ข้ามมิติทั้งที ดันมาอยู่ยุครังสี

บทที่ 205 ทองคำย่อมเปล่งประกาย(ฟรี)

โชคดีที่ไม่เกิดเรื่องร้ายแรง ฉีซวี่ไม่เพียงกลับมาอย่างปลอดภัย แต่ยังปกป้องชิ้นส่วนสำคัญของอุปกรณ์กรองของฐานไว้ได้ ช่วยประหยัดทรัพย์สินมูลค่าหลายพันล้านให้กับฐาน

ครั้งที่สาม ก็คือตอนที่ฉีซวี่คว้าอันดับหนึ่งในการแข่งขันรอบคัดเลือกครั้งนี้

เหล็กคมย่อมแทงทะลุผ้า ทองคำย่อมเปล่งประกายในความมืด แสงของฉีซวี่ได้มาถึงจุดที่ไม่อาจซ่อนเร้นได้อีกต่อไป

ถ้าเป็นคนอื่น จะสามารถใช้ความสามารถของตัวเองผลักดันลูกชายที่ไร้ความสามารถของเขาขึ้นมาอยู่อันดับสองได้หรือ?

เขาไม่เชื่อ แต่ถ้าเป็นฉีซวี่ ทุกอย่างก็มีเหตุผล

และสมองของฉีซวี่ไม่ได้ธรรมดา ถึงขั้นพูดได้ว่าเขาเข้าใจธรรมชาติของมนุษย์อย่างลึกซึ้ง

ถ้าเขาแค่ปกป้องทรัพย์สินของฐาน หรือแค่ได้ผลงานดีในการแข่งขัน ฐานก็จะฝึกฝนเขา แต่ทั้งหมดนั้นเป็นเพียงการทำหน้าที่ การเลื่อนตำแหน่งและการใช้งานโดยไม่มีความรู้สึกส่วนตัวใดๆ

แต่เขาดึงเหอเจียจวินให้ขึ้นมาด้วย แก้ปัญหาความกังวลที่ใหญ่ที่สุดของเหอเว่ย แน่นอนว่าเหอเว่ยจะต้องสนับสนุนทรัพยากรให้ฉีซวี่อย่างเต็มที่

การวางแผนครั้งนี้ของฉีซวี่ เท่ากับเลือกตระกูลเหอจากกลุ่มผู้มีอำนาจต่างๆ ในฐานหมิงเยว่ เรื่องครั้งนี้ ถือเป็นการแสดงความจงรักภักดีของเขา

แน่นอนว่าเขาจะต้องให้คำตอบที่น่าพอใจกับฉีซวี่ เป็นการตอบรับการเข้าร่วมของเขา

ดาวดวงใหม่เช่นนี้ แน่นอนว่าเป็นคนที่กลุ่มผู้มีอำนาจทุกกลุ่มต้องการแย่งชิง เขาจะไม่ปฏิเสธโอกาสนี้เด็ดขาด

เหอเว่ยกำชับเหอเจียจวิน 

"อีกสองการแข่งขันข้างหน้า เมื่อฉีซวี่ช่วยลูกครั้งหนึ่งแล้ว เขาจะต้องพาลูกไปจนถึงที่สุด สองสามวันนี้ก็ออกกำลังกายให้ดี กินให้น้อยลง เพื่อไม่ให้เป็นภาระของเขา"

เหอเจียจวินรับคำอย่างว่าง่าย

เหอเว่ยส่งคุณหลินไปพบฉีซวี่ที่กองพันทันที ทั้งสองมีการพูดคุยอย่างลับๆ จากนั้นก็กลับมารายงานกับท่านผู้นำใหญ่

"ท่าน ในสามตำแหน่ง เขาเลือกตำแหน่งที่อันตรายที่สุด"

เหอเว่ยเงยหน้าด้วยความประหลาดใจ

ตำแหน่งที่เขาสามารถหาให้ฉีซวี่มีทั้งหมดสามตำแหน่ง

ตำแหน่งแรก: รองหัวหน้าหน่วยขนส่ง งานนี้ความเสี่ยงไม่มาก เพราะเส้นทางคุ้นเคยหมดแล้ว ทำหน้าที่ขนส่งสินค้าไปมาระหว่างฐานหมิงเยว่และฐานโดยรอบ

ในกรณีที่รถบรรทุกไม่เต็ม การแอบนำสินค้าส่วนตัวไปขายระหว่างการเดินทาง ถ้าบริหารจัดการดีก็สามารถสร้างกำไรไม่น้อย

นี่เป็นตำแหน่งที่ลูกหลานชนชั้นกลางและระดับสูงพยายามแย่งชิงกัน

ตำแหน่งที่สอง คือหัวหน้าหน่วยบุกเบิก

ถ้าฉีซวี่ไม่อยากเป็นรอง ในฐานก็มีเพียงตำแหน่งเดียวนี้ที่ว่าง

เหตุผลก็คือ อัตราการเสียชีวิตของหน่วยบุกเบิกสูงเกินไป ไม่เพียงแค่ตำแหน่งรอง แม้แต่ตำแหน่งหัวหน้าก็ไม่มีใครอยากทำ

ถ้าฉีซวี่ไม่ได้ช่วยเหอเจียจวินผ่านการแข่งขัน ไม่ได้มีความสัมพันธ์ส่วนตัวกับเหอเว่ย เขาก็ไม่มีทางเลือก จำเป็นต้องไปอยู่หน่วยบุกเบิกนี้

ตอนนี้มีทางเลือกแล้ว คนปกติใครๆ ก็จะเลือกไปหน่วยขนส่ง อย่างแย่ที่สุดก็ไปหน่วยส่งกำลังบำรุง!

กล้าเลือกหน่วยบุกเบิก หรือต้องมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าต่อการเลื่อนตำแหน่ง หรือไม่ก็ต้องมีความมั่นใจในความสามารถของตัวเองเหนือคนทั่วไป

เหอเว่ยพยักหน้า เมื่อฉีซวี่เลือกเส้นทางนี้เอง เขาก็ได้แต่หาทางเพิ่มผลประโยชน์ให้เขา

เหลียนเซวียนคนนั้น... ดูเหมือนจะพาทหารรับจ้างเกษียณหลายคนตั้งทีมล่าสัตว์ เขาสามารถให้ทีมของเหลียนเซวียนตามหลังทีมบุกเบิกของฉีซวี่ แค่เก็บของที่ตกหล่น รายได้ก็พอให้ทั้งครอบครัวใช้ชีวิตอย่างมั่งคั่งแล้ว

---

การแข่งขันรอบคัดออกรอบแรกจบลง ไม่มีเวลาพักผ่อนและเตรียมตัว ในคืนเดียวกันก็เริ่มรอบคัดออกรอบที่สอง

ผู้ที่ได้ 200 อันดับแรกมีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันในรอบนี้

อย่างไรก็ตาม การแข่งขันรอบที่สองแตกต่างจากรอบแรกโดยสิ้นเชิง ในรอบแรกมีปืน แต่ที่นี่ไม่มี และทุกคนที่เข้าสู่การแข่งขันจะมีภารกิจ ต้องคัดผู้เข้าแข่งขันออกด้วยตัวเองสองคน และต้องฆ่าสัตว์กลายพันธุ์ระดับสูงหนึ่งตัว สัตว์กลายพันธุ์ระดับกลางสองตัว และสัตว์กลายพันธุ์ระดับต่ำสามตัว จึงจะถือว่าทำภารกิจสำเร็จ

เมื่อเทียบกับการแข่งขันครั้งนี้ การแข่งขันรอบแรกถือเป็นเพียงการลองน้ำ การแข่งขันรอบที่สองจึงเป็นช่วงเวลาแห่งการฆ่าฟันอย่างแท้จริง

แต่ถึงแม้จะเป็นการแข่งขันรูปแบบนี้ ลูกหลานรุ่นที่สองก็ยังคงสามารถใช้พลังเงินซื้อคะแนนได้

ผู้เข้าแข่งขัน 200 คนเข้าสู่สนาม ในนี้มีลูกหลานชนชั้นกลางและชนชั้นสูงประมาณ 30 คน มีมือปราบ 100 คนที่พวกเขาซื้อมา ที่เหลือคือผู้เข้าแข่งขันจริงๆ ที่ไม่มีเงินซื้อทรัพยากร

ในการแข่งขันครั้งนี้ จาก 200 คน สุดท้ายจะมีเพียง 10 คนที่ผ่านเข้ารอบ

การแข่งขันไม่จำกัดการจัดทีมอย่างอิสระ แต่แต่ละทีมต้องไม่เกิน 10 คน

ดังนั้น เมื่อเข้าสู่สนามแข่ง คุณชายหลายคนรีบรวมตัวกับมือปราบของตน

ทีมลั่วอวี่ 10 คน ทีมหวังจินสุ่ย 10 คน ทีมจางฉีอวี่ 10 คน ทีมหลี่ปิงเฟิง 10 คน ทีมเหอเจียจวิน 10 คน

เนื่องจากเหอเว่ยไม่เคยคิดว่าลูกชายของตนจะเข้ารอบคัดออกรอบที่สอง จึงไม่ได้เตรียมมือปราบให้เขา

ผลก็คือเหอเจียจวินกลับพุ่งขึ้นมาอยู่อันดับสอง ต้องรีบจัดทีมให้เขาแน่นอน แต่คนที่สามารถเข้าสู่สนามมีจำกัด คนที่มีฝีมือดีล้วนถูกคนอื่นจองไว้หมดแล้ว

ตอนนี้เขาต้องการจัดทีมให้ลูกชาย ก็ต้องเลือกจากคนที่เหลือ แม้คนเหล่านี้จะมีความสามารถด้อยกว่า แต่ยังดีกว่าไม่มี ถ้าจริงๆ แล้วไม่ได้ ก็ใช้เป็นเหยื่อล่อก็ยังได้

อย่างไรก็ตาม มีฉีซวี่เป็นอาวุธมหาประลัย คนเดียวก็เทียบเท่าสิบคน

---

การแข่งขันเริ่มต้น ผู้เข้าแข่งขัน 200 คนทยอยเข้าสู่สนาม พวกเขาไม่มีอาวุธใดๆ ติดตัว ในสนามก็ไม่มีถุงทรัพยากรให้เก็บ

แต่ละคนได้รับเสื้อคลุมขนสัตว์หนึ่งตัว น้ำแร่หนึ่งขวด และเครื่องตรวจจับราคาถูกหนึ่งเครื่อง สิ่งเหล่านี้จำเป็นสำหรับการเอาชีวิตรอด จึงแจกให้ทุกคน

นอกจากนี้ สนามแข่งวันนี้แตกต่างจากรอบแรก สนามรอบแรกเป็นสถานที่ที่กำหนดไว้แล้ว สัตว์กลายพันธุ์ชนิดใดที่จะปล่อยเข้าไป ก็ล้วนถูกวางแผนโดยคณะกรรมการล่วงหน้า แต่สนามแข่งรอบที่สองคือพื้นที่รกร้างที่แท้จริง

มักจะมีการพัฒนาโดยหน่วยบุกเบิกล่วงหน้าหนึ่งวัน ฆ่าสัตว์กลายพันธุ์ขนาดใหญ่ส่วนใหญ่ไปแล้ว หลังจากนั้นก็กั้นพื้นที่เป็นสนามแข่งขัน แล้วปล่อยผู้เข้าแข่งขันเข้าไป

ในเวลานี้ มักจะมีสัตว์กลายพันธุ์ที่ซ่อนตัวอยู่ในที่มืดหลงเหลืออยู่ในสนาม หากสัตว์กลายพันธุ์มีจำนวนไม่เพียงพอ คณะกรรมการก็จะจับสัตว์กลายพันธุ์มีชีวิตมาปล่อยเพิ่ม

ทุกคนที่เข้าสู่สนามจะต้องลงนามในสัญญาชีวิตและความตาย เมื่อเข้าไปในสนามแล้ว ชีวิตและความตายเป็นความรับผิดชอบของตัวเอง

ไม่ว่าคุณจะถูกสัตว์กลายพันธุ์กัดตาย หรือเสียชีวิตในระหว่างการต่อสู้กับผู้เข้าแข่งขันคนอื่น คณะกรรมการจะไม่รับผิดชอบ

นั่นเท่ากับว่า ในการแข่งขันครั้งนี้ การฆ่าคนไม่ผิดกฎหมาย

---

เหอเจียจวินพาน้องชายแปดคนของเขาไปพบฉีซวี่ 

"พี่ฉีซวี่ พวกเรามาเป็นทีมกันเถอะ ผมตั้งใจเว้นที่ไว้ให้คุณในทีมของผม"

ฉีซวี่ชี้ไปที่จางโย่วที่ตามหลังเขา 

"ผมจะเป็นทีมกับเขา"

"แต่ว่า..."

เหอเจียจวินอยากจะพูดว่า แต่คุณไม่ได้คุ้มครองผมหรอกหรือ? ไม่ร่วมทีมกับผมแล้วจะคุ้มครองผมได้อย่างไร?

แต่พอคำพูดมาถึงปาก เขาก็กลืนกลับไป ฉีซวี่ไม่เคยสัญญาอะไร ถ้าเขาคิดว่าอีกฝ่ายปกป้องเขาในรอบแรก ก็มีหน้าที่ต้องปกป้องเขาในรอบสอง รอบสาม อาจจะดูไร้ยางอายไปหน่อย

ดังนั้นจึงยิ้มอย่างสุภาพ 

"ได้ครับพี่ฉีซวี่ งั้นพวกเราไปก่อนนะ"

---

มือเปล่า การแข่งขันครั้งนี้แม้แต่มีดเล็กๆ สักเล่มก็ไม่ให้ อาวุธที่พวกเขาสามารถใช้ได้มีเพียงก้อนหิน

สิ่งแรกที่ฉีซวี่และจางโย่วทำเมื่อเข้าสู่สนามคือเก็บหินมาทำอาวุธ

ใช้ก้อนหินใหญ่ทุบก้อนหินเล็กให้แตก แล้วเลือกชิ้นที่คมมาทำขวานหรือมีด

จากนั้นก็เก็บเปลือกไม้จากพืชที่เรียกว่าป่านเถา ตีให้นุ่ม แล้วบิดเป็นเชือก เชือกบวกกับไม้ บวกกับก้อนหินแหลมคม ก็สามารถทำเป็นอาวุธต่างๆ ได้

ธนู ขวาน มีด... ไม่ว่าจะทำเป็นอะไร แต่ไม่มีชิ้นไหนที่คมอย่างแท้จริง