บทที่ 26 แผนแตก มีหนอนบ่อนไส้
ประการที่สองคือ รบกวนขวัญกำลังใจของฝ่ายตรงข้าม!
เสิ่นจงเฉินแอบยักยอกทรัพย์สินของตระกูลเสิ่น สั่งให้เมิ่งเจียงอวี่กับเสิ่นเจียลงมือต่อเสิ่นเมิ่ง อีกทั้งยังยุยงน้องชายอยู่ข้างหูอีก เขาแค่ปฏิบัติตามครอบครัวของเสิ่นเมิ่งเหมือนคนโง่！
ที่วันนี้เสิ่นเมิ่ง ทำเื่ใหญ่ขนาดนี้ก็เพื่อเตือนพวกเขาว่าเธอไม่ใช่คนโง่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ต่อไปนี้เธอจะปกป้องทรัพย์สินและบริษัทของตระกูลเสิ่นให้ดี!
สิ่งที่เธอทำในวันนี้ ไม่เพียงแต่โจมตีพ่อลูกคู่นี้ที่คิดคดทรยศเท่านั้น แต่ยังทำให้พวกเขาเกิดความเคลือบแคลงสงสัยมากขึ้นไปอีก
ภายในรถยนต์ BMW สีดำ
เสิ่นเจียเอนหลังพิงเบาะหนังแท้นุ่มนวล นิ้วมือค่อย ๆ นวดคลึงต้นคอ พลางสบถออกมาเบา ๆ
“เสิ่นเมิ่ง ยัยสารเลวนี่ กล้าด่าฉันด้วย! รอวันไหนฉันจับตัวเธอได้ ฉันจะตัดมือเธอไปให้หมาแทะเล่นก่อนเลย!”
“หุบปาก! แกยังมีหน้ามาพูดเหรอ?” เสิ่นจงเฉินตัดบทเธอทันที น้ำเสียงเย็นเยียบ
“พ่อ วันนี้ฉันเกือบโดนเสิ่นเมิ่งบีบคอตายแล้วนะ!” เสิ่นเจียตัดพ้อ แต่พอสบตากับสายตาเ็าของเสิ่นจงเฉิน ก็รีบก้มหน้าลงทันที
สีหน้าเสิ่นจงเฉินดูแย่มาก เขาวางโทรศัทพ์มือถือที่แนบหูลง ขมวดคิ้วแน่น “เมิ่งเจียงอวี่ไปไหน ทำไมติดต่อไม่ได้!”
“ฉันพยายามติดต่อเขามาตั้งนานแล้ว มือถือเขาปิดเครื่อง ระบุตำแหน่งก็ไม่ได้” พอพูดถึงเื่นี้ เสิ่นเจียก็อดกังวลไม่ได้
การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในวันนี้ เธอไม่ได้คาดคิดมาก่อน แน่นอนว่าเธอต้องรีบติดต่อเมิ่งเจียงอวี่เป็คนแรก อยากถามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่โทรศัพท์ของเมิ่งเจียงอวี่กลับปิดเครื่องตลอด ทำให้เธอใจคอไม่ดี เหมือนขาดที่พึ่ง
สีหน้าของเสิ่นจงเฉินยิ่งดูมืดมนขึ้น “แกไม่ได้บอกเหรอว่าเสิ่นเมิ่งเชื่อใจแกมาก? แผนหนีตามกันเมื่อคืน มันก็เห็นด้วยไม่ใช่เหรอ? ทำไมวันนี้ถึงกลายเป็แบบนี้? หรือว่าแกทำอะไรพลาด ทำให้มันจับได้?”
“เป็ไปไม่ได้ ยายโง่นั่นไม่มีสมองหรอก!” เสิ่นเจียะโขึ้นทันที
เธอก็คิดถึงเื่นี้อยู่เหมือนกัน คิดย้อนกลับไปถึงเื่ราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนอย่างละเอียด แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่าผิดพลาดตรงไหน
เธอเป็เพื่อนสนิทและพี่น้องที่ดีที่สุดของเสิ่นเมิ่งมาโดยตลอด ยายโง่นั่นแม้แต่เื่จับมือและกอดกับเมิ่งเจียงอวี่ครั้งแรกก็ยังเล่าให้เธอฟัง เธอคิดมาตลอดว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเสิ่นเมิ่งเป็เหมือนพระยูไลกับซุนหงอคง ไม่เคยนึกเลยว่าลิงตัวนี้จะพลิกฝ่ามือหนีจากเธอไปได้
‘มันผิดพลาดตรงไหนกันแน่? เมื่อคืน ทุกอย่างก็ยังดี ๆ อยู่ จะรู้สึกแปลก ๆ ก็ตอน…’
“หรือว่าในพวกเรามีหนอนบ่อนไส้!” เสิ่นจงเฉินทิ้งะเิลูกใหญ่
คำพูดนี้เปรียบเสมือนะเิที่ทำลายความสงสัยทั้งหมดของเสิ่นเจีย และปลุกความเคลือบแคลงสงสัยที่เธอไม่กล้าคิดมาก่อนหน้านี้
“ไม่ เป็ไปไม่ได้! อาอวี่เขาจงรักภักดีต่อคุณพ่อมาก และก็รักฉันมาก เขาไม่มีทางทำแบบนี้แน่!”
“ฉันเคยบอกเหรอว่าเขาเป็หนอนบ่อนไส้?” เสิ่นจงเฉินเงยหน้าขึ้น จ้องมองใบหน้าที่ตื่นตระหนกของเสิ่นเจีย
เสิ่นเจียตกตะลึง อ้าปากค้าง พูดอะไรไม่ออก
จริง ๆ แล้วแม้แต่ตัวเธอเองก็อดสงสัยเมิ่งเจียงอวี่ไม่ได้ เพียงแต่เธอไม่อยากเชื่อว่าผู้ชายที่เธอรักจะทรยศเธอได้ ดังนั้นเธอจึงพยายามปกป้องเขาโดยไม่รู้ตัว
“ความจริงก็คือแบบนี้ แกไม่โง่ น่าจะคิดออกว่ามันมีอะไรแปลก ๆ ถ้าเมื่อคืนแกทำพลาด ทำให้เสิ่นเมิ่งรู้สึกผิดปกติ ด้วยสติปัญญาของนางนั่น คงไม่มีทางคิดแผนรับมือได้ในเวลาอันสั้นขนาดนี้”
เสิ่นจงเฉินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “งั้นใครเป็คนคิดแผนรับมือให้มัน?”
146K
