Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

ตอนที่หกสิบแปด ควบคุมความโกรธ

คลอฟอร์ดนั้นหน้าแดงและเคร่งเครียด

จากที่ไม่เคยพบว่าเรื่องในอาณาจักรไม่มีอะไรที่เขาทำไม่ได้มาก่อนกลับกลายเป็นพบว่าเรื่องที่เขาทำไม่ได้ในอาณาจักรนี้มีมากมายนัก

สร้างความอึดอัดใจอย่างยิ่ง

คำกล่าวของคัลและทักษะ Liturgy ส่งผลกระทบต่อคนที่มีคำสาบานของอัศวินไม่ต่างจากGeass สัตย์สาบาน

ทำให้เขายิ่งไม่พอใจตนเองมากยิ่งขึ้นไปใหญ่

จากที่คิดว่าตนเองจะทำอะไรต่างๆได้อย่างง่ายดาย

การดวลดาบหรือการใช้หอกบนหลังม้าตนเองก็ไม่เรียกว่าด้อยกว่าใคร

แต่การจะสร้างกองทัพจากศูนย์มันลำบากถึงเพียงนี้

“ไม่ต้องคิดมากคลอฟอร์ดเจ้าทำได้ดีมากแล้ว”

คัลจดรายกายข้าวของที่คลอฟอร์ดหามาได้และยื่นให้อิทมาริใช้กีบเท้าประทับตราอีกครั้ง

แม้

อิทมาริอ่านดูและประทับตราลงไปจะมากจะน้อยแม้เขาจะไม่ใส่ใจการบริหารเขตแดนเท่าไรแต่อิทมาริก็นับว่ามีทักษะการทำงานด้านเอกสารพอสมควรสมกับที่อายุหลายพันปี

แม้แต่อิทมาริก็ยังมองคัลบาบาเรี่ยนตัวเท่าหมียักษ์ที่นั่งลงจัดการเอกสารอย่างสงบแตกต่างกับคนที่ดูอารมณ์ร้อนอย่างเมื่อครู่อย่างเห็นได้ชัด

ทุกคนทั่วไปไม่รู้ว่าเพราะบาบาเรี่ยนนั้นใช้พลังจากความพิโรธ Rage

ทำให้พวกเขาคือหนึ่งในพวกคนที่ควบคุมอารมณ์ของตนเองได้ดีที่สุดเพราะอารมณ์ของพวกเขามีผลต่อการต่อสู้จริงๆ

ที่ต้องรู้ว่าควรจะโกรธหรือหายโกรธเมื่อไรจึงจะมีประสิทธิภาพในการต่อสู้ได้ดีที่สุด

การให้คลอฟอร์ดไปช่วยงานก็คือการแบ่งเบาความโกรธที่ควรจะโกรธไปให้กับเพื่อนร่วมงานบ้าง

เวลาต่อสู้จะได้แสดงความโกรธได้อย่างเต็มที่

คัลหันไปมองคอลฟอร์ดแล้วกล่าวว่า

“ถ้าทำไม่ได้ก็รักษาความโกรธนี้ไว้แล้วไประบายกับบีสต์แมนในสมรภูมิ”

คัลเคาะโต๊ะเล็กน้อย

“ท่านชวาร์ซ หากหามาได้แค่นี้พอมีของเก่าเก็บที่เหลือทิ้งหรือไม่?”

ทั้งคลอฟอร์ดและนายพลชวาร์ซหันมามองหน้าคัล

“หากมีของเหลือ เกราะเก่า โล่เก่ารองเท้าเก่าก็เอามาให้ข้าเถอะ ข้าไม่ปฏิเสธ”

คัลกล่าว