ระบบฝึกฝนสัตว์อสูร

        บทที่ 30

        การพัฒนาโดยใช้แก่นอสูร

        ในตอนนี้สิ่งที่ปรากฏอยู่บริเวณด้านหน้าคือความสำเร็จจากภารกิจที่ตนเองได้รับ

        หลังจากที่ทำภารกิจที่ตนเองได้รับสำเร็จจางหมิงได้รับความสามารถใหม่เพิ่มขึ้นมา

        ในตอนนี้เป็นอย่างที่เห็นความสามารถในด้านของระบบมันเพิ่มพูนขึ้นมากกว่าก่อนหน้านี้

        [ ชื่อจางหมิง ]

        [ ระดับผู้ฝึกฝนสัตว์อสูรขั้นกลาง ]

        [ ความสามารถ- ควบคุมสัตว์อสูร - ความสามารถเคลื่อนย้าย]

        [ อสูรที่สามารถเรียกใช้งานได้3/3]

        [ สัตว์อสูรในสัญญา20/3 ]

        ขีดจำกัดในการเก็บสัตว์อสูรภายในพันธสัญญาในตอนนี้มันเพิ่มพูนขึ้นอีก10 แสดงว่าเขานั้นจะสามารถเก็บสัตว์อสูรภายในพันธสัญญาของตนเองได้มากขึ้น

        ถึงแม้ว่าตอนนี้ช่องนี้จะเพิ่มขึ้นมาแต่ก็ไม่ได้ใช่ว่ามันจะมีประโยชน์อันใดมากนักเพราะตอนนี้สัตว์อสูรให้ในพันธสัญญาก็มีเพียงแค่สามตัวเท่านั้น

        แต่มีอีกหนึ่งอย่างที่เพิ่มพูนขึ้นมาแล้วเค้ากำลังรู้สึกสงสัยกับมันเป็นอย่างมาก

        จรงหมิงพูดกับเสี่ยวหนิงที่เป็นเสียงภายในหัวของตนเองด้วยคำถาม “ ความสามารถในการเคลื่อนย้ายสัตว์อสูรหมายความว่าอย่างไร”

        เอ่ยถามออกไปเช่นนั้นเสียงภายในหัวมันเองก็ได้ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว “ เรียนนายท่านความสามารถในการเคลื่อนย้ายสัตว์อสูรหมายความว่าเป็นสิทธิ์ในการเคลื่อนย้ายสัตว์อสูรที่อยู่ห่างกันทำการสลับตำแหน่ง”

        อยากได้ยินคำตอบกลับมาเช่นนั้นเขาแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยเล็กน้อย

        ก่อนที่จะเริ่มทำความเข้าใจมากขึ้นเขาที่เริ่มทำความเข้าใจเกี่ยวกับมันมากขึ้นจึงถามกับเสียงภายในหัวของตนเองออกมา “ หมายความว่าตัวของข้าสามารถทำการสลับตำแหน่งของสัตว์อสูรทั้งสองต้นที่อยู่ข้างกันได้อย่างงั้นรึ?”

        “ เข้าใจถูกแล้วเจ้าค่ะสามารถสลับตำแหน่งสัตว์อสูรที่อยู่ห่างกันได้โดยไม่มีระยะทางเป็นอุปสรรคแม้ว่ามันจะห่างกันมากเพียงใดแต่ก็สามารถใช้ความสามารถนี้ในการสลับตำแหน่งของสัตว์อสูรได้”

        “ แต่ว่าขีดจำกัดในการใช้งานวันเองก็มีเช่นเดียวกันในช่วงระยะเวลาหนึ่งวันสามารถสลับตำแหน่งได้เพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น”

        หลังจากที่ได้ยินเช่นนี้เค้าดูไม่ได้ตื่นตระหนกหรือว่าไม่ได้ขึ้นกับความสามารถสักเท่าไหร่

        จริงอยู่ว่ามันเป็นความสามารถที่น่าเหลือเชื่อที่จะสามารถสลับตำแหน่งของสัตว์อสูรได้อย่างง่ายดาย

        แต่เพียงว่าเขาเองก็ยังมองภาพไม่ออกเช่นเดียวกันว่าจะใช้งานความสามารถนี้เช่นไรดี

        หรืออาจจะเป็นเพราะว่ายังไม่เคยมีโอกาสได้ใช้งานความสามารถนี้เลยไม่รู้ว่าจะนำมันไปใช้อย่างไรจนเกิดประโยชน์สูงสุด

        ในวันหนึ่งถ้ามีโอกาสที่ได้ใช้ความสามารถนี้เขาเองคิดว่าคงจะรู้ถึงผลประโยชน์ของมันเช่นเดียวกัน

        แต่ในตอนนี้ความสามารถนี้ยังไม่ได้มีความจำเป็นที่จะต้องใช้มัน

        ในขณะที่กำลังยืนอยู่บริเวณข้างลำธารและก็กำลังยืนอยู่ด้านหน้าของสัตว์อสูรทั้งสองตนที่ยามนี้พัฒนาความสามารถเพิ่มเติมขึ้นมา

        ความสามารถของพวกมันเพิ่มสูงขึ้นจากก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด

        โดยระดับของพวกมันในตอนนี้เพิ่มสูงขึ้นเจ้าหมาป่าโลหิตมีความสามารถถึงระดับ70 ส่วนเจ้าเถาวัลย์ปีศาจมีความสามารถถึงระดับ40

        [ชื่ออสูรปีศาจเถาวัลย์ LV.40]

        [ระดับ 2ดาว ]

        [พลังชีวิต300/300ปราณ 400/400]

        [ความสามารถ- สร้างเถาวัลย์ lv.1 พิษ lv.1]

        [ชื่ออสูรหมาป่าโลหิต LV.70]

        [ระดับ 1ดาว]

        [พลังชีวิต1200/1200 ปราณ 240/240]

        [ความสามารถ- เขี้ยวแหลมคม LV 1 - เคลื่อนไหวรวดเร็ว LV1 - กระหายเลือด LV1 ]

        ความสามารถของพวกมันที่เพิ่มเติมขึ้นมาส่งผลถึงความแข็งแกร่งไม่เพียงเท่านั้นยังทำให้ขนาดร่างกายของพวกมันดูใหญ่ขึ้นอีกด้วย

        เจ้าปีศาจเถาวัลย์ขนาดร่างกายของมันยังสังเกตเห็นไม่ชัดเจนนักเพราะว่าร่างกายที่ใช้จริงของมันก็เป็นเพียงแค่เส้นเถาวัลย์

        แต่ว่าเจ้าหมาป่าโลหิตสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่ามันมีร่างกายที่ใหญ่ขึ้นจริงๆ

        ตอนนี้ร่างกายของมันที่ใหญ่ขึ้นใหญ่มากกว่าก่อนหน้านี้ประมาณหนึ่งเท่าเลยทีเดียว

        ทำให้เขาได้ล่วงรู้ว่าระดับความแข็งแกร่งที่มันเพิ่มพูนมากขึ้นมันเองก็ส่งผลกับร่างกายที่ทำให้ร่างนั้นใหญ่ขึ้นเช่นเดียวกัน

        ในขณะที่กำลังยืนจ้องมองสัตว์อสูรทั้งสองต้นอยู่นั้นเจ้าหมาป่าโลหิตเดินเข้ามาใกล้ใกล้พร้อมกับใช้จมูกของมันดมบริเวณแขนเสื้อ

        จนงหมิงรู้สึกประหลาดใจที่อยู่อยู่เจ้าหมาป่าโลหิตก็แสดงท่าทางประหลาดออกมา

        อยู่ดีดีมันก็เดินเข้ามาและใช้จมูกของมันมันเข้าดมที่บริเวณแขนเสื้อของเขาอย่างไรสาเหตุ

        หลังจากเห็นการกระทำของมันเช่นนั้นจางหมิงรู้สึกประหลาดใจเขาค่อยค่อยยกแขนเสื้อของตนเองขึ้นมาก่อนที่จะคิดได้ว่ามีบางอย่างอยู่ภายในนั้น

        สิ่งที่อยู่ภายในแขนเสื้อมันคือแก่นวิญญาณของอสูรที่ได้รับจากการสังหารอสูรระดับสี่ดาวเมื่อวาน

        เมื่อได้หยิบมันออกมาดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสงสัยมองเห็นท่าทางของหมาป่าโลหิตที่อยู่บริเวณด้านหน้าดูจะสนอกสนใจกับเจ้าสิ่งที่อยู่ภายในมือเป็นพิเศษ

        ในขนาดนั้นเองสิ่งที่อยู่บริเวณอยู่อยู่มันเองก็มีตัวอักษรปรากฎขึ้นมา

        [ระบบ:ท่านสามารถหลอมรวมแก่นสัตว์อสูรเข้ากับร่างของสัตว์อสูรให้ในพันธสัญญาได้ ]

        ได้มองเห็นเช่นนั้นดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกตกใจ

        ดวงตาเบิกกว้างขึ้นก่อนที่จะเอ่ยถามขึ้นมาภายในใจ” เสี่ยวหนิงนี่มันอะไรกัน?”

        ขณะที่เขาเอ่ยถามขึ้นมาเสียงภายในหัวก็ได้ตอบกลับอย่างรวดเร็ว “ เรียนนายท่านสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าคือการนำเอาแก่นของสัตว์อสูรหลอมรวมเข้ากับร่างกายของสัตว์อสูรเจ้าค่ะ?”

        ได้ยินเช่นนั้นเขาก็ยิ่งเต็มไปด้วยความสงสัยจึงถามซ้ำ “ อันใดกันถ้ามันสามารถหลอมรวมเข้ากันได้แล้วแล้วเมื่อหลอมรวมเข้าหากันน่ะจะได้รับอันใด”

        “ ทำการชี้แจงการหลอมรวมแก่นวิญญาณเข้ากับสัตว์อสูรภายในพันธสัญญาเมื่อทำการหลอมรวมเข้าไปแล้วจะทำการคำนวณและก็ส่งผลออกมาในสองรูปแบบ”

        “ โดยเมื่อทำการหลอมรวมเข้าไปแล้วพลังภายในร่างกายของสัตว์อสูรจะเพิ่มขึ้นไม่เพียงเท่านั้นและระดับความสามารถของสัตว์อสูรเองก็จะเพิ่มขึ้นด้วยเช่นเดียวกันและมีโอกาสที่จะได้รับความสามารถใหม่เพิ่มเติมขึ้นมา ” ได้ยินสิ่งที่อยู่ภายในหัวพูด

        จางหมิงยามนี้เต็มไปด้วยท่าทางที่เคร่งขรึมจริงจังคิ้วทั้งสองข้างของเขาขมวดเข้าหากันรู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก

        ตอนนี้จากที่ได้ยินเสียงที่อยู่ภายในหัวนางพูดออกมาคงจะไม่มีอันใดที่สามารถบอกเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นภายนอกจากการกระทำแล้ว

        “ มอบแก่นวิญญาณสัตว์อสูรให้กับหมาป่าโลหิต” 

        เขากล่าวเช่นนั้นมีบางอย่างเกิดขึ้นบริเวณรอบๆร่างกาย

        ลมปราณกระแสหนึ่งแผดพุ่งขึ้นมาจากบริเวณแก่นวิญญาณภายในฝ่ามือที่กำลังถืออยู่

        ก่อนที่แก่นอสูรจะถูกปกคลุมไปด้วยม่านลมปราณสีดำสนิทแล้วมันเองก็ค่อยๆแตกตัวกลายเป็นลมปราณหลายส่วน

        เมื่อมันได้แตกกระจายเป็นลมปราณหลากหลายส่วนพุ่งทะยานเข้าไปอย่างรวดเร็วแล้วก็ปกคลุมหลอมรวมเข้ากับร่างของหมาป่าโลหิต

        เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแม้แต่จางหมิงเองก็ประหลาดใจเช่นเดียวกัน

        ในขณะนั้นเองบริเวณข้างข้างอี้หลงเซียนที่กำลังยืนอยู่ก็ต้องมองเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นอย่างตาไม่กระพริบ

        หลังจากที่ลมปราณสีดำสนิทที่มันแตกกระจายออกมาจากแก่นวิญญาณอสูรหลอรวมเข้าไปภายในร่างกายของหมาป่าโลหิต 

        มันทำการหลอมรวมเข้าไปภายในร่างกายของหมาป่าโลหิตหลังจากนั้นไม่นานเมื่อหลอมรวมจนเสร็จสมบูรณ์ตัวอักษรที่อยู่เบื้องหน้ามันก็ได้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง

        [ชื่ออสูรหมาป่าโลหิต LV.75]

        [ระดับ 1ดาว]

        [พลังชีวิต1300/1300 ปราณ 260/260]

        [ความสามารถ- เขี้ยวแหลมคม LV 2- เคลื่อนไหวรวดเร็ว LV2 - กระหายเลือด LV2 ]

        ตัวอักษรที่อยู่บริเวณด้านหน้าปรากฎขึ้นมาแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงความเปลี่ยนแปลงของหมาป่าโลหิต 

        แม้ว่าจะไม่มีความสามารถใหม่เพิ่มขึ้นมาแต่ตอนนี้ระดับความสามารถของความสามารถต่างๆของมันเพิ่มพูนขึ้นแถมระดับความแข็งแกร่งอย่างเพิ่มพูนขึ้นอีกห้าระดับ

        “ เรียนนายท่านหลังจากการหลอมรวมแก่นวิญญาณของสัตว์อสูรเข้าไประดับพลังเพิ่มขึ้นห้าระดับและความสามารถทุกๆอย่างทุกเพิ่มขึ้นถึงlv 1  ”

        “ ข้าไม่เคยพบเห็นเช่นนี้มาก่อนเลย”  อี้หลงเซียนที่อยู่บริเวณข้างข้างแสดงใบหน้าและแววตาที่เต็มไปด้วยความปลัดใจ

        ปฎิเสธไม่ได้เลยว่านางที่ฝึกฝนวรยุทธมานานกลับไม่เคยพบเจอวิธีการเช่นนี้

        อย่าว่าแต่นางเลยแม้แต่จางหมิงเข้าที่เซ็นทรัลฝึกฝนวรยุทธของตนเองจนขึ้นมาอยู่ในระดับสูงยังไม่เคยพบเจอเช่นนี้มาก่อนเลย

        จางหมิงยกฝ่ามือของตนเองขึ้นมาและใช้ดวงตาจ้องมองดูพร้อมกับพึมพำขึ้น “ ข้าเองก็ไม่เข้าใจเข้าใจนัก”

        “ เข้าใจแล้วเจ้ายังไม่ค่อยเข้าใจกับพลังของตนเองสินะแต่ที่มองเห็นมาครู่ดูเหมือนว่าเจ้าจะใช้การลมปราณของสัตว์อสูรในการเพิ่มพูนกำลังให้สัตว์อสูรของตนเอง” นางที่กำลังยืนจ้องมองเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นวิเคราะห์อย่างจริงจัง

        หลังจากที่ทำการวิเคราะห์อยู่สักพักใบหน้าค่อยค่อยเงยขึ้นมาพร้อมกับพูด “ งั้นเอาแบบนี้เจ้ากลับไปรอที่ทำก่อนแล้วเดี๋ยวอีกประมาณสามชั่วยามข้าจะไปพบ…”

        บนใบหน้าของนางกำลังปรากฏบางอย่างอยู่เขารู้ได้ทันทีว่าสตรีผู้นี้กำลังคิดจะกระทำอันใดอย่างแน่นอน

        จบบท