ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 111

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐและเม็กเดินออกมาด้านนอกสำนักงานก็พบกับผู้คนจำนวนมากเดินอยู่บนถนนด้วยท่าทางสับสน

โทรุเองก็เดินตามออกมาด้วยแต่สักพักหนึ่งโทรุก็ล้มลงไปนอนบนพื้น

.

เม็ก : " คุณลิน่า! โทรุครับ "

เม็กหันมาเห็นโทรุล้มลงไปพอดีจึงบอกให้คุณเจ้าหน้าที่รัฐเข้าไปดูอาการโทรุ

คุณเจ้าหน้าที่รัฐเข้ามาอุ้มตัวโทรุและก็ต้องตกใจที่ตัวของโทรุร้อนมาก

.

เม็ก : " ตัวโทรุร้อนมาก ที่หัวร้อนกว่าอีก.............มันคือโอเวอร์ฮีทครับ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " มันคืออะไร? "

เม็ก : " พวกรูปแบบพลังจิตเป็นกัน ถ้าใช้พลังมากเกินไป สมองจะทำงานหนักจนโอเวอร์ฮีท "

รูปแบบพลังจิตจะใช้การทำงานของสมองในการควบคุมพลังมากกว่ารูปแบบอื่นๆ

ซึ่งเป็นทั้งข้อดีและข้อเสียเพราะร่างกายจะไม่ได้รับภาระการทำงานของพลังเหมือนรูปแบบอื่นทำให้ไม่เหนื่อยในการใช้พลัง

แต่ข้อเสียคือถ้าใช้พลังมากเกินไปสมองจะรับภาระหนักและเกินความร้อนสะสมในสมองของผู้ใช้พลัง

และโทรุพึ่งใช้พลังมาตลอดหลาย10วันที่ผ่านมา ถ้าเป็นผู้ใช้พลังทั่วไปคงจะตายตั้งแต่1-2วันแรกไปแล้ว

.

แม่ของโทรุ : " โอเวอร์ฮีทสินะ พาเข้าห้องควบคุมอุณหภูมิ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐพาโทรุมาโรงพยาบาลทันที

แม่ของโทรุรู้ทันทีว่ามันคืออะไรจึงพาโทรุไปห้องควบคุมอุณหภูมิเพื่อลดความร้อนของร่างกาย

.

แม่ของโทรุ : " โทรุไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ หลังจากนี้จะเอาไงต่อ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ยังไม่รู้เลยค่ะ หัวหน้าเองก็กำลังประชุมกับรัฐบาลอยู่ "

แม่ของโทรุ : " จะให้โทรุทำเหมือนครั้งก่อนงั้นเหรอ "

แม่ของโทรุรู้ว่าคุณเจ้าหน้าที่รัฐเคยบอกให้โทรุปฏิเสธช่วงเวลาให้หายไป

แม่ของโทรุออกแนวไม่เห็นด้วยแต่ก็พูดว่ามันคงเป็นทางออกที่ดีที่สุดก็ได้

เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันร้ายแรงเกินกว่าจะให้โทรุแบกความรับผิดชอบเอาไว้ได้

ผู้คนบนโลกที่หายไปเพราะโทรุและกลับมาหลังจากยกเลิกพลังไป

พวกเขาได้เสียความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นไปด้วย

มีเพียงผู้คนส่วนน้อยที่ยังไม่ถูกพลังโทรุทำให้หายไปที่ยังจำเรื่องราวทั้งหมดได้

ข่าวเรื่องพลังของโทรุยังไม่แพร่กระจายออกไปมาก แต่ก็ขึ้นอยู่กับเวลาที่ข่าวจะกระจายออกไป

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ตอนนี้ขึ้นอยู่กับเวลา ต้องรีบให้โทรุได้สติ "

แม่ของโทรุ : " เธอก็รู้ว่าพลังของโทรุทำงานแล้ว ไม่มีใครรักษาโทรุได้หรอก ต้องรอโทรุฟื้นตัวเอง "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐอยากรีบให้โทรุได้สติโดยแล้วและใช้พลังแก้ไขเรื่องนี้

แต่ว่าตอนนี้พลังของโทรุกลับมาเป็นปกติแล้ว ทำให้แม่ของโทรุรักษาโทรุไม่ได้ ต้องรอให้โทรุฟื้นตัวด้วยตัวเอง

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " (สถานการณ์แบบนี้ก็อยากให้โทรุทำแบบเดิมอยู่หรอก แต่เวลามันนานเกินไป) "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐออกมาข้างนอกเพื่อคิดหาทางออกว่าจะทำยังไงต่อหลังจากนี้

เธอจะให้โทรุทำแบบเดิมเหมือนที่เคยทำไม่ได้

เพราะก่อนหน้านี้โทรุปฏิเสธช่วงเวลาแค่ 1 วันแต่ก็พลาดปฏิเสธไปถึง 2วันกว่าๆ

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " (มันเสี่ยงเกินไปที่จะทำแบบนั้น...........................) "

ถ้าคุณเจ้าหน้าที่รัฐต้องให้โทรุทำแบบเดิน โทรุต้องปฏิเสธช่วงเวลามากกว่า10 วัน

เธอมองว่าโทรุจะคุมพลังตัวเองไม่ได้และมันอาจจะเลวร้ายกว่าเดิม

.

แม่ของโทรุ : " อาการโทรุหายดีแล้วล่ะ พาเขาไปพักที่บ้านจะดีกว่าที่นี่นะ "

ระหว่างที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐกำลังคิดหาทางออก แม่ของโทรุก็เข้ามาคุยกับเธอให้เธอพาโทรุกลับบ้านไปก่อน

.

.

.

ไมเด้น : " คุณลิน่า!? โทรุ! "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " อยู่คนเดียวเหรอ? "

ไมเด้น : " ลิน่ากลับไปนอนบ้าน อลิสน่าจะอยู่ข้างบน "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐขับรถพาโทรุมาที่บ้านก่อนจะแบกโทรุเข้าไปด้านในบ้าน

ไมเด้นเป็นคนเปิดประตูต้อนรับ

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " อีกสักพักโทรุคงได้สติ ฝากดูแลโทรุต่อด้วยล่ะ "

ไมเด้น : " ได้ค่ะ! "

หลังจากส่งโทรุเสร็จ คุณเจ้าหน้าที่รัฐก็กลับไปหาคุณหัวหน้าต่อทันที

.

.

.

ไมเด้น : " ตื่นแล้วเหรอ เป็นไงบ้าง? "

โทรุ : " ไมเด้น? ปวดหัวนิดหน่อย "

ไมเด้น : " จะกินยาไหม เดี๋ยวไปทำอาหารให้ "

โทรุ : " ไม่ต้องหรอก ยังไม่หิวนะ อยู่เป็นเพื่อนก่อนสิ "

โทรุดึงแขนของไมเด้นเอาไว้ก่อน ไมเด้นมานั่งข้างเตียงที่โทรุนอนอยู่

ช่วงเวลาที่ทั้งสองห่างกันนั้นไม่เท่ากัน ของโทรุเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมง แต่สำหรับไมเด้นนานถึง 2 สัปดาห์

ด้วยความคิดถึงทำให้ไมเด้นเป็นคนเริ่มก่อน เธอก้มลงไปจูบโทรุที่กำลังนอนอยู่

โทรุใช้แขนทั้งสองข้างกอดเธอและดึงไมเด้นลงมานอนด้วยกัน

.

ไมเด้น : " นายทำไมไม่ไหวหรอกมั่ง "

โทรุ : " ไหวสิ ถ้าเธออยาก "

ไมเด้น : " ก่อนหน้านี้คุณลิน่ายังอุ้มนายขึ้นมานอนอยู่เลย ฉันนำเอง "

ไมเด้นขึ้นมาคร่อมตัวโทรุ ทั้งสองมีอะไรกันอยู่ในห้องหลายชั่วโมง

.

.

.

อลิส : " คุณไมเด้น!! คุณโทรุกลับมาเหรอคะ เห็นรองเท้าอยู่หน้าประตู "

ไมเด้น : " ต้องลุกแล้วนะ "

โทรุ : " ขอกอดต่ออีกหน่อย "

ไมเด้น : " ปล่อยก่อน ต้องไปทำข้าวเย็นนะ "

อลิสเห็นรองเท้าของโทรุวางอยู่หน้าประตูก็คิดว่าโทรุกลับมาแล้ว

จึงตะโกนถามไมเด้นที่น่าจะอยู่ในบ้าน

.

ไมเด้น : " โทรุกลับมาแล้ว มาช่วยกันทำข้าวเย็นเลย "

อลิส : " เข้าใจแล้วค่ะ "

ไมเด้นเดินลงมาหาอลิสที่อยู่ชั้นล่าง

.

อลิส : " เป็นไงบ้างคะ................ "

ไมเด้น : " หมายถึงอะไร? "

อลิส : " ฉันรู้ว่าคุณโทรุมา ก็ทำกันเสียงดังจนฉันนอนในห้องไม่ได้ก็เลยต้องลงมานอนข้างล่างแทน "

อลิสนอนอยู่ชั้นสองซึ่งอยู่ใกล้ห้องของโทรุ เธอได้ยินเสียงไมเด้นและโทรุทำกันอยู่ในห้อง

ทำให้อลิสนอนต่อไม่ได้จึงลงมานอนในห้องนั่งเล่นข้างล่างแทนและค่อยเรียกไมเด้นตอนที่ถึงช่วงเย็นแล้ว

.

ไมเด้น : " ไม่ได้เสียงดังซะหน่อย!! "

อลิส : " ไม่ใช่เสียงคุณสองคนหรอกค่ะ แต่เสียงเตียงขยับต่างหาก "

ไมเด้น : " หูเธอดีเกินไปแล้ว "

อลิส : " ฉันใช้ตาตัวเองไม่ได้ตั้งแต่ 8 ขวบ ประสาทสัมผัสอย่างอื่นก็เลยพัฒนา "

โทรุ ไมเด้น ทั้งสองทำกันให้เงียบที่สุดเพราะรู้ว่าอลิสอยู่ในบ้านด้วย แต่ถึงอย่างนั้นอลิสก็ได้ยินอยู่ดี

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ข้าวเย็นเหรอ? เจ้าตัวตื่นยัง? "

ไมเด้น : " ตื่นแล้วค่ะ .........โทรุ!! ลงมาข้างล่างเร็ว! "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐกลับมาหาโทรุในช่วงเย็น เพราะมีเรื่องต้องให้โทรุทำทันที

.

โทรุ : " ครับ? "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " มานั่งนี่ โทรุ! "

โทรุที่เห็นท่าทางของคุณเจ้าหน้าที่รัฐก็เข้าใจได้ทันทีว่าเขาต้องแก้เรื่องที่ตัวเองทำเอาไว้

เขาเข้าใจว่าตัวเองต้องปฏิเสธช่วงเวลาที่เกิดเรื่องขึ้นให้หายไป

ซึ่งโทรุคาดว่าคุณเจ้าหน้าที่รัฐคงให้ปฏิเสธช่วงเวลาไปจนถึงช่วงที่เขากำลังวิ่งไปหาคุณเจ้าหน้าที่รัฐ

โทรุมานั่งเตรียมตัวใช้พลังอยู่ในห้องนั่งเล่น

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ครั้งนี้คงจะยากซะหน่อย "

โทรุ : " ครับ! ผมจะทำให้ดีที่สุด ทั้งหมดก็16วัน รวมวันนี้อีก1วัน และก็เพื่อเวลาอีก 1 วัน "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ไม่ใช่แบบนั้น ฉันไม่ไว้ใจเธอให้ปฏิเสธช่วงเวลามากขนาดนั้นหรอก "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐไม่เชื่อใจให้โทรุปฏิเสธช่วงเวลาที่มากขนาดนั้น เพราะโทรุแทบไม่เคยจะคุมพลังตัวเองได้เลย

หากทำแบบนั้นช่วงเวลาที่จะถูกปฏิเสธจะมีมากเกินไปหรือน้อยเกินไปและอาจจะส่งผลเสียมากกว่านั้น

.

โทรุ : " และจะให้ทำยังไงครับ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " แม่ของโทรุช่วยคิดเรื่องนี้ ลบความทรงจำได้ไหม "

โทรุ : " ลบความทรงเหรอครับ คนทั้งโลกนะครับ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " หรือว่าจะเลือกตัวเลือกแรกและแย่กว่าเดิม "

ในตอนที่คนเกือบทั้งโลกกลับมาหลังจากที่โทรุยกเลิกพลังไป

พวกเขาเสียความทรงจำของเรื่องที่เกิดขึ้นไปด้วยและกำลังสับสนว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่ว่ายังมีผู้คนเหลือรอดอยู่และจำเรื่องราวทั้งหมดได้ เรื่องของโทรุจึงเริ่มแพร่กระจายไปยังคนทั้งโลกอีกครั้ง

แผนของคุณเจ้าหน้าที่รัฐคือ ให้โทรุลบความทรงจำของผู้คนทั้งโลกที่มีเกี่ยวกับเรื่องเกิดขึ้นให้หมด

.

โทรุ : " ใช้คำว่าลบมันก็ง่ายสิครับ พลังผมมันไม่ได้ง่ายอย่างงั้น "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " นั้นก็จริง............................ "

อลิส : " ปฏิเสธการมีอยู่ของความทรงจำที่เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อ 17 วันก่อน "

อลิส : " ความทรงจำใช้เงื่อนไขเดียวกันกับสิ่งมีชีวิตได้ไหมคะ "

'การมีตัวตนอยู่' เป็นคำที่โทรุใช้เวลาที่จะใช้พลังกับใครสักคน อลิสคิดว่าคงจะได้ผลเหมือนกัน

ทำให้ความทรงจำเป็นเหมือนผู้คนที่จะโดนพลังของโทรุปฏิเสธและหายไป

.

โทรุ : " มองความทรงจำเป็นผู้คนสินะ อาจจะได้ก็ได้แต่ต้องเรียงคำพูดใหม่ซะหน่อย "

อลิส : " เรียงคำพูดใหม่? พลังของคุณโทรุทำงานยังไงกันค่ะ? "

อลิสไม่เข้าใจเรื่องการใช้พลังของโทรุว่าทำไมถึงต้องใช้คำพูดอะไรแบบนั้นด้วย

โทรุเองก็ไม่เข้าใจพลังตัวเองเหมือนกัน ทุกครั้งที่ใช้พลังโทรุต้องใช้ประโยคที่เริ่มด้วยคำว่า ' ปฏิเสธ ' พลังของโทรุถึงจะทำงาน

ปัญหาของพลังโทรุคือความชัดเจนของประโยคที่โทรุใช้

.

อลิส : " ปกติคุณก็ควบคุมพลังตัวเองไม่ได้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ ประโยคที่ใช้ก็ไม่น่าจะมีปัญหา "

โทรุ : " นั้นก็ใช่ที่ฉันคุมพลังตัวเองไม่ได้ แต่ถ้าประโยคไม่ตรงกับพลังที่ใช้ มันก็เกิดปัญหาอยู่ดี "

' ปฏิเสธการมีตัวตนอยู่ของสายลับที่ตัวเองเห็นในรูป ' (ตัวอย่างจากตอนที่1)

โทรุใช้พลังปฏิเสธการมีตัวตนอยู่ของสายลับที่โทรุเห็นจากรูปที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐให้มา

เป้าหมายจะเป็นแค่คนที่โทรุเห็นผ่านรูปเท่านั้น แต่ถ้าเป็นรูปประโยคแบบ ' ปฏิเสธการมีตัวตนอยู่ของสายลับ '

ประโยคนี้ไม่เฉพาะเจาะจงและเมื่อโทรุใช้พลังเมื่อประโยคนี้อยู่ในหัว

อาจจะทำให้สายลับทุกคนบนโลกให้ไปขึ้นอยู่กับว่าโทรุใช้พลังไปมากแค่ไหนหรือควบคุมได้มากแค่ไหน

.

โทรุ : " แค่คุมพลังไม่ได้มันก็แย่แล้วนะ ถ้าลบความทรงจำคนทั้งโลกแบบไม่ชัดเจน ความทรงจำทั้งหมดอาจจะหายไปหมดเลยก็ได้ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ................................ เอาไงโทรุคิดได้หรือยัง "

โทรุ : " ประโยคที่อลิสพูดอาจจะใช้ได้ก็ได้นะครับ ผมชินกับการใช้พลังกับคนมากกว่าสิ่งที่เป็นนามธรรม "

โทรุใช้พลังกับสิ่งที่มีตัวตนเป็นรูปธรรมมากกว่าสิ่งที่นามธรรมที่ไม่มีตัวตน โทรุจึงชินกับอะไรแบบนั้นมากกว่า

.

โทรุ : " ผมได้แล้วครับ ใช้ประโยคของอลิส ปฏิเสธการมีอยู่ของความทรงจำที่เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อ 17 วันก่อนจนถึงตอนนี้ "

โทรุ : " ความทรงจำของคนทั้งโลกจะหายไปตั้งแต่ตอนนี้ย้อนไป17วันก่อนจะเกิดเรื่อง "

อลิส : " แล้วผลลัพธ์ล่ะคะ? จะเกิดอะไรขึ้น? "

โทรุ : " จะไม่มีใครจำเรื่องที่เกิดขึ้นได้นอกจากฉันและทุกอย่างก็ยังเป็นปกติเหมือนวันนี้ ความทรงจำของผู้ก็แค่หายไป "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ก่อนใช้พลัง ถือนี้เอาไว้ ยื่นมันให้ฉันหลังจากที่เธอใช้พลังไปแล้ว "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐส่งแผ่นกระดาษที่พับเอาไว้สองใบให้กับโทรุและสั่งให้โทรุเอามันให้เธอหนึ่งใบหลังจากใช้พลังเสร็จ

โทรุจะเปิดมันอ่านแต่คุณเจ้าหน้าที่รัฐห้ามเอาไว้และบอกให้อ่านหลังจากใช้พลังไปแล้ว

.

โทรุ : " เอาล่ะนะ "

โทรุนั่งลงและตั้งสติถอดผ้าพันแผลที่แขนออก เอาประโยคที่คิดเอาไว้ใส่ในหัวของตัวเองก่อนจะตบมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน

เสียงตบมือดังขึ้น โทรุมองหน้า คุณเจ้าหน้าที่รัฐ อลิสและไมเด้นที่อยู่ด้วยกัน พวกเธอกำลังสับสนว่าตัวเองอยู่ตรงนี้ได้ยังไง

โทรุเอากระดาษคืนให้กับคุณเจ้าหน้าที่รัฐที่กำลังสับสนอยู่ เธอเปิดมันอ่านและเหมือนจะเข้าใจอะไรได้

เธอมองที่มือของโทรุที่ปลดผ้าพันแผลที่แขนออกและรู้ว่าโทรุพึ่งใช้พลังไป เธอจึงเข้าใจได้ว่าตัวเองคงเป็นคนบอกให้โทรุทำแบบนั้น

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " เป็นไงบ้างโทรุ พลังที่ใช้ไปได้ผลตามต้องการไหม "

โทรุ : " น่าจะนะครับ คุณเจ้าหน้าที่รัฐจำอะไรได้บ้าง "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐบอกเรื่องที่จำได้ล่าสุดให้กับโทรุรู้ ซึ่งมันเป็นความทรงจำเมื่อ 17 วันก่อน

.

โทรุ : " ได้ครับ ผมทำได้ ครั้งนี้ผมคุมพลังตัวเองได้ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " งั้นเหรอ เก่งมาก! กระดาษอีกใบนั้นอะไร? "

โทรุ : " คุณให้ผมอ่านมันหลังจากใช้พลัง "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ก็อ่านซะสิ "

โทรุ : " คุณบอกให้อ่านตอนที่อยู่คนเดียว "

.

___________________________________________จบตอน_____________________________________________