อลินตา... หมอผีข้ามภพ

รถยนต์หรูสีดำมันวับที่ทุกคนจับตามอง ขับมาจอดนิ่งหน้าโรงแรม ไอรดาแอนด์ไอดินเป๋าลงจากรถด้วยชุดสูทสีดำสนิทแต่เนคไทสีแดงเลือดหมูแค่เป๋าเดินลงจากรถเพื่อมาเปิดประตูให้ผู้โดยสารคนพิเศษ ก็ทำเอาบรรดาสาวๆ กรีดร้องกรี๊ดกร๊าดหัวใจแทบจะวายเพราะเป๋าหล่อมากในลุคเข้มแบบนี้ แต่เป๋าแอบเชิดจมูกเจ้าตัวไม่ค่อยไม่ปลื้มกับการถูกชะนีกรี๊ดใส่ส่วนหนุ่มๆ ต่างก็พากันกระซิบกระซาบ

                “คุณอลินตามาแล้ว..”ทุกคนมองไปจุดเดียวอลินตาที่นั่งอยู่ในรถเพื่อรอเป๋าเปิดประตูก็เอ่ยกับหมิงลูกน้องของตน

                “นายรอดูฤทธิ์ว่านงามเสน่ห์ของฉันนะหมิงเต๋อ”เป๋าเปิดประตูรถ อลินตาค่อยๆ หย่อนขาเรียวขาวนวลอมชมพูสวมรองเท้าส้นสูงสีเงินประดับด้วยเกร็ดเพชรเม็ดเล็กๆลงมาสัมผัสพื้น จากนั้นร่างของหญิงสาวก็ก้าวลงมายืนเด่นเป็นสง่าหน้าพรมแดงที่ตอนนี้เหมือนกับว่าจะปูต้อนรับการย่างกรายมาของคุณเธอโดยเฉาพะ

                เมื่ออลินตาลงมายืนเต็มร่างดาเมจคุณเธอก็พุ่งทะยานกระแทกตาไอดิน และชายหนุ่มในงานจนเคลิ้มยิ่งกว่าโดนน้ำมันพรายสาดเข้าให้เป็นถังๆปราถะในร่างเจ้าภูแสนเห็นสายตาของหนุ่มๆ เหล่านั้นก็หน้าบึ้งตึงอย่างไม่พึงวใจ ชัยยันตร์แอบลอบมองเจ้านายตัวเองเป็นระยะๆ

                ปราถะมองอลินตานิ่งแต่ใจกลับไม่นิ่งแฮะ ผู้หญิงบ้าอะไร ทำหัวใจเต้นแรงผิดจังหวะได้ทุกครั้งที่เห็นหน้าอลินตาโปรยยิ้มไปทั่วบริเวณงาน เจ้าหล่อนมาในชุดชุดราตรีเปิดไหล่ สีเทาควันบุหรี่ซึ่งสีเข้ากันกับสีชุดของปราถะโดยบังเอิญราวกับธีมชุดคู่ เข้าคอนเซ็ป เรียบ หรู แต่ดูดี  ไหล่อีกข้างผูกโบว์ทิ้งชายยาว กระโปรงเป็นแบบหน้าสั้นหลังยาวทิ้งชายเกลี่ยไปกับพื้นโดยเย็บซ้อนด้วยผ้าลูกไม้ประดับมุกเม็ดเล็กๆสีขาวแต่งริ้วระบายด้วยผ้าไหมแก้วไล่ระดับไปกับกระโปรงมองดูด้านหลังราวกับเจ้าหญิงในนิยาย ซึ่งชุดนี้อลินตาสั่งตัดเย็บจากห้องเสื้อชื่อดังฝีมือแชมป์ตัดเสื้อระดับโลก

                อลินตาเกล้าผมขึ้นส่งให้ลำคอขาวระหงที่ประดับด้วยสร้อยมุกเส้นพอดีกับลำคอเรียวระหงงามเด่นหญิงสาวแต่งหน้าน้อยแต่เน้นปากสีชมพูเงาๆ เข้ากับชุดที่สวม รวมทั้งแต่งตาให้รับกับริมฝีปากของเธอพร้อมกันนั้นก็ถือกระเป๋าใบเล็กขนาดเหมาะมือสีเทาเกือบขาวเย็บประดับด้วยมุกล้อมเพชรราคาแพงลิบลิ่ว แถมด้วยกำไลข้อมือที่ฝังเพชรเม็ดโตจนไฮโซคุณหญิงคุณนายในงานตาลุกเป็นไฟด้วยความอิจฉาไปตามๆกัน

                นั่นทำให้ไอรดากับนาคทิพย์รวมทั้งสตรีหลายนางในงานดร็อปลงอย่างชัดเจนโดยเฉพาะไอรดาจำต้องยอมรับในใจว่าสวยสู้ไม่ได้เลยจริงๆ เป๋าแอบเบ้ปาก พลางคิดในใจแต่งมาเบอร์นี้ไม่เด่น ไม่เริด ไม่เกิด ก็ให้มันรู้ไปสิแม่ ปราถะนาคราชเดินเข้ามาใกล้อลินตาราวกับแสดงความเป็นเจ้าของกรายๆหญิงสาวยิ้มอ่อนมองอีกฝ่าย ก่อนจะพูดเบาๆ

                “สายตาของคุณกำลังชมฉันว่าสวยมาก”อลินตาเปลี่ยนสรรพนามเรียกฝ่ายตรงข้ามอย่างเห็นได้ชัด ปราถะได้ยินคำทักทายแม้แววตาจะเลิ่กลั่กอยู่บ้าง แต่ทำเสียงนิ่ง

                “คนแบบไหนกันที่ชอบคิดเข้าข้างตัวเอง..” อลินตาหัวเราะกลั้วในลำคอ ปราถะแสร้งมองเมินไปทางอื่น

                “ก็ได้ๆ เข้าข้างตัวเองก็เข้าข้างตัวเองแต่... คุณก็พยายามเก็บแววตาที่เคลิ้มฉันให้มิดชิดหน่อยสิ แสดงออกปานนั้นก็รู้หมดพอดีนะปราถะนาคราช!!”ประโยคสุดท้ายทำเอาปราถะชะงักกึก หันขวับมองคนพูดเต็มสองตาอลินตายิ้มเจ้าเล่ห์ พูดด้วยเสียงที่หนักแน่น

                “เช็คชื่อไม่ผิดคนแน่”อลินตาพูดอย่างคนที่ถือไพ่เหนือกว่า ทางด้านชัยยันตร์ หมิง เป๋าพากันกลืนน้ำลายเพราะเจ้านายของพวกเขากำลังส่งสายตาพิฆาตเข้าหากัน ทั้ง 3 มองหน้าส่งสัญญาณว่าพร้อมเข้าห้ามทัพทุกเมื่อ ขณะที่สองหนุ่มสาวยืนขึงตาคุยกันไอดินก็เดินเข้ามาจะแนะนำตัวเอง แต่ปราถะและอลินตาหันไปทางไอดินพลางพูดพร้อมกัน

                “ขอเวลาสักครู่..!!”ไอดินชะงักเท้าทันที รับรู้ได้ถึงบรรยากาศจุดเดือดแปลกๆปราถะหันมาทางอลินตา

                “งั้นฉันก็คงไม่ต้องพูดหรือเล่าอะไรอีกคนอย่างเธอถ้าไม่รู้ชัดเจนคงไม่มีวันพูดออกมาหรอก” อลินตาหันกลับมาจ้องหน้าปราถะสายตาเอาเรื่อง

                “แล้วการที่พูดออกมามันจะทำให้ดอกพิกุลในปากร่วงจนหมดต้นหรือยังไงเจ้าคะท่านนาคาผู้ยิ่งใหญ่”ปราถะส่ายหน้าไม่สบอารมณ์พลางกวาดสายตามองไปรอบบริเวณงาน พบว่าแต่ละสายตาล้วนจ้องมองด้วยความสนใจว่าทำไมสองคนนี้ถึงได้ยืนคุยกันเป็นนานสองนาน

                “แล้วฉันควรจะเล่าเรื่องส่วนตัวตั้งแต่เกิดให้คนที่เพิ่งเจอกันไม่กี่ครั้งอย่างเธอฟังรึไง?เป็นคนฉลาดน้อยไปตั้งแต่เมื่อไหร่?” อลินตาไม่ยอมแพ้เถียงกลับทันที

                “ก็คนที่เพิ่งรู้จักกันอย่างคุณแสดงตัวลับๆ ล่อๆ ไม่บริสุทธิ์ใจ ทั้งยังตามหาฉันไปถึงบ้านสืบประวัติฉันจากคุณจอร์น และช่วยฉันปราบผีในวัด ถ้าไม่เข้าหาก่อนฉันก็ไม่ได้อยากจะรู้จักเท่าไหร่ อย่าสำคัญตัวมากไปหน่อยเลย” สองคนมองหน้ากันไม่มีใครยอมใครปราถะแอบชะงักเล็กน้อยที่อลินตารู้หมดว่าเขาทำอะไรที่ไหนบ้าง ไอรดาที่โดนอลินตาแย่งซีนไปเต็มๆรีบแทรกเข้ามาหมายจะกันซีนทันที

                “ฉันไอรดาเจ้าของงานส่วนนี่ไอดินพี่ชายของฉัน เราเป็นเจ้าของโรงแรมขอเชิญคุณทั้งสองเข้าไปในงานจะดีกว่านะคะ”แม้หน้าจะยิ้ม ปากจะพูดแต่สายตาส่งประกายพิฆาตมาดร้ายมาทางอลินตาอย่างชัดเจน ทางด้านนาคทิพย์ที่ยืนอยู่ห่างๆก็นึกได้ทันที พี่ปราถะชวนเธอมาก็แค่ตามมารยาทเท่านั้นเอง นาคทิพย์กัดฟันกรอดไม่พอใจแต่ไม่กล้าผลีผลามเพราะว่าอลินตาในวันนี้ไม่เหมือนอลินตาในวันนั้นวันที่เธอได้เจอที่สนามบิน..!

                นั่นก็เพราะในวันที่เจอกันที่สนามบินอลินตารู้สึกว่าเธอต้องเคลียร์ปัญหาเรื่องมรดกกับทางบ้านไม่อยากให้นาคทิพย์มาทดสอบพลังอาคมหรือว่าพลังวิญญาณอะไรทั้งนั้น อลินตาจึงเลือกที่จะเก็บซ่อนพลังของตัวเองเกือบทั้งหมดเหลือเพียงฌานจากระดับสมาธิซึ่งเป็นฌานเฉพาะตัวและไม่สามารถมีวิญญาณตนใดเข้ามาแทรกซึมได้

                นาคทิพย์จึงคิดว่าอลินตาก็แค่หมอผีธรรมดามีวิชาไว้หาเลี้ยงตัวแต่มาวันนี้ไม่ใช่เสียแล้ว อลินตามาพร้อมพลังวิญญาณที่เต็มเปี่ยมและแรงกล้ากว่าพลังนาคีธรรมดาอย่างเธอหลายเท่าที่สำคัญบางการสัมผัส นาคทิพย์ยังแอบสะพรึง เพราะพลังเหล่านั้นมหาศาลกว่าปู่นาคจอมราชันพญานาคแห่งตระกูลปถนาคราชเสียอีก!!

                นาคทิพย์แอบสังเกตอลินตาอยู่เงียบๆขณะเดียวกัน อลินตากับเจ้าภูแสนที่กำลังห้ำหั่นกันด้วยสายตาก็หันกลับมายังต้นเสียงนั่นคือไอรดาแล้วทั้งปราถะกับอลินตาก็ต้องผงะพร้อมกันอีกคราเมื่อเห็นหญิงสาวตรงหน้า อลินตากับปราถะสบตาอย่างรู้กันในสิ่งที่เห็นแต่คนอื่นไม่เห็น!

                ภาพของไอรดาตัวเปียกปอนไปด้วยน้ำเลือดน้ำหนองและมีวิญญาณผีตายโหงหลายดวงลอยวนเวียนไม่ห่างกายอลินตาแอบกระซิบกับปราถะ

                “รู้สึกว่าคุณไอรดาอยากได้ตัวคุณเต็มสูบอ่ะคุณจะลงเล่นกับเธอไหม?” ปราถะขึงตาดุใส่อลินตา ส่ายหน้ารวดเร็วกระซิบกลับ

                “ไร้สาระผู้ชายมีดาษดื่น ฉันไม่เล่นด้วยแน่ เธอต้องดูแลฉันให้ดีๆ..” เอ๊า..อลินตาช็อตฟิลอย่างแรง อยู่ดีๆ ก็ให้ผู้หญิงปกป้อง แต่ปราถะไม่สนยกข้อศอกขึ้นราวกับสุภาพบุรุษที่ต้องการให้สตรีตรงหน้าคล้องแขนเข้ามาที่วงแขนของตัวเองอลินตายิ้ม

                “ฉันถือว่ากิริยาของคุณแทนคำชมว่าฉันสวยก็แล้วกัน...” ปราถะทำหน้านิ่ง ไม่ตอบแต่ส่งเสียงในลำคอ

                “อืม...” อลินตาส่ายหน้า แค่เอ่ยปากชมตรงๆ โลกมันจะแตกรึไงพ่อคุณ จากนั้นหญิงสาวก็ยกแขนเรียวขาวของตัวเองสวมลงไปในวงแขนของอีกฝ่าย สีหน้าชายหนุ่มแดงระเรื่อนิดๆสายตาฉายแววพึงใจอย่างยิ่ง...