ต้นสายชวนเธอไปทานอาหารเย็น ลูกจันทร์ยืนมองด้วยความแปลกใจอีกครั้ง ส่วนเขาก็ยืนมองเธออยู่สายตาเขาสื่อออกมาว่ารอคอยคำตอบของเธอ จนเธออดหัวเราะไม่ได้
“ไปทานข้าว สบายๆน่ะครับ”
“เออค่ะ แต่ว่าวันนี้จันทร์มีนัดทานข้าวกับเพื่อนแล้วสิคะ”
“คุณจันทร์มีแฟนแล้วเหรอครับ”
“ไม่ค่ะ จันทร์ยังไม่มีแฟนค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นไว้วันพรุ่งนี้ เราเรียนกันจบแล้วไปทานข้าวกันนะครับ”
“ยินดีค่ะคุณต้นสาย”
ลูกจันทร์ยิ้มให้เขา จนเขาดูเหมือนจะเขินไปเลย
“ถ้าอย่างนั้นจันทร์ขอตัวก่อนนะคะ”
“ครับ พรุ่งนี้เจอกันครับ”
“ค่ะ”
เมื่อมาถึงร้านอาหารตามที่นัดไว้กับม่านมุกและมิลิน เธอเดินลงมาจากรถ บรรยากาศที่ร้านดูร่มรื่นสบายตาเสียงน้ำพุมันทำให้เธอจิตใจสงบขึ้น เข้าไปด้านในแสงไฟสลัว ไม่ถึงกับมืดมากแต่ก็สว่างพอเห็นอาหารที่น่าตาน่าทานของร้านนี้ได้เธอเห็นม่านมุกและมิลินนั่งอยู่ก่อนแล้ว จึงเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ใกล้ๆม่านมุกเพราะเธอเดินเข้ามานั่งสะดวกกว่า
“เป็ไงบ้าง ไปเรียนมา”
มิลินถามขึ้น เมื่อเธอมานั่งที่เก้าอี้แล้ว
“ก็สนุกดีนะ ได้ความรู้เยอะดี”
“แล้วเจอไหม?”
ม่านมุกถามอย่างอยากรู้เต็มที่
“ก็เจอนะ”
“ว๊าว เห็นไหม แล้วเป็ยังไงบ้าง”
“เขาก็หล่อ แล้วก็ดูดีมากแต่ฉันถามหน่อยว่าหน้าตานี่มันทำให้มีคนเข้ามาหาเยอะขนาดนี้เลยเหรอคือฉันแปลกใจน่ะ ตอนฉันเป็ลูกจันทร์คนเก่าไม่มีใครมองฉันเลย พอมาตอนนี้ใครก็เข้ามาทักฉัน”
“หน้าตามันสำคัญ มันเป็ด่านแรกที่คนตัดสิน แต่ก็เป็ดาบสองคมนะถ้าคนที่เขามาไม่ดี ก็จบ แต่กลับคนที่หน้าตาไม่ค่อยดีมากแล้วผู้ชายเขาไม่สนหน้าตาแต่เขาดูที่ใจกับสมองก็เป็โชคดีของผู้หญิงได้น่ะ”
“มันขึ้นอยู่กับกึ้นของเราด้วยน่ะ ของแบบนี้รู้หน้าไม่รู้ใจ บางคนมองแค่ความสวยแล้วผู้หญิงสวยบางคนก็ตกหลุมพรางได้ เจอผู้ชายเ้าชู้เข้าไปน่ะ”
“แต่เธอไม่ต้องกลัวไปนะลูกจันทร์ ตราบใดที่เธอรักษาเนื้อรักษาตัวให้ดีอย่าให้ใครมาแตะต้องตัวเธอได้ง่าย ก็พอแล้วถึงคบกันไป เจอสันดานขึ้นมาเธอก็เลิกแบบลอยตัวไม่มีอะไรเสียหาย แล้วไม่ให้ใครฟรี คนแบบนี้ล่ะ โครตมีค่าเราเป็ของมีค่าจำไว้เลย”
“ขอบคุณคำแนะนำของพวกเธอมากนะม่านมุก มิลิน”
“อืม มาๆทานข้าวกัน”
“ใช่เดี๋ยวเราสองคนก็ต้องกลับแล้ว”
“ค่ะ เพื่อนรักทั้งสอง”
วันรุ่งขึ้นลูกจันทร์ยังคงไปงานสัมมนาเหมือนเดิม เธอเข้าไปในงานลงทะเบียน และไปนั่งที่เดิมที่เคยนั่งเหมือนเมื่อวาน เธอหิวจึงหยิบกล่องอาหารเบรคเช้าขึ้นมาทานต้นสายก็เข้ามาพอดี
“สวัสดีค่ะ คุณสายน้ำ”
“สวัสดีครับคุณลูกจันทร์”
“ทานแซนวิสกันค่ะ”
“เหมือนเดิมนะครับ”
“ค่ะ เหมือนเดิม”
พวกเขานั่งเรียนด้วยกัน พอเริ่มจะรู้จักกันมากขึ้น ต้นสายเป็คนฉลาดหัวไว แล้วยังจะไฟแรงมากๆอีกต่างหาก เขารักความก้าวหน้าและชอบอิสระ เขาอายุเยอะกว่าเธอเพียงหนึ่งปีแต่ทำอะไรหลายๆอย่างไปแล้วมากมายไม่ว่าจะเป็ทำอสังหาริมทรัพย์ ร้านกาแฟ ร้านตัดผมและอื่นๆมากมาย นับไม่ถ้วนและยังโสดอีกด้วย เธออดแปลกใจไม่ได้ว่าผู้ชายอย่างเขาโสดได้ยังไง
จนถึงเวลาเลิกเรียน การสัมมนาครั้งนี้เป็อันจบลงกับความรู้ที่เธอสามารถเอามาต่อยอดได้
“อย่าลืมนัดทานข้าวของเรานะครับ”
“ค่ะ คุณต้นสายบอกมาได้เลยนะคะว่าที่ไหน”
“เดี๋ยวผมนำทางคุณปนะครับ”
“ค่ะ”
แล้วหลังจากนั้นลูกจันทร์กับต้นสายก็ขับรถไปยังร้านอาหารแห่งหนึ่งเขาพาเธอมาที่ ร้านอาหารที่ดูจะออกแบบร้านได้โรแมนติดสุดชิล ที่นี่เป็ร้านนั่งคุยชิล ๆ มีดีเจเปิดเพลงเบา ๆ ไม่วุ่นวายอยู่บนชั้นดาดฟ้าของโรงแรม
“ชอบไหมครับ”
“สวยดีค่ะบรรยากาศดีมาก คุณเคยมาที่นี่ หรอคะ แต่ดูท่าทางแล้วน่าจะบ่อยอยู่ใช่ไหมคะ”
“ใช่ครับผมมักจะชอบมานั่งที่นี่ บรรยากาศดีๆ นั่งคุยงานสบายๆน่ะครับ วันนี้ผมเลยอยากพามาที่นี่”
“ขอบคุณค่ะ”
“เรามาสั่งอาหารกันนะครับวันนี้ผมเลี้ยง”
“ไม่ดีกว่าค่ะ”
“อย่าเกรงใจครับ”
เธอไม่พูดอะไรอีกเพียงสั่งอาหารและเครื่องดื่มที่้า
“ลูกจันทร์ต่อไปนี้เรียกผมว่าพี่ต้นสายนะครับ เรามาเป็คนที่รู้จักเรียนรู้นิสัยกันนะครับ ผมเป็คนคุยตรงๆตอนนี้ผมขอโอกาสจากคุณนะครับ”
“ไม่คิดว่าพี่ต้นสายจะตรงขนาดนี้เลยนะคะ”
“ผมแค่รู้สึกว่าไม่ควรอ้อมค้อมให้เสียเวลาน่ะครับผมรู้สึกชอบจันทร์ั้แ่แรกเห็น ่ที่คุณเข้ามาที่งานแล้วครับ แต่คุณไม่เห็นผมผมเห็นคุณกำลังคุยโทรศัพท์อยู่น่ะครับ”
“อ้อค่ะ”
“คุณรู้สึกยังไงบ้างครับ”
“ค่ะจันทร์ก็จะไม่อ้อมค้อม จันทร์ให้โอกาสคุณค่ะ”
“ก็ดีเลยนะครับเพราะผมจะไม่เฟคใส่คุณ ผมจะแสดงตัวตนของผมออกมาทุกอย่าง”
“ก็ดีนะคะจันทร์ก็จะทำแบบนี้เหมือนกัน แต่ถ้าไม่ใช่”
“ผมจะเป็ฝ่ายไปจากคุณเองครับหรือคุณจะไปจากผมก็ได้ เพราะเพียงว่าเราศึกษาดูใจกันนับั้แ่วันนี้”
“ตกลงค่ะ”
ลูกจันทร์รู้สึกดีที่อย่างน้อยก็มีคนมาพูดตรงๆกับเธอแล้วเธอจะได้เรียนรู้นิสัยใจคอ การเข้ากันได้ของเขาและเธอตอนนี้เขาดูจะเริ่มเป็กันเองกับเธอแล้ว เธอก็เริ่มรู้สึกผ่อนคลายอยู่บ้าง เป็นัดเดตในชีวิตครั้งแรกของเธอเลยสินะ
เมื่อหลังจากรับประทานอาหารแล้วนั่งคุยกันเสร็จเขาก็พาเธอมาส่งที่รถของเธอ
“ถึงแล้วโทรหาผมด้วยนะครับ”
“คะ”
“ผมเป็ห่วง อย่างน้อยผมก็ได้รู้ว่าคุณถึงบ้านแล้ว”
“ค่ะขอกลับก่อนนะคะ”
“ครับ ขับรถดีๆ”
เขาโบกมือลาเธอจึงโบกมือลาตอบ
“เช่นกันนะคะ”
แล้วเธอจึงขึ้นรถกลับคอนโดอย่างสบายใจที่วันนี้ความรักของเธอเริ่มที่จะผลิบานแล้ว
27K
