[จบ] มรรคาไร้สิ้นสุด เซียนยุทธ์เหนือฟ้า

บทที่ 26 เอาชนะกายาอสนี สู่ขอบเขตต้องห้ามขั้นที่สี่ 

สมแล้วที่เก้าหมัดราชันเป็นสุดยอดเคล็ดวิชาการต่อสู้อันทรงพลัง ทุกครั้งที่เซียวอวิ๋นใช้ออกไป รัศมีของเขาจะแปรเปลี่ยนเป็นความดุดันเต็มเปี่ยม สง่าราศีของจักรพรรดิผู้ไร้พ่ายที่ปลดปล่อยออกมาจากร่างกายทำให้เซี่ยอวี้หลงถึงกับสะท้านไปไม่น้อย  

"รับมือ!"  

เซียวอวิ๋นก้าวเดินด้วยความสง่างามดุจพญามังกร เสริมพลังอำนาจที่ไม่มีใครเทียบเทียม เขาพุ่งหมัดออกไปข้างหน้า หมัดแสงจำนวนนับไม่ถ้วนหลอมรวมกันจนเกิดเป็นพลังที่น่าสะพรึงกลัว มวลอากาศตรงหน้าระเบิดตัวตลอดเวลา

เซี่ยอวี้หลงรู้สึกถึงภัยคุกคามมหาศาล แต่เขาไม่ถอยหนี กลับพุ่งเข้าสู้ ดวงตาสีดำสนิทปะทุแสงเจิดจ้าราวกับสายฟ้าพุ่งผ่าน พลังที่แฝงไปด้วยความดุดันถูกปลดปล่อยเต็มอัตรา 

ทันใดนั้น เขาใช้หมัดอสนีโจมตีออกไปด้วยความรวดเร็ว ส่งผลให้หมัดของทั้งสองคนเกิดการปะทะกันอย่างรุนแรง  

"ตู้ม!"  

หมัดของทั้งคู่ปะทะกันราวกับภูเขาสองลูกชนกัน พลังอันมหาศาลจากร่างกายทั้งสองระเบิดออกมาเป็นคลื่นแรงกระแทก ส่งผลให้เกิดเสียงดังกึกก้องไปทั่วทั้งวิหาร  

เซียวอวิ๋นมีรัศมีสีทองปกคลุมทั่วร่างราวกับเปลวไฟที่ลุกโชน ร่างกายอันแข็งแกร่งของเขาทำให้แม้แต่ความว่างเปล่าก็บิดเบี้ยวไปในทันตา

เขาใช้วิชาเก้าหมัดราชันไปจนถึงขีดสุด หมัดแล้วหมัดเล่าพุ่งเข้าใส่เซี่ยอวี้หลงอย่างต่อเนื่อง แสงหมัดจำนวนมหาศาลหลอมรวมกันจนเกิดเป็นอักขระสีทองสว่างไสวบนกำปั้นของเซียวอวิ๋น ทำให้พลังต่อสู้ของเขาเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมหลายเท่า  

เซี่ยอวี้หลงไม่อาจประมาท เขาใช้พลังแห่งกายาอสนีโจมตีด้วยหมัดอสนีไปจนถึงขีดสุดเช่นกัน เขาเลือกที่จะเผชิญหน้ากับเซียวอวิ๋นโดยตรงอย่างไม่เกรงกลัว

"โครม โครม โครม!"  

เสียงปะทะดังก้องไปทั่ววิหาร การต่อสู้ของทั้งคู่ดำเนินไปอย่างดุเดือด ทุกหมัดที่ปะทะกันแสดงถึงพลังอันยิ่งใหญ่ของทั้งสองฝ่าย

"ร่างกายทั้งสองแข็งแกร่งมาก พวกเขาต่างเข้าสู่ขอบเขตต้องห้ามขั้นที่สอง มีพลังถึงสามแสนจินแล้ว!"  

"กายาอสนีช่างน่าเกรงขาม มีทั้งพลังมหาศาลและความเร็ว หากไม่ใช่เพราะเซียวอวิ๋นฝึกวิชาย่างก้าวเทพวายุจนถึงขั้นสมบูรณ์ เกรงว่าเขาคงไม่ใช่คู่มือของเซี่ยอวี้หลงเป็นแน่"  

"ผิดแล้ว เซียวอวิ๋นเหมือนกำลังเป็นฝ่ายได้เปรียบอยู่ต่างหาก!"  

เหล่าผู้อาวุโสในวิหารต่างจับจ้องการต่อสู้ด้วยความตั้งใจ สีหน้าวิตกกังวลเล็กน้อย หากเซียวอวิ๋นพ่ายแพ้ต่อศิษย์อันดับเก้าของสำนักศักดิ์สิทธิ์ไท่ชู ก็จะเป็นความอับอายขายหน้าของสำนักศักดิ์สิทธิ์ฮุ่นตุ้นมากทีเดียว 

แต่เซียวอวิ๋นไม่ทำให้พวกเขาผิดหวัง  

เซียวอวิ๋นตะโกนเสียงดัง รัศมีรอบตัวเขายิ่งเจิดจ้า เขาใช้วิชาเก้าหมัดราชันจนเกิดความแข็งแกร่งสูงสุด หมัดของเขาก่อเกิดพลังที่ไร้ผู้ต่อต้าน  

ในขณะที่เซี่ยอวี้หลงปลดปล่อยสายฟ้ารอบตัว หมัดของเขาก็เปล่งแสงสีม่วงสร้างเป็นตาข่ายฟ้าห้อมล้อมเซียวอวิ๋นไว้อยู่ตรงกลาง  

แต่พลังของเก้าหมัดราชันสามารถทลายได้ทุกสิ่ง เซียวอวิ๋นจึงเป็นฝ่ายได้เปรียบ เขากำลังจะเป็นผู้ชนะในการประลองครั้งนี้ 

"ตู้ม!"

เสียงปะทะดังสนั่น การต่อสู้ระหว่างเซียวอวิ๋นและเซี่ยอวี้หลงทวีความดุเดือดขึ้น ทั้งสองฝ่ายปลดปล่อยพลังออกมาอย่างเต็มที่โดยไม่มีการออมมือทั้งสิ้น

ทันใดนั้น เซียวอวิ๋นเปล่งเสียงคำรามลากยาว แววตาของเขาปะทุแสงเจิดจ้าไร้ที่สิ้นสุด หมัดของเขาทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ พลังที่ระเบิดออกมาก็ยิ่งมหาศาลเกินอธิบาย  

"นี่มันอะไรกัน!"  

เซี่ยอวี้หลงหน้าถอดสี รู้สึกได้ว่าเซียวอวิ๋นที่เดิมทีมีพลังไม่ต่างจากเขา จู่ ๆ กลับเพิ่มพลังอีกถึงหนึ่งแสนจินในชั่วพริบตาเดียว พลังที่แผ่ออกมานั้นสามารถบดขยี้เขาได้อย่างชัดเจน  

"เจ้าคิดว่าข้าอยู่แค่ขอบเขตต้องห้ามขั้นที่สองหรือ?" เซียวอวิ๋น กล่าวพลางมองเซี่ยอวี้หลง แสงจากหมัดของเขาทวีความเจิดจ้า รัศมีรอบตัวส่องสว่างจนเกินต้านทาน  

เซี่ยอวี้หลงรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลจนต้องถอยหลังไปหลายก้าว  

"ขอโทษที ข้าก้าวเข้าสู่ขอบเขตต้องห้ามขั้นที่สามมานานแล้ว!" เซียวอวิ๋นคำรามต่อเนื่อง พลังอันล้นเหลือระเบิดออกมาพร้อมกับหมัดที่พุ่งตรงเข้าใส่คู่ต่อสู้

"เฮือก!"  

เซี่ยอวี้หลงกระอักเลือด ร่างของเขาลอยละลิ่วออกไปไม่ต่างจากว่าวที่สายป่านขาดสะบั้น  

"ศิษย์พี่เซี่ย!" ฝูเมี่ยวถงร้องลั่น ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความตกใจไม่อยากเชื่อ  

เซี่ยอวี้หลงถูกโจมตีจนบาดเจ็บหรือนี่!  

แต่เขาก็สามารถตั้งหลักได้ในทันที อาศัยความเร็วของกายาอสนี แปรเปลี่ยนร่างเป็นสายฟ้า พุ่งทะลุผ่านอากาศมุ่งตรงไปยังด้านหลังของเซียวอวิ๋น  

"พลังของเจ้ามากกว่าข้าก็จริง แต่ความเร็วของเจ้าไม่อาจเทียบข้าได้ การต่อสู้ไม่ได้ตัดสินด้วยพลังการโจมตีเพียงอย่างเดียวสักหน่อย!" เซี่ยอวี้หลงตะโกนออกมาด้วยความมั่นใจ  

"สมแล้วที่เป็นศิษย์พี่เซี่ย!"  

ฝูเมี่ยวถงถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความคาดหวัง  

แต่การตอบสนองของเซียวอวิ๋นกลับทำให้ความคาดหวังนั้นพังทลาย  

"หัตถ์เทพไท่จี๋!"  

เมื่อสัมผัสได้ถึงภัยจากด้านหลัง เซียวอวิ๋นก็รีบใช้วิชาหัตถ์เทพไท่จี๋สร้างแผนภูมิขนาดใหญ่ขึ้นมาปกป้องด้านหลังของตนเองเอาไว้  

"ตู้ม!"  

หมัดสายฟ้าของเซี่ยอวี้หลงปะทะกับแผนภูมิไท่จี๋ ทว่าครั้งนี้ แผนภูมิยังคงดำรงอยู่อย่างไม่สั่นคลอนแม้แต่น้อย  

ปลาหยินหยางบนแผนภูมิไท่จี๋เคลื่อนไหวหมุนวนราวกับมีชีวิตขณะดูดซับพลังจากหมัดสายฟ้า ทำให้พลังโจมตีของเซี่ยอวี้หลงอ่อนแอลงกว่าเดิมหลายเท่า  

"นี่มันอะไรกัน!" เซี่ยอวี้หลงจ้องแผนภูมิไท่จี๋ด้วยความตกตะลึง  

"ตู้ม!"  

เซียวอวิ๋นไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดลอย เขาหันกลับมาต่อยหมัดอันร้อนแรงใส่เซี่ยอวี้หลง ส่งคู่ต่อสู้ลอยละลิ่วออกไปอีกครั้ง  

ครั้งนี้พลังของเซียวอวิ๋นทวีความรุนแรงจนทำลายอักขระสายฟ้าบนร่างของเซี่ยอวี้หลงหมดสิ้น ทำให้ไม่สามารถกลับมาต่อสู้ได้อีก

"เฮือก!"  

เซี่ยอวี้หลงกระอักเลือดอีกครั้ง ร่างของเขาล้มลงบนพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง  

"ศิษย์พี่เซี่ย!" ฝูเมี่ยวถงรีบวิ่งไปช่วยพยุงเขาด้วยสีหน้าเป็นกังวล  

ว่านหยางฮุยมองเหตุการณ์นี้ด้วยแววตาพิจารณา เขาสังเกตเห็นว่าอาการบาดเจ็บของเซี่ยอวี้หลงไม่รุนแรงมากนัก เพียงแต่อยู่ในสภาวะหมดสภาพชั่วคราวเท่านั้น  

เขากล่าวขึ้นด้วยความประหลาดใจว่า "สมแล้วที่เป็นศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์ฮุ่นตุ้น อายุน้อยเพียงนี้ก็ฝึกสุดยอดเคล็ดวิชาได้ถึงสามรูปแบบ อีกทั้งยังฝึกฝนวิชาหัตถ์เทพไท่จี๋จนถึงขั้นสมบูรณ์แล้ว นอกจากนี้ยังก้าวเข้าสู่ขอบเขตต้องห้ามขั้นที่สี่ได้อีก สติปัญญาและพรสวรรค์เช่นนี้นับว่ายอดเยี่ยมยิ่งนัก"  

คำพูดนี้ทำให้เซี่ยอวี้หลงแทบกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง เดิมทีเขาเข้าใจว่าเซียวอวิ๋นอยู่เพียงขอบเขตต้องห้ามขั้นที่สาม แต่ความจริงกลับเป็นขอบเขตต้องห้ามขั้นที่สี่ ซ้ำยังมีพลังมากกว่าเขาอีกสองแสนจิน แล้วเช่นนี้จะให้เขาไปสู้เซียวอวิ๋นได้อย่างไร!