ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 112

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

.

กระดาษที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐเขียนไว้มี2ใบ

ใบแรกเอาไว้ให้เธอเองเพื่อให้ตัวเธอเข้าใจสถานการณ์ที่ตัวเองกำลังอะไรอยู่ในตอนที่เธอจำทุกอย่างได้

ใบที่สองให้โทรุทำสิ่งที่ต้องทำหลังจากใช้พลังลบความทรงจำไปแล้ว

.

โทรุ : " เราต้องใช้พลังอีกรอบเหรอ? ต้องทำทันทีด้วย? "

โทรุนั่งอ่านกระดาษอีกใบที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐทิ้งเอาไว้ให้

ในตอนที่ผู้คนทั่วโลกกำลังหายไปเพราะพลังของโทรุ ยังมีผู้คนเหลือรอดอยู่บ้างและพวกเขารู้เกี่ยวกับโทรุ

พวกที่เหลือรอดก็ได้ทิ้งข้อมูลของโทรุเอาไว้ในโลกอินเทอร์เน็ต

สิ่งที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐบอกให้โทรุทำคือใช้พลังลบข้อมูลพวกนั้นออกไปด้วย

เหตุผลที่ให้โทรุอ่านตอนอยู่คนเดียวคือเธอไม่อยากให้มีใครรู้ถึงเรื่องที่โทรุใช้พลังลบความทรงจำของคนทั้งโลกไปแม้แต่ตัวเธอเอง

.

โทรุ : " แค่บนโลกอินเทอร์เน็ตงั้นเหรอ ใช้เหตุผลเดียวกันกับตอนลบความทรงจำคงจะได้ "

ปฏิเสธการมีอยู่ของข้อมูลเกี่ยวกับตัวเองที่เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อ 17 วันก่อนจนถึงตอนนี้

.

โทรุ : " เราใช้พลังไปแล้ว..................จะรู้ได้ไงว่าได้ผล? แต่เรารู้สึกเหมือนจะคุมพลังตัวเองได้ด้วย "

ผลลัพธ์ที่ตัวเองใช้พลังไปในครั้งนี้โทรุไม่มีทางรู้ได้เลย มีเพียงความรู้สึกที่คิดว่าเขาคุมพลังที่พึ่งใช้ไปได้

ระหว่างกำลังนั่งคิดเรื่องนี้อยู่ในห้องของตัวเอง เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น

.

โทรุ : " ครับ!? "

โทรุเดินไปเปิดประตูห้อง

.

โทรุ : " ลิน่า? "

ลิน่า : " ไมเด้นบอกว่านายกลับมาแล้ว แต่ฉันจำอะไรไม่ได้เลย "

ลิน่าเป็นคนมาเคาะประตูห้องของโทรุ ไมเด้นเป็นคนส่งข้อความไปบอกลิน่าก่อนหน้าที่โทรุจะลบความทรงจำของทั้งโลก

ลิน่าที่ได้ข้อความก็มาหาโทรุหลังจากนั้น เพราะตัวเองจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างและทำไมเด้นถึงใช้คำว่า 'โทรุกลับมา'

.

ลิน่า : " จะยืนคุยแบบนี้เหรอ? "

ทั้งสองยืนคุยกันอยู่หน้าห้องของโทรุ จนลิน่าทักให้พาเธอเข้าไปในห้องจะดีกว่า

.

โทรุ : " เข้ามาสิ "

ลิน่า : " อือหืม................... "

ลิน่าเดินเข้าไปนั่งลงบนเตียงของโทรุ

.

ลิน่า : " ก่อนหน้านี้คุยกับไมเด้นและอลิสมาแล้วนะ "

โทรุ : "?? คุยอะไรเหรอ?? "

ลิน่า : " นายคบกับไมเด้นอยู่ใช่ไหมล่ะ แต่อลิสเองก็ชอบนายเหมือนกัน .................. "

ลิน่าพูดเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ที่โทรุช่วยชีวิตอลิสไว้ (ในตอนที่106)

อลิสเริ่มชอบโทรุอยู่บ้างแล้วก่อนหน้านั้นและพอเกิดเรื่อง (ในตอนที่106) ขึ้น อลิสก็เริ่มจะจริงขึ้นมา

ลิน่าที่เห็นแบบนั้นเธอก็เลยจริงจังขึ้นมาด้วย

.

ลิน่า : " ฉันเองก็ชอบนายเหมือนกัน ตอนแรกก็ว่าจะตัดใจเรื่องนายไป แต่ฉันก็ทำไม่ได้ "

ลิน่าจับมือของโทรุและดึงให้โทรุมายืนอยู่ตรงหน้าเธอ ทั้งสองมองหน้าและสบตากัน

โทรุมองเข้าไปในดวงตาของลิน่า ไมเด้นและลิน่าเป็นฝาแฝดกันตามหลักแล้ว ทั้งสองน่าจะมีนิสัยคล้ายกัน

โทรุก็เลยรู้ว่าสิ่งที่ลิน่าพูดมาลิน่ากำลังจริงจังกับมันอยู่

.

โทรุ : " ฉัน...................... "

ลิน่า : " .........................ครั้งนี้ฉันไม่ยอมปล่อยไปหรอกนะ "

โทรุกำลังลังเลและไม่รู้ว่าจะตัดสินใจยังไง แม้ว่าโทรุจะรู้เรื่องพวกนี้มาก่อนหน้านี้นานแล้วก็ตาม

ลิน่ามองตาโทรุก็รู้ได้เหมือนกันว่าโทรุกำลังลังเลอยู่

ลิน่าเอนตัวลงนอนบนเตียงและดึงโทรุลงไปด้วย โทรุคร่อมอยู่บนตัวของลิน่า

ภาพความทรงจำของตอนที่โทรุทำเรื่องอย่างว่าบนเตียงกับไมเด้นก็โผล่เข้ามาในหัว

ภาพของหญิงสาวนัยน์ตาสีฟ้าโผล่ออกมาแทนที่ภาพตรงหน้าก่อนจะเปลี่ยนกลับเป็นภาพของลิน่าเหมือนเดิม

แม้ว่าจะเป็นตอนนี้โทรุก็ยังลังเลอยู่ จนลิน่าเอามือทั้งสองข้างโอบต้นคอของโทรุและดึงโทรุเข้ามาใกล้ๆ

.

ลิน่า : " แค่ตอนนี้ก็ได้ ช่วยมองแค่ฉันจะได้ไหม "

ลิน่าดึงโทรุลงมาจูบบนเตียง

.

.

.

อลิส : " คุณไมเด้นกลับมาแล้วงั้นเหรอ? "

อลิสได้ยินเสียงเตียงจากห้องของโทรุ จึงคิดว่าไมเด้นกลับมาที่นี่แล้ว

ก่อนหน้านี้ไมเด้นบอกว่าจะกลับบ้านไปหาลิน่าและไปเอาเสื้อผ้าชุดใหม่มาแทนเสื้อผ้าชุดเก่าด้วย

.

ไมเด้น : " ช่วยหน่อยสิ อลิส "

อลิส : " ..............คุณไมเด้น? ...................ได้ค่ะ "

ไมเด้นเดินเข้ามาในบ้าน เธอเห็นอลิสอยู่ข้างล่างจึงเรียกให้อลิสมาช่วยยกของเข้าบ้าน

อลิสที่เห็นก็คิดว่าเป็นลิน่าที่มา แต่พอเห็นดวงตาก็รู้ว่านั้นคือไมเด้น

.

อลิส : " (ถ้างั้นเสียงที่ได้ยินก็เป็นคุณโทรุกับคุณลิ....น่า.....?) "

ไมเด้น : " แค่นี้แหละ............อลิส! .........อลิส? "

อลิส : " ค่ะ? ............เออ "

ไมเด้น : " ฉันไปจัดของก่อนนะ..............."

ไมเด้นกำลังจะยกของขึ้นไปบนห้อง แต่อลิสหยุดไมเด้นเอาไว้ก่อน

.

อลิส : " คุณไมเด้นค่ะ ไปซื้อของเป็นเพื่อนหน่อยสิคะ "

ไมเด้น : " มันดึกแล้วนะ ไปซื้อพรุ่งนี้ก็ได้ "

อลิส : " เอาน่า ไปด้วยกันหน่อยค่ะ "

อลิสดึงแขนไมเด้นและชวนไมเด้นออกไปซื้ส่ายหน้าของข้างนอกกับเธอ

.

ไมเด้น : " มาซื้อของกินแค่นี้มาคนเดียวก็ได้ไม่ใช่หรือไง ไม่ก็เรียกลิน่าไปด้วยก็ได้ "

อลิสพาไมเด้นมาร้านสะดวกซื้อ อลิสไม่รู้ว่าจะเลือกอะไรดีจึงหยิบพวกของกินมาบังหน้าไม่ให้ไมเด้นสงสัย

ระหว่างทางเดินกลับอลิสก็พยายามเดินให้ช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้

.

.

.

อลิส : " (หวังว่าจะจบแล้วนะ) "

ไมเด้น : " อลิส...............อลิส! เดินเลยไปแล้วนะ "

ทั้งสองกำลังเดินกลับมาที่บ้าน แต่อลิสคิดอะไรอยู่ในหัวก็เดินเลยบ้านไป ทำให้ไมเด้นต้องเรียกสติอลิสกลับมา

.

ไมเด้น : " อะไรของเธอเนี่ย วันนี้แปลกๆ นะ "

อลิส : " ไม่มีอะไรค่ะ..............เข้าไปข้างในเถอะ "

ลิน่า : " ไมเด้น..................เออ............... "

ไมเด้น : " มีอะไรคะ?? ............ "

ลิน่า : " ไปไหนมา? "

ทั้งสองเข้ามาในบ้านและพบกับลิน่าที่ยื่นรออยู่

ลิน่ามีเรื่องเหมือนจะพูดกับไมเด้น แต่เธอก็ไม่กล้าพอที่จะพูดมันออก

.

ลิน่า : " (เราไม่กล้า.....................) "

ลิน่านึกถึงไมเด้นที่เธอรู้จักในความทรงจำของเธอ

น้องสาวตัวเล็กผู้ขี้กลัวและขี้อาย เธอไม่อยากเป็นคนพูดทำร้ายจิตใจไมเด้นด้วยตัวเธอเอง

มันเป็นสาเหตุที่ลิน่ามายื่นรอไมเด้นที่หน้าประตู เพราะเธอจะพูดความจริงกับไมเด้นเรื่องที่เธอมีอะไรกับโทรุ

.

ไมเด้น : " ซื้อของกินมาฝาก เพราะอลิสชวนไปข้างนอกมานะ "

ไมเด้นส่งของกินที่ซื้อมาจากร้านค้าให้กับลิน่าก่อนจะเดินขึ้นห้องไปหาโทรุ

.

ไมเด้น : " ไปนั่งอะไรบนพื้นโทรุ? "

โทรุ : " หมายความว่าไง? "

ไมเด้น : " นายต่างหากหมายความว่าไง? "

ไมเด้นเดินเข้ามาในห้องเห็นโทรุนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าสำนึกผิด

แต่พอไมเด้นถามว่าเกิดอะไรขึ้น โทรุก็ทำหน้าสงสัย

.

โทรุ : " (ลิน่าไม่ได้บอก?) "

โทรุคิดในใจก่อนจะลุกขึ้นไปชะโงกหน้าออกไปหน้าประตูห้อง เห็นลิน่าและอลิสกำลังยกของเข้าห้อง

ลิน่าหันมาเห็นโทรุชะโงกหน้าออกมาพอดี เธอจึงส่ายหน้าบอกไปว่า 'เธอยังไม่ได้บอกเรื่องนั้นกับไมเด้น'

.

ไมเด้น : " มีอะไร? "

โทรุ : " ไม่มีอะไรครับ..... "

ไมเด้นสงสัยจึงออกมาดูด้วย

.

.

.

.

.

โทรุ : " อาหารเช้าเสร็จแล้วนะ วันนี้ฉันออกก่อนนะ จะไปหาเม็กนะ "

โทรุตื่นแต่เช้าก่อนที่สาวๆ จะตื่นนอน รีบทำอาหารและไปโรงเรียนอย่างเร็ว

.

.

โทรุ : " เม็ก!!! ตื่นยังวะ!! "

เม็ก : " มึงมารอหน้าบ้านกูทำไมวะเนี่ย? "

โทรุมาแหกปากเรียกเม็กอยู่หน้าบ้านเพื่อเอาคืนสิ่งที่เม็กทำมาตลอด

.

เม็ก : " ช่วงนี้มีแต่เรื่องแปลกๆ "

โทรุ : " เรื่องของมึงเอาไว้ก่อน "

เม็ก : " นั้นปากเหรอวะ "

ทั้งสองกำลังเดินไปโรงเรียนด้วย

.

โทรุ : " ช่วยต่อยหน้ากูหน่อย "

เม็ก : " เหี้ยไรของมึงเนี่ย? เมายาไงวะ? "

โทรุ : " เอาน่า ต่อยมาก่อนจะบอกที่หลัง "

โทรุหยุดเดินเพื่อให้เม็กต่อย เม็กก็ยอมทำตามที่บอก

เม็กต่อยโทรุไปหนึ่งหมัดเข้าที่หน้า แต่ไม่แรงมากทำให้โทรุไม่เป็นอะไรเลย

.

เม็ก : " บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น "

โทรุ : " กูนอกใจไม...... (เม็กต่อยหน้าโทรุแบบเต็มแรงจนโทรุล้มลงกับพื้น) "

โทรุยังไม่ทันพูดจบ แต่เม็กก็ต่อยโทรุไปแล้ว

.

เม็ก : " เพราะยัยอลิสเมื่อวานสินะ "

โทรุ : " ไม่ใช่อลิส ลิน่าต่างห่างกูพึ่ง................เดี๋ยวนะ มึงจำเมื่อวานได้เหรอ? "

เม็ก : " เออดิ กูจะคุยกับมึงเรื่องนี้แหละ "

เม็กอธิบายว่าคนในครอบครัวของเขาจำเรื่องที่เกิดขึ้นหลายวันก่อนไม่ได้เลย

พอไปเล่นเกมกับกลุ่มเด็กเนิร์ด พวกนั้นก็บอกว่าจำไม่ได้เหมือนกันว่าหลายวันก่อนเกิดอะไรขึ้น

ตอนที่เม็กเล่นโซเชียลมีเดียคนบนโลกออนไลน์ก็บอกว่าจำเรื่องที่เกิดขึ้นหายวันก่อนไม่ได้เหมือนกัน

เม็กจึงจะรอมาถามกับโทรุว่าจำอะไรได้บ้างและมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

.

โทรุ : " กูก็จำไม่ได้เหมือนกัน มันเกิดอะไรขึ้นเมื่อวาน "

เม็ก : " มึงโดนไปด้วยได้ยังไงวะ? เมื่อวานยัยอลิส............... "

เม็กเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานให้โทรุฟัง ในช่วงเย็นหลังเลิกเรียน เม็กกำลังจะกลับบ้านหลังซ่อมใช้พลังเสร็จ

เม็กเห็นโทรุกับอลิสอยู่ด้วยกัน จึงตามแอบไปดูและเห็นว่าทั้งสองกำลังจูบกันอยู่

.

เม็ก : " กูเล่าไปแล้ว ตามึงแล้วเล่ามาดิ "

โทรุ : "กูนอกใจไมเด้น เพราะ............. "

เม็ก : " ไม่ใช่อันนั้น มึงพูดว่า 'จำเมื่อวานได้' มันเกิดอะไรขึ้น? "

โทรุเล่าว่าเกิดอะไรขึ้นในช่วงที่โทรุหมดสติไปและได้ใช้พลังลบความทรงจำของผู้คนบนโลกไป

และใช้พลังอีกครั้งเพื่อเก็บงานให้เรียบร้อยตามที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐบอก

.

เม็ก : " แต่กูยังจำได้อยู่นะ ถึงจะไม่เหมือนกับที่มึงเล่าก็ตาม "

โทรุ : " (เราไม่ได้ใช้พลังใส่เม็กสินะ ..................จะว่าไปเราไม่เคยให้พลังใส่เม็กตรงๆ เลยนะ) "

โทรุกำลังคิดอยู่ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมเม็กถึงจำว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อหลายวันก่อนได้

และทำไมความทรงจำของเม็กถึงไม่เหมือนกับที่โทรุจำได้

.

เม็ก : " แบบนี้ก็หมายความว่า มึงใช้พลังที่เปลี่ยนอดีตไปนะสิ "

โทรุ : " กูจำได้ว่าไม่ได้ใช้พลังไปถึงระดับนั้นนะ "

เม็ก : " ครั้งสุดท้ายที่มึงรู้สึกว่าคุมพลังตัวเองได้ มันเคยเกิดขึ้นหรือไงวะ? "

เม็กรู้ได้ทันทีว่าโทรุคุมพลังตัวเองไม่ได้ โทรุเองก็บอกกับเม็กว่าตอนที่ใช้พลังเขารู้สึกควบคุมพลังตัวเองได้ทั้งสองครั้ง

.

โทรุ : " ตอนนั้นกูมั่นใจมากเลยนะโว้ย "

เม็ก : " มึงมั่นใจมากไป "

โทรุ : " ทำเสียความรู้สึกเลยวะ มึงเคยเชื่อใจกันเรื่องกูใช้พลังบ้างปะเนี่ย "

เม็ก : " ไม่เคยเลย กูไม่เคยเชื่อใจตอนที่มึงใช้พลังเลย "

โทรุ : " ไม่ต้องย้ำสองรอบก็ได้ "

.

___________________________________________จบตอน_____________________________________________