เกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก

“ท่านภามพักก่อนดีหรือไม่ขอรับ สีหน้าท่านดูไม่ดีเลย” อลันเอ่ยขึ้นในที่สุด หลังจากที่เขาสังเกตเห็นสีหน้าเจ้านายดูซีดขาวมาตั้งแต่ช่วงเช้าแล้ว“อืม พักหน่อยก็ดี เจ้าก็เข้ามานั่งพักด้วยกันก่อนเถอะ” ภามพูด และเดินนำไปนั่งพักใต้ร่มไม้“ข้ายังไหวขอรับ สบายมาก ข้าจะขุดต่ออีกสักหน่อย” อลันตอบ พร้อมกับลงมือขุดดินตรงหน้าต่อ โดยไม่ได้เดินตามภามไป วันนี้หลังจากเก็บผลผลิตเรียบร้อย ยังพอมีเวลาเหลือก่อนดวงอาทิตย์จะลับขอบฟ้า เมมี่แยกตัวไปเตรียมอาหารเย็น ส่วนเด็กๆ ภามก็ปล่อยให้ไปพักเล่นได้ จึงเหลือแค่เขากับอลันที่ยังขุดดินทำภารกิจสำคัญที่ต้องทำทุกวันเมื่อมีเวลาว่าง นั่นก็คือ การขุดลอกคลอง ช่วงนี้ภามวางแผนจะขุดลอกคลองเล็กๆ ขนาดกว้าง 1 เมตร ลึก 1 เมตร จากลำธารหลังบ้าน อ้อมผ่านมาหน้าบ้านบริเวณหน้าแปลงผัก เพื่อให้สะดวกต่อการนำน้ำมาใช้ในแปลงผักเหล่านี้ จากนั้นขุดตรงกลับไปยังปลายลำธารอีกด้าน ตอนนี้ขุดมาได้เกินครึ่งทางแล้ว แต่เนื่องจากทุกวันก็มีงานที่ต้องทำให้เสร็จแน่นเอียดอยู่แล้ว การเร่งทำงาน แล้วมาขุดลอกคลองต่อเช่นนี้ เมื่อทำติดกันหลายวันเข้า ร่างกายก็เริ่มจะประท้วงต้องการหยุดพักซะแล้ว “ข้าว่าวันนี้เราพอแค่นี้ก่อนเถอะ หักโหมมากไปก็ใช่ว่าจะดี” ภามตัดสินใจได้ในที่สุด จึงเดินกลับไปบอกอลัน และช่วยกันหยิบอุปกรณ์ต่างๆ ไปเก็บไว้ที่กล่องเก็บอุปกรณ์หน้าบ้าน“ขอรับ” อลันช่วยหยิบของ และเดินตามไป เนื่องจากเมมี่ยังทำอาหารไม่เสร็จในครัวจึงยังไม่ได้เปิดแอร์ เมื่อเดินเข้ามาในบ้าน ภามจึงแวะเปิดแอร์และนั่งรอที่ห้องนั่งเล่น สองสัปดาห์กว่าๆ มานี้ เนื่องจากแผนการขุดลอกคลองนี้กินเวลามาก ภามไม่มีเวลาไปขุดแร่มาขายเพิ่มเลย ดังนั้นรายได้ทางเดียวตอนนี้จึงมาจากผลผลิต 8,000 หัวทุกสามวัน ซึ่งนั่นก็มากพอให้เขาตัดสินใจซื้อแอร์มาติดเพิ่มใน 3 ห้อง คือ ห้องนั่งเล่น ห้องนอนของเขาเอง และห้องนอนของครอบครัวอลัน “ท่านภาม ท่านพ่อ อาหารพร้อมแล้วเจ้าค่ะ” เสียงแอนเน่ดังมาจากประตู ก่อนที่เจ้าของเสียงจะเปิดประตูเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น“บอกท่านแม่เจ้ายกมากินในห้องนี้เลย จะได้ไม่ต้องเปิดแอร์ในครัวแล้ว” ภามหันกลับไปบอก“เจ้าค่ะ” แอนเน่ตอบรับพร้อมกับหันหลังเดินกลับไปในครัว“เช่นนั้น เดี๋ยวข้าไปช่วยนางยกอาหารมาที่นี่นะขอรับ” อลันบอกภาม และเมื่อเห็นภามพยักหน้า ก็เดินตามแอนเน่ไป ไม่นานอาหารก็ถูกนำมาวางในห้องนั่งเล่นจนครบ ภามมองเนื้อย่างตรงหน้าแล้วนิ่งไปครู่ใหญ่ เขามาอยู่ที่โลกนี้เกือบสามเดือนแล้ว อาหารที่กินเข้าไปส่วนใหญ่ก็ไม่พ้นเนื้อต่างๆ นาๆ ที่นำมาย่าง ไปก็ซุปเนื้อ ซุปผัก หลังๆ มานี้ดีขึ้นหน่อยที่มีผักสวนครัวมาช่วยเพิ่มกลิ่นเพิ่มรสชาติ แต่ที่ร่างกายเขาเริ่มจะโหยหามากที่สุดในตอนนี้คงไม่พ้น ข้าวสวย ตอนที่เขาปลูกข้าวเพื่อนำไปใช้ปลดล็อคโซนไฟฟ้า เขาก็ลืมปลูกเผื่อไว้สำหรับกินเองในบ้าน ดังนั้นผ่านไปหลายวันหลังจากปลดล็อคโซนไฟฟ้า เขาจึงเพิ่งนึกได้ และไปซื้อเมล็ดพันธุ์ข้าวมาปลูกเพิ่ม ตอนนี้คาดว่าอีกสองสามวันน่าจะได้เกี่ยวข้าวมาเก็บไว้กินในบ้านแล้ว ไม่รู้ว่าเพราะเบื่อเนื้อย่าง หรือเพราะว่าวันนี้เหนื่อยมากเกินไป อาหารมื้อเย็นตรงหน้านี้ ภามจึงกินเข้าไปอย่างไม่ค่อยรู้รสชาติมากนัก ภามกินข้าวเสร็จแล้ว แต่ยังนั่งดูครอบครัวของอลันกินข้าวพร้อมกับพูดคุยกันอย่างสนุกสนานต่อไปอีกสักพัก ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าพรุ่งนี้เป็นวันที่ต้องเพาะกล้าเพิ่มแล้ว แต่เขายังไม่ได้ซื้อเมล็ดพันธุ์มาเพิ่ม อีกทั้งวันนี้เพิ่งเก็บคะน้ามาได้อีก 1,000 ต้น เพื่อนำไปปลดล็อคโซนเครื่องครัว ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่กี่วันเขาเพิ่งสะสมกะหล่ำปลี และผักกาดขาวไปครบแล้วอย่างละ 1,000 หัว หากนำคะน้าไปวันนี้เขาก็จะปลดโซนเครื่องครัวได้พอดี เมื่อคิดได้ดังนั้น ภามจึงปล่อยให้คนอื่นๆ นั่งกินข้าวต่อไป ส่วนเขาแยกตัวออกมา เดินไปหยิบถุงใส่เหรียญในห้องนอน ก่อนจะเดินออกไปหยิบคะน้า 1,000 ต้นที่เก็บไว้ในห้องเย็นใต้ดินริมลำธารหลังบ้าน จากนั้นค่อยๆ นำเข้าไปวางไว้บนโต๊ะคิดเงินตรงหน้าฟ้า “ผลผลิตที่จะใช้ปลดล็อคโซนเครื่องครัวครับ” ภามบอกกับฟ้า เมื่อนำคะน้าทั้งหมดมาวางบนโต๊ะครบจำนวนแล้ว“รับทราบค่ะ” ฟ้ากล่าว พร้อมกับยื่นมือมาวางเหนือผลผลิตตรงหน้าทั้งหมดตรงหน้า เพียงครู่เดียวของผลผลิตเหล่านั้นก็หายวับไปดังเช่นทุกครั้ง จากนั้นหน้าจอโฮโลแกรมฉายรายการสิ่งที่เขาเพิ่งนำมาสะสมไว้ก็ปรากฏขึ้นแทนที่ของที่หายไป ภารกิจ : ปลดล็อคสินค้าโซนเครื่องครัว กะหล่ำปลี 1,000/1,000 หัว ผักกาดขาว 1,000/1,000 หัว คะน้า 1,000/1,000 ต้น “โปรดตรวจสอบความถูกต้องด้วยค่ะ” ฟ้าถามยืนยันอีกครั้ง“ครับ ถูกต้องครับ” หลังจากภามกล่าวยืนยัน แสงสว่างวาบแสดงข้อความ “ภารกิจสำเร็จ” ก็ปรากฏขึ้นในหน้าจอตรงหน้า บริเวณที่มีป้ายชื่อโซนเครื่องครัวถูกเปิดไฟในโซนจนสว่าง “ปลดล็อคโซนเครื่องครัวเรียบร้อยแล้ว เชิญเลือกซื้อของได้ตามสบายค่ะ” ฟ้าแจ้งอีกครั้ง“ครับ ขอบคุณครับ” ภามตอบก่อนจะเดินตรงไปยังโซนเครื่องครัวที่เพิ่งปลดล็อคได้สำเร็จ ภามเพียงแค่เดินเข้ามาสำรวจของภายในโซนเครื่องครัวเท่านั้น ไม่ได้มีความตั้งใจจะมาเลือกซื้ออะไรเพิ่มเป็นพิเศษ ที่เขาเลือกปลดล็อคโซนนี้ เพราะต้องการเพียงแก๊สเท่านั้น แต่เขายังมีเวลาใช้แก๊สฟรีอีกสิบกว่าวัน ดังนั้นจึงยังไม่ได้รีบร้อนจะซื้อมันในวันนี้ โซนเครื่องครัวนี้ไม่ได้ใหญ่เท่าโซนไฟฟ้า และโซนอุปกรณ์การเกษตร ขนาดน่าจะพอๆ กับโซนผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด ทำให้ใช้เวลาเพียงไม่นาน ภามก็เดินสำรวจของที่ขายในโซนนี้จนทั่ว และเมื่อเดินสำรวจโซนเครื่องครัวจนพอใจแล้ว ภามจึงเดินกลับไปที่โซนเมล็ดพันธุ์ เขาเลือกหยิบเมล็ดพันธุ์ผักกาดขาว และกะหล่ำปลีออกมาอย่างละ 4,000 เมล็ด ก่อนจะนำไปจ่ายเงินที่โต๊ะคิดเงินของฟ้า “สินค้าทั้งหมดราคา 1 เหรียญทอง กับ 60 เหรียญเงินค่ะ” ฟ้าแจ้งราคาตามจำนวนที่ปรากฏในหน้าจอโฮโลแกรมให้ภามทราบเป็นการทวนรายการ“...นี่ครับ” ภามหยิบเงินตามจำนวนที่ฟ้าแจ้งออกมายื่นให้“ขอบคุณค่ะ” ฟ้าตอบก่อนจะยื่นมือออกมาวางบนเหรียญทั้งหมดเหมือนทุกครั้ง เมื่อเหรียญหายไปจากมือ ภามกล่าวลาฟ้าเล็กน้อย ก่อนจะหยิบเมล็ดพันธุ์ทั้งหมดมาถือไว้ และเดินที่ประตู ก้าวเท้ากลับออกไปยังตัวบ้าน เมื่อภามกลับออกมาพบว่าครอบครัวอลันกำลังช่วยกันล้างจานอยู่ในห้องครัว เขาจึงนำเมล็ดพันธุ์ที่ซื้อมาไปเก็บไว้ในโรงเรือน ก่อนจะเดินกลับเข้าบ้านมาอาบน้ำ หลังจากอาบน้ำเสร็จ และกลับเข้ามาในห้องนอน ภามก็เดินไปนั่งหน้าโต๊ะทำงานข้างเตียง ก่อนจะหยิบสมุดที่เขาใช้จดรายการรายได้ออกมาจดรายการเพิ่มลงไป หลังจากจดบันทึก และคำนวณเงินต่างๆ ครบเรียบร้อย ภามก็นำเหรียญในถุงใส่เหรียญเทออกมานับ ได้จำนวน 25 เหรียญทอง 92 เหรียญเงิน และ 65 เหรียญทองแดง ซึ่งครบการรายการที่จดไว้ในสมุดพอดี เขาจึงวางใจ และเก็บเหรียญทั้งหมดใส่ถุง จากนั้นนำสมุดจด และถุงเหรียญเก็บลงไปในลิ้นชักเช่นเดิม เมื่อเห็นว่าเสร็จภารกิจทั้งหมดในวันนี้แล้ว ภามจึงขึ้นไปนอนบนเตียง ก่อนจะหลับไปในที่สุดด้วยความอ่อนเพลีย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 64

คล้ายกับเรื่องเกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 64

คล้ายกับเรื่องเกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้