65 : เริ่มต้น...สู่จุดจบ
ซ่า...ซ่า...
เสียงคลื่นซัดจากน้ำที่หยุดนิ่งเสมอมา
...กำลังแปรปรวน...
รับรู้ได้ถึงความผิดปกติ
ชายชราใช้ไม้เท้าค้ำบนผืนทรายขาวเนียนสายตามองผืนน้ำกว้างไพศาลตรงหน้าด้วยสีหน้าสงบนิ่ง
เป็นเช่นนี้เสมอ
เมื่อพลังที่ถูกยืมใช้หวนคืนสู่ต้นกำเนิด
“...ไม่นึกเลยว่าเราจะได้เจอกันอีกเร็วขนาดนี้”
ดวงตาสีเทาขุ่นหันมามองอีกคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ในระยะที่ห่างออกไปไม่มาก
เด็กสาวผมยาวสีดำยังมีท่าทางเหม่อลอย เขาคลี่ยิ้มอ่อนโยนให้เธอ
“ดีใจที่ได้เจอเจ้าอีกนะ...เด็กน้อย”