ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 60 

        สมัครเป็นนักผจญภัย

        ณ สำนักงานักผจญภัย

        เดย์และพวกของเขาเดินทางมาที่สถานที่แห่งนี้เพื่อที่จะมาสมัครเป็นนักผจญภัย

        ซิลเวอร์เป็นคนที่นำทางพวกเขามาแล้วก็มาร์ยืนยันตัวตนให้เพื่อที่จะให้พวกเขานั้นถูกรับรองเป็นนักผจญภัยได้อย่างง่ายดายมากขึ้น

        สำหรับผู้คนภายในสถานที่แห่งนี้พวกเขาถือว่าเป็นคนต่างโลกซึ่งเป็นตัวตนที่แปลกแยกออกไป

        เพราะแบบนั้นการที่มีคนมารับรองให้จะสามารถสมัครเป็นนักผจญภัยได้อย่างง่ายดายมากขึ้น

        ซิลเวอร์เป็นคนของโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ฐานะของเขาที่ขึ้นชื่อว่าเป็นนักบุญแน่นอนว่าสามารถทำให้ผู้คนและกิลนักผจญภัยยืนยันในตัวตนของพวกเขาได้อย่าง

        ภายในห้องรับรองพวกของเดนั่งอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้พร้อมกับซิลเวอร์

        ในขณะที่นั่งรอบางอย่างพนักงานของสำนักงานนักผจญภัยก็เดินเข้ามา

        เธอเป็นหญิงสาววัยแรกรุ่นสวมใส่ชุดเอี๊ยมเดินเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้และก็นำเอาเอกสารที่เป็นแผ่นกระดาษหลายแผ่นมาวางเอาไว้บริเวณด้านหน้า

        เธอพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอันไพเราะและใบหน้าที่เป็นมิตร “กรุณาออกเอกสารและข้อมูลด้วยค่ะ ”

        “ ภายในนี้จะเป็นข้อมูลของพวกท่านในฐานะนักผจญภัย”

        “ เนื่องจากได้รับการยืนยันจากคนของโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์จึงไม่จำเป็นต้องทดสอบความสามารถ”

        โดยทั่วไปแล้วพวกนักผจญภัยที่จะเข้ามาสมัครเป็นนักผจญภัยของสำนักงานพวกมันจำเป็นจะต้องทดสอบความสามารถในด้านสกิลและการต่อสู้

        แต่พวกเขาถือว่าเป็นกรณีพิเศษที่ได้รับการยืนยันจากคนของโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์

        ภายในอาณาจักรจูเบียโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ถือว่าเป็นหนึ่งสิ่งที่ทรงอำนาจเป็นอย่างมาก

        เพราะแบบนั้นเลยได้รับการยืนยันตัวตนอย่างง่ายดายโดยที่ไม่ต้องผ่านการคัดเลือกหรือว่าการเข้าสอบอะไรแบบนั้น

        เดย์หยิบแผ่นกระดาษนั้นขึ้นมาก่อนที่จะค่อยๆส่งให้กับพรรคพวกของตนเอง

        พวกเขาเริ่มกรอกเอกสารภายในนั้นก่อนที่จะส่งกลับไปให้กับพนักงานที่อยู่บริเวณด้านหน้า

        เธอรับเอกสารนั้นเอาไว้ก่อนที่จะใช้ดวงตาของตนเองจ้องมองดู

        เมื่อมองดูเอกสารให้เมื่อก็พยักหน้าขึ้นลง “เรียบร้อยค่ะในตอนนี้ก็ข้อมูลทุกอย่างเรียบร้อยแล้วข้อมูลของพวกท่านจะถูกนำลงไปภายในชื่อของนักผจญภัย ”

        “ ที่นี้ขออธิบายกฎในการเป็นนักผจญภัย”

        “ ภายในสำนักงานนัดจนภัยแห่งนี้ องค์กรที่ชื่อว่านักผจญภัยของอาณาจักรจูเบียแห่งนี้มีสำนักงานตั้งอยู่แทบจะทุกเมือง”

        “ กฏข้อบังคับก็คือการห้ามนักผจญภัยมีเรื่องกันภายในสำนักงาน”

        “ นี่ถือว่าเป็นกฎข้อห้ามถ้าผู้ใดฝ่าฝืนกฏจะโดนลงโทษสถานเบาในครั้งแรก”

        “ แต่ว่าถ้ามีการทะเลาะวิวาทกันภายในสำนักงานรักผจญภัยจึงถึงแก่ชีวิตบางทีอาจจะโดนปลดแล้วก็โดนถอดออกจากการเป็นนักผจญภัย”

        “ นี่คือสิ่งที่ท่านจำเป็นจะต้องเรียนรู้เอาไว้”

        “ แล้วก็อีกอย่างนึงน่าจะผจญภัยอย่างพวกเรายังคงขึ้นตรงกับราชวงศ์เพราะแบบนั้นนั่นคือสิ่งที่พวกท่านควรจะรู้”

        “ พวกท่านทั้งหมดหลังจากที่ได้รับการลงชื่อแล้วจะมีแรงค์ของนักผจญภัยเริ่มต้นที่แรงค์E มันคือแรงค์ต่ำที่สุดของนักผจญภัย ”

        “ ท่านจะสามารถทำภารกิจเพื่อที่จะพัฒนาแรงค์ของตนเองได้ยิ่งทำการพัฒนาระดับของตนเองและก็ทำภารกิจเสร็จมากเท่าไหร่มันก็ยิ่งทำให้ระดับของท่านภายในสำนักงานนักผจญภัยก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเช่นเดียวกัน”

        “ ระดับต่ำที่สุด E ส่วนระดับสูงที่สุดคือSSS ”

        เดย์หลังจากที่ได้ยินแบบนั้นเขาแสดงใบหน้าจริงจังแล้วคิดภายในใจของตนเอง“ ตามที่ได้ยินมานักผจญภัยที่มีระดับ SSS คือนักผจญภัยที่หาได้ยากพวกเขามีความสามารถขนาดที่จะเรียกได้ว่าเป็นสมบัติแห่งอาณาจักร”

        “ ได้ยินว่าภายในห้าอาณาจักรมีนักผจญภัยที่มีระดับพลังประมาณนั้นอยู่เพียงแค่ไม่กี่คนเท่านั้น”

        เดย์พอจะสอบถามข้อมูลเข้าข่าวเกี่ยวกับเรื่องนักผจญภัยจากซิลเวอร์มาบางแล้ว

        พนักงานสาวที่อยู่บริเวณด้านหน้าเริ่มทำการเอ่ยอธิบายต่อ “แล้วก็สำนักงานนักผจญภัยเป็นเหมือนกับส่วนกลางที่ให้คำปรึกษาแล้วก็คอยมอบภารกิจให้กับพวกท่าน”

        “ แต่ว่าสำนักงานนักผจญภัยก็ไม่ใช่สิ่งที่สามารถควบคุมความอิสระพวกท่านได้”

        “ แน่นอนว่าท่านจะสามารถอาศัยอยู่ภายในกิลด์ได้เช่นเดียวกัน”

        “ แต่ในขณะเดียวกันตราบใดที่สำนักงานนักผจญภัยออกคำสั่งอย่างเด็ดขาดพวกท่านนักผจญภัยก็ไม่มีสิทธิ์ขัดขืน”

        เดย์ได้ฟังเกี่ยวกับเรื่องนั้นพอจะรู้ได้

        ภายในโลกใบนี้ที่มันปรากฏขึ้นมาหลังจากโลกของเขาล่มสลายลงมันเป็นโลกที่ปรากฏขึ้นมามันไม่ได้แตกต่างจากที่เขาคิดเอาไว้สักเท่าไหร่

        สำนักงานนักผจญภัย กิลด์หรือว่าต่างๆพวกข้อมูลพื้นฐานพวกนี้มันอยู่ภายในหัวของเขา

        เขาพอจะรู้ดีไม่ว่าจะเกมออนไลน์หรือจากนิยายอะไรมันเองก็มักจะมีพวกของเหล่านี้ปรากฏขึ้นมาอยู่แล้ว

        “ แล้วก็ภารกิจที่ท่านทำได้สำเร็จทางสำนักงานจะมอบของตอบแทนให้กับท่านอย่างสมน้ำสมเนื้ออย่างแน่นอน”

        “ แต่ว่าบางครั้งก็มีภารกิจพิเศษที่จำเป็นจะต้องบังคับให้ท่านทำเรื่องนี้ขอให้พวกท่านทำความเข้าใจด้วย” เธอกล่าวอธิบายออกมาเกี่ยวกับกฎระเบียบ

        ส่วนใหญ่แล้วนักผจญภัยมันเองถือว่าเป็นอาชีพที่มีอิสระเป็นอย่างมากมีกฎเกณฑ์เพียงแค่ไม่กี่อย่างสามารถทำอะไรก็ได้ตามที่ตนเองต้องการ

        เดย์ได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นเขาพยักหน้าตอบกลับมา “เข้าใจแล้วครับ ”

        “ พวกท่านเป็นชาวต่างโลกเพราะแบบนั้นข้อมูลนักผจญภัยจะเป็นสิ่งที่ทำให้พวกท่านสามารถยืนยันตัวตนได้ ”

        “ ท่านสามารถนำเอาบัตรนักผจญภัยที่ได้รับยืนยันตัวตนกับทหารภายในเมืองต่างๆและสามารถระบุตัวตนของท่านได้” เธอหันไปทำบางอย่างก่อนที่จะมอบบัตรนักผจญภัยให้กับพวกเขาทั้งสี่คน

        [ ชื่อ เดย์ ]

        [ แรงค์นักผจญภัยE]

        [ สถานที่ทำการขึ้นทะเบียนสำนักงานนักผจญภัยเมืองเวย์]

        นี่คือสิ่งที่มันปรากฏอยู่บริเวณด้านหน้าเป็นบัตรยืนยันตัวตนของเขามันเป็นเหมือนกับบัตรประชาชน

        แน่นอนว่าหากเขาที่ถือว่าเป็นคนต่างโลกยังไม่ยอมรับต่อสังคมจำนวนมากการที่มีบัตรนักผจญภัยแบบนี้ก็คงจะสามารถทำให้เดินทางเข้าออกเมืองต่างๆได้ง่ายดายมากขึ้น

        “ จริงสิก่อนจะเสร็จเรื่องทั้งหมดตัวของฉันขอแจ้งเอาไว้หนึ่งอย่างนะ”

        “ ในสิ้นปีนี้มันจะมีการประเมินประจนภัยรอบใหญ่ของปีที่เมืองหลวงถ้าอยากจะพัฒนาแรงค์ของตนเองก็ไปที่แห่งนั้นแล้วกัน” หลังจากพูดจบพนักงานสาวผู้นั้นก็ได้พยักหน้าแล้วก็เดินออกไป

        การลงทะเบียนมันง่ายดายกว่าที่คิดเอาไว้

        แต่ในขณะที่เธอกำลังเดินออกไปจากสถานที่แห่งนี้เท้าทั้งสองข้างของเธอหยุดลง

        ทุกคนภายในเมืองสามารถสัมผัสได้ถึงบางอย่างแรงสั่นสะเทือนขนาดใหญ่จากด้านนอกเข้ามาด้านใน

        “ ตรึง!!! ” 

        ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างขึ้นในทันทีเดย์ที่กำลังนั่งอยู่ร่างกายของเขาดีดตัวขึ้น

        เดย์ที่กำลังยืนอยู่สามารถสัมผัสได้ถึงบางอย่างพลังเวทย์อันมหาศาลและน่าสะพรึงกลัวแทรกแซงเข้ามาภายในตัวเมือง

        ก่อนหน้านี้เมื่อเข้ามาภายในตัวเมืองแห่งนี้เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย

        ภายในเมืองแห่งนี้มันน่าจะเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยไม่มีพลังเวทแบบนี้ไหลเวียนเข้ามาบริเวณด้านในตัวเมือง

        แต่ในตอนนี้อยู่พวกเขาทุกคนก็สามารถสัมผัสได้เดย์ถึงความผิดปกติที่มันปรากฏขึ้นเขามองไปบริเวณรอบๆ 

        มันทำให้เขาสามารถยืนยันได้ว่าไม่ใช่เขาคิดเองเพียงคนเดียวอย่างแน่ไม่ว่าจะเป็นซิลเวอร์หรือพนักงานสาวของสำนักงานนักผจญภัยคนนั้นก็แสดงใบหน้าซีดเสียว

        ใบหน้าของพวกเขาเปลี่ยนสีร่างกายหยุดนิ่งและสัมผัสได้ถึงพลังบางอย่างที่มันไหลเวียนเข้ามาภายในเมือง

        พนักงานสาวคนนั้นที่กำลังจะเดินออกไปใบหน้าของเธอเปลี่ยนสีในทันทีหันมามองแล้วก็พูดขึ้นอย่างรวดเร็ว“ ดันเจี้ยนระเบิด!!! ”

        มีเหตุการณ์วุ่นวายเกิดขึ้นในคณะนี้ เหตุการณ์ดันเจี้ยนระเบิด 

        จบบท