ระบบร้านอาหารสุดยอด กับภารกิจพลิกชีวิต พิชิตเงินล้าน

บทที่ 60 เปิดร้านข้าวกล่องแล้วจ้า!

ไอ้เรื่องค่าความอร่อยอะไรนั่น…จะให้รู้ได้แค่ดูเฉย ๆ คงเป็นไปไม่ได้ ต้องได้ชิมกับปากถึงจะรู้

อีกอย่าง ตอนนี้ไป๋เยี่ยก็ไม่มีเงินมากพอที่จะเอาพริกหวานมาสังเคราะห์ให้ได้ระดับความอร่อยทั้งหมด เขาเลยจัดการหั่นพริกหวานทั้งหมดรวมกับพริกหวานธรรมดาอื่น ๆ ในปุ่มเดียวไปเลย

ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ รีบสังเคราะห์วัตถุดิบที่เหลือให้เสร็จ เพื่อเตรียมอาหารเย็นสำหรับวันนี้

ตอนที่ขายข้าวกล่องตอนเที่ยง เขาก็ได้สอบถามพวกพี่ ๆ ที่ทำงานก่อสร้างเหล่านั้นแล้ว และทราบว่าเวลาเลิกงานตอนกลางวันของพวกเขาคือเที่ยงตรง ส่วนตอนเย็นจะเลิกช้าหน่อย คือห้าโมงครึ่ง 

ตอนนี้ก็เหลือเวลาอีกชั่วโมงครึ่ง

ไข่ไก่ร้อยกว่าจินคิดเป็นจำนวนหลายร้อยฟอง ไป๋เยี่ยคงไม่สามารถมานั่งสังเคราะห์ทีละฟองได้ เขาเลยลองสังเคราะห์ทั้งลังดู แต่ปริมาณไข่ในแต่ละลังไม่เท่ากัน ก็ไม่รู้ว่าจะสำเร็จหรือเปล่า 

พอกำลังจะเลือกสังเคราะห์ ไป๋เยี่ยก็เพิ่งสังเกตเห็นว่าข้าง ๆ กันยังมีปุ่มให้เลือกจำนวนด้วย

สามารถเลือกจำนวนได้ทีละหน่วย หรือจะเลือกทั้งหมดในปุ่มเดียวก็ได้ แต่ถ้าไม่ได้จริง ๆ ก็คงต้องเลือกทีละฟองเอา

ไป๋เยี่ยเลือกปุ่ม “ทั้งหมด” แล้วกดลงไป 

ทันใดนั้นการสังเคราะห์ก็เสร็จสิ้น ไป๋เยี่ยถึงได้รู้ว่าแท้จริงแล้วเขาซื้อไข่มา 873 ฟอง เพราะหลังจากสังเคราะห์เสร็จ ระบบก็แจ้งว่าเขาได้รับ 

[ไข่ไก่จากธัญพืชธรรมดา] จำนวน 436 ฟอง นอกจากนี้ในลังยังมีไข่เหลืออยู่อีกฟองหนึ่ง

เมื่อเตรียมวัตถุดิบทุกอย่างพร้อมเสร็จสรรพ ไป๋เยี่ยก็เริ่มลงมือทำอาหาร

เขาจะไปขายข้าวกล่องที่ด้านหลังของสตูดิโอ ดังนั้นไป๋เยี่ยจึงไม่ได้คิดจะทำอาหารที่ซับซ้อนอะไรมากมายนัก ทำง่าย ๆ กินกับข้าวอร่อย ๆ กินแล้วอิ่มท้อง นั่นแหละคือหัวใจสำคัญ

มะเขือเทศผัดไข่ นี่เป็นเมนูที่ขาดไม่ได้สำหรับข้าวกล่อง ตักราดข้าวสวยร้อน ๆ สักช้อนโต ๆ อร่อยสุดยอด

ผัดพริกหยวกหมูสับ เมนูนี้รสเค็มนำ หอมกลิ่นซีอิ๊ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าผัดกับเนื้อหมูติดมัน จะหอมน้ำมันเป็นพิเศษ ซึ่งกินกับข้าวอร่อยมาก

ไก่ผัดพริกแห้ง เมนูนี้ก็กินกับข้าวได้ดีเช่นกัน ถ้าพูดถึงไก่ผัดแล้ว แน่นอนว่าต้องใช้เนื้อส่วนสะโพกถึงจะอร่อย แต่ร้านเล็ก ๆ ทั่วไปมักจะใช้เนื้ออกไก่ 

หวังว่าเนื้ออกไก่ระดับธรรมดาของวันนี้จะช่วยเพิ่มรสชาติให้กับเมนูนี้ได้

นอกจากนั้นก็มีผัดมันฝรั่งใส่พริกชี้ฟ้า พะโล้ และกะหล่ำปลีผัดน้ำปลา

สุดท้ายก็ต้องมีเมนูเนื้ออีกสองอย่าง หมูสามชั้นตุ๋นเป็นหนึ่งอย่าง และอีกอย่างคือลูกชิ้นหมู

ยังคงเป็นแปดอย่างเหมือนกับตอนเที่ยง

ไป๋เยี่ยหั่นเนื้อครึ่งหนึ่งเป็นชิ้นเล็กนำไปลวกในน้ำเดือด เคี่ยวน้ำตาลเกือบไหม้ พอเดือดพล่านก็เทใส่หม้ออัดแรงดันพร้อมกับมันฝรั่งที่หั่นไว้

ถึงแม้การตุ๋นด้วยไฟอ่อน ๆ จะอร่อยกว่า แต่เวลามันไม่อำนวยจริง ๆ ในวันนี้

อีกด้านหนึ่ง บนเตาอีกตัวก็มีกระทะตั้งอยู่ ตั้งน้ำมันให้ร้อน นอกจากจะต้องนำวัตถุดิบไปทอดแล้ว จุดประสงค์หลักก็คือทอดลูกชิ้นหมูนั่นเอง

ลูกชิ้นหมูเหล่านี้ลูกใหญ่กว่าลูกชิ้นเล็ก ๆ ที่ทำเมื่อตอนเที่ยงมากทีเดียว แต่ละลูกมีขนาดเท่ากำปั้นเด็กทารก

ครึ่งหนึ่งเป็นเนื้อหมูสามชั้นที่สังเคราะห์มา อีกครึ่งหนึ่งเป็นเนื้อหมูติดมัน ถึงแม้ลูกชิ้นเหล่านี้จะติดมันหน่อย ๆ แต่มันกลับซึมซับรสชาติได้ดีกว่าและหอมกว่า แต่ละลูกใหญ่ราวกับกำปั้นของเด็กทารก

ไป๋เยี่ยคำนวณดูแล้ว เนื่องจากต้นทุนลดลงจากการใส่เนื้อหมูติดมันเข้าไป ทำให้สามารถใส่ลูกชิ้นได้ถึงสองลูกต่อหนึ่งชุด

นอกจากนี้ กระดูกซี่โครงหมูติดเนื้อสองชิ้นที่เจ้าของร้านขายเนื้อแถมมาให้ ไป๋เยี่ยก็นำมาต้มเป็นน้ำซุปหม้อใหญ่ ใส่หัวไชเท้าขูดฝอยลงไปด้วย ตักให้ฟรี ๆ ไปเลย

อาหารหลายอย่างทยอยทำเสร็จ กลิ่นหอม ๆ ลอยไปเตะจมูกผู้เช่าที่เลิกงานใกล้ ๆ นั้นจนอดใจไม่อยู่ต้องเดินตามกลิ่นมาดู

“เสี่ยวไป๋ นี่นาย… จะทำเองแล้วเหรอ?”

“หอมจังเลยเสี่ยวไป๋ ฝีมือนายสุดยอดไปเลย”

“จะไปขายแถว ๆ ไซต์งานก่อสร้างเหรอ?”

“ฝีมือนายดีขนาดนี้ ขายชุดละเท่าไหร่เนี่ย พรุ่งนี้ฉันก็จะไม่ทำกับข้าวแล้ว จะไปซื้อที่ร้านนายแทน!”

หมูสามชั้นตุ๋นเป็นเมนูสุดท้ายที่ตักขึ้นจากกระทะ เพราะหลังจากเอาออกจากหม้ออัดแรงดันแล้ว ยังต้องนำมาเคี่ยวในกระทะต่ออีกหน่อยเพื่อให้น้ำซุปงวดลง เอาถุงเครื่องเทศออกด้วย ตอนนี้ถึงจะเรียกว่าเสร็จสมบูรณ์จริง ๆ

ผู้คนที่อยู่ในบริเวณนั้น พอได้เห็นเนื้อหมูสามชั้นที่มีทั้งส่วนมันและเนื้อแดงสลับกันอย่างสวยงามก็ถึงกับตะลึงงัน

“นี่ ๆ เสี่ยวไป๋ เนื้อดีอะไรขนาดนี้เนี่ย”

“สีแดงก่ำ เนื้อสามชั้นสวยงาม น้ำซุปก็ข้นคลั่ก…”

“แย่แล้วสิเนี่ย บะหมี่น้ำที่อยู่ในมือฉันดูจืดชืดไปเลย”

“ข้าวผัดที่เพิ่งซื้อมาก็ไม่หอมเอาเสียเลย…”

“ของฉันก็เหมือนกัน…”

ทุกคนไม่กล้าที่จะยืนดูต่อ เกรงว่าถ้าดูไปมากกว่านี้ คืนนี้คงไม่มีอารมณ์จะกินอะไรลง

ไป๋เยี่ยตักหมูสามชั้นตุ๋นใส่ช่องอาหาร จากนั้นก็ตักแบ่งออกมาอีกส่วน ใส่ในจานให้ลุงเจียง โดยมีอาหารครบทั้งแปดอย่าง

“ลุงเจียงครับ ผมเลี้ยงข้าวครับ” ในจานใบนั้นเต็มไปด้วยอาหารพูนจาน มีครบทั้งแปดอย่าง

หลังจากส่งอาหารให้ลุงเจียงเสร็จ ไป๋เยี่ยก็รีบขึ้นรถ เพราะใกล้จะถึงเวลาแล้ว

ในขณะที่ขับรถมาถึงปากทางเข้าถนน ก็เห็นเจียงฮ่าวเดินกลับมาพอดี ไป๋เยี่ยรีบจอดรถให้เจียงฮ่าวขึ้นมา แล้วพาไปด้วยกันที่ไซต์งานก่อสร้าง

ตอนที่พวกเขาขับรถไปถึงหน้าไซต์งานก่อสร้างก็มีพี่น้องคนงานก่อสร้างจำนวนมากออกมา เพื่อมองหาอาหารเย็น

ทั้งสองคนไม่กล้าเสียเวลา รีบหาที่จอดรถให้เรียบร้อย เจียงฮ่าวเปิดประตูรถ ส่วนไป๋เยี่ยก็หยิบป้ายที่เขียนบนกระดาษแข็งแผ่นใหญ่ออกมา แล้วเริ่มตะโกนเรียกลูกค้า

ถึงแม้เขาเองก็รู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง แต่เพื่อเงินแล้วอะไรก็ยอมได้ทั้งนั้น ยิ่งอาหารที่ตัวเองทำด้วยแล้ว เขายิ่งมั่นใจ เพราะแม้แต่เต้าหู้ที่ซื้อมาวันนี้ เขาก็ยังเอาไปสังเคราะห์เลย รสชาติไม่ต้องพูดถึง ดีแน่นอน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมนูหมูสามชั้นตุ๋นนั่น เขาไม่เชื่อหรอกว่าจะไม่มีใครมาซื้อ

ช่วงแรก ๆ ยังไม่มีคนสนใจ แต่โลกนี้ไม่มีร้านเกลือ ร้านน้ำมันที่ขายไม่ออก เมื่อเห็นไป๋เยี่ยตะโกนเรียกลูกค้าอย่างขะมักเขม้น ก็เริ่มมีคนเดินเข้ามา

พอได้เห็นหมูสามชั้นที่มันเยิ้มเป็นมันเงา แถมพอมองไปยังอาหารอื่น ๆ อีกหลายอย่าง ดวงตาของพวกพี่ ๆ คนงานก่อสร้างก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

“ข้าวกล่องนี่ราคา 10 หยวนเหรอ? มีอาหารทุกอย่างเลยเหรอ?” คนงานที่มาคนแรกเอ่ยถามด้วยความไม่เชื่อ

“ไม่ใช่ครับ ช่วงทดลองขาย ผักล้วน 10 หยวน เนื้อสองอย่างผักสองอย่าง 12 หยวน เนื้อสองอย่างเลือกได้ระหว่างหมูสามชั้นตุ๋นกับลูกชิ้นหมูครับ ถ้าเอาแต่เมนูเนื้อเลย 15 หยวนครับ”

“พี่ชายจะรับสักชุดไหมครับ? ผมมีกล่องข้าวให้ด้วยนะครับ แต่ขอเพิ่มอีก 1 หยวนครับ” ไป๋เยี่ยรีบกล่าวต้อนรับอย่างกระตือรือร้น

“ไม่ล่ะ ฉันพกกล่องข้าวมาเอง” คนงานโบกกล่องข้าวสแตนเลสในมือ

คนพวกนี้มีประสบการณ์กันทั้งนั้น ถ้าใช้กล่องข้าวของร้าน ปริมาณอาหารมักจะน้อยกว่า แต่ถ้าพกมาเองจะได้เยอะกว่า แถมยังประหยัดเงินได้อีก 1 หยวนด้วย

“ครับผม พี่ชายรับชุด 12 หยวนใช่ไหมครับ? ดูเนื้อพวกเราสิครับ รับรองว่าเป็นหมูสามชั้นอย่างดีเลยครับ”

“อืม เอาชุด 12 หยวน!” คนงานกลืนน้ำลายลงคอแล้วพูดออกมา

พอพูดจบ คนงานคนนั้นก็ถึงกับชะงักไป

ตอนที่เขาออกมา จริง ๆ แล้วตั้งใจจะกินแป้งทอดสองแผ่น ใส่ไส้วุ้นเส้นผัดกับกะหล่ำปลีซอย ราคาสิบหยวน ได้แถมไข่พะโล้อีกฟอง กินแล้วอิ่มแปล้

แต่พอออกมาก็ได้กลิ่นหอม ๆ ลอยมาเตะจมูกโดยไม่รู้ตัวก็เดินตามกลิ่นมาถึงตรงนี้ พอได้เห็นหมูสามชั้นสีแดงก่ำ เนื้อนุ่ม ๆ ที่สั่นระริกอยู่ในทัพพี เขาก็เปลี่ยนใจในทันทีและตัดสินใจกินข้าวกล่องเย็นนี้แทน

ตอนที่เจียงฮ่าวกำลังตักอาหารใส่กล่อง คนงานคนนั้นก็ยังคงมีสีหน้าเสียดายเงินอยู่บ้าง ที่ต้องเสียเงินเพิ่มอีก 2 หยวนโดยใช่เหตุ

แต่พอได้รับข้าวกล่องมา แล้วสัมผัสได้ถึงความร้อนที่ส่งผ่านออกมา แถมยังได้สูดดมกลิ่นหอม ๆ นั้น คนงานก็ยิ้มออกในทันที