเอ จากเซี่ยงไฮ้ และ จากโตเกียว กองกลาง จะเริ่มต้นที่คนละ 10 ล้านเหรียญ แล้วก็สามารถเทได้กันอย่างเต็มที่เลยครับ”
หยางเทียนพยักหน้ารับทราบ แล้วพอเห็นคู่แข่งทั้งสี่ ก็ได้แต่ตกใจ เพราะทั้งสี่ล้วนมี เครื่องรางศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกับหยางเทียนทั้งนั้น
“ เอาละซิ งานนี้ มาดูกัน ว่าเครื่องรางศักดิ์สิทธิ์ของใคร จะเจ๋งกว่ากัน” หยางเทียนรู้สึกสนุกกับการแข่งตรงหน้านี้เสียแล้ว.....