“ออกเดินทางต่อกันเถอะ”วาส ไป๋ฟางและโตโต้กลับมาอยู่ที่ป่าหมื่นพิษอีกครั้ง
พอไป๋ฟางและโตโต้เลื่อนมาถึงเลเวล 10 วาสก็คิดว่าทั้งคู่น่าจะพอปกป้องตัวเองได้แล้ว ชายหนุ่มเดินทางออกจากป่าหมื่นพิษตรงไปตามแผนที่ที่โตโต้มอบให้
เดินทางออกจากป่าหมื่นพิษไปไม่นานที่สุดสายตาของพวกเขาเห็นภูเขาหินขนาดมหึมาที่สูงเสียดฟ้าตั้งตระหง่านอยู่ วาสหันไปถามโตโต้ว่า
“มีอะไรที่ฉันต้องระวังในภูเขาหินนั่นไหม?”
“ที่นั่นเป็นเขตของมอนเตอร์อินทรีปีกดำขอรับ”
“อินทรีปีกดำ?”วาสไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน แสดงว่ามนุษย์ยังไม่ค้นพบถึงการมีอยู่ของมัน
“มอนเตอร์อินทรีปีกดำมีเลเวลเฉลี่ยอยู่ที่ 30 ขอรับ มันเป็นนักล่ากลางเวหาที่อันตรายพอสมควร น่านฟ้าบริเวณนี้ทั้งหมดถือเป็นเขตปกครองของพวกมัน”
“เลเวลเฉลี่ยอยู่ที่ 30 เลยงั้นหรอ”แค่อินทรีปีกดำทั่วไปก็มีเลเวลเฉลี่ยอยู่ที่ 30 แล้ว ไม่ต้องพูดถึงตัวที่เป็นมอนเตอร์อินทรีปีกดำกลายพันธุ์
“จุดอ่อนของมันละ?”วาสถามต่อ เขาเชื่อว่าทุกชีวิตต้องมีจุดอ่อนแม้แต่เขาเองก็ไม่เว้น และโตโต้ก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง
“จุดอ่อนของมันคือร่างกายทุกส่วนที่เปราะบางขอรับ ยกเว้นปีกสีดำของพวกมันที่แข็งแกร่งราวกับเหล็ก พวกมันจึงนิยมใช้ปีกปกป้องร่างกายจากอันตราย”
วาสครุ่นคิดแผนการ ก่อนจะนึกอะไรได้
“โตโต้ ตอนนี้นายมีหน้าไม้กลอยู่กี่อัน”
“ 3 อันขอรับ ข้าสร้างมาเผื่อทุกคน”โตโต้ยิ้มแฉ่ง วาสฉีกยิ้มยินดีตาม
“ถ้างั้นเอาลูกธนูทั้งหมดออกมา”โตโต้แม้มึนงงแต่ก็ทำตามที่วาสบอก
ชายหนุ่มหยิบถังไม้ใบใหญ่ออกมาและเทของเหลวสีเขียวซึ่งก็คือพิษอัมพาตลงไป เขารวมลูกธนูทั้งหมดด้วยแขนสองข้างและจุ่มหัวลูกธนูลงในถังน้ำพิษ
ไป๋ฟางและโตโต้เริ่มเข้าใจแผนการของวาส พวกเขาลงมือช่วยเหลือวาสเคลือบพิษลงบนหัวลูกธนู
“ไปกัน! เราต้องไปถึงภูเขาหินก่อนช่วงบ่าย”วาสควบซากทัพม้าออกนำ ตามมาด้วยไป๋ฟางและโตโต้ที่ขี่ตามมา ปิดท้ายด้วยซากทัพจำนวนมากที่เคลื่อนที่ตามมาข้างหลัง
เดินทางอยู่ครึ่งวันวาสก็เดินทางมาถึงตีนภูเขาหิน หากเดินเท้าพวกเขาคงกินเวลามากกว่านี้ ชายหนุ่มลงจากหลังซากทัพม้าบิดเอวคลายความเมื่อยล้าและหันไปมองไป๋ฟางและโตโต้ที่หน้าซีดจากการเดินทาง พอลงจากหลังซากทัพม้าก็ล้มตึงลงกับพื้น
วาสส่ายหน้าให้กับทั้งคู่ คิดว่าจะหยุดเดินทางให้พวกเขาพักสักหน่อย
แกว๊ก!
เสียงร้องจากด้านบนทำให้วาสผงะ เขาเงยหน้าขึ้นมองทำให้เห็นว่ากำลังมีอินทรีตัวใหญ่สีขาวที่มีปีกทั้งสองข้างเป็นสีดำกำลังมองมาที่พวกเขาอย่างมุ่งร้าย
“โตโต้หน้าไม้กล”โตโต้โยนหน้าไม้ให้วาสอย่างตกใจ ชายหนุ่มยกหน้าไม้กลขึ้นเล็งไปที่อินทรีปีกดำที่พุ่งโฉบลงมา
ฟุ่บๆๆๆ!
ลูกธนูพุ่งออกจากหน้าไม้อย่างต่อเนื่อง อินทรีปีกดำยกปีกขึ้นห่อหุ้มป้องกันร่างกายของมัน ลูกธนูจากหน้าไม้กลไม่สามารถเจาะผ่านขนปีกของมันไปได้ด้วยซ้ำ!
อีกหนึ่งสาเหตุที่มนุษย์ไม่นิยมใช้หน้าไม้ก็เพราะพลังโจมตีที่ต่ำของมัน หากเป็นลูกธนูที่ถูกยิงจากคันธนูก็อาจจะเจาะร่างของอินทรีปีกดำไปแล้วก็ได้
แต่วาสไม่สนใจ ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก แม้ว่ามันยกปีกขึ้นป้องกันร่างกายส่วนใหญ่แต่ก็มีบางส่วนที่ไม่สามารถปกปิดได้หมด
ชายหนุ่มยิงหน้าไม้กลอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาเล็งไปที่ขาเรียวเล็กทั้งสองข้างของมัน
ฟุ่บๆๆ! ฉึก!
การโจมตีของวาสประสบผลสำเร็จ ลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งเข้าฝังไว้ที่ขาข้างหนึ่งของอินทรีปีกดำ มันร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด พิษจากหัวธนูแพร่กระจายไปทั่วร่างภายในเวลาไม่กี่วินาที
ร่างอินทรีปีกดำกลายเป็นแข็งทื่อร่วงลงจากฟ้าตกกระแทกพื้นเสียงดัง ดวงตาคมกริบของมันจ้องมองมาที่วาสด้วยความโกรธแค้น ลำตัวขยับไม่ได้ได้แต่สั่นงึกๆอยู่อย่างนั้น
วาสแทงดาบปลิดลมหายใจของมันและใช้สกิลซากทัพเข้าใส่
ซากทัพอินทรีปีกดำยังนอนแข็งอยู่อย่างนั้นราวๆครึ่งชั่วโมงก่อนจะเริ่มขับตัวได้อีกครั้ง วาสลองนั่งลงบนหลังของมันและลองสั่งให้มันบินขึ้น
ซากทัพอินทรีปีกดำสามารถบินขึ้นได้อย่างง่ายดาย บ่งบอกถึงความแข็งแรงของปีกทั้งสองข้างได้เป็นอย่างดี
“เยี่ยม! ถ้ามีเจ้าพวกนี้เป็นพาหนะเราไปถึงที่หมายได้ง่ายๆแน่ ใช่ไหมโตโต้”
“ใช่ขอรับ อย่างที่ข้าบอกว่าน่านฟ้าแห่งนี้เป็นอาณาเขตของพวกมัน ที่ที่เผ่าพันธุ์ข้าอยู่ก็อยู่ใกล้เขตนี้เช่นกัน”โตโต้เอ่ยอย่างยินดี แล้วชะงัก
“แต่ว่าหากว่าเราจะเดินทางบนท้องฟ้าเกรงว่าจะเป็นเรื่องยากนะขอรับเพราะหากอินทรีปีกดำตัวอื่นเห็นเข้ามันจะต้องเข้าโจมตีพวกเราอย่างแน่นอน พวกมันเป็นพวกรักในศักดิ์ศรีหากพบเห็นว่าพวกพ้องมีคนอื่นขี่หลังอยู่ พวกมันคงเข้ามาฆ่าพวกเราอย่างไม่ลังเล”
“เรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องยาก ฉันก็แค่สร้างกองทัพซากทัพอินทรีปีกดำแค่นั้นเอง”วาสยิ้มเย็นทำเอาไป๋ฟางและโตโต้หนาววูบ
ฟุ่บๆๆๆๆ!
ลูกธนูถูกยิงย่างต่อเนื่องขึ้นไปบนฟ้า ที่เหนือหัวของพวกเขาคืออินทรีปีกดำฝูงเล็กๆที่มีจำนวนราว 5 ตัว เมื่อพิษอัมพาตแล่นไปทั่วร่างกายพวกมันก็แข็งทื่อร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้ากลายเป็นเหยื่อซากทัพที่รอรุมประชาทัณฑ์อยู่
ชายหนุ่มใช้สกิลซากทัพใส่ศพของพวกมัน และออกเดินทางขึ้นไปบนภูเขาหินต่อ
พวกเขาเดินทางขึ้นมาได้ครึ่งหนึ่งของความสูงภูเขาหินแล้ว ด้านหลังเต็มไปด้วยซากทัพอินทรีปีกดำเกือบร้อยตัว
แกว๊กกกกก!
เสียงร้องดังมาจากภูเขาสูง กระแสลมจากปีกคู่ใหญ่พัดโหมกระหน่ำลงมาฝุ่นฟุ้งกระจาย
อินทรีปีกดำหลายสิบตัวแผดเสียงร้องอย่างเกรี้ยวกราด พวกมันบินมุ่งตรงมาหาพวกเขา ที่ด้านหน้าของพกมันมีอินทรีปีกดำตัวใหญ่กว่าปกติที่มีสีดำสนิทไปทั้งตัว
“อินทรีปีกดำกลายพันธุ์!”โตโต้อุทานลั่น
“ทั้งคู่ถอยไปก่อน คอยจัดการอินทรีปีกดำตัวอื่น ส่วนอินทรีปีกดำกลายพันธุ์ฉันรับมือเอง”วาสตะโกนลั่น
อินทรีปีกดำกลายพันธุ์สะบัดปีกเพียงครั้งเดียวก็พุ่งทะยานมาถึงหน้าวาส มันฟาดปีกดำใหญ่เข้าใส่ชายหนุ่มเต็มแรง
ชายหนุ่มเบิกตากว้างทิ้งหน้าไม้กลในมือและหยิบดาบเล่มใหญ่ออกมารับการโจมตี
ปัง!
แรงกระแทกส่งให้วาสลอยกระเด็นไปด้านข้าง อินทรีปีกดำกลายพันธุ์กระพือปีกอีกครั้งมุ่งหน้าไปหาไป๋ฟางและโตโต้ที่ยืนอยู่ไม่ไกล
“ไป๋ฟาง โตโต้!”วาสร้องเสียงหลง
สกิลเร่งเติบโต!
สกิลปราการพฤกษา!
หญิงสาวขว้างกระจายเมล็ดพันธุ์นับสิบไปรอบตัว เมล็ดเหล่านั้นแตกกระจายออกแล้วโตขึ้นเป็นพืชโตเต็มไวด้วยความเร็วเพียงเสี้ยวพริบตา ก่อนที่พวกมันจะแตกกิ่งก้านสาขาพัวพันเข้าด้วยกันกลายเป็นโดมพฤกษาห่อหุ้มไป๋ฟางและโตโต้ไว้!
แกว๊ก!
อินทรีปีกดำกลายพันธุ์ร้องด้วยความหงุดหงิด มันใช้กรงเล็บแวววาวฉีกกระชากโดมพืชอย่างดุร้าย
“อย่าหวัง”วาสพุ่งทะยานขึ้นอยู่ระดับเดียวกับอินทรีปีกดำกลายพันธุ์และหวดดาบในมือเข้าใส่
อินทรีปีกดำกลายพันธุ์ยกปีกขึ้นป้องกัน คมดาบของวาสไม่สามารถผ่านปีกมันไปได้ มันร้องสั่งให้อินทรีปีกดำรอบๆรุมโจมตีวาส
“ขัดขวางพวกมันไว้”วาสตะโกนสั่งซากทัพทั้งหมด การต่อสู้ทวีความชุลมุนขึ้น โตโต้และไป๋ฟางอาศัยจังหวะที่อินทรีปีกดำกลายพันธุ์มัวแต่สนใจวาสระดมยิงหน้าไม้กลเข้าใส่มันจากในปราการพฤกษา!
ลูกธนูหลายดอกปักเข้าท่างของอินทรีปีกดำกลายพันธุ์ พิษแพร่กระจายไปทั่วตัว แต่ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งกว่าอินทรีปีกดำทั่วไปทำให้มันไม่สิ้นสภาพซะทีเดียว
วาสไม่ปล่อยโอกาสแทงดาบในมือลึกสุดใจ คมดาบแทงทะลุขั้วหัวใจดับลมหายใจของอินทรีปีกดำกลายพันธุ์
พอไร้อินทรีปีกดำกลายพันธุ์ พวกเขาก็ใช้เวลาไม่นานในการจัดการอินทรีปีกดำตัวอื่น ซากศพของอินทรีปีกดำตายเกลื่อนพื้น ชายหนุ่มใช้สกิลซากทัพปลุกชีพพวกมันขึ้นมา
“ฉันว่าน่าจะจำนวนเท่านี้พอแล้วละ”พอได้ซากทัพอินทรีปีกดำกลายพันธุ์มาเสริมทัพ วาสก็มีความมั่นใจในการเดินทางบนท้องฟ้าขึ้นมาก แผ่นหลังของซากทัพอินทรีปีกดำกลายพันธุ์กว้างใหญ่พอที่พวกเขาทั้งสามจะนั่งได้
“เฮ้อ! เหนื่อยจัง”ไป๋ฟางบ่นอุบ โตโต้พยักหน้าเห็นด้วย วันนี้ทั้งวันพวกเขาใช้แรงไปมากจนจวนจะหมดแรงอยู่แล้ว
“ถ้างั้นก็กลับเมืองกันเถอะ”วาสนำซากทัพไปซ่อนไว้ที่ด้านหนึ่งของภูเขาหิน และใช้สกิลวาร์ปกลับเมืองฟอนเต้ไป