พรมแดน คาวสวาท (ภาคต่อ แอบเป็นหมอนวด)

อากาศหนาวเหน็บภายนอกบ้านโบราณของมาสเตอร์เคนโซพัดผ่านรอยต่อของบานเลื่อนไม้เข้ามาเป็นระลอกบางเบา ทว่าภายในห้องเสื่อทาทามิที่กรุ่นกลิ่นกำยานผสมผสานกับน้ำมันป่านดิบกลับร้อนระอุขึ้นทันทีด้วยความตึงเครียดของราคะที่ทวีความรุนแรง รัญชิดายืนนิ่งสูดลมหายใจเข้าปอดลึก หล่อนจับจ้องใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาของมาสเตอร์เคนโซอย่างไม่ลดละ

มือเรียวบางของหล่อนค่อยๆ ขยับดึงปมคาดเอวเสื้อโค้ตหนาและชุดกิโมโนคลุมไหล่ออกทีละชิ้นช้าๆ ปล่อยให้พวกมันร่วงลงไปกองอยู่บนเสื่อทาทามิทีละผืน จนกระทั่งเรือนร่างอวบอัดอลังการของหล่อนปรากฏแก่สายตาของเคนโซอย่างเปลือยเปล่าไร้ซึ่งสิ่งปิดบัง

ผิวกายขาวผ่องนวลเนียนละเอียดสะท้อนแสงโคมไฟญี่ปุ่นสีเหลืองนวล เนินอกขนาดใหญ่คัพ E สองเต้าเต่งตึงเบียดชิดชูยอดปทุมถันสีหวานสู้ไอหนาว สะโพกกลมกลึงผายกว้างและขาเรียวคู่สวยสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อสัมผัสกับสายลมเย็นที่พัดเข้ามาปะทะ รัญชิดายืนหยัดเชิดหน้าขึ้นอย่างทระนง แม้ว่าแววตาจะสั่นไหววูบวาบด้วยความเสียวซ่านและเขินอายที่ต้องเปลือยกายร่อนจ้อนต่อหน้าชายแปลกหน้า

เคนโซจ้องมองเรือนร่างของหล่อนด้วยแววตาเรียบนิ่งดุจกระจกเงา ไม่มีร่องรอยของความตื่นตระหนกหรือความกระหายราคะอย่างพวกไร้สติ ทว่าแววตาคมกริบของเขากลับเต็มไปด้วยความพึงใจในสรีระที่สมบูรณ์แบบนี้ เขาก้าวเข้ามาประชิดร่างของหล่อนช้าๆ ในมือขยับคลี่ม้วนเชือกป่านสีแดงสดที่ชโลมน้ำมันอุ่นจนชื้นนิ่มและส่งกลิ่นหอมกรุ่นปนดิบ

"เชือกเส้นแรก... คือการสยบสัญชาตญาณดื้อรั้น"

เคนโซเอ่ยเสียงต่ำเบา พลางคล้องเส้นเชือกป่านสีแดงอุ่นร้อนพันรัดรอบทรวงอกอวบอัดของหล่อนอย่างรวดเร็วและแม่นยำ สัมผัสแรกของเส้นเชือกที่หยาบหนาแต่ยืดหยุ่นกดบีบเนินเนื้ออวบอัดของหล่อนจนเนื้อนุ่มปลิ้นล้นตามแนวเชือก รัญชิดาสะดุ้งกายโยนครางซี๊ดสั่นระรัว

"ซี๊ดดด... อ๊ะ... หยาบจัง..." หล่อนกระซิบเสียงสั่น

"กฎเหล็กข้อแรกของเชือกคือ แรงตึงสัมพัทธ์" เคนโซอธิบายขณะใช้มือกำยำกระตุกปมเชือกรัดแน่นหนาที่กลางแผ่นหลังบาง "เชือกป่านจะกดรัดแนบเนื้อเพื่อกระตุ้นจุดรับสัมผัสใต้ผิวหนัง เมื่อเราดึงรั้งปมเชือก ร่างกายจะตื่นตัวส่งกระแสประสาทตัณหาแล่นตรงสู่สมอง ยิ่งเธอดิ้นรน... เชือกจะยิ่งบีบรัดเน้นจุดกระสันสะกดใจให้ยอมสยบจำนน"

เขาใช้ปลายนิ้วหนาลากไล้ไปตามเส้นเชือกสีแดงที่โอบรัดหน้าอกอวบของหล่อน จากนั้นขยับดึงปมเชือกอ้อมลงต่ำมาที่สะโพกผายและโอบรัดรอบต้นขาเรียวหนา รัญชิดายืนเกร็งขาคู่สวยพยายามทรงตัวอยู่บนเสื่อทาทามิ ขณะที่เคนโซโน้มตัวลงต่ำสอดเชือกสีแดงอ้อมผ่านง่ามขาเรียวแฉะชื้นของหล่อน ปลายเชือกป่านกดเบียดลงตรงใจกลางกลีบดอกไม้อุ่นชื้นที่ขับเยิ้มน้ำสวาทออกมาเปรอะเปื้อนเส้นเชือกช้าๆ ตามกลไกกระตุ้นธรรมชาติ

"อ๊ายยย... คุณเคนโซ... เสียว... มันเบียดตรงนั้น..." รัญชิดาแอ่นสะโพกสั่นระริก ใบหน้าหวานแดงซ่านด้วยความรัญจวนใจ ร่องรักอุ่นร้อนบีบรัดถี่รัวตอบรับความหยาบของเชือกที่สีบดลงตรงจุดเสียว

"สมาธิ... รัญชิดา... คุมสติของเธอไว้" เคนโซดุเสียงเรียบแต่ทรงพลัง เขาขยับผูกปมเชือกเน้นย้ำจุดประสาทอ่อนไหวที่บริเวณหลังบั้นเอวและง่ามสะโพก "จุดนี้คือจุดชีพจรหล่อเลี้ยงราคะ หากกดเน้นปมเชือกตรงนี้ ร่างกายของผู้ถูกมัดจะหลั่งสารกระตุ้นความสุขปนความเจ็บแสบออกมาระรัว ทำให้หน้าอกชูชันชื้นน้ำรักแบบนี้ตลอดเวลา"

เคนโซใช้ฝ่ามือหนาบีบเค้นเต้าทรวงอวบอัดคัพ E ที่เบียดแน่นล้นทะลักคาปมเชือกแดงอย่างหนักหน่วง รัญชิดาเชิดหน้าขึ้นกรีดร้องครางกระเส่าเพลิดเพลินสมใจอยาก รสสัมผัสของเชือกสีแดงและมืออุ่นร้อนของปรมาจารย์หนุ่มปลุกเร้าอารมณ์ดิบสะท้านทั่วผิวกาย

หล่อนพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ดิบราคะเอาไว้ สมองพยายามวิเคราะห์และจำจดท่วงท่าการขยับ ปมเงื่อนเชือก และการกดจุดที่เคนโซกำลังกระทำต่อร่างกายของหล่อน หล่อนต้องเรียนรู้มันให้หมดสิ้นเพื่อก้าวขึ้นเป็นผู้ควบคุมทาสรับใช้อย่างสมบูรณ์แบบ

เคนโซจับร่างเปลือยเปล่าของหล่อนหันหลังช้าๆ ดึงข้อมือทั้งสองของหล่อนไพล่หลังและรัดพันเชือกแดงปมสุดท้ายตรึงข้อมือเรียวเข้าด้วยกันจนหล่อนแอ่นหน้าอกอวบอัดคัพ E ป่องหนุนไปข้างหน้าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ร่างกายเปลือยเลื่อมน้ำมันของหล่อนบัดนี้ถูกประดับประดาด้วยร่างแหเชือกป่านสีแดงสดที่รัดรึงเน้นรูปทรงยั่วยวนจนแทบหายใจไม่ออก

"นี่คือบทเรียนแรก... กฎแห่งการพันธนาการสะกิดชีพจรประสาทตัณหา" เคนโซกระซิบข้างใบหูสั่นระริกของหล่อน พลางดึงรั้งปลายเชือกเส้นหลักที่ต่อยอดขึ้นไปบนรอกเพดานไม้ช้าๆ ร่างกายของรัญชิดาเริ่มตึงเปรี๊ยะตามแรงดึงรั้งที่พร้อมจะลอยสูงขึ้นพ้นพื้นดินในตอนหน้า...