ภายในห้องหลอมโอสถลับใต้เรือนเงาจันทร์...
เหงื่อเม็ดโตไหลท่วมร่างของเฟิงหลงจนเปียกโชก... ใบหน้าของเขาซีดเผือดราวกับกระดาษ... พลังวิญญาณและพลังปราณในร่างของเขาถูกสูบไปจนเกือบจะหมดสิ้น! เบื้องหน้าของเขาคือเตาหลอมโอสถที่ทำจากหยกวิญญาณ... และภายในนั้น... มีเปลวไฟสีดำที่มีแกนกลางเป็นสีทองอร่าม... "เพลิงอสูรพิฆาต"... กำลังลุกโชนอย่างสงบนิ่งและควบคุมได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ภายในเปลวไฟนั้น... มวลพลังงานที่เกิดจากการหลอมรวมของสมุนไพรวิญญาณนับร้อยชนิดและของวิเศษทั้งสามอย่าง... กำลังค่อยๆ ควบแน่นและก่อตัวขึ้นเป็นรูปทรงของ "ยาเม็ด"!
มันคือขั้นตอนที่อันตรายและละเอียดอ่อนที่สุด! หากการควบคุมผิดพลาดแม้เพียงนิดเดียว... พลังงานที่มหาศาลนี้จะระเบิดออก! ไม่เพียงแต่โอสถจะพังพินาศ... แต่แม้แต่ตัวเขาเองก็จะถูกคลื่นพลังทำลายล้างจนแหลกละเอียด!
"อีกนิดเดียว... อีกนิดเดียวเท่านั้น..." เฟิงหลงกัดฟันแน่น! เขาใช้พลังวิญญาณเฮือกสุดท้าย... ควบคุมเพลิงอสูร... และบีบอัดมวลพลังงานนั้นเข้าด้วยกัน!
ครืนนนนน!
เตาหลอมโอสถสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง! และในที่สุด... แสงสีทองอร่ามก็พวยพุ่งออกมาจากเตาหลอม! ส่องสว่างไปทั่วทั้งห้อง! พร้อมกับกลิ่นหอมของโอสถที่สามารถปลุกวิญญาณคนตายให้ฟื้นคืนได้!
เฟิงหลงทรุดตัวลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง... แต่บนใบหน้าของเขากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจ
เขาค่อยๆ เปิดฝาเตาหลอมออก... และก็ได้เห็น "ยาเม็ด" สีทองอร่ามเม็ดหนึ่งที่ส่องประกายแสงจางๆ และมีลวดลายคล้ายมังกรเก้าตัวปรากฏอยู่บนผิว... นอนนิ่งอยู่ก้นเตา...
"โอสถราชันย์ทองคำเก้าปฏิวัติ"... สำเร็จแล้ว!
ในขณะเดียวกัน... ทั่วทั้งสำนักเมฆาครามก็ตกอยู่ในบรรยากาศที่ตึงเครียดและคึกคักอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!
วันพรุ่งนี้... คือวันแห่ง "ศึกพิพากษาเกียรติยศ!"
ข่าวการเดิมพันที่สั่นสะเทือนสวรรค์นี้ได้ดึงดูดสายตาของทุกคน... ไม่ใช่แค่ศิษย์... แต่ยังรวมถึงเหล่าผู้อาวุโสและแม้กระทั่ง "ตัวตนที่น่าสะพรึงกลัว" ที่ไม่เคยสนใจโลกภายนอกมาก่อน!
ณ คฤหาสน์ตระกูลหวัง...
"ทุกอย่าง... เตรียมพร้อมแล้วใช่หรือไม่?" หวังเทียนหลง เอ่ยถามองครักษ์เงาของเขาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
"ขอรับท่านผู้นำ" องครักษ์เงาตอบ "รอบรุ่นเยาว์... นายน้อยหวังเฉินได้ปิดด่านฝึกตนและบรรลุถึงขั้นปราณปฐพีระดับที่สี่แล้ว... รอบรุ่นกลาง... เราได้ส่งท่านผู้อาวุโสหวังอี้... ยอดฝีมือระดับราชันย์ขั้นที่สาม... เป็นผู้ลงสนาม... และรอบรุ่นใหญ่... ท่านบรรพบุรุษเฒ่าได้ตอบรับแล้ว... ท่านจะออกจากด่าน... เพื่อมาชมการต่อสู้ด้วยตนเอง"
หวังเทียนหลงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ... รอยยิ้มที่อำมหิตปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา
"เย่เฟิง... พรุ่งนี้... จะเป็นวันตายของเจ้า... และจะเป็นวันที่ตระกูลหวังของข้า... จะได้ก้าวขึ้นไปสู่จุดสูงสุด!"
ณ ยอดเขากระบี่เดียว...
เจี้ยนอู๋ซาง ลืมตาขึ้นจากการทำสมาธิ...
ฟุ่บ!
"เจตจำนงแห่งกระบี่" ที่คมกริบและบริสุทธิ์ยิ่งกว่าเดิม... ได้ระเบิดออกจากร่างของเขา! มันไม่ได้ป่าเถื่อน... แต่กลับสงบนิ่งและลึกล้ำราวกับห้วงมหาสมุทร!
เขาได้ก้าวไปอีกขั้นแล้ว... บนเส้นทางสู่ "หทัยกระบี่"
เขามองไปยังทิศทางของเรือนเงาจันทร์... และพึมพำกับตัวเอง
"เย่เฟิง... ข้าหวังว่า... การลงทุนของข้าในครั้งนี้... จะไม่ทำให้ข้าต้องผิดหวัง"
คืนก่อนพายุจะเข้า... ณ เรือนเงาจันทร์...
เฟิงหลงเดินเข้าไปในห้องพักของบิดา... เขายื่นโอสถราชันย์ทองคำเก้าปฏิวัติที่เพิ่งจะหลอมสำเร็จให้แก่ เฟิงเจิ้น
"ท่านพ่อ... โปรดรับมันไป"
เฟิงเจิ้นมองดูโอสถในตำนานด้วยมือที่สั่นเทา... เขามองไปยังใบหน้าที่ซีดเผือดและอ่อนล้าของบุตรชาย... และในที่สุด... หยาดน้ำตาแห่งความภาคภูมิใจก็ไหลออกมา
"หลงเอ๋อร์..."
"ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นขอรับ" เฟิงหลงกล่าวด้วยรอยยิ้ม "ทุกสิ่งที่ข้าทำ... ก็เพื่อตระกูลเฟิงของเรา"
เฟิงเจิ้นรับโอสถนั้นมา... และกลืนมันลงไปโดยไม่ลังเล!
ตูมมมมมมมมมม!
พลังงานอันมหาศาลระเบิดขึ้นในร่างของเขา! แต่ครั้งนี้... เฟิงหลงไม่ได้เข้าไปช่วย... เพราะเขาเชื่อมั่นในตัวบิดาของเขา!
ในขณะที่เฟิงเจิ้นกำลังหลอมรวมกับพลังของโอสถ... เฟิงหลงก็เดินออกมาที่ลานกว้างหน้าเรือน...
เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว... เขารู้ดีว่า... วันพรุ่งนี้... คือวันที่จะตัดสินทุกสิ่งทุกอย่าง...
เขาไม่ได้หวาดกลัว... ไม่ได้ตื่นเต้น...
ในใจของเขา... มีเพียงความสงบนิ่ง... และเจตนาฆ่าฟันอันเย็นเยียบ...
เขากำหมัดแน่น...
"หวังเฉิน... หวังเทียนหลง... ตระกูลหวัง..."
"...พรุ่งนี้... คือวันสิ้นสุดของพวกเจ้า"