ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ตัวของถังฮวนนั้นปลอดโปรงไร้ความกังวล แต่มันทำให้นักหลอมที่เข้าร่วมการแข่งขันจำนวนมากกัดฟันกรอดนักหลอมหลายคนใช้เวลาไม่นานก็ถอนตัวออกไปเนื่องจากความล้มเหลว เวลาผ่านไป นักหลอมอีกจำนวนมากก็ล้มเหลวเนื่องจากเลือกระยะเวลาหลอมที่ไม่เหมาะสม
วิธีที่แสนจะปลอดภัยที่สุดในการหลอม “เหล็กวิญญาณอ่อน” คือการเผาด้วยไฟอ่อนๆ แล้วปล่อยให้ช่องเล็กๆ เหล่านั้นขยายตัวในที่ว่างช้าๆจะทำให้การหลอมรวมอัญมณีนั้นง่ายกว่ามาก ไม่เพียงแต่จะจับจังหวะได้ง่ายขึ้นเท่านั้น แต่ยังทำให้ทั้งสองผสานเข้าด้วยกันได้ง่ายขึ้นอีกด้วย อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ใช้เวลานานมากและโดยทั่วไปแล้วจะใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งชั่วโมง ทว่า "การแข่งขันนักหลอม" ได้ลดเวลาลงเหลือเพียงครึ่งชั่วโมง น้อยลงเป็นสองเท่า ทำให้เหล่านักหลอมวิตกกังวลผลงานที่น่าทึ่งของถังฮวนในด่านที่สามทำให้ทุกคนจิตใจปั่นป่วน และยิ่งรู้สึกกดดันมากขึ้นอีกต่างหาก! เพื่อให้การหลอมรวมเสร็จสมบูรณ์ในเวลาอันสั้น ทุกคนจึงต้องใช้ไฟที่ร้อนแรง แต่จะต้องใช้ไฟแรงแค่ไหน? เวลาเผาไหม้ควรใช้เท่าไหร่? ตอนไหนควรจะหลอมรวม?นี่เป็นขั้นตอนที่ยากยิ่ง จึงเท่ากับว่านี่เป็นการทดสอบความสามารถของเหล่านักหลอมด้วย "ปัง! ปัง! ..."ไกลออกไปด้านหลัง เสียงแตกกระจายดังขึ้นทีละครั้ง นักหลอมอีกคนเดินออกจากสนามด้วยความผิดหวัง เมื่อเสียงนาฬิกาทรายหยุดลง อาโอบะ (ชิงเย่) ประกาศสิ้นสุดด่านที่สามนักหลอมที่จากไปเนื่องจากความล้มเหลวในการหลอมใบมีดที่ว่างเปล่ามีจำนวนเกือบครึ่งหนึ่ง
หลังจากนั้นไม่นานนักหลอมที่ยังหลอมรวมไม่เสร็จก็ต้องออกไปอีกราวสองร้อยคนและในที่สุดก็เหลือน้อยกว่าห้าสิบคน"เอาล่ะ ได้เวลาตรวจสอบมีดแล้ว!" แม่นางชิงเย่ (อาโอบะ) ร้องเสียงดัง นางและมู่หยุนกระโดดขึ้นจากแท่นสูงแทบจะในเวลาเดียวกันมู่หยุนเดินจากซ้ายไปขวา ส่วนนางเดินจากขวาไปซ้ายตรวจสอบอย่างต่อเนื่อง "ถึงเจ้าจะหลอมเสร็จแล้ว แต่ดูแย่เกินกว่าจะผ่านไปได้!" "การหลอมแย่มากเกินกว่าจะให้ผ่าน!" "..." จำนวนนักหลอมที่ถูกมู่หยุนและอาโอบะประเมินว่าไม่ผ่านมีมากขึ้นเรื่อย ๆเมื่อมองท่าทางของคนที่ต้องเดินออกไป หลายคนถึงกับรู้สึกหนาวเหน็บ!
“ถังฮวน เจ้าทำให้ข้าจดจ่อจริงๆ” ไม่นานชิงเย่ก็มาถึงที่โต๊ะถังฮวน ก่อนจะพิจารณาอาวุธที่เขาหลอมขึ้นมา แล้วก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจและอดไม่ได้ที่จะชื่นชม "ในช่วงเวลาสั้น ๆ เป็นเรื่องยากที่จะหลอมอาวุธแบบนี้ได้ " "พูดแบบยุติธรรมคือ ผู้อุปถัมภ์เป็นผู้ชนะ"ถังฮวนหัวเราะขึ้น อาโอบะยิ้มอีกครั้งก่อนจะเดินออกจากโต๊ะของถังฮวนแล้วมุ่งหน้าไปหานักหลอมคนถัดไป ห่างออกไปเพียงไม่กี่สิบเมตรชายหนุ่มที่แต่งตัวอย่างงดงามจ้องมองอาโอบะแต่เมื่อเขาได้ยินนางชื่นชมถังฮวน ใบหน้าก็เปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออาโอบะดูอาวุธที่เขาหลอม แต่ไม่พูดอะไรเลย เขาเสยผม แววตาเปลี่ยนเป็นเข้มขึ้น ประมาณสิบห้านาทีต่อมา การตรวจสอบมีดสิ้นสุดลง มีเพียง สิบสามคนเท่านั้นที่เหลืออยู่ในการแข่งขัน "ยินดีด้วยทุกคน พวกเจ้าจะมีเพียงหนึ่งที่ชนะเลิศด่านทั้งสามของ "การแข่งขันนักหลอม" “อาโอบะยิ้ม
"ต่อไปอาวุธที่หลอมของพวกเจ้าจะถูกส่งไปที่เวทีโดยปรมาจารย์กูยีและปรมาจารย์ปี้ชิงทั้งสองจะระบุและเลือกมาจัดอันดับทั้งสามคนด้วยตนเอง!"
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 60 การนัดหมายของสาวน้อย (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 60 การนัดหมายของสาวน้อย (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้