ทะลุมิติมาเป็นนักกายภาพบำบัดของท่านแม่ทัพ

    บทที่ 42 มอบดอกท้อไปแล้ว

    “ข้าบอกเจ้าแล้วว่าแผนนี้ ไร้หัวคิดเกินไป เจ้าก็ดึงดันจะลงแข่งให้ได้ ยามนี้เขารู้แล้วว่าเจ้ากำลังจะหายป่วย หรืออาจจะคิดว่าเจ้าเพียงแสร้งบาดเจ็บ ต่อไปเขาคงไม่ยอมให้เจ้าใช้ชีวิตอยู่ในเมืองหลวงอย่างสุขสบายแล้ว” จางป๋อเหวินบ่นระหว่างที่พวกเขากำลังเดินขึ้น...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

    คล้ายกับเรื่องทะลุมิติมาเป็นนักกายภาพบำบัดของท่านแม่ทัพ ที่คุณอ่าน