[อ่านฟรี]มาเฟียสุดร้ายกาจ - love of grey

เสียงปืนที่ดังขึ้นส่งผลให้พอร์ทที่อยู่ในเหตุการณ์รีบเร่งฝีเท้าก่อนไปดึงร่างแพรววาออกมาจากสถานที่แห่งนั้นทันที

"ปล่อยแพรวนะ"

"ใจเย็นๆ ก่อนครับ"พอร์ทพูดขึ้นขนาดที่มาร์ทตินกับครามรีบมารวมตัวกัน

"เฮียรีบพาแพรวกับแดเนียลกลับไปเถอะครับ ทางนี้ผมจัดการเอง"พอร์ทส่งแพรววาให้มาร์ทตินหลังจากเขามาถึงก่อนที่จะมุ่งหน้าตามคนร้ายไป

ห้องพยาบาล

แพรววาเดินไปมาด้วยความเป็นห่วงขนาดที่มาร์ทตินจ้องออกไปทางหน้าต่างครุ่งคิดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

แอ๊ด~

ประตูห้องถูกเปิดออกมาพร้อมครามที่จ้องแพรววาที่รอคำตอบจากเขาอยู่

"แดเนียลปลอดภัยแล้ว โชคดีไม่โดนจุดสำคัญ"แพรววารู้สึกโล่งใจพร้อมแสดงสีหน้าเศร้าเพราะเธอต้องตัดสินบางอย่าง

"มีอะไรหรือเปล่า"ครามหันไปทางมาร์ทตินที่เอาแต่จ้องออกไปนอกหน้าต่าง

"..."มาร์ทตินเลือกที่จะไม่ปริปากตอบแล้วเดินออกไปที่ตรงจุดนั้น

"ผมว่าตอนนี้ให้แดเนียลพักก่อนเถอะครับ"แม้แพรววาลังเลใจอยากเข้าไปดูผู้เป็นพี่ชายก็ตาม แต่เธอกับต้องหักห้ามใจเสียเมื่อเธอควรปล่อยให้พี่ชายได้พักผ่อน

"มาร์ท"ครามพูดขึ้นขนาดที่เห็นมาร์ทตินวิ่งไปทางป่าหลังเขา ทำให้ครามรีบจับแขนแพรววาแล้ววิ่งออกไป"ไปกับผม"

"จะไปไหน"

"มาร์ทกำลังวิ่งตามใครไป"แพรววาจ้องมาร์ทตินก่อนหยุดชะงักไปบริเวณหน้าผาก่อนเสียงปืนจะดังขึ้น

ปัง!

แฮ่ก!

"คิดว่าตามมาคนเดียวแล้วจะทำอะไรได้"

"แกเป็นใคร?"พอร์ทถามขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชาพร้อมที่จะเหนี่ยวไกลปืนทันที แต่แล้วเขาต้องชะงักเมื่อเห็นบางอย่าง

'ฟีนิกซ์'

แกร๊ก~

ในจังหวะนั้นเสียงพุ่งหญ้าดังขึ้นทำให้พอร์ทหันไปมองก่อนที่รีบกลับมาเล็งปืนชายปริศนาแล้วเหนี่ยวไกลปืนทันที

ปัง!

"ไม่ต้องตามไป"เสียงมาร์ทตินดังขึ้นก่อนที่จะออกมาพร้อมกับครามและแพรววา

"ชิ"พอร์ทสบถขึ้นก่อนกำหมัดแน่น

"หรือแกอยากตามไปให้รู้แน่ชัดละเขาคือฟีนิกซ์หรือไม่"

"เฮียรู้?"

"ใช่เพราะตอนนี้ฟีนิกซ์เริ่มเคลื่อนไหวแล้วแต่หัวหน้ากับซุกหัวอยู่ที่อื่น"

"เฮียสงสัยผม?"

หมับ!

ตูม!

"เฮียจะทำอะไร"พอร์ทถามขึ้นขนาดที่ถูกลูกน้องของมาร์ทตินจับนอนลงกับพื้น

"ยายชราบอกว่าตอนนั้นเขาช่วยแกไว้แล้วเห็นสัญลักษณ์บางอย่างปรากฏขึ้น"

"ก็แน่นอนอยู่แล้วครับ หากมีสัญญาลักษณ์เกิดขึ้น"

"ใช่ ถ้าเป็นฮอว์คฉันจะไม่สงสัย"

"เฮียหมายความว่าไงครับ"พอร์ทตกใจเล็กน้อยกับคำพูดของมาร์ทตินขนาดที่นัยน์ตาคู่คมสั่นเล็กน้อย

"ฟีนิกซ์"

'ในตอนนั้นยายตามคนมาช่วยเห็นรอยอะไรสักอย่างบริเวณลำคอของพ่อหนุ่มคนนี้มาร์ทตินจ้องไปทางพอร์ทที่ไม่ได้สติ

'มันเป็นยังไงครับ'

'คล้ายรูปนก'

'นก? อินทรีหรือเหยี่ยว'

'ไม่ใช่ทั้งสอง แต่เป็นนกฟินิกซ์ต่างหาก'

พอร์ทตกใจกับคำพูดของมาร์ทตินขนาดที่ลูกน้องคนหนึ่งกำลังเปิดน้ำยาบางอย่าง ซึ่งเป็นน้ำยาเช็ดสัญลักษณ์ที่ปกปิดไว้ หากใครเข้ามาในแก๊งเขาย่อมต้องทดสอบสิ่งนี้

ตูม!

'เสร็จกัน'พอร์ทคิดหลังจากที่เขาพลาดจัดการลูกน้องของมาร์ทตินด้วยสัญชาตญาณของเขาก่อนที่จะหายใจหอบแล้วกำหมัดแน่น

"เป็นอะไรไปหรือแกมีสัญญาลักษณ์อื่น"

"..."พอร์ทขบกรามไว้แน่นเพราะต่อให้แก้ตัวยังไงมันก็แก้ตัวไม่ขึ้น ยิ่งบุคคลตรงหน้าเกิดการระแวงขึ้นนอกเสียจากได้รับการพิสูจน์หรือตายเขาจะไม่เชื่ออะไรทั้งสิ้น

"ยาตัวนี้สามารถตรวจสอบได้ว่าสัญลักษณ์ที่อยู่บนร่างกายแกอยู่ตั้งแต่ช่วงเวลาใด"

"เฮียคิดจะทำอะไร? หากสงสัยผมแล้วขอตรวจสอบดีๆ ผมไม่โต้ตอบเลย"

"การจะทำให้เหยื่อติดกับต้องทำให้เหยื่อชะล่าใจก่อน"พอร์ทกระตุกตาเล็กน้อยจ้องมองรอบๆ ด้านเห็นลูกน้องมากมายของมาร์ทตินล้อมรอบอยู่ เวลานี้เขากับตกลงมาติดกับที่มาร์ทตินบางไว้อย่างเต็มเปา

"..."

"พี่คะ!"พอร์ทชะงักไปเล็กน้อยก่อนยิ้มมุมปากเมื่อเห็นแพรววาจ้องมาทางเขา

"คิดว่าผมเป็นคนของศัตรูสินะครับ"

"ไม่ใช่"

"..."

"แต่เป็นหัวหน้ามาเฟียทิศใต้ต่างหาก"