ผู้ร่วงหล่น

    บทที่ 165 การตื่นขึ้นของวิญญาณในชุดแห่งความว่างเปล่า.

    ตอนที่ทองเต๋า 12 สีกับสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋าจากไปได้มีเรื่องน่าตกใจเกิดขึ้น ถ้าแจ๊คได้มองดูสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋าในตอนนี้จะเห็นว่า

    เกราะทองคำทั้งหมดของสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋าได้มีรอยร้าวเต็มชุดเกราะและชุดเกราะกำลังจะพังทลายออกเป็นชิ้น ๆ ออร่าของสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋าไม่ได้สง่างามราวกับตอนแรก

    จนเกราะสีทองของสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋าได้พังทลายลงทั้งหมด เผยให้เห็นร่างกายสีน้ำตาลที่ราวกับทำมาจากดินของสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋า

    แต่เรื่องน่าตกใจมันไม่ได้มีเท่านี้ เพราะร่างกายของสุดยอดผู้พิทักษ์เต๋านั้นเหมือนกับแจ๊คมาก ๆ ก่อนสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋ากับทองเต๋า 12 สีจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย

    ในตอนนี้แจ๊คนำมือมาปิดตาพร้อมกับมีเลือดไหลจำนวนมากออกจากดวงตาของเขา เลือดมีชีวิตในส่วนดวงตาทั้งหมดได้ตายลงอย่างรวดเร็ว

    แจ๊ครู้สึกเหมือนกับมีอะไรบางอย่างกำลังทิ่มแทงเข้ามาในดวงตา ส่วนดวงวิญญาณเหมือนกับมีคนจำนวนนับล้านกำลังทุบดวงวิญญาณของเขาอย่างบ้าคลั่ง

    ระหว่างที่แจ๊คกำลังเจ็บปวดทรมาน ภายในจิตใจของเขาวังวนตรงใจกลางจิตใจของเขาได้เรืองแสงขึ้นอย่างช้า ๆ ราวกับมันกำลังเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ

    หู่เสวียที่อยู่ด้านนอกพยายามจะช่วยแจ๊ค ทว่าเธอได้หยุดมือลงพร้อมกับมีอาการตกใจ

    “พลังวิญญาณของไอบ้านี้กำลังเติบโตขึ้น มันเป็นไปได้ยังไง”

    เมื่อคิดถึงอาการของแจ๊คทำให้หู่เสวียรู้สึกปวดหัวเป็นอย่างมากตั้งแต่ที่ได้รู้จักไอบ้านี้ เรื่องที่ผู้คนคิดว่าเป็นไปไม่ได้กลับเป็นไปได้เมื่ออยู่ในมือของไอบ้านี้ได้พังทลายจิตสำนึกเหล่านั้นไปทั้งหมด

    ระหว่างที่หู่เสวียกำลังคิดถึงอาการของแจ๊ค ภายในจิตใจของแจ๊คได้เกิดระเบิดขึ้น

    ตูม ตูม ตูม

    เสียงกรีดร้องของแจ๊คได้หยุดลงพร้อมกับสลบลงไปกับพื้นหิน หู่เสวียตกตะลึงเป็นอย่างมากก่อนเธอจะใช้มือทั้ง 2 ข้างฉีกอากาศออกก่อนจะเดินเข้าไป

    ตรงหน้าแจ๊คมีรอยแยกมิติสีดำปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาก่อนหู่เสวียจะเดินออกมาจากมิติรอยแยกตรงหน้า ถ้าแจ๊คยังมีสติอยู่คงจะตกใจ

    หู่เสวียไม่เสียเวลาเธอเดินไปหาแจ๊คก่อนจะนำมือข้างขวาไปจับหัวแจ๊คทันที หลังตรวจสอบร่างกายและดวงวิญญาณของแจ๊คสีหน้าของหู่เสวียเปลี่ยนไปเล็กน้อย

    “วิชาจากบททดสอบแห่งความตายที่ไอบ้านี้ได้มา คือวิชาอะไรกันแน่”

    สิ่งที่หู่เสวียตกใจคือภายในจิตใจของแจ๊คกำลังมีเงา 12 สีกำลังกลืนกินเต๋าที่แจ๊คได้เห็น พลังของเต๋านั้นอ่อนแอมาก

    แต่มันไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาที่ยังไม่ได้กลายเป็นเทพจะสามารถทำอะไรเต๋าได้ ถ้าเป็นคนอื่นที่ยังไม่ได้กลายเป็นเทพแค่พลัง 1/1,000,000,000 ของเต๋าก็สามารถฆ่าคนนั้นได้

    พลังเต๋า 1 ใน 1 พันล้านภายในจิตใจของแจ๊คกำลังถูกดูดกลืนจากเงาทั้ง 12 สีและทำให้พลังวิญญาณของแจ๊คเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ

    มีอีกเรื่องหนึ่งที่หู่เสวียทั้งตกใจและหวาดกลัวคือพลังวิญญาณของเธอที่เข้าไปในจิตใจของแจ๊ค ถูกดูดกลืนไปทั้งหมดถ้าเธอไม่ได้ดึงพลังวิญญาณออกจากร่างกายแจ๊คได้ทัน

    หู่เสวียคงจะตายจากการถูกวิชาที่แจ๊คฝึกฝนกลืนกินเข้าไป

    “ตอนนี้ คงไม่มีอะไรที่ฉันจะทำได้”

    หู่เสวียสงสัยเกี่ยวกับวิชาที่แจ๊คฝึกฝน แต่เธอระงับอารมณ์นั้นทันทีเพราะเธอเคยเห็นและอ่านหนังสือวิชานี้มาแล้ว

    แต่หู่เสวียไม่เข้าใจเนื้อหาของหนังสือนั้นแม้แต่นิดเดียว คงมีแต่คนที่ฝึกฝนเท่านั้นถึงจะเข้าใจเนื้อหาเธอคิดว่าเป็นอย่างนั้น

    หู่เสวียถอนหายใจก่อนจะตวัดมือไปรอบด้าน แช่แข็งชั้นใต้ดินของภูเขาภูตผีทั้งหมดเพราะไม่งั้นจะถล่มลงมาจากการปะทะกันระหว่างแจ๊คกับสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋า

    .......

    ผ่านไป 3 วัน แจ๊คเริ่มที่จะรู้สึกตัวพร้อมกับตื่นจากเพราะความหนาวเย็น แจ๊คเบิกตากว้างเพราะเขาคิดว่าตอนนี้ตนอยู่ที่ไหน

    ทำไมรอบด้านถึงมีแต่สีขาวเต็มไปหมด ระหว่างที่แจ๊คกำลังสับสน หู่เสวียได้พูดขึ้น

    “รู้สึกเป็นยังไงบ้าง”

    แจ๊คหันหัวไปจึงพบกับหู่เสวียที่กำลังนั่งสมาธิอยู่ แจ๊คยิ้มขึ้นจากคำถามของหู่เสวีย

    “ไม่เป็นอะไรมาก แต่ทำไมฉันถึงปวดหัวหนักมากแค่จ้องมองอักขระบนทองเต๋า 12 สีนั้น”

    หู่เสวียเห็นอาการแปลกประหลาดของแจ๊ค แต่เลือกไม่สนใจก่อนจะตอบกลับมาว่า

    “นั้นคือเต๋า ทั้ง 12 เต๋าของทองเต๋า 12 สี”

    แจ๊คได้ฟังดังนั้นจึงมีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้น

    “แค่เต๋ามันเกือบจะทำให้ฉันตาย”

    สิ้นสุดเสียงของแจ๊ค หู่เสวียตะโกนด่ากลับมาว่า

    “เต๋าเป็นสิ่งที่เทพเท่านั้นถึงจะเข้าใจได้ คนที่ไม่ได้เป็นเทพการเห็นเต๋าเป็น ๆ โดยที่ไม่มีอะไรมาปิดบังเหมือนกับคนธรรมดาที่จ้องมองเทพนั่นแหละ ถึงเทพจะไม่ได้ทำอะไรแต่คนธรรมดาที่จ้องมองเทพจะตายจากความสูงส่ง จิตใจและดวงวิญญาณของเทพ”

    เมื่อแจ๊คเห็นท่าทางของหู่เสวียจึงเงียบลงไป คำพูดของหู่เสวียมันมีเหตุผลเพราะเต๋าเป็นสิ่งที่ไกลตัวเขาไปในตอนนี้

    หลังแจ๊คเลิกคิดเรื่องเต๋าก่อนจะหันกลับมามองตรงหน้าเขา เกือบจะทำให้แจ๊คร้องไห้ด้วยความดีใจเพราะมันคือดินแดงธาตุทอง

    ชั้นปีศาจน้อยใช้เวลาไปไม่ถึงปี แต่ชั้นปีศาจฝึกฝนใช้เวลาไปเกือบ 30 ปีเมื่อมองไปยังดินแดนธาตุทองทำให้ดวงตาของแจ๊คเริ่มมีหยดน้ำไหลลงมา

    แจ๊คปัดน้ำตาของตนทันทีน้ำตาลูกผู้ชายของเขาไม่ไหลลงมาง่าย ๆ

    “หู่เสวียดินแดนธาตุทองคืออะไร”

    หู่เสวียเห็นอาการของแจ๊คก็อดนึกไม่ได้เพราะแจ๊คเป็นคนแรกที่ใช้เวลากับการฝึกฝนชั้นปีศาจฝึกฝนนานขนาดนี้ ปีศาจคนอื่นจะมีโชคชะตาและพลังทรัพยากรในการฝึกฝน

    ทำให้เวลาการฝึกฝนนั้นสั่นมาก ๆ ในยุคแบบนี้

    “ดินแดนธาตุทองคือ ทองก้อนหนึ่งที่ไม่เคยมีใครพบเห็นมันได้ฝึกฝนดูดซับพลังธรรมชาติ ชีวิต ความตาย โชคชะตา อายุและอื่น ๆ มากมายนับไม่ถ้วนเป็นเวลา 1 ล้านปีถึงจะเป็นดินแดนธาตุทองชั้นต่ำที่สุด ดินแดนธาตุทองเหมือนกับชื่อที่สามารถเข้าออกดินแดนนี้ได้ ดินแดนธาตุทองเป็นสมบัติที่เหล่าช่างตีเหล็กทุกคนฝันอยากจะได้”

    แจ๊ครู้สึกตกใจเมื่อรู้ว่าสิ่งที่อยู่ในมือของเขาไม่ธรรมดา แจ๊คอยากจะจูบและกอดมันมาก ๆ แต่เขาอายหู่เสวีย

    หู่เสวียเห็นท่าทางของแจ๊คก็นึกตลก แต่สิ่งที่อยู่ในมือของแจ๊คนั้นล้ำค่ามากสำหรับช่างตีเหล็กเพราะดินแดนธาตุทองจะมีทองต่าง ๆ หลายชนิดภายใน

    และทองเหล่านั้นไม่มีวันหมด ต่อให้ช่างตีเหล็กเหล่านั้นใช้เวลาทั้งชีวิตของเขาก็ไม่สามารถนำทองจากดินแดนธาตุทองออกมาได้ทั้งหมด

    แจ๊คหันไปมองหู่เสวียก่อนจะพูดว่า

    “งั้นทำไมเธอถึงไม่บอกฉันว่าทองเต๋า 12 สีมีดินแดนธาตุทอง มันเกือบจะระเบิดตัวเองไปพร้อมกับฉันแล้ว”

    เมื่อได้ยินเสียงแจ๊คดวงตาของหู่เสวียเยือกเย็นขึ้นแต่เธอไม่กล้าด่าแจ๊คกลับไปเพราะเธอไม่รู้จริง ๆ ว่าทองเต๋า 12 สีมีดินแดนธาตุทองอยู่ในตัว

    “ใครจะไปรู้ว่าทองเต๋า 12 สีมีดินแดนธาตุทองเพราะทุกคนที่ต้องการคือเต๋า 12ตัวไม่ได้เป็นทองภายในตัวของมัน ถ้าพวกเทพรู้ว่าทองเต๋า 12 สีมีดินแดนธาตุทองในตัว พวกนั้นคงบ้าคลั่งมาก”

    แจ๊คพยักหน้าตอบรับคำพูดของหู่เสวีย ก่อนจะเก็บดินแดนธาตุทองเข้าไปในชุดในเวลานี้ไม่ใช้เวลาที่ต้องมาดูดซับดินแดนธาตุทอง

    หู่เสวียเห็นการกระทำของแจ๊คจึงถามขึ้น

    “นายไม่ดูดซับดินแดนธาตุทองในเวลานี้”

    แจ๊คหัวเราะขึ้นก่อนจะพูดว่า

    “ฉันหาที่ซ่อนที่มีพลังชีวิตและธรรมชาติมาก ๆ ทีเดียวเพราะต้องทำลายร่างกายไปพร้อมกัน”

    หู่เสวียได้ฟังเป้าหมายของแจ๊คจึงเข้าใจและไม่ได้ถามอะไรอีกต่อไป แจ๊คหยิบแผนที่ออกจากชุดแห่งความว่างเปล่าขึ้นเพราะต้องการหาที่ซ่อนเพื่อการยกระดับ

    ระหว่างที่แจ๊คกำลังดูแผนที่อยู่ เขาได้ยินเสียงผู้หญิงที่อ่อนโยนตรงข้ามกับหู่เสวียเป็นอย่างมาก

    “นายท่านไม่ต้องหาที่ซ่อนที่อื่นหรอก”

    แจ๊คตกใจกับเสียงอันอ่อนโยนพร้อมกับยื่นขึ้นหันซ้ายขวาอย่างรวดเร็ว หู่เสวียมองไปที่ชุดของแจ๊คและรู้สึกแปลกใจ

    “ใครกัน ออกมา”

    แจ๊คตะโกนขึ้นพร้อมกับทำท่าจะต่อสู้เพราะเขาเห็นหู่เสวียอยู่ด้วยจึงลดการป้องกันลงแต่ตอนนี้เขาได้ยินเสียงจากไหนไม่รู้ทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก เมื่อเห็นแจ๊คทำท่าจะต่อสู้เขาได้ยินเสียงผู้หญิงหัวเราะขึ้นอีกครั้งหนึ่ง

    “นายท่านจำไม่ได้หรือไง ฉันคือวิญญาณของดันเจี้ยนที่ท่านพบเจอ ตอนนี้ฉันได้กลายเป็นวิญญาณของชุดแห่งความว่างเปล่าของท่าน”

    แจ๊คก้มลงมองชุดของตัวเองพร้อมกับแสดงอาการดีใจขึ้นมา

    “เธอ...เธอสามารถกลายเป็นดวงวิญญาณชุดของฉันได้”

    “ใช่ ท่านสามารถเข้ามาภายในชุดแห่งความว่างเปล่าได้ ภายในนี้ฉันคือพระเจ้าของมิติในชุดแห่งความว่างเปล่าและพลังธรรมชาติ ลมปราณ เวทมนตร์ ชีวิตและอื่น ๆ มากมายภายในมิตินี้มีมากกว่าภายในถึง 10 เท่า”

    “10 เท่า ฉันจะเข้าไปยังไง”

    แจ๊คตะโกนขึ้นอย่างดีใจเพราะเขาไม่ต้องเสียเวลาไปหาที่ซ่อนอีกต่อไป เมื่อถึงเวลาเลื่อนระดับเขาสามารถเข้าไปเลื่อนระดับภายในชุดแห่งความว่างเปล่าได้

    ระหว่างที่แจ๊คกำลังดีใจ หู่เสวียได้พูดขึ้น

    “เธอฟื้นฟูตัวรวดเร็วได้ยังไง เวลาดันเจี้ยนรับบดทดสอบมันใช้เวลาไปถึง 50-100 ปี และพัฒนาตัวเองอีก 200 ปี การที่เธอรับบททดสอบและพัฒนาตัวเองได้แค่ 20 กว่าปีมันแปลกมาก”

    วิญญาณชุดแห่งความว่างเปล่าของแจ๊คได้ยินคำถามของหู่เสวียจึงหัวเราะขึ้นเล็กน้อยก่อนจะพูดไปว่า

    “นายท่านได้ใส่สมบัติหายากมาตลอดหลายปีที่ผ่านไป ทำให้ฉันกลืนกินสมบัติตลอดเวลาจึงสามารถฟื้นฟูตัวเองได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้ ตัวอย่างเช่น ยาฟื้นฟูระดับสูง ลาวาที่มีธาตุไฟเข้มข้น หินลมปราณ ขอนไม้ต้นไม้หมื่นต้นและอื่น ๆ อีกมากมาย”

    วิญญาณชุดแห่งความว่างเปล่าของแจ๊คตอบหู่เสวียกลับอย่างภาคภูมิใจ หู่เสวียคิดเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า

    ระหว่างที่พวกเธอทั้ง 2 คนพูดคุยกัน แจ๊คได้ทรุดลงไปกับพื้นหินอย่างสิ้นหวัง

    “สมบัติของฉัน----------------------!!!!!”

    ..............................................................................................................................................................................................................

    คล้ายกับเรื่องผู้ร่วงหล่น ที่คุณอ่าน