[Ronachat Part]
ผมนั่งมองเอกสารในแฟ้มสีน้ำตาลที่ดนัยลูกน้องผมจัดการสืบค้นหาประวัติของสาวน้อยที่ผมเจอวันนี้ทั้งสองครั้งสองเหตุการณ์ในวันเดียว วันนี้ผมได้รับปากกับรุ่นพี่รหัสของผมที่ถูกเชิญไปบรรยายพิเศษให้รุ่นน้องฟังในวันนี้ ช่างเป็ความบังเอิญเสียจริงภาพใบหน้าสวยใสเชิดๆ รั้นๆ เวลาที่เธอมั่นหน้ายืนเถียงเขาทำไมมันดูมีความน่ารักน่าเอ็นดู ‘นางสาวอัญญาวีณ์ ภักดีวิบูล อายุ 21 ปี กำลังเรียนอยู่ปี 3คณะบริหารธุรกิจ’ และเธอยังอยู่ในกลุ่มของมาริสาน้องสาวของมาวินเพื่อนสนิทเขานั่นเองแบบนี้โอกาสที่จะได้เจอและรู้จักหญิงสาวก็มีมากขึ้นเห็นทีต้องอาศัยน้องสาวของเพื่อนรักให้ช่วยเสียแล้ว
Rrrrrrr Rrrrrrr
เสียงสั่นจากโทรศัพท์มือถือทำลายความคิดของเขาทันทีหน้าจอปรากฎชื่อของ มาวิน เพื่อนสนิทที่เขานึกถึงอยู่พอดี
“ว่าไงไอ้คุณวิน! โทรหากูเพื่อ?”
“เพื่อป๊ามึงมั้ง ชะ!ไอ่นี่”
“ไอ่สัส อย่ามาเล่นของสูง มึงมีไรก็พูดมา”
“ฮ่า ๆ มึงนี่น๊า ... คืนนี้มึงไปที่ร้านแทนกูได้ไหมติดธุระด่วนให้ป๋าว่ะ”
“ทำไม ป๋ามึงจะยึดสมบัติจากไอ่ลูกทรพีรึไง”
“ไอ่เชี่ย! ปากมึงนี่นะ ไม่เป็มงคลเลย ป๋ากูจะไปหาเมียเขาโว้ย”
“อืมได้ แต่กูไปแป๊บเดียวนะ พรุ่งนี้มีประชุมเช้า”
“เออ ๆ ๆ ได้ แค่ชั่วโมงสองชั่วโมง เดี๋ยวกูตามไป”
“อืม” ผมกดวางสายไอ่เพื่อนรักและสั่งงานให้ลูกน้องเตรียมเข้าร้านคืนนี้ Roxy Club เป็ผับที่ผมลงทุนกับเพื่อนมาั้แ่สมัยเรียนจบกันใหม่ๆธุรกิจผับดำเนินกิจการทำกำไรได้เรื่อย ๆกลุ่มลูกค้าส่วนใหญ่เป็ระดับวีไอพีและกลุ่มวัยทำงานผับของผมไม่ค่อยเน้นกลุ่มนักศึกษาสักเท่าไหร่เพราะกลุ่มนี้มักจะมีเื่ทะเลาะชกต่อยกันเวลาเมา โดยเฉพาะกลุ่มที่เพิ่งจะเริ่มเข้าผับได้่อายุ18-19 แต่ผมก็จะสั่งการ์ดให้คอยจับตาดูแลเป็พิเศษ และนอกจากผับที่ลงทุนไว้เล่นๆ ผมยังมีธุรกิจของตระกูล เป็ธุรกิจส่งออกยาและเวชภัณฑ์ไปยังต่างประเทศ และโรงพยาบาลในเครือตระกูลศิริวัฒนโชคซึ่งทั้งหมดนี้ผมเพิ่งได้รับตำแหน่งประธานบริษัทไปเมื่อปีที่แล้วเนื่องจากท่านประธานคนก่อนขอสละตำแหน่งให้ผม ก่อนจะพาภรรยาคนสวยของท่านไปเที่ยวรอบโลกกันสองต่อสอง
[End Part]
Roxy Club
20:30 น.
ใบหน้าหวานแต่งคิ้วสวยและดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อน จมูกเชิดรั้นขึ้นเล็กน้อยยิ่งริมฝีปากอิ่มเอิบเคลือบด้วยลิปสติกที่ชมพูหวานแหววยิ่งชวนให้น่ามองอัญญาวีณ์แต่งกายมาในชุดมินิเดรสสายเดี่ยวสีดำแยกชิ้นกระโปรงสั้นผ่าสูงเลยหัวเข่าเผยให้เห็นเรียวขาขาวสวยเนียนของเธอมาริสามาในชุดเดรสสั้นสีแดงเพลิงเน้นหน้าอกหน้าใจที่แม่ให้มาอย่างภูมิใจส่วนฟ้าใสนั้นมีเสื้อครอปสีดำและกระโปรงยีนส์สั้น อวดขาเรียวสวยเพราะสูงที่สุดในกลุ่ม
อัญญาวีณ์ก้าวขาลงจากรถของเพื่อนสาวมาริสาอาสาเป็คนขับรถไปรับเพื่อนสองที่คอนโดเพราะวันนี้มาริสาตั้งใจไว้แล้วว่าจะมานั่งชิว อินบรรยากาศแบบโนแอลกอฮอร์และจะปล่อยให้เพื่อนรักทั้งสาวเมาได้เต็มที่ ทั้งสามเดินเข้ามาด้านในคลับมาริสาเอ่ยทักพนักงานต้อนรับในผับอย่างคุ้นเคย ่เวลานี้ผู้คนยังไม่แออัดดนตรีภายในร้านเปิดเพลงคลอบรรเลงไปตามบรรยากาศ พนักงานพาทั้งสามสาวเดินไปยังโซน VVIPที่อยู่ชั้นสองของผับ ....
สาวๆเลือกเครื่องดื่มทั้งค็อกเทลและม็อกเทลมานั่งดื่ม ฟ้าใสเป็คนพูดเก่งหล่อนสามารถพูดเม้าส์เื่สัพเพหระให้ฟัง แต่ก็ไม่พ้นเื่หนุ่มๆกับความสวยความงาม และจะมีมาริสาคอยขัดคอเป็่ๆบางครั้งก็แย่งกันพูดแทบจะไม่มีใครฟังใคร นี่แหละคือสีสันของ 'แก๊งทรีแองเจิล' ฉายานี้ฟ้าใสเป็คนตั้งเพราะหล่อนมั่นใจในความสวยของเพื่อนๆสวยเลิศโปรไฟล์ดีดีกรีลูกคุณหนูหลานคุณนายกันทุกคน
“แก!ฉันจะไปเข้าห้องน้ำหน่อยนะ” อัญญาวีณ์เบรคโพล่งขึ้นกลางอากาศทันที
“อืม ให้ไปด้วยไหม” มาริสาเอ่ยถาม
“ไม่ต้องหรอก ฉันไปเองยังไม่เท่าไหร่ สบายมาก”
เมื่อเปิดประตูห้องVVIP เธอหยุดมองอย่างลังเล ‘ไปทางไหนละเนี่ยะ’ หญิงสาวมองหาป้ายบอกทางเมื่อกี้ก็ดันลืมถามเพื่อนด้วยสิจนลังเลว่าจะเดินไปทางซ้ายหรือทางขวาดี
“พี่คะ เอ่อ...ห้องน้ำ ไปทางไหนคะ” อัญญาวีณ์ตัดสินใจเรียกถามผู้ชายร่างสูงใหญ่ที่เดินผ่านเธอไป ‘กลิ่นหอมเป็เอกลักษณ์มากว่าแต่ฉีดหรือเทราดทั้งตัวเนี่ยะ’ อู้วหู...ผู้ชายคนนี้ตัวสูงมากสูงจนเธอต้องแหงนหน้ามองเมื่อชายหนุ่มกำลังหมุนตัวหันกลับมายืนตรงหน้าเธอ
“คุณ!!!” อัญญาวีณ์ทำท่าสะดุ้งใ ทำไมมาเจอเขาที่นี่ได้ละหรือว่าผู้ชายคนนี้จะเป็พวกโรคจิต ไม่น่าใช่มั้ง....
“คะ...คุณตามฉันมาเหรอ?”
“หึ..... คุณคิดอย่างงั้นเหรอ” รณชัชเลิกคิ้วถาม
“จะไปห้องน้ำเหรอ”เธอยืนจ้องหน้าเขาอยู่นานจนเขาต้องเอ่ยปากถามย้ำอีกรอบ “จะไปอยู่ไหม จะพาไป”
“.....”
“ตามมาสิ ห้องน้ำอยู่ไม่ไกลหรอก”
ชายหนุ่มก้าวขายาว ๆ ของเขาเดินนำไปก่อน ก่อนที่จะหันกลับมาสำรวจไปยังร่างบางที่แต่งตัวไม่ถูกใจเขาเลยสักนิด
“มาเที่ยวหรอ?”
“คะ? เอ่อ.... ค่ะ”
“มากับใคร”
“เอ๊ะนี่คุณ จะอยากรู้ไปทำไม”
“จะไม่บอก?”
“มากับเพื่อนค่ะ! ” อัญญาวีณ์ตอบเขาไปแบบเซ็งๆจะถามเอาอะไรเจอกันก็เอาแต่ตั้งคำถาม แล้วหน้าอะเป็อะไร หาหมอก่อนมั้ย ทั้งนิ่งทั้งเก๊ก ไม่กลัวตะคริวจะกินหน้าบ้างหรือยังไง
ชายหนุ่มพยักหน้าเข้าใจหากว่าเธอมากับเพื่อนก็ต้องต้องเป็กลุ่มของมาริสาแน่ ๆแล้วที่เธอมาอยู่ชั้นนี้ได้ ก็น่าจะหมายถึงว่าเธอต้องเป็ลูกค้าVIP ถึงจะขึ้นมาบนนี้ รณชัชเดินมาถึงที่หน้าห้องทำงานของเขากดรหัสเปิดประตูออกผายมือให้หญิงสาวเดินผ่านเข้าไปก่อน
“เข้าไปสิ!”
“เฮ้ย!! ทำไมคุณถึงพามาที่นี่ละ ฉันจะไปเข้าห้องน้ำนะ”ฉันกวาดสายตามองภายในห้อง นี่ไม่ใช่ห้องน้ำ แล้วก็ ไม่ใช่ห้องVVIP ไว้รองรับลูกค้าเลย มันเหมือนห้องทำงานมากกว่ามีโซฟายาวตั้งอยู่ตรงกลางห้องถัดไปเป็โต๊ะทำงานด้านหลังมีของม้า3ตัวกำลังวิ่งบนผิวน้ำเต็มผนังห้อง
“เข้าที่นี่ก็ได้ ปลอดภัยและสะอาดกว่าข้างนอก”
“เชิญครับ ห้องน้ำอยู่ทางด้านหลังซ้ายมือ” ร่างระหงยังยืนงงนิดหน่อยแต่ด้วยความปวดจนทนไม่ไหวอยู่แล้ว จึงรีบเดินไปตามทิศทางที่ชายหนุ่มบอก ทันทีเธอเปิดประตูเข้าไปก็รีบล็อคกลอนประตูเพื่อความปลอดภัย
“ นี่ห้องน้ำก็ต้องหรูหราขนาดนี้เลยเหรอ”
อัญญาวีณ์รีบทำกิจธุระของตัวเองในห้องน้ำเสร็จเรียบร้อยแต่พอเดินออกมาจากห้องน้ำ เธอก็ไม่เจอใครจึงถือโอกาสเปิดประตูเดินออกจากห้องแล้วเดินย้อนจะกลับไปทางเดิมที่ชายหนุ่มนั้นพามา แต่เอ๊ะ!ทำไมประตูมันเหมือนกันไปหมดเลยแล้วห้องที่มาริสาจองไว้มันหมายเลขอะไรละทีนี้เธอลองนึกย้อนความทรงจำที่เพิ่งผ่านมา
“คุณ!!”
พรึบ! หมับ!
“อูยยยยย! บ้าเอ้ย...คุณทำบ้าอะไรเนี่ยะ จมูกหักแล้วไหมเนี้ยะ!"อัญญาวีณ์เอามือลูบเบาๆตรงบริเวณจมูกทรงสวยทันที เป็เธอเองที่รีบหมุนตัวกลับไปหาเสียงเรียกไวเกินไปจึงชนเข้ากับแผงอกกว้างจนเซเล็กน้อยโชคดีที่เขาคว้ามือเธอไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นต้องล้มก้นกระแทกพื้นแน่ ๆ
“ หึ ” เสียงหัวเราะเบาๆในลำคอ เขานั้นเดินตามหาหญิงสาวทันทีที่ไม่เจอเธอในห้องทำงานหลังจากเธอเข้าห้องน้ำไปเขาเดินออกไปรับสายจากดนัยลูกน้องของเขาที่โทรมารายงานสถานการณ์ในคลับ
“เจ็บไหม จมูกแดงไปหมดแล้ว” เธอทำปากยู้ มือก็ลูบจมูกเบาๆ
“เจ็บสิ! ก็ใครใช้ให้คุณเรียกแบบนั้น ใหมดตัวก็หนากระดูกแข็งชะมัด”
“ก็ผมใที่คุณไม่อยู่ในห้องนั้น จึงรีบมาตามหาคุณไงเผื่อจะหลงทางอีกทำดีไม่ได้ดีตามเคย” ชายหนุ่มเบือนหน้าหนีสายตาเสมองไปอื่น
“งั้นคุณช่วยพาฉันกลับไปยังที่เราเจอกันเมื่อสักครู่จะได้ไหม”หญิงสาวตัดสินใจเอ่ยขอความช่วยเหลือจากคนตัวใหญ่ตรงหน้า
“อืม ได้สิ” คนตัวเล็กจึงเดินตามเขาไปเดินตรงไปไม่ถึง สิบก้าว เลี้ยวขวาก็ถึงจุดตรงที่พวกเขาเจอกัน
“ปกติคุณแต่งตัวแบบนี้เหรอ ชุดอะไรทำไมผ้ามันหดขนาดนี้ยังจะเอามาใส่อีกเป็นักศึกษาอยู่ทำไมถึงได้แต่งล่อเสือล่อตะเข้”
“ก็ไม่ได้ใส่มาล่อใครนะคะ หรือว่า?...”
“ หึ!......”
แกร๊ก!เสียงเปิดประตูเตือนสติทั้งคู่.....
1K
