กลับจากส่งริสาที่โรงเรียน พรกมลก็ไปที่ร้านริสาแฟชั่นไปถึง 07.30 ก็เห็นสาริกานั่งรออยู่หน้าร้านแล้ว
“สวัสดีค่ะ คุณนาย”
สาริกายิ้มให้พรกมลอย่างนอบน้อมพรกมลเองก็ไม่ได้แสดงความใจดีและสนิทสนมกับสาริกามากเกินไป ยังคงรักษาระยะห่างเพื่อให้เกิดความเกรงใจ ความย้ำเกรงกันก่อน
“สวัสดีค่ะ พี่สาริกา มาค่ะเข้าไปคุยกันในร้าน”
"ร้านของเราขายสินค้าแบบออนไลน์ด้วยนะคะ โดยปกติร้านจะเปิด 09.00 -16.00 น. ตอนนี้หน้าร้านจะยังไม่เปิด
พรทำตารางการทำงานมาให้พี่ลองอ่านดูว่ามีตรงไหนไม่เข้าใจบ้าง
เวลา 08.00- 09.00 น.
ทำความสะอาดร้านจัดสถานที่ให้เรียบร้อย
เวลา 09.00- 11.30 น. แพคสินค้าออนไลน์จากออเดอร์ค้างั้แ่
และรอแพคสินค้าจากออเดอร์และปิดรับออเดอร์ในแต่ละวันเวลา12.00 น.
เวลา 11.30- 13.00 น. พักเที่ยง
เวลา 13.00- 14.00 น.
กลับมาแพคสินค้าหรือถ่ายภาพสินค้าใหม่ๆ
เวลา 14.00- 15.00 น. จัดส่งสินค้าที่ไปรษณีย์
เวลา 15.00- 17.00 น. แพคสินค้าหรือถ่ายภาพสินค้าใหม่ๆ
“พี่ทำได้ค่ะขอบคุณมากนะคะ ให้พี่พักเที่ยง 1.30 ชั่วโมงเลย”
สาริกามองดูงานที่ให้ทำเป็งานหลังร้านซะส่วนใหญ่ไม่ลำบากเลยขอบคุณ์ที่ทำให้เธอได้งานดี เธอดีใจมากจริงๆ จนมีน้ำตาไหลคลอๆๆ
“นี้กุญแจร้านฉันจะไปรับส่งลูก ไปโรงเรียนตอนเช้าจะมาสายประมาณ 09.30น. และจะกลับก่อนบางวันอาจจะแวะมาตอนเย็น”
ริสามอบกุญแจให้สาริกาไม่ใช่ว่าไว้ใจสาริกา แต่ข้าวของในร้านส่วนใหญ่เป็เสื้อผ้าถ้าสาริกาจะขโมยนำไปขายก็ไม่ได้ราคาเท่ากับเงินเดือนเลยแถมยังลำบากต้องเอาไปขายด้วย เพียงข้อนี้ก็เพียงพอต่อการไว้ใจแล้ว
“มาค่ะเรามาเริ่มแพคสินค้ากัน นี้คือรายการออเดอร์นะคะ จะมีชื่อลูกค้า รายการสั่งของ มีรหัสสินค้า สี ขนาด จำนวนพี่จัดตามนี้แล้วนำมาแพคใส่กล่องที่ไม่ใหญ่หรือเล็กจนเกินไปจากปริมาณของนะคะตรงนี้ต้องดูอย่างละเอียดนะคะ ระวังอย่าให้ผิดพลาด ดูซ้ำสัก 2-3 รอบก่อนแพคจริงค่ะ พี่เดินดูของแต่ละจุดก่อนก็ได้ค่ะวันนี้วันแรกพรจะช่วยดูค่ะ”
วันนี้ออเดอร์ที่จัดส่ง150 ออเดอร์ยังเหลือออเดอร์หลังปิดยอด 12.00 น.
อีก100 กว่าออเดอร์พรกมลจึงบอกกับสาริกาว่า
“พี่สาลองทำดูนะคะ สัก 2-3 วัน มีอะไรที่คิดว่าควรปรับปรุงปรับเปลี่ยนเสนอได้นะคะ”
แต่หลังจากจ้างสาริกาได้เพียง7 วันออเดอร์ยิ่งมีมากขึ้นเรื่อยๆ พรกมลจึงตัดสินใจจ้างพนักงานเพิ่มอีก 5 คน โดยให้สาริกา เป็ผู้จัดการร้านเพิ่มเงินเดือนให้เธอเป็ 15000 บาท สาริกาดีใจมาก ทำงานไม่ถึงเดือนก็ได้เงินเดือนขึ้นแล้วงานนี้ต้องกอดเอาไว้แน่นๆ
ออเดอร์มีมากขึ้นๆและแต่ออเดอร์ไม่ใช่การขายปลีกแล้วเป็การขายส่งกำไรต่อออเดอร์มีมูลค่าหลายพันบาทรายได้พรกมลพุ้งเข้าสู่หลักล้านในแต่ละวัน
พรกมลนั่งงงกับบัญชี รายรับรายจ่ายเธอขายเสื้อผ้าออนไลน์มาเข้าสู่เดือนที่ 4
แล้วแต่เธอมีเงินเก็บหลายร้อยล้านแล้วเหมือนฝันมากๆ จากนี้ต้องควบคุมคุณภาพของสินค้า
ตอนนี้เธอต้องซื้อห้องแถวเปิดบริษัทต้องจ้างพนักงานบัญชีพนักงานจัดซื้อ จัดขาย ฯลฯ เยอะแยะไปหมด
เื่พวกนี้เธอให้สาริกาไปจัดการดีกว่า
ว่าแต่ตอนนี้ในเมื่อเธอมีเงินแล้ว ก็ต้องทำตัวให้เหมือนคนมีเงินหน่อย
แต่ก่อนเธอไม่ได้คิดเื่การซื้อรถถึงแม้ปกติไปไหนมาไหนจะใช้รถสาธารณะ พอจะไปต่างจังหวัดไปเที่ยวก็ค่อนข้างลำบากอยู่เธอมีความฝันไว้ว่าจะขับรถพาริสาไปเที่ยวในวันหยุดตอนนี้คงถึงเวลาที่ต้องซื้อรถเสียที
“ริสา วันหยุดนี้เราไปซื้อรถกันนะคะ”
“ซื้อรถ!! เย้ๆๆ ริสาขอเป็รถคันใหญ่ๆ นะคะ จะได้ใส่ของได้เยอะๆ”
ริสาบอกแม่เป็กลายๆว่าเราควรซื้อรถครอบครัวนะคะแม่ เวลาไปเที่ยวจะขนข้าวของไปได้ด้วย มันจำเป็จริงๆ
“อ๋อจ้ะ ได้ค่ะ ขอแค่ริสาชอบอะไรก็ดีหมดเลย หนูเป็นางฟ้าของแม่แม่เชื่อหนูค่ะ”
ทุกวันนี้พรกมลไม่เคยสงสัยในความคิดของริสาเลยบางครั้งจะดูเหมือนเป็ความคิดที่ใสซื่อหรืองอแง แต่กลับมีเหตุผลและสมเหตุสมผลพรกมลก็คอยบอกตัวเองมันคือเื่บังเอิญ เื่บังเอิญ
หลังจากที่ตัดสินใจซื้อรถครอบครัวพรกมลก็เข้าไปดูรถหลายยี่ห้อ อยากจะได้อย่างดีเลย เพราะสำหรับริสาต้องเป็สิ่งที่ดีที่สุดถ้ามีเงินเธอไม่เคยหวงกับลูก หลังจากดูสเปคพรกมลก็เลือก รถยนต์ของ Senz รถครอบครัวราคาอยู่ 8-9 ล้าน พอมีเงินมันก็ดูสมเหตุสมผลทันที
พอถึงวันเสาร์ 2 สาวก็พากันไปเบิกเงินที่ธนาคารแล้วรีบนั่งแท็กซี่ไปที่ศูนย์Senz ทันที
่จังหวะที่ 2 สาวลงจากแท็กซี่มีพนักงานหลายคนเห็นไม่น้อย แต่ไม่มีใครวิ่งมาตอนรับเลยริสาดูแคลนพนักงานเหล่านี้อยู่ในใจ เฮ้อ! ไม่ว่าจะยุคไหนสมัยไหน การดูถูกคนด้วยกันก็มีเสมอส่วนพรกมลไม่ได้คิดอะไรเธอตื่นเต้นมากไม่รู้ว่าตื่นเต้นเพราะความหรูหราของสถานที่กับรถยนต์หรือ ตื่นเต้นที่ต้องใช้เงิน 10 ล้านซื้อรถก็ไม่รู้แต่นั้นยิ่งทำให้พนักงานมั่นใจที่ไม่ไปต้อนรับ 2 สาวแต่นั้นก็ทำไม่ได้ ราดาพนักงานรุ่นพี่คนหนึ่งจึงหันไปเห็นพนักงานใหม่ที่กำลังเสริฟน้ำลูกค้าเลยร้องเรียกเบาๆ
“มะลิ” ราดาเอ่ยปากเรียกอีกครั้ง
“น้องมะลิค่ะ รบกวนต้อนรับลูกค้า 2 ท่านที่นั่งอยู่ตรงนั้นด้วยค่ะ”
มะลิหันมองตามเสียงเรียกและคำสั่ง
แล้วก็คิดในใจ“โชคดีจังเลย เราได้แนะนำเื่รถแล้ว ไม่ใช่คอยเสริฟน้ำ”
มะลิก็รีบกุลีกุจอ ไปตอนนั้นทันที
“สวัสดีค่ะคุณผู้หญิงทั้งสองท่านรับเครื่องดื่มอะไรดีค่ะ”
มะลิพยายามไม่ประมาทแต่ก็ยังเสียงสั่นอยู่บ้างที่นี่เขายกเื่การบริการไว้สูงมาก
เพราะลูกค้าส่วนมากเป็คนระดับสูงแม้จะได้รับการอบรมมาอย่างเข้มงวด พนักงานใหม่เงินเดือนหลักหมื่นที่พึ่งแนะนำลูกค้าครั้งแรกแบบเธอก็อดที่จะประมาทไม่ได้เธอกลัวว่าตัวเองจะทำพลาดราดาแอบมองเห็นก็แอบยิ้มที่มุมปากเบาๆ คิดว่าจะได้ขายเหรอ
ดูสภาพ 2 แม่ลูกนั้นสิ และก็หอบกระเป๋าอะไรมาไม่รู้นี้ยังสงสัยทำไมถึงกล้าเดินเข้ามา จะไล่ก็ไล่ไม่ได้ ได้แต่ตอนรับเท่านั้นโชคดีที่วันนี้คนไม่เยอะ ทำให้ไม่ลำบากใจมากไปกว่านี้สักหน่อยค่อยให้แม่บ้านไปทำความสะอาดตรงที่ 2 แม่ลูกนั้นนั่งล่ะกันแล้วนี้ยายมะลิ ยังจะมัวแต่เสริฟน้ำจะเสนอรถพอเห็นราคารถก็น่าจะวิ่งออกจากศูนย์แทบไม่ทันแล้ว
“ขอน้ำเปล่าค่ะ”
พรกมลตอบและยิ้มอย่างใจกว้างมะลิรีบนำน้ำมาเสริฟและสอบถามทันที
“ไม่ทราบว่า ท่านได้ดูรุ่นมาก่อนรึเปล่าค่ะ หรือสนใจรถไปใช้งานแบบไหนเอ่ย”
“หนูอยากได้รถคันใหญ่ๆค่ะ”
ริสาตอบเสียงดังฟังชัดทุกคนได้ยินและหันกลับมามอง หลายคนก็ไม่สนใจคำพูดของเด็กน้อยเท่าไรนักแค่แอบประหลาดใจ 2 แม่ลูกนี้หลงทางมารึเปล่าคะ
“รถครอบครัวใช่ไหมคะมะลิมีรถที่ขอนำเรียนเสนอค่ะ”
หลังจากที่มะลิพูดจบพร้อมทั้งอธิบายการบริการหลังการขายการดูแลต่างๆและราคาที่เสนอให้ พรกมลปลื้มมากดีใจที่ตัวเองตัดสินใจซื้อรถที่นี่ดูทุกอย่างช่างดีไปหมดทั้งคุณภาพรถการบริการหลังการขาย การดูแลเธอมีกัน 2 คนแม่ลูกเธอสะดวกใจกับการดูแลการบริการหลังการขายแบบนี้
“ฉันเอาคันนี้ล่ะค่ะ หนู้าหลักฐานอะไรบ้างคะ”
หลังจากที่พรกมลพูดจบพนักงานรุ่นพี่ก็รีบวิ่งเข้ามาต้อนรับต่อทันที
“ขออนุญาตค่ะไม่ทราบว่า ท่านได้เตรียมเอกสารด้านการเงินมาด้วยไหมคะ”
เธอรีบถามทันที่เกือบเสียลูกค้าให้เด็กใหม่แล้วริสาเข้าใจได้ทันทีว่าพนักงานคนนี้คงเข้าใจว่าคุณแม่จะผ่อนและน่าจะแอบดูถูกพวกเราในใจล่ะสิ ตอนนี้พึ่งเสนอหน้ามาส่วนพรกมลก็ไม่ใช่ว่าไม่เข้าใจที่พนักงาน กำลังจะเอ่ยปากบอกว่าจะซื้อสดริสาก็พูดแย้งขึ้นมาก่อน
“ไม่เอา ริสาจะซื้อกับพี่คนเมื่อกี้ ริสาชอบคนสวย”
ด้วยความที่มีใจอคติราดาเลยรีบอธิบาย
“ให้ดิฉันดูแลเถอะนะคะ การยืนขออนุมัติกู้ต้องเตรียมเอกสารการเงินหลายอย่าง/ไม่เอา จะเอาพี่คนเมื่อกี้”
ริสาโต้แย้งทันทีี้เีฟังคำอธิบายและตอนนี้เธออยากได้รถแล้วราดาหน้าชาและค่อยๆ ขยับออก มะลิก็เดินเข้าไปคุยกับลูกค้าทันที
“ลูกค้าสะดวกเป็ชำระแบบไหนคะ”
“ฉันซื้อสดค่ะ ไม่ทราบว่าวันนี้จะรับรถได้เลยไหมและต้องจ่ายอะไรเพิ่มอีกไหมฉันเตรียมมาแค่ 10 ล้านไม่รู้ว่าจะพอรึเปล่า"
จากนั้นก็เปิดกระเป๋าถุงลายสีรุ้งที่ไว้เอาใส่เสื้อผ้ากลับไปถ่ายรูปที่บ้านออกในวันนี้มีเงินแพคละ 1 แสนบาท จำนวน 100แพคออกให้มะลิดู มะลิดีใจมาก รถคันแรกที่เธอขายได้ 9 ล้านบาท คิด 3% เธอรวยแล้ว เธอรวยแล้ว
ตึง!!!!
“ว้ายยยยยยยยยย มีคนเป็ลมค่ะ”
ริสาหันไปดู ก็ไม่แปลกใจเลยคนนั้นคือราดา สมใครบอกให้มาดูถูกคุณแม่เธอ