เทพยุทธสะท้านโลกา

ตอนที่ 166 ผิดปกติ
"พวกเจ้าต้องการฆ่าพวกมันหรือไม่?"
"คราวนี้เป็นโอกาสของพวกเจ้าแล้วที่จะได้แก้แค้นและระบายความเกลียดชังกลับไป"
เสี่ยมู่มองเหล่าอดีตผู้นำกองโจรของพื้นที่สี่สิบแปดแห่งที่หนีตายมาหลบอาศัยที่นี่
ทุกคนพยักหน้าและใบหน้าเคียดแค้น...
"ดี... พวกเจ้าสามารถเข้าร่วมกองกำลังของข้าและทำการแก้แค้นได้อย่างเต็มที่"
มองเห็นสีหน้าท่าทางพวกเขาและเสี่ยมู่ยิ้ม
"ข้าจะฟังข่าวดีจากพวกเจ้า"
ฝูงชนพยักหน้าและเดินออกจากห้องโถง
...
ณ.ด้านนอกภูเขายักษา
ในเวลานี้ซูเวยมองไปด้านหน้าของภูเขายักษาฃึ่งเป็นที่ตั้งกองโจรแห่งขุนเขาที่ยิ่งใหญ่
ข้างหลังเป็นเหล่าอาวุโสสาขาและผู้นำของกองกำลังจากพื้นที่สี่สิบแปดแห่ง
ใบหน้าพวกเขาน่าเกลียดและดูเหมือนเป็นกังวลมาก
พวกเขารับรู้ชื่อเสียงและความน่ากลัวของกองโจรแห่งขุนเขาที่ยิ่งใหญ่ดีกว่าใคร
นอกจากผู้ปกครองที่แข็งแกร่งอย่างเสี่ยมู่และคนของเขาก็แข็งแกร่งไม่ธรรมดา
ยิ่งกว่านั้นสถานที่อยู่ของพวกเขาได้รับกล่าวขานว่าเป็นสถานที่แห่งความตาย
กองกำลังมากมายตั้งอยู่ทั่วภูเขาเหมือนกับป้อมปราการอันน่าเกรงขามและชีวิตนับพันนับหมื่นล้วนต้องมาสิ้นชื่อที่นี่นับไม่ถ้วน
กองโจรแห่งขุนเขาคร่าชีวิตผู้คนมานักต่อนัก
เหล่าอาวุโสต่างกระซิบและรับรู้ได้ถึงบรรยากาศกดดันรอบตัวพวกเขา
"พี่น้องซูเวย... กองกำลังมากมายทั่วเขาที่เป็นดั่งป้อมปราการมีชื่อเสียงมานานและเปรียบเสมือนโล่คอยปกป้องของเสี่ยมู่"
"มันยากจะบุกไปถึงยอดเขาหาเสี่ยมู่และต้องผ่านป้อมปราการเหล่านั้นเสียก่อน"
ฟูถงอธิบายและใบหน้าเขาน่าเกลียดมาก
เขารู้ความน่ากลัวของการบุกมาโจมตีกองโจรแห่งขุนเขาที่ภูเขายักษาดีเช่นกัน
ซูเวยมองอย่างลึกซึ้งและเข้าใจ
ทันใดนั้นสายตาเย็นชาและน้ำเสียงแน่วแน่
"ไม่ว่าจะน่ากลัวเพียงใด แต่กองโจรแห่งขุนเขาต้องถูกทำลายสมบูรณ์ ไม่เช่นนั้นพื้นที่สี่สิบแปดแห่งจะไม่พบความสงบสุข"
"เวลาของข้ามีจำกัดและอีกไม่นานข้าต้องจากไปแล้วในเวลานั้นดินแดนโลหิตมังกรต้องอยู่ใต้แรงกดดันมหาศาลไม่มีที่สิ้นสุด"
"แทนที่จะรอให้มันมาสร้างอันตรายแก่พวกเรา มันจะดีกว่าถ้ารีบกำจัดพวกมันตอนนี้ในขณะที่ข้ายังอยู่ที่ดินแดนโลหิตมังกรนี้"
"พี่น้องซูเวย!" ได้ฟัง... ฟูถงรู้สึกละอายใจ
ซูเวยเป็นคนดีและกล้าหาญมากจริงๆ
เมื่อได้รับช่วงตำแหน่งหัวหน้าสาขาต่อจากซูเวยและเขาจะได้รับแรงกดดันเล็กมาก
ซูเวยมองทุกคนและตะโกน "บุกได้!"
"บุกเข้าโจมตี!"
คำสั่งแพร่กระจาย
ทัพอาญาสวรรค์กว่าหมื่นดึงดาบและเหยียบพื้นเข้าสู่พื้นที่ภูเขายักษาเงียบงัน
ตัวตนชั้นสูงจากพื้นที่สี่สิบแปดแห่งเป็นผู้นำทัพกองกำลังทั้งสี่สิบแปดแห่งติดตาม
กองทัพพิทักษ์สวรรค์และเหล่าอาวุโสของสาขามุ่งหน้าเปิดทางตามมาด้วยซูเวย
ในช่วงเวลานี้...
เป็นเวลากลางคืนทุกอย่างดูเงียบสงบ
เขายักษาที่ปกคลุมด้วยป่าไม้เขียวขจีและท้องฟ้ามืดมิดแล้วลมหนาวพัดผ่านทุกคน
หลายคนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวเย็นและเริ่มสงสัย
เมื่อทุกอย่างเงียบสงบผิดปกติมากเกินไป
ทันใดนั้นปรากฏหมอกสีขาว
พื้นที่ทั้งหมดปกคลุมด้วยหมอกสีขาว
"หมอก!"
หลายคนอุทานและกระตือรือร้นขึ้นมา
กำชับอาวุธในมือแน่นและมองรอบตัว
ทันใดนั้นเงาดำกระพริบและลูกธนูจำนวนมากในอากาศ
วิสัยทัศน์ลดลงและเกิดอันตรายรอบด้าน
ยากจะป้องกันและตอบโต้!
ในพริบตาหลายสิบคนกรีดร้องและล้มลง
จากนั้นเสียงกรีดร้องดังต่อเนื่อง...
ทุกคนหันซ้ายขวาค้นหาอย่างรวดเร็ว แต่กลับไม่พบใครและได้ยินเสียงเท่านั้น
เกิดเสียงรอบทิศทางและปะปนกัน
ผู้คนกระวนกระวายและหวาดกลัว
"อย่าตกใจ... อย่าวิ่งและให้ระวังตัวเต็มที่ ผู้นำของกองกำลังพื้นที่สี่สิบแปดกรีดร้อง
แต่ดูเหมือนว่าไม่มีใครสนใจทำตามคำสั่งและทุกคนอยู่ในอาการตื่นตระหนกสุดขีด
ช่วงเวลาสั้นๆหลายร้อยคนเสียชีวิต
ดูเหมือนผู้คนเสียชีวิตเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
กองกำลังจากพื้นที่สี่สิบแปดแห่งเสียขวัญและกำลังใจต่อสู้ลดลงอย่างรวดเร็ว
หากไม่มีผู้นำกองกำลังอยู่ด้วยและพวกเขาอาจเกิดการยุบตัวแล้วหลบหนีจากไป
"พี่น้องซูเวย... ตอนนี้พวกเราบาดเจ็บล้มตายกว่าร้อยคนและยังมองไม่เห็นพวกมัน"
"หากเป็นแบบนี้ต่อไปต้องพ่ายแพ้ย่อยยับ"
ฟูถงที่อยู่ข้างกายซูเวยขมวดคิ้วและกระซิบรายงานสถานการณ์
ซูเวยไม่พูดและดวงตาแคบลงแล้วมองไปรอบๆหมอกสีขาวที่ปกคลุมทั่วพื้นที่สำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างรวดเร็ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 166 ผิดปกติ

คล้ายกับเรื่องเทพยุทธสะท้านโลกา ที่คุณอ่าน

เทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่​ 166 ผิดปกติ​

คล้ายกับเรื่องเทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้

เทพยุทธสะท้านโลกา

ตอนที่ 166 ผิดปกติ

คล้ายกับเรื่องเทพยุทธสะท้านโลกา ที่คุณอ่าน