ลำนำชานมไข่มุก (ฉันทะลุมิติ ส่วนเขามาเกิดใหม่ในนิยายจีน)

    8 ไปพาผัวกลับบ้านกันเถอะ (4)

            “ทำไม...”         ได้ยินเสียงคำรามของเทียนหยา ฉันปวดมือและแขนจนอยากตัดทิ้งให้สิ้นเรื่อง หน้าก็บวมปูดจนพูดแทบไม่ออก แต่ก็ฉีกยิ้ม        “บางทีถ้ายอมสาธยายแล้วพยายามดึงฉันเข้าพวกเหมือนตัวร้ายในหนังฝรั่ง... ฉันอาจจะเห็นด้วยกับนายขึ้นมาบ้างก็...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

    คล้ายกับเรื่องลำนำชานมไข่มุก (ฉันทะลุมิติ ส่วนเขามาเกิดใหม่ในนิยายจีน) ที่คุณอ่าน