กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

หลินเฟยไม่รู้ว่าตนเองดื่มไปมากเท่าไหร่เพราะหลินเฟยเองก็จำไม่ได้แต่ยิ่งดื่มยิ่งเพลิดเพลินจนกระทั่งภาพทุกอย่างมันมืดลง
''อึ่ก!''หลินเฟยได้สติขึ้นมาในตอนเช้า โดยหลินเฟยพยายามนึกถึงเรื่องที่ผ่านมาก่อนจะหมดสติลงไปแต่นึกยังไงก็นึกไม่ออกแล้วยิ่งตอนนี้หลินเฟยยังรู้สึกคลื่นใส้อย่างมากมันน่าเสียดายที่หลินเฟยไม่มีลมปราณไม่เช่นนั้นมันคงใช้ลมปราณขับอาการเมาค้างออกไปได้
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เป็นยังไงบ้างเมื่อคืนเจ้าอาละวาดหนักมากข้าเองก็เกือบจะห้ามเจ้าไม่อยู่''หลินเฟยตกใจแต่เมื่อตั้งสติได้หลินเฟยจึงมองไปรอบๆและภาพที่หลินเฟยเห็นก็คือโต๊ะส่วนใหญ่ล้วนพังเสียหายฉับพลันภาพที่ไม่ประติดประต่อก็เริ่มเข้ามาในหัวทีละนิด
''ร่างกายของเจ้าแกร่งมากจริงๆข้าไม่อยากจะเชื่อเลยเลยว่าเจ้าที่ไม่มีลมปราณจะแกร่งได้ขนาดนี้''หลินเฟยไม่สนใจขณะลุกขึ้นยืน จากนั้นจึงนำเงินที่ได้มาจากชายวันกลางคนยื่นออกมาเพื่อเป็นค่าเสียหายแต่ชายวัยกลางคนกลับดันเงินที่หลินเฟยยื่นออกมากลับไป
''เรื่องค่าเสียหายที่เกิดขึ้นเมื่อคืนข้าชดใช้ให้เจ้าทั้งหมดแล้วมันไม่นับว่าเป็นอันใด''หลิยเฟยถึงกับครุ่นคิดเพราะเหตุใดชายวัยกลางคนตรงหน้าของหลินเฟยถึงได้มีแต่ความจริงใจทั้งที่คนส่วนใหญ่มักจะเห็นแก่ตัวและกดขี่เมื่อมีโอกาส แถมใบหน้าของชายวัยกลางคนยังโหดร้าย แต่...
''ข้าไม่ควรตัดสินคนจากรูปลักษณ์สินะ''หลินเฟยทำได้แค่คิดในใจเท่านั้น
''ข้าว่าเจ้าคงจะหิวทำไมเราไม่ไปหาอะไรกินกันหละ''ชายวัยกลางคนพยายามลากหลินเฟยออกจากบ่อนพนันแต่ร่างของหลินเฟยกลับยืนอยู่กับที่ไม่ขยับมันมั่นคงดุจขุนเขา
''เจ้า?...ที่แท้เจ้าก็ไม่ได้อยากจะไปกินที่อื่น ก็ดีเรากินที่นี่ก็แล้วกัน...''ชายวัยกลางคนสั่งอาหารหลายอย่างไม่นานอาหารก็ถูกยกมาที่โต๊ะเพียงแต่หลินเฟยกินได้เพียง5คำแค่นั้น
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าเข้าใจอาการของเจ้าคงไม่ธรรมดาเพราะฉะนั้นที่เหลือข้าจะจัดการเอง''กร้วม! กร้วม! กร้วม!ชายวัยกลางคนเริ่มกัดชิ้นเนื้อที่อยู่บนโต๊ะอย่างเอร็ดอร่อยจนแม้แต่หลินเฟยเองก็อดกลืนน้ำลายไม่ได้แต่...น่าเสียดายหลินเฟยกินอาหารเหล่านั้นไม่เข้าจริงๆ ปัง! โครม! แต่ในหว่างที่หลินเฟยนั่งอยู่เกิดเสียงดังโครมขึ้นพร้อมกับร่างเงาบินเข้ามาด้านในแล้วกระแทกเข้ากับโต๊ะจนโต๊ะแยกออกเป็น2ส่วน
''ข้าเคยบอกเจ้าไปแล้วใช่มั้ยว่าข้าจะจัดการกับเจ้าหากเจ้าไม่ยอมส่งเงินมาให้พวกข้า''ใบหน้าที่คุ้นเคยเป็นกลุ่มคน5-6คนที่เดินเข้ามาในบ่อนพนันแล้วพูดขึ้นและทั้งหมดนั้นหลินเฟยจดจำพวกมันได้เป็นอย่างดีมันคือคนจากตระกูลหลินที่เคยทำลายบ้านและทุบตีหลินเฟยจนเกือบตาย
''ไอ้สารเลว ข้าไม่มีเงิน...''
''หุบปาก! นำตัวมันไป''คนในบ่อนพนันต่างปิดปากเเงียบไม่มีใครเลยที่พูดอะไรหรือเข้าไปห้ามทั้งหมดล้วนเกรงกลัวอำนาจของตระกูลหลิน จากนั้นไม่นานชายที่ลอยเข้ามาชนกับโต๊ะก็ถูกลากออกไปทั้งหมดจากไปโดยไม่สนใจสายตาที่คนอื่นมองไปที่พวกมัน
''ข้าไม่ชอบพวกมันเลย นี่ยังนับว่าดีที่พวกมันไม่ได้ยุ่งกับคนส่วนมากแต่ก็นับว่าโชคร้ายสำหรับคนส่วนน้อยข้าไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าทำไมตระกูลใหญ่ๆถึงได้บ้าอำนาจถึงเพียงนี้''ชายวัยกลางคนบ่นออกมาเบาๆจากนั้นจึงจ้องไปที่หลินเฟยที่มีแววตาดุร้าย
''นี่เจ้า...เจ้าเองก็ไม่ชอบพวกมันเหมือนกันสินะ แต่ทางที่ดีเจ้าอย่าไปยุ่งกับพวกมันเลยจะดีกว่าเพราะตระกูลของพวกมันคือจระกูลหลินซึ่งเป็นตระกูลที่ใหญที่สุดในเมืองนี้และนอกจากนั้น...พวกมันเป็นผู้ควบคุมเมืองนี้อย่างแท้จริง''ชายวัยกลางคนเตือนหลินเฟยเพราะกลัวหลินเฟยจะทำอะไรบ้าๆเพราะดูจากแววตาของหลินเฟยแล้วมันไม่ใช่ความไม่พอใจทั่วไปแต่เป็นแววตาของคนที่มีความแค้นฝังลึก
''ช่างเถอะ วันนี้ข้าต้องไปแล้วไม่รู้เมื่อไหร่ข้าถึงจะกลับมาที่นี่อีก หากเจ้ายังอยู่ที่นี่เอาไว้เรามาดื่มกันใหม่''ชายวัยกลางคนวางเงินเอาไว้บนโต๊ะจากนั้นจึงเดินออกจากบ่อนพนันไป ตอนนั้นเองหลินเฟยได้กำมือแน่นแต่ไม่นานก็คลายมือออกเพราะตอนนี้หลินเฟยยังอ่อนแอจึงทำอะไรไม่ได้
เวลาได้ไหลผ่านไปโดยที่หลินเฟยไม่รู้ตัว1กว่าปีได้ผ่านพ้น ตลอดมาหลินเฟยเปลี่ยนนิสัยและความคิดใหม่เพราะอยู่ในบ่อนพนันที่มีคนหลากหลายประเภทที่นี่จึงหล่อหลอมหลินเฟยให้มีความเจ้าเล่ห์และตามคนทันและในเวลา1กว่าปีนี้เองหลินเฟยกลายเป็นนักพนันเต็มตัวไปแล้วมันถึงขนาดที่ทุกคนในบ่อนพนันต้องรู้จักหลินเฟย เท่านั้นไม่พอหลินเฟยยังถูกตั้งฉายาให้อีกด้วย
''ราชาไร้พ่ายมาพนันกับข้าซะ''ชายชราที่มีคนเดินตามหลังนับ10คนพูดกับชายหนุ่มที่มีน้ำเต้าอยู่ข้างเอวป๊อก! ชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรแต่มันเปิดฝาน้ำเต้าออกมาจากนั้นจึงกระดกเหล้าที่อยู่ในนั้นไป1อึกใช่มันคือหลินเฟยนอกจากหลินเฟยจะเป็นนักพนันตัวยงตอนนี้หลินเฟยยังกลายเป็นเซียนสุราไปแล้วพูดได้เลยว่าหลินเฟยขาดสุราไม่ได้อย่างน้อยใน1วันถ้าไม่ได้กินก็ขอให้ได้กลิ่นก็ยังดี
''ว่ายังไงเจ้าจะเล่นมั้ย ข้าได้ข่าวมาว่าเจ้าเชี่ยวชาญการเล่นหลายอย่างข้าจึงอยากจะเล่นหมากล้อมกับเจ้าหากเจ้าชนะข้าจะให้บางสิ่งที่ไม่ธรรมดาแก่เจ้าแต่ถ้าหากเจ้าแพ้เจ้าต้องทำงานให้ข้า10ปี''หลินเฟยยืนขึ้นจากนั้นจึงปิดน้ำเต้าลงช้าๆต่อมาหลินเฟยจึงยื่นมือออกไปเพื่อให้อีกฝ่ายนำกระดานหมากล้อมมาวาง
''เจ้าเริ่มก็แล้วกัน''ชายชราพึงพอใจมากมันที่หลินเฟยรับคำท้าเพราะเป็นที่รู้กันดีว่าหลินเฟยไม่ค่อยพนันทุกอย่างล้วนขึ้นอยู่กับอารมณ์ของหลินเฟย ปึ่ก! หมากตัวแรกของหลินเฟยถูกวางลงไปบนกระดานโดยหลินเฟยไม่ได้สนใจดูด้วยซ้ำว่าตนเองได้วางลงไปตรงไหน
''หืม...ราชาไร้พ่ายเจ้าไม่คิดจะมองหน่อย? ว่าเจ้าได้วางหมากลงไปตรงไหน เจ้า...''ชายชรานิ่งเงียบเพราะหลินเฟยไม่ได้สนใจมันเลยกลับกันหลินเฟยดันจ้องมองไปที่คนอื่นที่กำลังเล่นพนันกันอยู่ ปึ่ก!เมื่อไม่ได้รับความสนใจชายชราจึงวางหมากของตัวเองลงไป ปึ่ก! หลินเฟยไม่แยแสขณะวางหมากตัวที่2ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก! ชายชราและหลินเฟยวางหมากอย่างต่อเนื่องโดยตลอดเวลาที่หลินเฟยเล่นหมากล้อมกับชายแก่หลินเฟยไม่แม้แต่จะหันมามองกระดานเลยสักครั้ง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่11:หลินเฟยเปลี่ยนไป?

นิยายแนะนำ

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่11:หลินเฟยเปลี่ยนไป?

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้