บทที่ 15 กล้าดียังไงมาทำร้ายหลานชายของฉัน?
เย่เทียนพูดเสียงเย็น ไม่สนใจเซี่ยเทียนเหา ยังคงใช้เท้าเหยียบไปที่ศีรษะของเซี่ยเทียนเหา
เมื่อเห็นว่าเย่เทียนไม่สนใจเขา เซี่ยเทียนเหาก็รู้สึกหวาดกลัว เขาหวาดกลัวจริงๆ กลัวว่าเขาจะตายใต้เท้าของเย่เทียน
"โครม โครม โครม..."
เซี่ยเทียนเหาไม่สนใจภาพลักษณ์ของตัวเอง ก้มหัวลงกับรองเท้าของเย่เทียนอย่างแรงหลายครั้ง หัวแตกเืไหล หน้าผากแตกเป็แผลในทันที เืไหลลงมา ดูน่ากลัวอย่างยิ่ง
เมื่อเห็นว่าเย่เทียนยังคงไม่สะทกสะท้าน เซี่ยเทียนเหาก็พังทลายอย่างสมบูรณ์ ไม่มีท่าทีหยิ่งผยองแม้แต่น้อย แต่กลับต่ำต้อยอย่างยิ่ง
"เย่เทียน แก้าเงินเท่าไหร่ก็ได้ ตราบใดที่แกยอมปล่อยฉัน ฉันจะทำอะไรก็ได้!" เซี่ยเทียนเหาร้องไห้สะอึกสะอื้นขอร้อง เขาหวังแค่ว่าเย่เทียนจะปล่อยเขาไป
เมื่อเห็นการกระทำของเซี่ยเทียนเหา เย่เทียนก็รู้สึกสงสารขึ้นมาเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะเกลียดการกระทำของเซี่ยเทียนเหา แต่เซี่ยเทียนเหาก็เป็ชีวิตหนึ่ง ถ้าเขาจัดการเขาแบบนี้ มันก็โหดร้ายเกินไป!
"หึ ฉันไม่คิดเลยว่าแกจะโลภเงินขนาดนี้ แต่ฉันก็ชื่นชมคนอย่างแกนะ ในเมื่อแกอยากให้เงินฉัน แกก็ให้เงินมาก็แล้วกัน แต่เป็จำนวนนี้นะ แกอย่าทำให้ฉันผิดหวัง!"
เย่เทียนพูดพลางชูสามนิ้ว จ้องเซี่ยเทียนเหาอย่างเ็า
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียน สีหน้าของเซี่ยเทียนเหาก็ซีดเผือดในทันที เขาไม่คิดว่าข้อเสนอของเขาจะถูกเย่เทียนปฏิเสธ นี่เป็สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงเลย
"สามสิบล้าน? นี่ นี่มันเป็ไปได้ยังไง?" เซี่ยเทียนเหาอุทาน
เย่เทียนมองเซี่ยเทียนเหาอย่างเ็า แล้วพูดว่า "แกคิดว่าแกให้เงินสามสิบล้านนี้ได้เหรอ?"
"ฉัน... ฉันให้ได้! ฉันจะโอนเงินให้แกเดี๋ยวนี้!" เซี่ยเทียนเหารีบหยิบโทรศัพท์ออกมา กดเบอร์ธนาคาร สั่งให้ธนาคารถอนเงินสามสิบล้านโอนเข้าบัญชีของเย่เทียน
เย่เทียนรับบัตรมา แล้วใส่กระเป๋าของตัวเอง
"แฟนของฉันมากับฉัน ฉันขอไปส่งเธอก่อน พวกแกคุยกันตามสบาย" เย่เทียนมองเซี่ยเทียนเหาอย่างเ็า หลังจากพูดจบ เขาก็โอบหลินเสวี่ยเอ๋อเดินออกไป
เซี่ยเทียนเหามองแผ่นหลังของเย่เทียนและหลินเสวี่ยเอ๋อที่หายลับไป สีหน้าของเขาดูแย่มาก ความเกลียดชังของเขาต่อเย่เทียนลึกซึ้งยิ่งขึ้น เขารู้ว่าเย่เทียนจะต้องแก้แค้นเขา เขาจะต้องไม่ปล่อยเื่นี้ไป และครั้งนี้เขาต้องตายแน่ ทั้งหมดนี้เป็ความผิดของพ่อของเขา ถ้าเขาไม่พาเขามาที่นี่
เื่ราวที่เกิดขึ้นในวันนี้แพร่กระจายไปทั่วเมืองและตรอกซอกซอยภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง
เมื่อคุณปู่รู้ว่าลูกชายของเขาไปยั่วโมโหเย่เทียน เขาเกือบจะโกรธจนเคราของเขาเบี้ยว เื่นี้เขาอดทนไม่ได้ เพราะเขารู้ว่าหลานชายของเขาได้ก่อเื่ใหญ่ เย่เทียนมีอิทธิพลมาก หากไม่จัดการโดยเร็ว ผลที่ตามมาจะร้ายแรง
เซี่ยจวินก็ไม่คิดว่าลูกชายของเขาจะไปยั่วโมโหเย่เทียนผู้มีโชคร้ายเช่นกัน เขารู้สึกใมาก ในตอนแรกเขาคิดว่าเย่เทียนเป็แค่นักเรียนธรรมดาๆ จากโรงเรียนธรรมดา เขาไม่ได้สนใจเขาเลย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าการคาดเดาของเขาจะผิดพลาด พลังของเย่เทียนแข็งแกร่งอย่างยิ่ง คนไร้ประโยชน์ของตระกูลเซี่ยเทียบไม่ได้เลย
"คุณชายเซี่ย แย่แล้ว!"
ในเวลานี้ พ่อบ้านเฒ่ารีบวิ่งเข้ามาในบ้าน หลังจากวิ่งเข้าไปในห้องนั่งเล่นแล้ว เขาะโอย่างร้อนรน
เซี่ยเทียนเหาและเซี่ยจวินเห็นพ่อบ้านเฒ่าวิ่งเข้ามาในห้องนั่งเล่นอย่างรีบร้อน ทั้งสองคนก็งงงวย ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพ่อบ้านเฒ่า ทำไมเขาถึงรีบร้อนขนาดนี้
เมื่อได้ยินคำพูดของพ่อบ้านเฒ่า มุมปากของเขาโค้งขึ้นเป็รอยยิ้มเ้าเล่ห์ เผยรอยยิ้มที่น่าขบขัน เขาเดาได้ว่าเซี่ยเทียนเหาคนสารเลวนั่นต้องก่อเื่แน่ๆ ไม่อย่างนั้นพ่อบ้านเฒ่าคงไม่รีบร้อนขนาดนี้ ดูเหมือนว่าวันนี้เขาจะต้องสั่งสอนไอ้สารเลวที่ไม่รู้จักสำนึกคนนี้ให้ดีๆ ไม่ให้เขาเห็นสีสันบ้าง เขาคงไม่รู้ว่าดอกไม้ทำไมถึงแดงแบบนี้!
"หวังเฒ่า มีอะไรด่วนเหรอ?"
เมื่อได้ยินคำพูดของพ่อบ้านเฒ่า เซี่ยจวินก็รีบลุกขึ้นจากโซฟา วิ่งเข้าไปหาพ่อบ้านเฒ่า ถามอย่างร้อนรน
พ่อบ้านเฒ่าหายใจหอบสองสามครั้ง แล้วพูดว่า "คุณชายเซี่ย แย่แล้วครับ คุณชายน้อยถูกเย่เทียนทำร้ายาเ็สาหัส ตอนนี้ถูกส่งไปโรงพยาบาลเพื่อรักษาแล้วครับ ท่านรีบไปดูเถอะครับ!"
"อะไรนะ? แกพูดอะไรนะ? เทียนเหาถูกเย่เทียนทำร้ายเหรอ? นี่มันเื่อะไรกัน? แกไม่ได้บอกว่าเย่เทียนเป็แค่นักเรียนธรรมดาๆ หรอกเหรอ? ทำไมเขาถึงทำร้ายหลานชายของฉันได้ล่ะ? แกเล่นตลกอะไรอยู่?"
เมื่อได้ยินคำพูดของพ่อบ้านเฒ่า เซี่ยจวินก็ตกตะลึงทั้งร่าง รู้สึกโกรธจัด เขาไม่คิดว่าพลังของเย่เทียนจะแข็งแกร่งขนาดนี้ ไม่เพียงแต่เอาชนะบอดี้การ์ดสองคนของเขา แต่ยังทำร้ายเซี่ยเทียนเหาาเ็สาหัส มันเหลือเชื่อจริงๆ
คุณปู่กำลังเดินลงมาจากบันได เห็นสีหน้าโกรธเกรี้ยวของเซี่ยจวิน จึงถามถึงสาเหตุ เมื่อเขาได้ยินพ่อบ้านเฒ่าพูดว่าเย่เทียนทำร้ายลูกชายของเขา เขาก็ใมาก เขารู้ว่านี่เป็โอกาสทองในการแก้แค้น ในโลกนี้ไม่เคยมีใครกล้าทำร้ายคนของตระกูลเซี่ยของเขามาก่อน ยิ่งไปกว่านั้น หลานชายคนนี้เป็หลานชายที่เขารักมากที่สุด ั้แ่เด็ก เขาได้รับการยกย่องว่าเป็ความหวังในอนาคตของตระกูลเซี่ย ตอนนี้เขาถูกทำร้ายาเ็สาหัส เขาจึงไม่พอใจอย่างยิ่ง ดังนั้นเขาจึงรีบวิ่งเข้าไปในห้องนั่งเล่น ะโใส่เย่เทียนเสียงดัง "เย่เทียน แกบ้าไปแล้วเหรอ? กล้าดียังไงมาทำร้ายหลานชายของฉัน? แกเชื่อไหมว่าฉันจะยิงแกให้ตาย?"
เมื่อได้ยินเสียงะโของคุณปู่ เย่เทียนและฉินเฟยเฟยก็หันไปมองเขาพร้อมกัน
ในขณะนี้ คุณปู่กำลังจ้องเย่เทียนด้วยดวงตาเป็ไฟ มองเย่เทียนราวกับว่าเย่เทียนเป็เหยื่อ พร้อมที่จะกระโจนเข้าไปกัด
เมื่อเห็นว่าคุณปู่ปรากฏตัว เซี่ยเทียนเหาก็โล่งใจ เพราะเขารู้ว่าพ่อของเขาจะไม่นิ่งเฉย ถ้าพ่อของเขาเพิกเฉยจริงๆ เขาไม่กล้าเชื่อว่าพ่อของเขาจะลงโทษเขาอย่างไร หากเป็เช่นนั้น เขาขอตายดีกว่า
เย่เทียนทำท่าทางไม่สนใจ มองคุณปู่ ถามอย่างเฉยเมย "ไอ้แก่ แกจำไม่ได้เหรอ? เมื่อคืนก่อนเป็ตระกูลเซี่ยของแกที่มายั่วยุฉันก่อน!"
"หึ ก็ใช่ แล้วไงล่ะ? เย่เทียน แกก็แค่ไอ้หนุ่มยากจนคนหนึ่งเท่านั้น อิทธิพลของตระกูลเซี่ยของพวกเราใหญ่กว่าแกมาก แกกล้าลงมือทำร้ายคนของตระกูลเซี่ยของฉัน แกมันกล้ามาก ฉันบอกแกเลยนะ เื่วันนี้แกต้องอธิบายให้ลูกชายของฉัน ไม่งั้นฉันจะทำให้แกเสียใจไปชั่วชีวิต!" คุณปู่ทำท่าทางสง่างาม จ้องเย่เทียน ข่มขู่อย่างเ็า น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง
"ไอ้แก่ คำพูดของแกนี่มันหยิ่งยโสจริงๆ อิทธิพลของตระกูลเซี่ยของแกแข็งแกร่งกว่าฉันมาก น่าเสียดาย แล้วไงล่ะ? ต่อให้อิทธิพลของตระกูลเซี่ยของแกจะเก่งกาจขนาดไหน แกก็ทำอะไรฉันไม่ได้อยู่ดี" เย่เทียนมองเซี่ยจวิน โต้กลับอย่างเ็า
"หึ!"
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียน เซี่ยจวินก็โกรธจนตัวสั่น กัดฟันจ้องเย่เทียน
เซี่ยเทียนเหาก็มีสีหน้ามืดมน โกรธแค้นยิ่งขึ้น
ในเวลานี้ เซี่ยจวินก็มองเย่เทียนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม คิดในใจว่าจะทำอย่างไรดี
"หวังเฒ่า แกคิดว่าควรจัดการกับเย่เทียนยังไง?" เซี่ยจวินมองหวังเฒ่า ถามเสียงหนัก เขาถูกเย่เทียนยั่วยุจนโกรธแล้ว เขาตัดสินใจที่จะไม่เอาผิดหวังเฒ่าก่อน จัดการกับเย่เทียนก่อน ให้เย่เทียนลองลิ้มรสความเก่งกาจของเขา!
"เย่เทียน แกเป็ลูกเขยของตระกูลเซี่ย แกกล้าทำร้ายคนของตระกูลเซี่ยโหดร้ายแบบนี้ได้ยังไง" เซี่ยจวินพูดด้วยความโกรธ
"ฉันทำร้ายเขาโหดร้ายเหรอ? เซี่ยจวิน แกเปิดตาหมาของแกดูให้ดีๆ เมื่อกี้เขาจะปล้นกระเป๋าเงินของฉัน ฉันเหลืออดแล้วจริงๆ ฉันเลยตบหน้าเขาไปหลายที เื่แบบนี้ถ้าเป็แก แกจะทนได้เหรอ?"
เย่เทียนถามกลับอย่างเย้ยหยัน
คำพูดของเย่เทียนทำให้หวังเฒ่าจนปัญญาจริงๆ มันก็จริง หากเขาเป็เซี่ยเทียนเหา เขาคงไม่สามารถทำตัวใจเย็นเหมือนเย่เทียนได้ เพราะเซี่ยเทียนเหาในแวดวงคุณชายในเมืองหลวงเป็พวกที่ชอบวางอำนาจมาตลอด เขาไม่เคยเจอเื่แบบนี้มาก่อน เขาจะทนได้ยังไง?
"แก..."
เซี่ยจวินถูกคำพูดของเย่เทียนอุดปากพูดไม่ออก เื่แบบนี้เขาทำไม่ได้จริงๆ
……………………………
590
