จอมยุทธ์ซุปตาร์

        เมื่อจางหนี่หวังกล่าวจบ  ไป่ฉีก็ปรากฏตัวขึ้นจากบริเวณที่อากาศบิดเบี้ยวข้างจางหนี่หวัง  เขาเดินมาหยุดข้าง ๆ จางหนี่หวัง  เสียงฮือฮากลับไม่ได้น้อยลง  แต่กลับมากขึ้น  เพราะตอนนี้พวกเขาเพิ่งจะสังเกตเห็นว่าพวกเขาบางคนรู้สึกแน่นหน้าอก  หายใจไม่ค่อยสะดวก  ส่วนประมุขตำหนักเทพต่างแสดงสีหน้าตกตะลึง  บางคนถึงกับทำจอกน้ำชาหล่นทันที

        “บ...บะ...บ้าน่า  พลังปราณที่รุนแรงขนาดนี้  แต่กลับบอกไม่ได้ว่าทั้ง 2 คนนั้นอยู่ในระดับใด” หลงสุ่ยลุกขึ้นยืนและมองลงไปยังสนามประลองจากห้อง VIP ของตำหนักเทพมังกรคราม

        “หรือว่า  คลื่นพลังปราณรุนแรงเมื่อวันก่อนเป็นประมุขจางกับท่านอวี้กง  ที่สำเร็จการทะลวงชั้นปราณ  อย่างนั้นพวกเขาทั้ง 2 คนก็ต้องอยู่ในระดับ…....” หลงเทียนหมิงไม่อยากจะเชื่อ  อวี้กงนั้นตั้งแต่ปรากฏตัวขึ้นในยุทธภพ  มีระดับพลังปราณน้อยกว่าใครหลาย ๆ คนในยุทธภพ  แต่เพียงไม่กี่เดือน  ระดับพลังปราณกลับพุ่งทะยานจนมาถึงจุดที่แม้แต่ประมุขตำหนักเทพต่างไม่สามารถอาจเอื้อมไปมีเรื่องกับเขาได้แล้ว

        “ราชันย์ทรราช  ไม่ผิดแน่” หลงสุ่ยกล่าวขึ้นหลังจากลองตรวจสอบดู

        คนของตำหนักเทพมังกรครามต่างตกตะลึงกับสิ่งที่ออกมาจากปากของหลงสุ่ย  แน่นอนว่ามีบางคนฉุกคิดถึงคลื่นพลังปราณได้ว่าไม่ได้มีเพียง 2 สาย  หากแต่มีถึง 3 สายด้วยกัน

        “แต่คลื่นพลังเมื่อวันก่อนมีถึง 3 สาย  นั่นหมายความว่ายังมีอีกคนหนึ่งที่มีพลังปราณถึงระดับราชันย์ทรราช  แต่ที่นี่ผมยังไม่เห็นคนคนนั้น  จะว่าไป  ก่อนหน้าประมุขจางกับท่านอวี้กงจะออกมา  พวกเราสัมผัสถึงพลังปราณพวกเขาไม่ได้แม้แต่น้อย  หรือว่าพวกเขาสามารถพรางพลังได้” หลงเทียนหมิงพยายามคิดถึงสิ่งที่พอจะเป็นไปได้

        “เป็นไปได้  ไม่แน่ว่าอีกคนก็คงอยู่ที่นี่ด้วย  เพียงแต่เราไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร” หลงสุ่ยกล่าว

        ด้านตำหนักเทพเต่ามังกร  อู่กุยหลงจินยืนขึ้นด้วยความตกตะลึง  สำหรับเขาแล้วประมุขจางนั้นไม่น่าแปลกใจสักเท่าไหร่  ด้วยเพราะสมาคมการค้าตะวันจันทรามีทรัพยากรมากอยู่แล้ว  แต่อวี้กงนั้นกลับก้าวขึ้นสู่ปราณชั้นนี้ได้ตั้งแต่อายุยังน้อย  นับว่าน่ากลัวยิ่งนัก

        “ท่านอวี้กงน่ากลัวจริง ๆ  ไม่คิดว่าเพียงไม่กี่เดือนจะสามารถสำเร็จลมปราณชั้นนี้ได้” อู่กุยเหวินป๋อกล่าว  ในใจแม้ไม่อยากยอมรับความจริงตรงหน้าก็ตาม  เพราะเขาเคยแต่ได้รับการยกยอจากคนในยุทธภพว่าเป็น 1 ในอัจฉริยะรุ่นใหม่

        “ที่น่ากลัวกว่าก็คือ  อีกคนหนึ่งที่สำเร็จปราณราชันย์ทรราช  ยังคงซ่อนพลังของตนเอาไว้ และถ้าพ่อเดาไม่ผิด  เขาจะต้องอยู่ที่นี่แน่” อู่กุยหลงจินกล่าว

        ฝั่งตำหนักเทพวิหคสีชาด  เฟิงจินหลั่งเหงื่อเย็นเยียบออกมา  เพราะเขาเป็น 1 ในคนที่เคยมีเรื่องกับอวี้กงมาก่อน  แม้ทางนั้นบอกว่าจะไม่เอาเรื่องแล้วก็ตาม  แต่ความสัมพันธ์ของเขากับอวี้กงก็ถือว่าไม่สู้ดีนัก  ส่วนเฟิงหลงเองก็ถอนหายใจ  โชคดีที่เขาได้ทำการชำระความเรื่องลูกชายของเขาไปแล้ว

        “โชคดีที่ครั้งนั้นเราชำระความกับเขาไปแล้ว  ไม่อย่างนั้น  แกตายแน่” เฟิงหลงกล่าวกับเฟิงจิน

        “ขอโทษครับ” เฟิงจินก้มหน้า  เขาสำนึกผิดกับการกระทำคราวนั้นจริง ๆ  ที่จริงเขาไม่อยากมาการประลองนี้ด้วยซ้ำ  เขาอยากออกไปตามหาซือเหนียงมากกว่า  ขนาดส่งคนออกตามหามานานยังไม่พบแม้แต่เบาะแส  ทำให้เขาร้อนใจมาก

        ตำหนักเทพพยัคฆ์ขาว  หู่หยุนก็นั่งไม่ติด  เขาพยายามประเมินระดับพลังปราณของทั้งคู่  แต่ก็ไม่สามารถบอกได้  ด้วยเพราะพลังปราณของจางหนี่หวังกับอวี้กงได้สูงล้ำเกินกว่าเขาไปแล้ว

        “ท่านพ่อ  ท่านอวี้กงสุดยอดเลย” หู่เสี่ยวปิงหันไปหาพ่อของเธอ  ดวงตาเป็นประกาย  ฉายแววซุกซน  แม้จะได้รับผลกระทบจากพลังปราณที่อวี้กงกับจางหนี่หวังแผ่ออกมา  แต่เธอก็ยังคงท่าทีร่าเริงได้ราวกับไม่รู้สึกอะไร

        “อย่าได้เผลอไปล่วงเกินท่านอวี้กงเข้าล่ะ  ตอนนี้แค่เขาซัดทีเดียว  เกรงว่าแม้แต่ท่านพ่อก็ไม่อาจต้านทานพลังของเขาได้” หู่จิ้งกำชับลูกสาวของเขาทันที

        “บู ไม่สนุกเลย  ท่านอวี้กงไม่ทำแบบนั้นหรอก  ออกจะใจดี  หล่อด้วย” หู่เสี่ยวปิงกล่าว

        “เธอไม่รู้อะไร  ล่าสุดเขาร่วมการกวาดล้างพรรคตะวันดับกับหลงเทียนหมิง  ทำให้ตอนนี้ทั้งทวีปเทพมังกรครามไม่มีพรรคสาขาของพวกตะวันดับตั้งอยู่เลย  จะมีก็แต่คนของพวกมันเท่านั้น  ที่ยังแฝงตัวอยู่  คนที่เข้าร่วมการกวาดล้างในครั้งนั้นไม่เห็นอะไรนอกจากเปลวเพลิงที่เผาทุกอย่างจนไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้าด้วยซ้ำ” หู่จิ้งพูดถึงสิ่งที่ได้ยินได้ฟังมา

        “หงะ  น่ากลัวเกินไปแล้ว” หู่เสี่ยวปิงกล่าว

        ด้านตำหนักเทพกิเลน  ประมุขจี๋หลินเวิ่นเทียนกำหมัดแน่น  เขาไม่คิดเลยว่าพลังปราณของบุคคลทั้ง 2 ที่เคยไปเป็นแขกในงานประลองจัดอันดับภายในของตำหนักเทพกิเลน  จะสามารถทำลายคอขวดที่ยากจะทะลวงผ่านได้  เขานึกเสียดายที่ไม่สามารถทำให้ทั้ง 2 คนนี้กลายเป็นคนในตระกูลจี๋หลินได้

        “สุดยอดไปเลย  ท่านอวี้กงแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว  ประมุขน้อยท่านดูสิ” เต๋อเทียนกล่าว

        “สำรวมหน่อยเต๋อเทียน  รักษาหน้าท่านประมุขบ้าง” ไท่หยางกล่าวเตือน

        “ไม่เป็นไรหรอก  พวกนายเพิ่งเคยมางานใหญ่แบบนี้เป็นครั้งแรก  จะตื่นเต้นก็ไม่แปลกอะไร” เฟิงเทียนกล่าว

        “แต่ประมุขน้อย  ท่านก็มางานประลองนี้ครั้งแรกนะครับ” เต๋อเทียนกล่าว

        “แต่เคยมางานประมูลแล้วครั้งหนึ่งแล้ว” เฟิงเทียนตอบกลับ

        “น่าเสียดาย  พวกเจ้าทั้ง 2 ได้โอกาสปรนนิบัติท่านอวี้กงแท้ ๆ กลับไม่สามารถรั้งท่านอวี้กงไว้ได้” จี๋หลินเวิ่นเทียนกล่าวตำหนิไท่หยางกับเต๋อเทียน

        “ท่านประมุข  พวกเราบอกไปแล้วว่าท่านอวี้กงไม่ใช่พวกต้วนซิ่ว  เขาไม่สนใจพวกผมแม้แต่น้อย” ไท่หยางกล่าว

        “ฮึ่ย” จี๋หลินเวิ่นเทียนไม่พูดอะไรต่อ  ได้แต่นั่งดูต่อเงียบ ๆ

        ทางด้านซือซือที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์  เธอจ้องมองใบหน้าของอวี้กงไม่วางตา  เพราะต้องการจดจำใบหน้าของเขาให้ได้  แต่ด้วยความร้อนใจเธอรีบค้นรูปจิตแพทย์ที่มีฝีมือเท่าที่เธอเคยได้ยินชื่อ  เมื่อลงเทียบดูจากส่วนสูงแล้วเธอก็พบว่ามีเพียง 2-3 คนเท่านั้นที่สูงพอ ๆ กับอวี้กง

        ‘หน้าไม่คล้าย  แสดงว่าหน้าที่ใช้อยู่ตอนนี้ไม่ใช่หน้าที่แท้จริงของเขา’ ซือซือคิด

        ทางด้านตระกูลไป๋  ไป๋หู่จ้องไป่ฉี  ตาไม่กระพริบ  ซ้ำยังทำแก้มป่องไม่พอใจที่ไป่ฉีไม่ยอมบอกเขาว่าบรรลุถึงปราณชั้นราชันย์ทรราชแล้ว  ถ้ารู้อย่างนี้  เขาขอให้ไป่ฉีสอนวิธีบ่มเพาะให้ดีกว่า

        “เขาแข็งแกร่งขึ้นมาก  ไม่เจอกันแป๊บเดียว  ระดับปราณกลับเพิ่มขึ้นขนาดนี้” ไป๋กุ้ยอิงกล่าว  เธอนึกถึงมี่หมิงที่ได้รับเคล็ดบ่มเพาะจากไป่ฉี  ระดับปราณของมี่หมิงนั้นเพิ่มขึ้นรวดเร็วมาก  แสดงให้เห็นว่าไป่ฉีมีเคล็ดบ่มเพาะที่ทรงพลังอย่างมาก  ขนาดมี่หมิงเพิ่งฝึกได้ไม่นาน  ระดับพลังปราณก็รุดน่าเข้าสู่ปราณปฐพีแล้ว

        ด้านตระกูลหลี่  หลี่โจวหม่า  มองดูไป่ฉีด้วยมือที่สั่นเทา  เธอรู้ว่าไป่ฉีเป็นคนที่ค่อนข้างพิเศษ  ด้วยเคล็ดบ่มเพาะที่เขามี  ย่อมมีแต่คนอยากฝากตัวเป็นศิษย์เขาด้วยกันทั้งนั้น  นับว่าเหลนของเธอฉลาดพอที่จะคบหาคนอย่างไป่ฉีเป็นสหาย

        “ขอให้ผู้เข้าแข่งขันทุกคนลงมาที่ลานประลองแห่งนี้เดี๋ยวนี้เลย” อวี้กงใช้เสียงผสานพลังปราณพูดออกไป

        เหล่าตัวแทนของสำนักต่าง ๆ ลงมายังลานประลองกันจนแน่นไปหมด  ด้วยจำนวนที่มากขนาดนี้จะคัดกันยังไง  ทุกคนต่างจับจ้องไปที่เทพกระบี่  เพื่อดูว่าเทพกระบี่จะจัดการยังไง

        เมื่อไป่ฉีเห็นว่าผู้เข้าแข่งขันมาอยู่ที่สนามประลองกันหมดแล้ว  จึงส่งสัญญาณให้ผู้อาวุโสสมาคมการค้าเปิดม่านพลังคลุมสนามทันที  สร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับผู้ชมและผู้เข้าแข่งขัน  พวกเขาไม่เคยเห็นม่านพลังที่แข็งแกร่งระดับนี้มาก่อน  พลังที่แผ่ออกมาราวกับมันจะไม่มีวันแตกหัก

        “พวกเจ้าทุกคนจงดูนี่” ไป่ฉีกระทืบเท้าทีหนึ่ง  พื้นสนามประลองก็บังเกิดซุ้มประตูขึ้น  กรอบซุ้มประตูนี้มีอักขระลมปราณสลักเอาไว้  ทุกคนต่างคิดกันไปว่าประตูนี้ใช้ทำอะไร  มีเพียงเฟิงเทียน  ไท่หยางและเต๋อเทียนเท่านั้นที่รู้ว่ามันคืออะไร  ด้วยอักขระหลายตัวพวกเขาคิดว่ามันเหมือนกับสิ่งที่พวกเขาใช้ฝีกซ้อมกระบวนท่ามาก  แต่ก็มีบางจุดที่ต่างออกไป

        “รอบแรก  ทุกคนจะต้องเข้าไปภายในนั้นทีละคน ๆ  แต่ละคนจะเข้าไปอยู่ยังห้องกว้าง  จากนั้นจะมีเหล่าศัตรูปรากฎตัวขึ้น  ภายในห้องนั้นพวกเจ้าจะใช้พลังปราณไม่ได้  มีเพียงแค่กระบวนท่าของพวกเจ้าเท่านั้นที่จะช่วยพวกเจ้าได้  แต่เราขอเตือนไว้อย่างหนึ่ง  จงจัดสรรค์พลังให้เพียงพอ  เพราะศัตรูจะมาราวกับคลื่นซัดใส่ชายหาด  กฎง่ายมาก  ขอเพียงแค่พวกเจ้าอยู่จนถึง 30 นาทีหลังเริ่มการคัดเลือกรอบนี้ได้  พวกเจ้าถึงจะได้ผ่านไปยังรอบสอง” ไป่ฉีอธิบายกฎ

        “บัดซบ  มีกฎบ้า ๆ แบบนี้ด้วยเหรอ” ชายคนหนึ่งที่เข้าร่วมการแข่งขันกล่าว

        “หากใช้ปราณไม่ได้ แล้วจะไปสู้กับศัตรูจำนวนมากขนาดนี้ได้ยังไงกัน” ชายอีกคนก็พูดขึ้นด้วยความไม่พอใจ

        “ไม่ต้องพูดอะไรมาก  เราได้ทำการปรับแต่งให้ทุกคนมีระดับความแข็งแรงของร่างกายเท่ากัน  หากสามารถผ่านมาได้  นับว่าพวกเจ้าเป็นคนที่มีไหวพริบ และความสามารถในการเอาตัวรอดพอที่จะทำให้ผู้ชมที่นี่ได้รับชมการประลองที่ไม่น่าเบื่อเหมือนปีก่อน ๆ ที่เอาแต่ซัดพลังปราณเข้าใส่กันเป็นว่าเล่น  ใครพลังปราณสูงกว่าก็ชนะไป  ดังนั้นในปีนี้เราจึงคัดเฉพาะคนที่อาศัยฝีมือเท่านั้น  มิได้พึ่งพลังปราณเป็นหลัก” ไป่ฉีกล่าว

        “มีอย่างนี้ด้วยเหรอเนี่ย” หญิงสาวคนหนึ่งที่อยู่ในกลุ่มผู้เข้าร่วมประลองกล่าวขึ้น

        “พวกเราเป็นผู้หญิงนะ  จะไปสู้พวกผู้ชายได้ยังไงกัน” หญิงสาวอีกคนกล่าว

        “เราบอกไปแล้วว่าปรับความแข็งแรงของร่างกายให้เท่ากัน  อีกข้อที่เจ้าพูดว่าเจ้าเป็นหญิง  เราขอถามหน่อย  เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่จะฆ่าเจ้า  เจ้าบอกศัตรูเจ้าว่าเจ้าเป็นผู้หญิง  ดังนั้นช่วยเบา ๆ มือหน่อย  อย่าทำร้ายฉัน หรือ อย่าฆ่าฉัน  งั้นเหรอ  เจ้าจะโลกสวยเกินไปหน่อยล่ะมั้ง” ไป่ฉีชี้ไปที่หญิงสาวทั้งสองและกล่าวสั่งสอนพวกเธอทันที

        “เช่นนั้นเริ่มการทดสอบได้  เดินเข้าไปทีละคน” ไป่ฉีคอยควบคุมการเข้าไปยังสนามคัดเลือก

        ผู้เข้าร่วมประลองเริ่มเดินผ่านซุ้มประตูทีละคน  เมื่อเดินเข้าไปพวกเขาก็หายไปราวกับเป็นอากาศธาตุ  ไป่ฉีเรียกแผ่นศิลาลมปราณขนาดใหญ่ขึ้นมา  ในแผ่นศิลาลมปราณนั้นเหมือนกับจอทีวีขนาดใหญ่  มีจอเล็ก ๆ อยู่มากมาย  แต่ละจอฉายให้เห็นผู้เข้าประลอง 1 คน

        “ตอนนี้ทุกคนพร้อมแล้ว  เริ่มรอบที่ 1 ของการประลองประจำปีได้” ไป่ฉีประกาศเริ่มงานประลองประจำปีอย่างเป็นทางการ

        ภายในหน้าจอใหญ่ตอนนี้ปรากฏเงาสีดำจำนวนมากในแต่ละจอย่อย    พุ่งเข้าหาเหล่าผู้เข้าร่วมประลอง  เพียง 5 นาทีหลายสิบคนถูกส่งออกมา และมีตามมาอีกหลายสิบคนอย่างต่อเนื่อง

        “พวกเจ้าไม่แม้แต่จะสามารถป้องกันตนเองได้  ขนาดศัตรูยังมีไม่มาก  พวกเจ้ายังถูกพวกมันฆ่าตาย  กลับบ้านหรือสำนักของเจ้าไปซะ และไปฝึกฝนให้หนักยิ่งขึ้น” ไป่ฉีมองด้วยสายตาไร้อารมณ์  ตอนนี้เขาคือผู้คุมกฎการประลอง และจะไม่ยอมให้โอกาสแก่คนที่ไม่มีความสามารถมากพอ

        ภาพตรงหน้าของผู้ชมทั้งหลายล้วนตื่นตาตื่นใจ  ภาพที่ผู้เข้าร่วมประลองต้องเค้นฝีมือทั้งหมดออกมาเพื่อป้องกันและโจมตี  เมื่อไม่มีพลังปราณคอยช่วย  หลายคนถูกฆ่าและถูกส่งกลับมายังลานประลองแห่งนี้  พร้อมกับโดนอวี้กงตัดสินให้ถูกคัดออก  เสียงร้องของผู้เข้าประลองดังเป็นระยะ ๆ สร้างความหวาดเสียวตื่นเต้นให้กับผู้ชม  แม้กระทั่งซือซือเองก็เช่นกัน  เธอเคยเห็นการประลองมาก็มาก  แต่การประลองแบบนี้เธอเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเช่นกัน

____________________________________

+ฝากเพจนิยายด้วยครับ+