เมืองหวงเยียน
จวนเจ้าเมือง ห้องประชุม
ทุกคนยังคงถกเถียงเรื่องกลยุทธ์เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสงครามครั้งใหญ่ในคืนพรุ่งนี้
“เซี่ยวซิงอวี่ นายดูสีหน้าไม่ค่อยดีเลยนะ”
ซ่างกวนเฉี่ยนเหลือบมองเซี่ยวซิงอวี่เป็นระยะตั้งแต่เริ่มประชุมเซี่ยวซิงอวี่ก็เอาแต่ทำหน้ากังวลราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างโดยไม่พูดจาสักคำ
“องค์หญิงผมรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติครับ”
“ผิดปกติยังไง?”
“ผมขอคิดอีกที...”
เซี่ยวซิงอวี่รู้สึกอึดอัดใจตามประสบการณ์ที่ผ่านมา นี่คือลางบอกเหตุว่าวิกฤตกำลังจะมาถึง
“มันผิดปกติตรงไหนกันนะ? ความรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ...”
เซี่ยวซิงอวี่เอามือกุมหน้าผากความคิดพลุ่งพล่าน
“แย่แล้ว!”
ความคิดแวบขึ้นมาอย่างกะทันหันทำให้เซี่ยวซิงอวี่ตัวสั่น
ซ่างกวนเฉี่ยนรีบถาม“นายคิดอะไรออกแล้วเหรอ?”
“องค์หญิง ผมเพิ่งนึกออกปีศาจยักษ์กระหายเลือดเป็นสัตว์อสูรประเภทพลังจิตพลังพิเศษของมันคือการควบคุมซามั่นเถิง!”
“ซามั่นเถิง...ไม่ดีแน่!”
ซ่างกวนเฉี่ยนเป็นคนฉลาดมากเซี่ยวซิงอวี่แค่พูดใบ้เธอก็เข้าใจในทันที
ทุกคนมองเซี่ยวซิงอวี่กับซ่างกวนเฉี่ยนที่กำลังทำท่าตกใจและสับสน
“น้องเซี่ยวปีศาจยักษ์กระหายเลือดมันตายไปแล้ว นายจะกังวลอะไรอีก?”
เซี่ยวซิงอวี่รู้สึกกระวนกระวายใจแต่เรื่องนี้สำคัญมาก เขาจึงบังคับตัวเองให้สงบลง และอธิบายด้วยวิธีที่สั้นที่สุด
“พี่โจวครับปีศาจยักษ์กระหายเลือดแฝงตัวอยู่ในเมืองมาตลอดหนึ่งเดือนเต็ม”
“ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมามันขอแผนผังการป้องกันเมืองจากหัวหน้าหานเวย เห็นได้ชัดว่ามันมีจุดประสงค์อื่น!”
“พลังพิเศษของปีศาจยักษ์กระหายเลือดคือการควบคุมซามั่นเถิงและถ้าซามั่นเถิงปรากฏตัวเป็นฝูง มันก็สามารถขุดอุโมงค์ใต้ดินได้!”
เมื่อเซี่ยวซิงอวี่พูดถึงตรงนี้เขาก็พูดตรงไปตรงมาแล้ว
โจวสยงม่านตาขยับตัวเล็กน้อย กำหมัดแน่น
“อุโมงค์!นายหมายความว่าปีศาจยักษ์กระหายเลือดแอบควบคุมซามั่นเถิงขุดอุโมงค์เชื่อมต่อระหว่างในเมืองกับนอกเมืองเหรอ?”
เซี่ยวซิงอวี่พยักหน้าถี่ๆคิ้วขมวดเข้าหากันราวกับถูกปกคลุมด้วยน้ำค้างแข็ง
สีหน้าของซ่างกวนเฉี่ยนก็ดูไม่ดีนัก
“ถ้าการคาดเดาของเซี่ยวซิงอวี่ไม่ผิดเส้นทางของอุโมงค์ก็น่าจะสามารถตรงจากนอกเมืองไปยังจุดป้องกันสำคัญต่างๆภายในเมืองได้เลย นี่แหละคือเหตุผลหลักที่มันขโมยแผนผังการป้องกันเมืองไป!”
ทันทีที่ซ่างกวนเฉี่ยนวิเคราะห์จบทหารรักษาการณ์ในเมืองคนหนึ่งก็รีบวิ่งเข้ามาในห้องประชุม เขามีเลือดท่วมตัวแขนขวาถูกสัตว์อสูรกัดขาด
“รายงานท่านเจ้าเมือง!สัตว์อสูรจำนวนมากบุกรุกเข้ามาแล้ว จุดป้องกันสำคัญต่างๆ ในเมืองต่างก็ถูกยึด!”
โจวสยงทุบโต๊ะลุกขึ้นยืน
“ระบบป้องกันของเมืองหวงเยียนของเราแค่ของปลอมงั้นเหรอ?”
“ท่านเจ้าเมือง พวกมันออกมาจากอุโมงค์ใต้ดิน พวกเราไม่มีเวลาตอบโต้เลยครับ!”
ข้อเท็จจริงอันโหดร้ายยืนยันการคาดเดาของเซี่ยวซิงอวี่
ในช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมาปีศาจยักษ์กระหายเลือดได้ทำภารกิจสายลับที่เทวบิดาอุลดิสมอบหมายให้สำเร็จอย่างยอดเยี่ยม
มันใช้ตัวตนของจ้าวหมิงเพื่อให้ได้แผนผังการป้องกันเมืองมาอย่างง่ายดาย
และแอบควบคุมซามั่นเถิงนับหมื่นตัวขุดอุโมงค์ใต้ดินมากกว่าสิบอุโมงค์!
อุโมงค์แต่ละเส้นทางสามารถรับประกันได้ว่ากองทัพสัตว์อสูรจะสามารถแอบแทรกซึมเข้าไปในเมืองได้อย่างเงียบเชียบและโจมตีจุดป้องกันสำคัญทุกแห่งได้!
ดวงตาของโจวสยงลุกโชนไปด้วยความโกรธ
“เหล่าหลิว ซุนล่าง ไปกับฉัน!”
“ครับ!”
ในขณะนั้นทหารยามที่รับผิดชอบการเฝ้ากำแพงเมืองคนหนึ่งวิ่งเข้ามาในห้องประชุมอย่างร้อนรน
“รายงานท่านเจ้าเมืองเกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ กองทัพสัตว์อสูรกำลังโจมตี!”
ทุกคนโกลาหล
“กองทัพสัตว์อสูรกำลังโจมตีเมืองแล้วเหรอ?”
“กะทันหันขนาดนี้!”
“ไม่ใช่พรุ่งนี้ค่ำเหรอ? ทำไมถึง...”
“ฉันเข้าใจแล้วปีศาจยักษ์กระหายเลือดตายแล้ว กองทัพสัตว์อสูรก็เลยเปลี่ยนแผนชั่วคราวฉวยโอกาสโจมตีตอนนี้ หวังจะโจมตีเราโดยไม่ทันตั้งตัว!”
ใบหน้าของโจวสยงซีดเผือดลงทันทีดูซีดเซียวมากยิ่งขึ้น
“จำนวนเท่าไร?”
“ประมาณ...”
“พูดมา!”
“ประมาณสองหมื่น!”
สองหมื่นเป็นแค่ตัวเลขคร่าวๆใครจะไปรู้ว่าจะมีกองหนุนมาอีกหรือไม่
เซี่ยวซิงอวี่ยกคิ้วขึ้นเล็กน้อยรู้สึกหนักใจ
“ทหารประจำการที่เมืองหวงเยียนมีเพียงห้าพันนายตอนนี้ทั้งในและนอกเมืองมีปัญหา...สงครามครั้งนี้คงจะเป็นสงครามที่เลือดนองแผ่นดินแน่ๆ”
การที่จะเอาชนะด้วยจำนวนที่น้อยกว่าย่อมต้องจ่ายด้วยราคาที่แพงลิบลิ่ว
หลิวรุ่ยเจี๋ย:“ท่านเจ้าเมือง เราไม่มีเวลาลังเลแล้ว เราต้องออกไปต้านรับศัตรู!”
ซุนล่าง: “ใช่ครับสัตว์อสูรสองหมื่นตัวสามารถบุกทะลวงประตูเมืองได้ในพริบตาเราต้องออกไปต่อสู้เพื่อปกป้องเมือง!”
โจวสยงมีสีหน้าลำบากใจแต่ก็ไม่มีเวลาให้เขาลังเลอีกแล้ว เขาต้องตัดสินใจในทันที
“หัวหน้าทีมฉินกองทัพหลักของเราต้องออกไปต้านรับศัตรู ส่วนสัตว์อสูรที่อยู่ในเมืองฉันคงต้องขอพึ่งสมาคมชางฉยงของพวกคุณแล้ว”
“ท่านเจ้าเมืองโจวไม่ต้องห่วงสัตว์อสูรในเมือง เราจะจัดการเอง!”
แบ่งหน้าที่กันชัดเจน ทำมันให้สำเร็จ!
“พี่เยียนหราน ผมจะไปด้วย”
“ได้ ติดตามพี่มาให้ดีนะถ้าเจอสัตว์อสูรที่ระดับสูง อย่าฝืนตัวเอง นายเน้นทำหน้าที่ซัพพอร์ตก็พอ”
เซี่ยวซิงอวี่เดินตามหลังฉินเยียนหรานและพร้อมที่จะเปิดตราผนึกอสูรได้ทุกเมื่อพลังวิญญาณอันเปี่ยมล้นในร่างกายเริ่มปั่นป่วน
โจวสยงขวางซ่างกวนเฉี่ยนไว้
“องค์หญิง ท่านจะตามพวกเราไปทำไม?”
“ก็ออกไปต่อสู้ไง!”
โจวสยงส่ายหน้า คุกเข่าลงข้างหนึ่ง
หลิวรุ่ยเจี๋ยและซุนล่าง รวมถึงคนอื่นๆก็คุกเข่าลงด้วย กำมือขวาไว้ที่หน้าอก
“พวกคุณกำลัง...”
“องค์หญิง ท่านคือรากฐานของหลงกั๋วพวกเราไม่อาจปล่อยให้ท่านเสี่ยงภัยในแนวหน้าได้ ขอให้ท่านอยู่ในเมือง!”
ซ่างกวนเฉี่ยนพูดอย่างเย็นชา“เมื่อไรกันที่พวกคุณมีอำนาจมาออกคำสั่งฉัน? ฉันก็เป็นผู้ควบคุมสัตว์อสูรระดับหกดาวฉันสามารถช่วยพวกคุณในสนามรบได้”
“ขอท่านอยู่ในเมือง!”
“ขอท่านอยู่ในเมือง!”
...
ท่าทีของเหล่าทหารหาญแข็งกร้าวอย่างยิ่งซ่างกวนเฉี่ยนรู้สึกจนใจ เธอสูดหายใจลึกๆ
“ดี ฉันจะอยู่ในเมืองชั่วคราวเพื่อร่วมมือกับฉินเยียนหรานและคนอื่นๆ ในการกวาดล้างสัตว์อสูรในเมือง”
ในเมือง
จุดป้องกันที่ 3
ฝูงอีกาโลหิตมืดนับไม่ถ้วนบินว่อนบนท้องฟ้าบางครั้งก็พุ่งลงมาอย่างรวดเร็วจิกตาผู้ควบคุมสัตว์อสูรหลายคนจนบอดสนิทด้วยจะงอยปากที่คมกริบกว่ามีด!
หัวของอสูรพยัคฆ์ปีกเขาเดียวมีขนาดเท่ารถบรรทุกลมหายใจของมันรุนแรงมาก และกำลังเคี้ยวซากศพของหญิงตั้งครรภ์อยู่!
ฉินหนิวคลั่งพุ่งชนอย่างบ้าคลั่งบุกทะลวงอย่างรวดเร็ว ทำลายทุกสิ่งกีดขวางและสุดท้ายก็ตรึงเด็กชายวัยหกขวบไว้กับกำแพง!
ในอากาศที่ปั่นป่วน กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเสียงกรีดร้องคร่ำครวญอันโหยหวนปะปนกับเสียงหัวเราะอันโหดร้ายของสัตว์อสูรแต่ละตัว
ถนนกลายเป็นทะเลเพลิงรถยนต์และบ้านเรือนพังทลายลง นี่คือภาพที่ควรจะเป็นของวันสิ้นโลก
เด็กหญิงวัยห้าขวบคนหนึ่งล้มลงขณะวิ่งหนี
ขณะที่เด็กหญิงตัวน้อยพยายามลุกขึ้นด้วยกำลังทั้งหมดเงาดำก็พุ่งเข้ามาใกล้!
โฮกกก!
เสียงคำรามของสัตว์อสูรทำให้เกิดคลื่นลมขนาดใหญ่เด็กหญิงตัวเล็กที่บอบบางล้มลงอีกครั้ง หน้าผากกระแทกพื้น เลือดไหลอาบ
กิ้งก่ากระดูกเพลิง สัตว์อสูรประเภทวิญญาณระดับสมบูรณ์
“แม่!”
กิ้งก่ากระดูกเพลิงยิ้มกว้างดวงตาที่ลุกโชนไปด้วยเปลวไฟมองลงไปยังเด็กมนุษย์ตัวเล็กๆ ตรงหน้า
เด็กหญิงตัวน้อยเอามือปิดตา ร้องไห้ไม่หยุดถูกบังคับให้ยอมรับความตายที่กำลังจะมาถึง
ในนาทีวิกฤตเปลวไฟสีดำก็ลุกท่วมขึ้นข้างตัวเด็กหญิง!
บรู้ว!
ด้วยเสียงหมาป่าคำรามกิ้งก่ากระดูกเพลิงถอยหลังหลายก้าว ดวงตาเผยความประหลาดใจและความหวาดกลัว
ร่างอันใหญ่โตแข็งแรงของหมาป่าเงามรณะเพลิงนรกเหมือนภูเขาลูกเล็กๆยืนขวางอยู่หน้าเด็กหญิงตัวน้อย
บนหลังหมาป่ามีเด็กหนุ่มรูปงามคนหนึ่งนั่งอยู่
“บงกชเพลิงนรก!”