ผ่านไป1สัปดาห์
ยุนก็เดินหน้าเคร่งเครียด
ตรงไปหาซีและไอริสที่โรงอาหาร
“ทำไงดี”
ยุนพูดขณะนั่งลงอย่างเร่งรีบ
“อะไร?”
ซีขมวดคิ้วไอริสก็เช่นกัน
อยู่ๆ ก็ถามขึ้นมา
แบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
“ฉันสงสัยว่าพี่เขาท้อง”
ยุนตอบ
“ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ซีถาม
“เมื่อเช้า..”
ยุนกำลังจะตอบว่าเมื่อเช้า
เขาบังเอิญไปเจอเอกสารฝากครรภ์
“ไม่!! หมายถึง....
แกไปบริจาคน้ำเชื้อตั้งแต่เมื่อไหร่”
ซีขัดขึ้นก่อนที่ยุนจะพูดจบประโยค
“ไม่ได้บริจาค”
ยุนตอบเรียบๆ
“งั้น?”
ซีถาม
“.........”
ไอริสที่นั่งฟังอยู่ก็ทำหน้าอึ้ง
“เออ..... แกก็รู้ว่าฉันชอบพี่เขา
แล้วตอนนี้พี่เขาก็หายไป
นี่ก็อาทิตย์หนึ่งแล้ว”
ยุนตอบ
“พอไปถามพี่ ๆ ที่ทำงาน
พวกเขาก็บอกว่าไม่รู้
พวกเขาไม่กล้าถามชีวิตของบอสใหญ่หรอก
พวกเขาบอกมาแบบนั้น
แล้วจะให้ฉันทำยังไง?”
ยุนเล่าต่อ
“แต่ไม่ใช่ว่าแก.....
คบกับน้องเอวาอยู่เหรอ?”
ไอริสถาม
“เออ.... ฉันเห็นแก่ตัวเองแหละ
ไม่น่าทำแบบนั้นเลย”
ยุนตอบ
“แล้วเคลียร์กับน้องเขาแล้วเหรอ”
ไอริสถามต่อ
“อือ.... เพราะเราแค่แกล้งคบกัน”
ยุนสารภาพ
“อะไรนะ?”
ซีและไอริสเบิกตากว้าง
“นี่หลอกแม้กระทั่งเพื่อนเลยเหรอ”
ไอริสอดไม่ได้ที่จะบ่น
“โทษที ๆ ไม่ค่อยว่างได้บอกอะ”
ยุนตอบ
“แล้วจะทำยังไงต่อละ?”
ซีถาม
“ไม่รู้วะ”
เขาไม่รู้จะทำยังไงดี
“แล้วพี่เขาก็ทิ้งเบาะแส
เกี่ยวกับครอบครัวของฉันเอาไว้ด้วย”
ยุนบอก
“เบาะแส?”
ซีและไอริสมองหน้ากัน
“เบาะแสนี้ส่งมาจากพวกมาเฟียด้วย”
ยุนอธิบายต่อ
“มาเฟีย?”
ซีและไอริสยิ่งตกใจมากขึ้นไปอีก
“ใช่!!ที่ชื่อว่าแก๊งฟีนิกซ์น่ะ
คนที่เอาเบาะแสมาให้บอกว่าเขาชื่อ คาลวิน
และบอสของเขาอากิระ ฝากมาขอบคุณ
แต่ฉันก็ไม่เข้าใจว่าเขาหมายความว่าอะไร”
ยุนอธิบาย
“งั้นก็รู้แล้วสิ ว่าพ่อ แม่ เป็นใคร?”
ไอริสถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ยังไม่ได้เปิดซองเลยน่ะ
เขาเพิ่งจะเอามาให้เมื่อเช้านี้เอง”
ยุนบอก
พลางวางซองกระดาษสีน้ำตาลไว้บนโต๊ะ
“เปิดเลย”
ไอริสเก็บความอยากรู้เอาไว้ไม่ได้
“อือ....”
ยุนค่อยๆ แกซองกระดาษแล้วหยิบออกมา
แล้วเขาก็ชะงักนิ่งไป
จบบริบูรณ์