วันที่เริ่มเขียน24 มิถุนายน 2569
ณ สุสาน สถานที่ซึ่งไม่มีใครอยากย่างกรายไปเดินในยามค่ำคืนมีคนกลุ่มหนึ่งกำลังขุดหลุมศพ
“เปิดโลง”ผู้เป็หัวหน้าทีมสั่งคนงาน คนงานจึงใช้ชะแลงงัดฝาโลงศพไม้เนื้อแข็งอย่างดีออกพวกเขาช่วยกันงัดแงะไม่กี่ทีฝาโลงที่หนักอึ้งก็เปิดออก หัวหน้าทีมก้าวไปที่โลงศพมองดูศพคนตายในโลงแล้วหยิบหลอดแก้วเปิดฝาเทของเหลวใส่ปากศพที่คนงานกำลังง้างปากให้อ้าออกเมื่อเทของเหลวลงไปหมดแล้วเขาก็พยักหน้าแล้วถอยหลังไป คนงานก็ถอยหลังไปเช่นกันพวกเขาช่วยกันยกฝาโลงศพขึ้นปิดโลงดังเดิม จากนั้นก็โกยดินปิดหลุมศพหลังจากกลบหลุมศพแล้วพวกเขาก็จากไป สุสานกลับมาเงียบสงัดดังเดิม
ณ บริษัท WorldEntertain ซึ่งเป็บริษัทที่ทำรายการ ‘ท้าผี’ผู้กำกับสมประสงค์ กำลังนั่งสั่งงานลูกน้องทั้งหลาย
“นัดดาราทุกคนหมดแล้วนะ?”สมประสงค์ถาม ดาวประดับพยักหน้า “นัดหมดแล้วพี่สม”
“ดี” สมประสงค์แล้วเขาก็หันไปมองลูกน้องคนอื่นๆ ทีมกล้องก็บอกว่า “กล้องพร้อมถ่ายทุกตัวครับพี่”
“ผีก็พร้อมเหมือนเดิมพี่”
“ดีๆ งั้นก็กลับเถอะพรุ่งนี้เจอกัน” สมประสงค์พยักหน้าพลางยิ้มให้ลูกน้องทุกคนจากนั้นพวกเขาก็แยกย้ายกันกลับบ้านไปพักผ่อน
วันต่อมา รายการท้าผีก็เดินทางไปยังสุสาน ทีมงานเตรียมความพร้อมในการถ่ายทำรายการดารารับเชิญที่เชิญมาร่วมงานก็มากันพร้อมแล้ว สมประสงค์ตรวจความพร้อมเห็นว่าเรียบร้อยทุกอย่างจึงสั่ง “เปิดกล้อง!”
แสงไฟฉายสว่างขึ้นปวีร์ ซึ่งเป็ดารารับเชิญยืนคู่กับสโรชา ทั้งสองยิ้มให้กล้อง สโรชาพูดก่อนว่า “สวัสดีค่ะยินดีต้อนรับเข้าสู่รายการท้าผีค่ะ”
“สวัสดีครับยินดีต้อนรับเข้าสู่รายการท้าผีครับ วันนี้พวกเราจะมาท้าผีที่สุสาน..........ครับ”ปวีร์พูดจบ สโรชาก็พูดว่า “บรรยากาศที่นี่น่ากลัวมากเลยค่ะ ชานี่ขนลุกเลยค่ะ”
“ตามมาครับพวกเราจะพาทุกคนไปท้าผีด้วยกันครับ” ปวีร์พูดพลางเดินนำไปพลันเสียงหมาหอนก็ดังขึ้น “โบร๋ววว...”
“ว๊าย”สโรชาร้องอย่างใ เธอขยับตัวเกาะแขนปวีร์ทันที
“แค่หมาหอนน่ะ”หมอปราบ ซึ่งเป็หมอดูชื่อดังบอกพลางพยักเพยิด “ไปกันเถอะ”
“แค่หมาหอน” ปวีร์ตบๆมือสโรชาเบาๆ สโรชาปล่อยมือจากแขนปวีร์แล้วเดินตามหมอปราบไปถ้าไม่ใช่เพราะว่า่นี้ไม่ค่อยมีงานเข้ามาให้ตายเธอก็ไม่มีทางรับงานรายการนี้แน่นอน ส่วนปวีร์เป็ดาราหน้าใหม่ที่อยากดังเขาจึงรับงานรายการนี้เพื่อสร้างกระแสให้ตัวเอง
ทีมงานเดินตามไปอย่างเงียบๆหมอปราบเดินนำหน้าพลางเหล่มองผู้กำกับแวบหนึ่ง ผู้กำกับส่งสัญญาณให้ลูกน้องลูกน้องก็ส่งสัญญาณต่อ ทีมงานอีกส่วนที่ซ่อนตัวอยู่ก็เปิดเครื่องเสียงทำให้มีเสียงนกฮูกร้องดังขึ้น “ฮูกๆ ฮูกๆ...”
“ว๊าย!” สโรชาใ เธอขยับเข้าใกล้ปวีร์พลางเกาะแขนเขาอีกครั้งปวีร์ทำตัวเป็สุภาพบุรุษ เขาเพียงตบๆ มือเธอเบาๆ “เสียงนกน่ะ”
เงาสีขาววิ่งผ่านหน้าแวบๆสโรชากรีดร้อง “ว๊าย!”
เธอโผกอดปวีร์แน่นซุกหน้ากับอกเขา “ผีๆ!”
“ไหนๆ” หมอปราบถามเขาหันมองรอบๆ ตัวพลางส่องไฟฉายไป แต่เงาสีขาวก้มหลบอยู่หลังป้ายสุสานไปแล้วทำให้เมื่อแสงไฟฉายส่องไปไม่พบอะไรเลยนอกจากป้ายสุสาน เมื่อไม่เห็นสิ่งใดเขาจึงบอก “ไปต่อเถอะ”
สโรชาขยับออกห่างแต่มือยังเกาะแขนปวีร์แน่น แม้จะรู้ว่าเป็แค่เื่หลอกๆแต่เธอก็ยังใกลัวอยู่ดี ความในี้เป็ของจริงเธอไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำเลย
“ไปเถอะ”ปวีร์บอกพลางเดินนำตามหมอปราบไป
ขณะที่รายการท้าผีกำลังถ่ายทำหลุมศพหนึ่งที่เคยถูกคนขุดเมื่อเดือนก่อนก็มีเสียงดังตึงๆศพในโลงศพขยับเขยื้อนเคลื่อนไหว กำลังใช้ 2 มือกระแทกไปรอบๆ ทุกทิศทางเสียงดังตึงๆ นี้ ดังไปถึงหูของผู้คนที่กำลังถ่ายรายการอยู่ “หือ?”
“ว๊าย! เสียงอะไรน่ะ!?” สโรชาโผกอดปวีร์อีกครั้ง หมอปราบเดินนำไป“ไป ไปดูกัน”
ทุกคนเดินตามไปจนกระทั่งถึงต้นเสียงของเสียงดังตึงๆผู้กำกับคิดว่าเป็ฝีมือทีมงานจึงไม่พูดอะไรหมอปราบก็คิดว่าเป็ฝีมือทีมงานเช่นกัน เขาเดินฟังเสียงดังตึงๆที่ดังมาจากใต้เนินดินหลังป้ายสุสานพลางเหล่มองผู้กำกับที่ถึงขนาดเล่นใหญ่เอาคนฝังไว้ใต้ดินเลยเหรอ!?
“ว๊าย ผีๆต้องเป็ผีแน่ๆ” สโรชาร้องพลางกอดปวีร์แน่น
“ผีหรือคน ขุดดูก็รู้”หมอปราบบอกพลางพยักเพยิดไปทางผู้กำกับ สมประสงค์จึงสั่งว่า “ขุดดูเถอะ”
“ขุดเหรอครับ?”ทีมงานมองหน้ากันแล้วก็คิดว่านี่ต้องเป็ลูกเล่นเด็ดๆ ของผู้กำกับแน่นอนพวกเขาเชื่อว่าพอขุดแล้วก็จะมีผีโผล่ออกมา แต่ว่าพวกเขาไม่ได้เตรียมพลั่วเตรียมจอบมาเลยนะ! แล้วจะขุดยังไง!? ใช้มือขุดเหรอ!?
สายตาทีมงานมองไปที่ผู้กำกับสมประสงค์มองทีมงานแล้วสั่งว่า “ขุดซิ”
ในดวงตาเขาก็ถลึงดุแวบหนึ่งเพราะถ้ายังไม่รีบขุดเดี๋ยวคนที่ถูกฝังไว้จะร้อนตายซะก่อนน่ะซิ
“แต่ว่าไม่มีจอบไม่มีพลั่ว...”มดดำ หนึ่งในทีมงานพูดยังไม่ทันจบ สมประสงค์ก็ตวาดว่า “ก็ไปหามาซิ!”
“อ่า...ครับๆ” มดดำรับคำแล้วเดินจากไปพอดีกับตุ้ยนุ้ยทีมงานอีกคนรีบตามไปพูดกับมดดำว่า “พี่มด ที่รถผมมีจอบมีพลั่ว พอดีวันนี้ไปสวนเลยยังไม่ได้เอาลงน่ะ”
“ไปๆ” มดดำบอกตุ้ยนุ้ยจึงเดินนำไปพลางฉายไฟฉายส่องทาง ทั้งสองคนเดินคู่กันไป แต่ว่าหากเป็คนอื่นที่ไม่รู้จักพวกเขาเมื่อได้ยินชื่อเล่นพวกเขาแล้วคงคิดว่าตุ้ยนุ้ยต้องเป็คนอ้วนๆนั่นแน่นอน ส่วนคนผอมต้องชื่อมดดำ แต่ความจริงแล้วผิดถนัด มดดำอ้วนเกือบร้อยโลส่วนตุ้ยนุ้ยผอมแห้งจนเหมือนก้างปลาเดินได้ต่างหาก
เสียงตึงๆยังดังอยู่ตลอด สโรชาขยับออกห่างจากปวีร์นิดหนึ่ง ปวีร์มองไปที่เนินหลุมศพพลางเหล่มองผู้กำกับแวบหนึ่ง
เขาคิดในใจว่าเดี๋ยวพอขุดดินแล้วมีผีโผล่ออกมาเขาจะต้องทำท่าหวาดกลัวให้สมจริงซะหน่อย
เมื่อทีมงานกลับมาพร้อมกับพลั่วและจอบ พวกเขาก็ลงมือขุดเนินหลุมศพทันทีดินค่อนข้างแน่นเพราะว่าครั้งสุดท้ายที่หลุมศพถูกขุดคือเมื่อ 1 เดือนก่อนดินผ่านการถูกฝนตกใส่มาจึงทำให้ดินเรียงตัวแน่น มดดำกับตุ้ยนุ้ยช่วยกันขุดจนเหงื่อไหลโทรมพวกเขาขุดไปได้หน่อยนึงก็ขุดไม่ไหวแล้ว พวกเขาจึงหยุดมือพลางบอกผู้กำกับว่า “ผมขุดไม่ไหวแล้ว”
“ไฮโซ ไปช่วยขุดซิ” สมประสงค์สั่งไฮโซ
“ครับ” ไฮโซรับคำ ซึ่งตัวเขามีชื่อเดิมว่า‘ไฮโล’เพราะแม่ของเขาชอบเล่นไฮโลจึงคลอดเขากลางวงไฮโล แม่เขาเลยตั้งชื่อเล่นเขาว่า ‘ไฮโล’ ซะเลย ต่อมาเขาจึงเปลี่ยนเป็ ‘ไฮโซ’ จะได้ฟังแล้วโก้ๆ เท่ๆ หน่อย เขาเดินไปรับพลั่วจากมือมดดำมดดำส่งพลั่วให้แล้วถอยออกไปนั่งพัก
พวกเขาช่วยกันขุดจนเจอฝาโลงศพสมประสงค์สั่ง “เปิดโลงซิ”
สโรชากำแขนปวีร์แน่น ทีมงานก็ช่วยกันงัดฝาโลงเปิดออกฝาโลงศพแบบจีนถูกงัดจนเปิดออกนิดหนึ่ง กลิ่นเหม็นโชยออกมาจากโลงศพจนทุกคนผงะไป
“อุบ!” พวกเขาสูดกลิ่นเหม็นเข้าไปเต็มปอด สโรชาทนไม่ไหวถึงกับอ้วกออกมา “อุบ! แหวะ...”
คนอื่นๆก็ทนกลิ่นไม่ไหวเหมือนกัน พวกเขาพากันอ้วกออกมา “อุบ!แหวะ...”
สมประสงค์ที่วิ่งไปอ้วกมุมหนึ่งถึงกับด่าทีมงานอยู่ในใจว่า‘พวกมึ_จะทำสมจริงไปไหน! แม่_เหม็นโคตร!’
คนอื่นๆ ก็ด่าอยู่ในใจว่า‘เชี่ยเอ้ย! โคตรเหม็นเลย!’
พลันมือข้างหนึ่งก็ยื่นออกมาจากโลงศพช่างกล้องที่จับภาพอยู่จึงะโว่า “นั่นๆ ดูนั่น”
ทุกคนมองไปพวกเขาเห็นมือเน่าเปื่อย มีบางส่วนที่เน่าเปื่อยจนมองเห็นกระดูกยื่นออกมาจากโลงศพทุกคนมองจ้องเขม็ง ภาพตรงหน้าดูสมจริงสุดๆ!!!
สมประสงค์ถึงกับชมในใจว่า‘แม่_เอ้ย!สมจริงชิ_หาย!’
มือเน่าเปื่อยอีกข้างโผล่ออกมาสโรชากำแขนปวีร์แน่น ในดวงตาของเธอมีแววตื่นเต้นดีใจนี่มันเหมือนหนังผีสยองขวัญมาก!
“ว๊าย! ผีๆ” เธอร้องพลางขยับชิดปวีร์ เธอเคยดูคลิปเก่าๆ ของรายการ แต่ส่วนใหญ่ก็มีแค่เงาวูบวาบผ่านกล้องไปมาเท่านั้นเองบางคลิปก็จับภาพ ‘ผี’ ได้รางๆทำให้ผู้ชมถกเถียงกันว่าเป็ผีจริงๆ หรือผีปลอมๆ รายการนี้เพิ่งจะออกอากาศได้ 4ครั้ง ครั้งนี้เป็การถ่ายทำครั้งที่ 5
ตึง! เสียงกระแทกดังมาจากในโลงดังมาก! ดังจนทุกคนสะดุ้งโหยง! “เฮ้ย!” / “ว๊าย!”
ตึง! ตึง! ตึง!... เสียงกระแทกยังคงดังต่อเนื่องดังจนผู้กำกับต้องรีบสั่งว่า “เปิดโลงซิ!”
มดดำ ตุ้ยนุ้ยและไฮโซจึงก้าวไปช่วยกันเปิดฝาโลงฝาโลงที่หนักอึ้งถูกเปิดออก ทันใดนั้นเองศพก็ดีดตัวขึ้นนั่ง ทุกคนร้อง “เฮ้ย!” / “ว๊าย!” / “เชี่ย!”
กล้องจับภาพศพเน่าเปื่อยที่ดีดตัวขึ้นมาสภาพศพิัหลุดลอกเกือบทั้งหมด ใบหน้าเน่าสลายจนไม่สามารถจำเค้าโครงเดิมได้แล้ว!
เส้นผมและขนหลุดร่วงออกจากศีรษะเล็บมือเล็บเท้าและฟันบางซี่จะเริ่มหลุดออกจากเบ้ากรามและโคนเล็บ ร่างกายที่เคยบวมพองจากก๊าซในสัปดาห์แรกๆ ยุบตัวลงจนแบนราบ เนื่องจากก๊าซได้ระบายออกไปหมดแล้ว กล้ามเนื้อและไขมันสลายตัวกลายเป็น้ำเหลืองเน่าเหลวไหลซึมลงสู่พื้นโลง สมอง ตับ ไต และลำไส้ สลายตัวกลายเป็ของเหลวไปเกือบหมดสิ้น เผยให้เห็นกระดูกเนื้อเยื่อหน้าท้องและหน้าอกหายไป ทำให้มองเห็นกระดูกซี่โครง กระดูกสันหลังและกะโหลกศีรษะได้อย่างชัดเจน โดยเหลือเพียงเนื้อเยื่อส่วนที่เหนียว เช่น เอ็นหรือกระดูกอ่อนยึดข้อต่อไว้บางส่วน กลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงตลบอบอวลในตอนแรกเริ่มลดน้อยลงเปลี่ยนเป็กลิ่นสาบแห้ง กลิ่นคล้ายๆ ชีสเน่า(Butyric odor)มีไขศพ (Adipocere) มีลักษณะเหมือนขี้ผึ้งสีขาวเคลือบตามตัว
สโรชาใจนกอดปวีร์แน่นมากทุกคนจ้องมองศพๆ นั้นเป็ตาเดียว สมประสงค์ถึงกับชมเปาะในใจ ‘แม่_! เหมือนจริงชิ_หาย!เดี๋ยวต้องให้รางวัลทีมงานเยอะๆ หน่อยแล้ว’
ศพลุกขึ้นจากโลงด้วยท่าทางเก้ๆกังๆ ติดๆ ขัดๆ ดูคล้ายซอมบี้ไม่มีผิด หมอปราบแอบชมเบาๆ “คราวนี้โคตรเหมือนจริงเลย”
ขณะที่ทุกคนมองศพตรงหน้าจู่ๆ ก็มีเสียงดังตึง!ๆ แว่วมา สมประสงค์สะดุ้ง! “มีอีกเรอะ!?”
เขาหลุดสบถออกมาว่า “เชี่ย! นี่รายการท้าผีนะ ไม่ใช่หนังผี! ใครมันต้นคิดห๊ะ!?”
ทีมงานทุกคนมองหน้ากันไปมองหน้ากันมาดาวประดับจึงขยับเข้าไปกระซิบถามว่า “พี่สมไม่ได้สั่งเหรอ?”
“สั่งอะไร ผมไม่ได้สั่งใครมันต้นคิดห๊ะ!? ใคร!?” สมประสงค์ย้อนถามพลางเหล่มองทีมงานทุกคนทุกคนก็มองเขาอย่างไม่รู้เื่รู้ราวอะไรด้วยเลย “เอ่อ...”
ขณะที่ทุกคนมองกันไปมองกันมาศพก็ลุกออกจากโลงอย่างเก้ๆ กังๆ แล้วพุ่งเข้าใส่มดดำ ปากศพอ้าออกกัดแขนมดดำเต็มแรงมดดำใร้องลั่น “เฮ้ย!”
“อ่ะ!” ทุกคนใ มดดำผลักศพออกพลางด่า “เฮ้ย! พอๆนี่ไม่ใช่หนังซอมบี้นะ เลิกเล่นได้แล้ว!”
ศพถอยหลังไปแล้วล้มหงายหลังลงไปกระแทกโลงศพตึง!
คอกระแทกกับขอบโลงจนหัวกับลำตัวหลุดแยกออกจากกันหัวกลิ้งตกลงพื้นดินข้างปากโลง ตุบ!
หมอปราบที่อยู่ใกล้ที่สุดหยิบหัวขึ้นมาดูเขาย่นจมูกเพราะกลิ่นเหม็นสาบ “ยี้!”
เขามองดูหัวๆนั้นพลางชมว่า “แม่_! ทำเหมือนมาก”
เขาหันไปพูดกับผู้กำกับว่า“คราวหน้า คุณลองถ่ายหนังผีเถอะ คงดังอยู่นะ”
“สารภาพมาใครมันต้นคิด!” สมประสงค์ถาม กวาดตามองทุกคนเขม็ง ทุกคนส่ายๆหน้า หัวศพที่หมอปราบถืออยู่ จู่ๆ ก็อ้าปากกว้าง หมอปราบใเกือบโยนหัวทิ้ง “เฮ้ย!”
เขาตั้งสติได้ในอึดใจต่อมามองหัวศพแล้วชมว่า “ทำเหมือนมาก”
ทีมงานที่ปลอมเป็ผีอยู่ไกลๆได้แต่ชะเง้อออกไปมองดู พวกเขารอสัญญาณจากผู้กำกับแต่ว่าทำไมผู้กำกับถึงได้นอกบทล่ะ? แล้วจะเข้าบทเดิมเมื่อไหร่เนี่ย!?
ศพที่ล้มพาดอยู่บนปากโลงจู่ๆ ก็ขยับแขนขา ทุกคนใ “เฮ้ย!” / “ว๊าย!”
สมประสงค์ตั้งสติได้แล้วจึงะโด่า“พอๆ เลิกเล่นได้แล้ว”
เสียงตึงๆยังดังแว่วมา สมประสงค์โมโหมาก แต่ว่าไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ถ้างั้นก็ถ่ายมันแบบนี้แหละส่วนคลิปที่เขาหลุดด่าเมื่อกี้เดี๋ยวไปตัดต่อเอาออกก็ได้!
“ไปๆ ไปดูกัน”เขาบอกพลางทำมือให้หมอปราบเดินนำไปตามบท หมอปราบถือหัวเดินนำหน้าไป คนอื่นๆก็เดินตามไป ส่วนศพที่กำลังขยับแขนขาพยายามจะลุกขึ้นมาพวกเขาคิดว่าเป็หุ่นที่ทีมงานสร้างจึงไม่สนใจอะไรอีกส่วนหัวที่หมอปราบถืออยู่ในมือก็อ้าปากกว้าง มีไขศพปนน้ำเหลืองหยดลงพื้นติ๋ง...ติ๋ง...
จนไปถึงหลุมศพอีกแห่ง ที่มีเสียงดังตึงๆ ออกมา สมประสงค์จึงพยักเพยิดกับปวีร์ว่า “พูดซิ”
ปวีร์จึงตั้งสติแล้วพูดว่า“ทุกคนครับ ได้ยินเสียงไหมครับ? เดี๋ยวพวกเราจะขุดหลุมศพดูกันว่าเป็เสียงอะไร”
กล้องก็ถ่ายเข้าไปไกล้ๆหลุมศพ จนได้ยินเสียงดังตึงๆ ชัดเจน สมประสงค์จึงสั่งว่า “เอ้า ขุด”
มดดำตุ้ยนุ้ยและไฮโซจึงช่วยกันขุดหลุมศพอีกครั้งพวกเขาคิดในใจว่าครั้งนี้ต้องขอเบิกค่าจ้างมากกว่าครั้งก่อนๆ แล้วเพราะว่าพวกเขาต้องทำงานนอกบท ดังนั้นผู้กำกับต้องเพิ่มเงินให้พวกเขานะไม่งั้นพวกเขาจะประท้วง!
ดินเหนือหลุมศพค่อนข้างแน่นเหมือนหลุมแรกทำให้พวกเขา 3 คนแอบด่าทีมงานอยู่ในใจ ‘เชี่ยเอ้ย! พวกมึ_จะอัดดินให้แน่นๆ ทำไมวะ! แม่_! น่าให้พวกมันมาขุดเองชิ_หาย!’
พวกเขาด่าไปพลางขุดๆโกยๆ ดินออก ปวีร์ก็พูดขึ้นตามบทว่า “ทุกคนจับตาดูให้ดีๆ นะครับ”
เขาพูดแล้วก็เขย่าแขนสโรชาสโรชาจึงตั้งสติแล้วพูดว่า “มันน่ากลัวมากเลยค่ะ ชากลัวจนจะยืนไม่อยู่แล้วค่ะ”
กล้องตัวหนึ่งก็จับภาพหลุมศพกล้องอีกตัวก็จับภาพดารารับเชิญกับหมอปราบเอาไว้ทุกอิริยาบทชนิดว่าไม่ยอมพลาดแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว ส่วนทีมงาน 3 คนก็ขุดหลุมโกยดินจนเหงื่อเปียกโชก
จนกระทั่งขุดถึงฝาโลง พวกเขาก็โกยดินออกแล้วมองผู้กำกับสมประสงค์พยักหน้าปากก็พูดแบบไร้เสียงว่า ‘เปิดโลงซิ’
ทีมงานจึงช่วยกันงัดฝาโลงเปิดออกคราวนี้ศพดีดตัวขึ้นมานั่ง
“ว๊าย!” สโรชาร้องพลางใส่แอคติ้งให้สมจริงที่สุด ปวีร์เองก็ทำท่าใ “เฮ้ย!”
“เฮ้ย! ศพขยับได้!” หมอปราบก็แสดงสุดฝีมือสมประสงค์ยิ้มพอใจ ศพในโลงยกมือขึ้นจับขอบโลง ยันตัวขึ้นยืนสภาพศพใกล้เคียงกับศพแรก กลิ่นเหม็นลอยปะทะจมูกทุกคนจนพวกเขาเกือบจะอ้วกอีกครั้ง “อุบ!”
แต่เพราะครั้งนี้พวกเขากลั้นหายใจเตรียมพร้อมกันเอาไว้ก่อนแล้วจึงไม่อ้วกแตกเหมือนครั้งแรกแต่ว่ากลิ่นเหม็นนี่ก็ทำพวกเขาอยากจะขย้อนน้ำย่อยออกมาอีกรอบจริงๆ ทุกคนปิดจมูกอย่างทนไม่ไหวบางคนพึมพำบ่นเบาๆ “แม่_เอ้ย! เหม็นชิ_หาย”
ศพลุกออกจากโลงอย่างเก้ๆกังๆ ติดๆ ขัดๆ แล้วพุ่งเข้ากัดมดดำ มดดำถูกกัดที่แขนอีกครั้งฟันฝังลงไปในเนื้อจนเขาเจ็บ “โอ๊ย!”
Donate
เชิญบริจาคให้ไรท์ได้ทาง บัญชี ธ.กสิกรไทย
เลขบัญชี 084-3-79715-6
ชื่อบัญชี น.ส.แสงแข ช้วนใย
หรือทาง True Money wallet :098-651-1489
จะบริจาค 1 บาท 2 บาทก็ได้ค่ะ
ติดตามข่าวสารและพูดคุยกับไรท์เตอร์ได้ทาง
เพจ readfree.in ค่ะ
https://www.facebook.com/readfree.in/
ทางเว็บไซต์ www.readclub.in ค่ะ
และทาง Line Official Account : @www.readclub.in
ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ