ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

        เสียงดังกึกก้องราวฟ้าผ่าพลันระเบิดขึ้นในห้วงเวหาอันว่างเปล่า

        ทั้งคนและต้นไม้ต่างชะงักมือ

        มู่หลางถึงกับงง หันศีรษะมองมู่เสินฉวนดวงหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

        หนุ่มคนนี้เหตุใดจึงมีรูปร่างหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงท่านผู้นำตระกูลยิ่งนัก?

        กระทั่งเสียงยังคล้ายคลึงกันถึงเพียงนี้?

        "เจ้าหนูเจ้าหายหัวไปอยู่ที่ใดมาตลอดห้าปี?"

        "กระทั่งข่าวคราวสักนิดก็ไม่มี!"

        มู่เสินฉวนขมวดคิ้วเอ่ยถาม

        "…"

        "เป็นท่านผู้นำตระกูลจริงๆ ด้วย!"

        มู่หลางพลันได้สติ ดวงหน้าตื่นตระหนกรีบร้องโอดโอย "ข้าถูกค่ายกลมิติเฮงซวยย้ายไปยังเวิ้งทราย!"

        "เป็นพระอยู่ห้าปีกว่าจะแอบหนีกลับมาได้!"

        "พอกลับมาไอ้ต้นไม้นี่ก็ขวางข้าไม่ให้เข้า!"

        "ท่านผู้นำตระกูลท่านต้องให้ความเป็นธรรมแก่ข้าด้วย!"

        "เวิ้งทราย…"

        "ช่างไกลยิ่งนัก"

        มู่เสินฉวนกระตุกมุมปากสีหน้าจนปัญญาเล็กน้อย โบกมือหนึ่งที "เข้ามาคุยกันข้างในเถิด"

        จากนั้นทั้งสองก็กลับไปยังตำหนักใหญ่

        มู่หลางเล่าประสบการณ์ในเวิ้งทรายโดยสังเขปพร้อมระบายความขมขื่นในใจไปด้วย

        "พอแล้ว"

        "นับว่าเรื่องนี้จากเคราะห์ร้ายกลายเป็นดี"มู่เสินฉวนเอ่ยปลอบใจ

        ในเวลานี้เขาตรวจสอบระดับพลังของมู่หลางแล้วอีกฝ่ายมีพลังถึงระดับไฟศักดิ์สิทธิ์ขั้นเจ็ดเทียบเคียงมู่ฮ่าว

        ยิ่งเมื่อมองดูผิวพรรณเปลือกนอกถูกขัดเกลาจนงดงาม แผ่พลังพุทธธรรมจางๆ ออกมา

        คาดว่าคงฝึกปรือคัมภีร์โบราณไร้เทียมทานมาจากฝั่งพระพุทธ

        มู่หลางพยักหน้าหนักแน่นไม่บ่นอีกต่อไป

        เขาโผล่ศีรษะจากตำหนักมองไปยังทิวทัศน์อันกว้างใหญ่ไกลสุดลูกหูลูกตา เห็นทะเลไร้สิ้นสุดครึ่งผืนทิวทัศน์งดงามยิ่งนัก ทั้งขุนเขา ลำธาร ทะเลสาบ ล้วนงดงามตระการตา

        บนใบหน้าฉายแววเคลิบเคลิ้ม ในใจรำพึง

        อยู่ตระกูลสบายกว่าจริงๆ…

        ทันใดนั้นเขานึกขึ้นได้ถึงต้นไม้ที่ขวางทางอยู่หน้าประตูก็อดที่จะถามไม่ได้

        "ท่านผู้นำตระกูลไอ้ต้นไม้ข้างนอกนั่นอะไรกัน?"

        "แข็งยังกับเหล็กเทพไม่พอยังพูดจาได้อีกด้วย!"

        "โอ้ มันน่ะหรือ"

        มู่เสินฉวนยิ้มเล็กน้อย"พฤกษาโลหิตโบราณน่ะกล้าแกร่งคงทน มิอาจทำลายได้เจ้าอย่าได้ถือสากับมัน"

        "คงทน มิอาจทำลาย!"

        มู่หลางตกใจยิ่งนัก

        ด้วยวิชาที่เขาได้ร่ำเรียนมาจากสำนักพุทธแม้แต่ผู้ฝึกตนระดับเอกะที่ไม่ฝึกกายเนื้อ ก็มิอาจทานทนการโจมตีของเขาได้

        ไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดต้นไม้ต้นนี้จึงทนต่อการโจมตีของเขาได้…

        "โอ้ ใช่แล้ว ท่านผู้นำตระกูล"

        "พุทธศาสนาทางเวิ้งทรายนั้นเปิดกว้างคัมภีร์โบราณ วิชาฝีมือ อิทธิฤทธิ์ต่างๆ สามารถยืมอ่านกันได้"

        "ให้ข้าคัดลอกให้เหล่าผู้อาวุโสในหอคัมภีร์ดีหรือไม่?"มู่หลางกล่าวอย่างกระตือรือร้น

        เมื่อคิดดูให้ดี ตระกูลพัฒนามาถึงเพียงนี้

        เขาจากไปถึงห้าปี ยังไม่ทำคุณประโยชน์อันใดก็รู้สึกผิดเล็กน้อย

        "อืม ก็ดี" มู่เสินฉวนพยักหน้าเบาๆ

        ถึงแม้ว่าในหอคัมภีร์จะมีเคล็ดกายาอรหันต์ทองคำและคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์อีกหลายเล่มอยู่แล้ว

        แต่ก็ใช่ว่าจะเหมาะกับทุกคนในตระกูล

        ของเช่นนี้ยิ่งมีมากยิ่งดี

        กล่าวจบ เขาราวกับนึกอะไรขึ้นได้โบกมือหนึ่งที รถศึกผลึกม่วงก็ปรากฏขึ้นในตำหนักใหญ่

        "รถนี้ข้าให้"

        มู่หลางเห็นรถศึกผลึกม่วงดวงตาพลันเป็นประกาย

        เมื่อคราวที่มู่เทียนอวี่นั่งอยู่บนรถศึกนั้นเขาก็น้ำลายไหลแทบจะแย่

        หากได้ขับไปอวดโฉมรับรองว่าต้องโดดเด่นเหนือใคร

        แต่เขาก็คิดว่าเพิ่งกลับมาก็ขอของจากท่านผู้นำตระกูลออกนอกหน้าเช่นนี้ เกรงว่าจะดูไม่ดี

        ใครจะรู้ว่าท่านผู้นำตระกูลยังคงเข้าใจเขาเช่นเดิม!

        อดซาบซึ้งใจไม่ได้จริงๆ

        "ขอบคุณท่านผู้นำตระกูล!"มู่หลางก้มกายคำนับ

        มู่เสินฉวนโบกมืออย่างไม่ใส่ใจจากนั้นก็ส่งแสงศักดิ์สิทธิ์ไปยังนอกตำหนัก "พฤกษาโลหิตโบราณนั่นดูเหมือนจะมีวาสนากับเจ้า จงนำมันไปด้วยกันเถิด"

        "วิชาขัดเกลากายาของพุทธศาสนาส่วนใหญ่มุ่งเน้นการขัดเกลาหนัง เนื้อ และกระดูก"

        "ตัวมันกล้าแกร่งคงทน มิอาจทำลายได้จะต้องช่วยเหลือเจ้าได้มาก"

        มู่หลางคิดใคร่ครวญก็เห็นว่ามีเหตุผลจึงตอบรับแต่โดยดี

        จากนั้นทั้งสองก็พูดคุยถึงสถานการณ์ปัจจุบันของตงฮวงอีกสักพัก

        มู่หลางก็เก็บรถศึกผลึกม่วงและพฤกษาโลหิตโบราณแล้วมุ่งหน้าไปยังหอคัมภีร์

        …

        ทางใต้ เมืองเทียนตู

        ที่นี่กำลังจะมีการชุมนุมครั้งใหญ่ภายในเมืองจึงคึกคักยิ่งนัก ร่างของผู้ฝึกตนสัญจรไปมาไม่ขาดสาย

        ในยุคทองเช่นนี้เหล่ายอดคนผู้ซ่อนเร้นจะปรากฏตัว

        เหล่ารุ่นเยาว์ทั้งหลายทยอยมาเยือนอย่างต่อเนื่องรถม้าศักดิ์สิทธิ์ส่องประกายเจิดจ้าเคลื่อนผ่านน่านฟ้า

        เมื่อมองไปไกลๆ ล้วนเป็นมังกรเก้าเศียรลากรถหงส์เทียมท้าย และต่างทรงพลังเหนือธรรมดา

        "เร็วเข้านั่นกายาเทพที่ถูกตระกูลเจียงเก็บงำมานานปี!"

        "ทายาทลำดับที่สาม!"

        มีผู้ฝึกตนจดจำชายหนุ่มผู้กล้าหาญองอาจที่เพิ่งมาถึงได้และต่างก็ร้องอุทาน

        "บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าเยี่ยนก็มาถึงแล้ว!"

        "อยู่ที่นั่น!"

        "อืม เห็นแล้ว!"

        "แต่น่าเสียดายที่ธิดาศักดิ์สิทธิ์กายาเทพจันทราของต้าเยี่ยนไม่ได้มามิเช่นนั้น หากกายาเทพสองคนประทับอยู่ในตำหนักเดียวกัน คงได้ดูเรื่องสนุกแล้ว"

        ไม่ช้านานรถศึกโบราณที่หลอมด้วยทองคำก็แหวกอากาศมา กลิ่นอายทรงอำนาจแผ่ปกคลุม

        ชายร่างสูงสง่าผู้หนึ่งก้าวออกมาจากภายในเคียงข้างด้วยองครักษ์

        "บุตรศักดิ์สิทธิ์แดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงมาแล้ว!!"

        "ท่านผู้นี้ละคนสำคัญ!"

        "เมื่อประสานเคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์ก็หาผู้ใดเทียมทานได้นับเป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่คนหนุ่มของตงฮวง!"

        จากนั้นก็มีแสงรุ้งอีกหลายสายมาเยือนทำเอาตาผู้ฝึกตนทั้งหลายพร่ามัว

        ในจำนวนนั้นย่อมไม่ขาดพระอรหันต์หรือนักบวชจากเวิ้งทราย

        บรรดาหัวกะทิแห่งสิบเผ่าอสูรของหนานหลิงราชันย์คุนเผิง เผ่าปีศาจวัวผู้ทรงพลัง หญิงสาวนกการเวก ล้วนตบเท้าเข้ามา

        พวกเขาทั้งหมดต่างก้าวเท้าเข้าไปในตำหนักใหญ่โตนั่งล้อมวงกัน บนโต๊ะหยกจัดวางไว้ด้วยอาหารอันโอชะและสุรารสเลิศ

        ล้วนเป็นผู้มีชื่อเสียงโด่งดังอัจฉริยะไร้ผู้ใดเทียบ!

        และในเวลานี้ร่างของมู่ฮ่าวก็ปรากฏขึ้นนอกเมืองเทียนตู

        สามปีผ่านไปเขาได้สลัดคราบเด็กน้อยกลายเป็นหนุ่มรูปงาม ดวงตาคมกริบดุจหมึกดำยากจะหยั่งถึง

        "นั่นมัน… ยอดอัจฉริยะแห่งตระกูลมู่!"

        "มู่ฮ่าว!"

        "เขาก็มาด้วย!"

        "มีข่าวลือหนาหูว่าเมื่อปีก่อนพลังของเขาได้บรรลุถึงระดับไฟศักดิ์สิทธิ์ขั้นเจ็ดแล้วเคยจัดการบุตรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามแห่งตระกูลจีมาแล้วด้วย!"

        "เป็นที่โจษจันไปทั่วกระทั่งบุตรศักดิ์สิทธิ์ยังยอมรับว่าไม่กล้าสู้กับเขา!"

        "ตระกูลมู่ช่างมีแต่คนดีๆเกิดขึ้นมากมายจริงๆ!"

        "กระทั่งท่านผู้นำตระกูลของพวกเขายังเป็นกายาศักดิ์สิทธิ์เมื่อสามปีก่อนก็สังหารราชันย์บรรพกาลไปแล้ว!"

        "คาดว่าพลังในตอนนี้คงยากเกินจะหยั่งถึง..."

        ภายในเมืองเทียนตูผู้ฝึกตนมากมายต่างซุบซิบกัน สายตาที่มองมู่ฮ่าวฉายแววเคารพ