กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบ Revenge of The Nerd 5

นี่คือสิ่งที่แอนนาแตกต่างจากไวฟุแดนอาทิตย์อุทัย

หากได้จังหวะเธอจะ Orgy กับบอนนี่ตอนเมาก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในอีกไทม์ไลน์เช่นกัน

แต่เธอจะออกแนวชอบหนุ่มแบดบอยเสียมากกว่า

ว่าเวลารู้สึกตัวเธอจะอายมากหากมีอะไรกับผู้หญิง

ซึ่งผมยอมรับว่าผมที่เป็นคนดีมีคุณธรรมนั้นเสียเปรียบอย่างมากในเรื่องนี้หากไม่ต้องการให้มีเรื่องดราม่าแย่งชิงรักหักสวาทเกิดขึ้นที่แนวโรมานซ์ของผู้หญิงและเฮอร์ไมโอนี่ชอบมากนั่นเอง

หากเรื่องนี้คือนิทานอีสปหรือออกแนวปรัชญาสอนใจชาวอเมริกันคือ

เซ็กส์ไม่ใช่ทุกอย่าง

ซึ่งก็ไม่รู้ว่าต้องการสื่ออะไรเหมือนกันอย่างที่บอกว่าแนวคิดรากฐานของหนังสือนอกบทเรียนของแนวอเมริกันคือ

The great gastby

ที่สรุปคร่าวๆคือแนว ntr สาวที่เราหลงรักไปแต่งงานกับเศรษฐีมีครอบครัวของเธอ

ต่อให้เราสร้างเนื้อสร้างตัวร่ำรวยขึ้นเราก็ย้อนเวลากลับไม่ได้เพราะเธอมีครอบครัวแล้ว...

ก็ไม่รู้ว่าระบบการศึกษาของอเมริกันต้องการอะไรเมหือนกันถึงเอาเรื่องนี้ให้เด็กประถมและมัธยมอ่านเป็นหนังสือเสริมบทเรียน

หรือเพราะอย่างนี้อาจจะอธิบายได้หลายๆอย่างว่าทำไมชาวอเมริกันถึงงุนงงเกี่ยวกับแนว

Childhood friend

เพื่อนสมัยเด็ก

ของแดนอาทิตย์อุทัย

เพราะสำหรับสาวอเมริกันคำสัญญาสมัยเด็กไร้ความหมายไร้ความน่าเชื่อถือ ไม่จริงจังอะไรทั้งนั้น

อยู่กันแบบสังคมผู้บริโภคหาความสุขใส่ตัว ชีวิตไม่มีความหมาย...ทั้งที่มีปีศาจตัวเป็นๆอยู่ในสังคมด้วยก็ตาม

ต้องคอยจนยุคสมัยที่วันพีซขายได้เทียบเท่าซูเปอร์แมนการถ่ายทอดทางวัฒนธรรมถึงทำให้เพื่อนสมัยเด็กมีความหมายขึ้นมาบ้างในความคิดของชาวอเมริกันแม้พวกเขาจะยังหัวเราะเยาะก็ตาม

แต่ก็ยังเรียกว่าแนวคิดนี้พอจะปรากฏอยู่ในกระแสความคิดสังคมบ้าง

อนิจจาผมอยู่ในยุคอดีตที่ยังป่าเถื่อน

ยุคที่คนยังคิดว่าคอมพิวเตอร์สามารถย้อนเวลาสร้างประตูข้ามมิติ วิญญาณที่ต้องการฟื้นคืนชีพสร้างร่างกายตนเองเป็นหุ่นยนต์ได้...โอเคผมยอมรับ คอมพิวเตอร์ทำอย่างนั้นได้จริงๆแต่การใช้อย่างแพร่หลายยังไม่เท่าสังคมปัจจุบัน

คนคิดว่าคนที่เปิดปิดคอมพิวเตอร์เป็นคือพวกเนิร์ดอย่างเลโอนาร์ดเป็นต้น

ความไม่เข้าใจและความแตกต่างกันมีมากมาย

หากหวังความสัมพันธ์ที่ยั่งยืนนนานแนวความคิดอเมริกันอาจะจไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการนัก

แต่ในเรื่องการหาความสุขใส่ตัวนั้น

ทั้งบอนนี่และแอนนาก็เลียตัวผมไปมาอย่างเต็มที่

พวกเธอใส่ใจกับการหาความสุขมากกว่าการคิดอะไรไร้สาระแบบผมนั่นเอง

“ฮิ ฮิ ฮิ ดูสิ มีชีวิตขึ้นมาอีกแล้ว”

บอนนี่กล่าวอย่างอารมณ์ดีที่ยั่วอารมณ์ผมได้อีกครั้ง