“ไหง..มันเป็นอย่างงี้ได้ล่ะเนี่ย”
“ชอบแบบนี้มั้ยคะ..ที่รัก?”
ปรากฎภาพเด็กสาวแสนสวยนั่งห้อยขาอยู่ริมขอบสนามโดยมีเด็กหนุ่มผมขาวคนหนึ่งนอนหนุนตักเธออยู่
“ตักของเธอนุ่มดีแถมอุ่นด้วย…ส่วนวิวกะ..กะ..ก็.. ”
วะ….เหวออออออ…วิวนี้มันอะไรกันเนี่ยยยย 0//0
ตัวผมหน้าแดงแล้วรีบนอนหันหน้าไปด้านข้างทันที
“มีอะไรหรอคะ?”
“ปะ..ปะป่าวหรอก"
ก็รู้อยู่แล้วล่ะนะ..ว่าเซซิเลียเป็นผู้หญิงหน้าอกใหญ่..แต่พอมานอนหนุนตักแล้วเงยหน้าขึ้นไปมองหน่มน้มระยะใกล้แบบนี้..แม้จะใส่เสื้อผ้าอยู่..มันก็…มันก็….มันก็…มันก็จะมีผู้ชายคนไหนที่มองหน้าอกผู้หญิงใกล้ๆแล้วไม่เกิดอารมณ์บ้างฟะ..
"เซซิเลียคำขอของเธอนี่มันไม่แปลกไปหน่อยหรอ...”
“ยังไงหรอคะ?”
“ก็เธอขอให้ฉันมานอนหนุนตักแบบนี้..ตัวเธอไม่เห็นจะได้อะไรเลยนี่นา”
“ถ้างั้น..จะให้ฉันนอนหนุนตักคุณแทนมั้ยคะ?”
“ไม่เอาอะ..เมื่อย”
“ปฎิเสธได้ใจร้ายจริงๆเลยนะคะเนี่ย”
เซซิเลียหัวเราะเล็กน้อย…แล้วค่อยๆเอามือลูบหัวเรเวลอย่างอ่อนโยนเบาๆ
ฝ่ามืออันอ่อนนุ่มค่อยๆสัมผัสกับเส้นผมสีขาวราวกับหิมะ
เด็กสาวมอบความรักและความอบอุ่นให้เด็กหนุ่มผ่านการนอนหนุนตัก..ซึ่งภาพเบื้องหน้านี้หากมีผู้ชายคนอื่นมาเห็นเข้าคงได้อิจฉาตาร้อนกันแน่
“บางที..การได้มานอนหนุนตักเธอแบบนี้คงเป็นความฝันของผู้ชายหลายคนเลยล่ะมั้ง”
“อย่างนั้นหรอคะ”
เซซิเลียหัวเราะเล็กน้อย
“นี่เซซิเลีย..ฉันถามอย่างนึงได้มั้ย..จริงๆตัวเธอเก่งกว่าเซเลน่านี่นา..ทำไมต้องปกปิดความสามารถตัวเองด้วยล่ะ?”
“ระ..เรื่องนั้น”
เซซิเลียทำหน้าลำบากใจขึ้นมาทันที
“คงเป็นเรื่องที่พูดไม่ได้สินะ..เอาเถอะ..ถ้าเธอไม่อยากบอก..ฉันก็จะไม่ฝืนละกัน”
“..”
เซซิเลียเงียบ
“..”
เรเวลเองก็เงียบแล้วหลับตานอนลงบนตักเธอเหมือนเดิม
.
หลังบรรยากาศระหว่างทั้งคู่ผ่านไปได้สักพักหนึ่ง
.
“ที่จริงเรื่องนี้มันเป็นปัญหาระหว่างตระกูลราชวงศ์ค่ะ..ถ้าหากคุณยอมรับปากฉันว่าจะไม่บอกเรื่องนี้กับเซเลน่าและคนอื่นๆ..ฉันจะยอมเล่าให้คุณฟังก็ได้นะคะ”
“ไม่ต้องหรอก..นี่มันเป็นปัญหาระหว่างพวกเธอ..ถ้าหากคนในราชวงศ์ไม่อยากให้คนนอกรู้เรื่องนี้…ฉันเองก็คิดว่าตัวเองก็ไม่ควรที่จะรู้ด้วยเหมือนกัน”
“นั่นสินะ…ขอโทษนะคะ”
“แต่ถ้าฉันเป็นเซเลน่า..ฉันเองก็คงรู้สึกแย่นะ..ที่ตัวเธอมาแกล้งแพ้ให้แบบนี้น่ะ”
"แต่ถ้าเป็นตอนนี้ฉันคิดว่าคงไม่มีผลอะไรแล้วค่ะ..เพราะในเมื่อสุดท้ายแล้วคนที่ได้ที่1 โรงเรียนอัศวินเวทย์มนต์ก็คือคุณนี่คะ”
“อืมก็นั่นสินะ”
เรเวลพลิกตัวแล้วนอนคว่ำทันที
เซซิเลียจับตัวเรเวลแล้วพลิกขึ้นมา
“จะนอนคว่ำทำไมคะ?”
“มะ..มะ..ไม่มีอะไร ”
นะ..นะ..หน้าอกใหญ่โคตรเลยวู้ยย…
เซซิเลียที่ใส่เครื่องแบบนักเรียนหญิงรัดรูป..จนเห็นเอวเรียวคอดและหน้าอกอันใหญ่โตสมกับเป็นเพศแม่นั้น..ทำให้เรเวลที่มองหน้าอกกับหุ่นของเธอในระยะประชิด..รู้สึกเกิดอารมณ์ทางเพศขึ้นมาอย่างหลักเลี่ยงไม่ได้
ตัวเขาจึงพยายามเปลี่ยนมุมมองความคิดตัวเองเป็นศิลปะในทันที
หน่มน้มของเธอ..ยื่นออกมาบดบังท้องฟ้าเหนือสายตาของผมในตอนนี้
‘พอมองใกล้ๆแบบนี้แล้วเหมือนภูเขาสองลูกเลยแหะ..แถมช่วยบังแดดได้ด้วย’
เห้ยย..นี่ฉันคิดอะไรอยู่กันแน่ฟะเนี่ยยย!!
เรเวลทำท่าจะพลิกตัวกลับไปนอนคว่ำอีกครั้ง..แต่โดนเซซิเลียเบรกเอาไว้
“นะ..นี่เธออ 0//0”
“อะไรหรอคะ?”
“มะ..มะ..มะ..ไม่มีอะไร”
“เห้อออช่างเถอะค่ะ..เรามาคุยเรื่องฝึกกันต่อเถอะ….ความจริงแล้วทั้งสเตตัสของคุณและเซเลน่าเหนือกว่าฉันพอสมควรเลยนะคะ..แถมระดับของอาร์ติเฟกซ์ก็สูงกว่าด้วย”
“ห้ะ..หมายความว่ายังไงน่ะ?”
เรเวลถามแบบนั้นพร้อมกับเอามือปิดตาตัวเอง
“หมายความว่า..ถ้าคุณกับเซเลน่าดึงพลังอาร์ติเฟกซ์ตัวเองออกมาได้เต็มที่..ฉันก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ไงคะ”
“เอ๋?…แล้วต้องทำยังไงล่ะ”
“ก็ฝึกไปเรื่อยๆนั่นแหละค่ะ..พวกเรายังมีเวลาอีก2อาทิตย์กว่าจะสำรวจดันเจี้ยนนะคะ..ฉันจะทำให้คุณสามารถชาร์จพลังสีขาวนั่นขณะต่อสู้ด้วยความเร็วสูงให้เองค่ะ”
“เอ่อ..ขอบคุณนะ..ถ้างั้นเซเลน่าล่ะ?”
“ฉันคงไปสอนอะไรให้เธอไม่ได้หรอกค่ะ..ตราบใดที่เธอไม่รู้ว่าฉันแกล้งแพ้ให้ล่ะนะ..”
“น่าเศร้าแทนเลยแหะ”
“ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ..ตัวเซเลน่าอ่อนแค่เทคนิคกลยุทธ์กับชอบบุ่มบ่ามเกินไปหน่อยเท่านั้นเอง…ส่วนตัวคุณนี่ดูเหมือนจะขาดทุกอย่างเลยนะคะ”
“พูดแบบนี้แล้วเจ็บเหมือนกันแหะ”
“อะ..เอ่อ..ฉันไม่ได้หมายความว่าคุณไม่เก่งหรอกนะคะ..เพราะตัวคุณยังสามารถอัดห้องBได้ราบคาบซะขนาดนั้น…เพียงแต่สิ่งที่คุณยังขาดคือประสบการณ์ การควบคุมสมาธิ และเทคนิคกลยุทธ์นิดหน่อยเท่านั้นเองค่ะ”
“ระ..หรอ”
เรเวลมีสีหน้าดีใจขึ้นมาเล็กน้อย
“ถ้างั้นพรุ่งนี้รบกวนด้วยนะ”
“ค่ะ ><”
เรเวลนอนหนุกตักเซซิเลียเหมือนเดิม..เนื่องจากตอนนี้พลังเวทย์เหลือน้อยแล้วจึงไม่สามารถฝึกซ้อมต่อได้ และเรเวลจำเป็นต้องเหลือพลังเวทย์ไว้ใช้สำหรับถอนคำสาปในตอนค่ำด้วย
“จริงสิคะ..ฉันถามอะไรคุณเรื่องนึงได้มั้ย?”
“ลองว่ามาสิ..”
เรเวลกล่าวพร้อมกับหาวออกมาเล็กน้อย
“ตัวคุณคิดว่า..ฉันกับคุณเอลิเซ่..ใครสวยกว่ากันหรอคะ?”
เรเวลตกใจ..ตาโตขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินคำถามนั้น
“ธะ..เธออยากรู้ไปทำไมกันล่ะ?”
“ฉันอยากรู้เรื่องนี้ในมุมมองของคุณเท่านั้นเองค่ะ ”
เซซิเลียถามพร้อมกับยิ้มให้เล็กน้อย
“..”
เรเวลเงียบ
“นะ..นะ..น้าาาา..บอกหน่อยน้าาา”
เซซิเลียคะยั้นคะยอคำตอบอยู่แบบนั้น
“สวยพอๆกันแหละ..ไม่ต้องคิดมากหรอก”
เรเวลตอบห้วนๆแล้วหันหน้าออกไปทันที
“ไม่ค่ะ…เมื่อกี้กลิ่นโกหกลอยฉึ่งออกมาจากจิตใจเลยนะคะ..”
เซซิเลียเอามือสองข้างประกบไปที่หูเรเวล..แล้วพลิกหน้าขึ้นมาทันที
“ทะ..ทะ..ทะเธอ..จะทำอะไรเนี่ยย”
หลังจากนั้นเซซิเลียเอามือจักกะจี้ไปทั่วตัวเรเวลทันที
“อะ..อย่านะ…มันจักกะจี้…ฮ่ะ..ฮ่ะๆๆ…ฮ่ะะๆๆๆๆ”
เด็กหนุ่มหัวเราะพร้อมกับดิ้นไปมาบนไปตักของเธอ
“บอกฉันมาเถอะค่ะ..คุณโกหกฉันไม่ได้หรอกนะ..”
“ระ…ระ..รู้แล้ว..เธอก็หยุดจักจี้ฉันก่อนสิ”
เซซิเลียหยุดมือตัวเองทันที
“บอกมาเถอะนะคะ..ฉันจะไม่เสียใจในคำตอบของคุณเลยค่ะ”
“อืม..ขะ..เข้าใจแล้ว”
เรเวลพยักหน้าพร้อมกับจ้องมองไปยังใบหน้าของเซซิเลียที่ก้มมองลงมา
ดวงตาสีฟ้ากับสีแดงประสานกัน
เห้ออ..จะโกหกก็ไม่มีประโยชน์สินะ
“ความจริงแล้ว..เอลิเซ่เองก็หน้าตาดีมาตั้งแต่เด็กแล้วล่ะนะ…พอโตขึ้นก็สวยยิ่งกว่าเดิมอีก..แต่ถึงอย่างงั้นถ้าถามตามมุมมองของฉัน..ฉันว่าเซซิเลียสวยกว่าเอลิเซ่อยู่นิดหน่อยนะ”
“นิดหน่อยเองหรอคะ?”
“ก็ตามนั้นแหละ..เอาตรงๆผู้หญิงสวยระดับพวกเธอทั้งคู่ในอาณาจักรนี้มันก็มีไม่มากอยู่แล้ว..ฉะนั้นไม่ต้องไปคิดมากเรื่องพวกนี้หรอกและฉันเองก็ไม่สนใจเรื่องพวกนี้ด้วย…เพราะสำหรับฉันแล้ว…ใครที่ดีกับฉัน..ฉันก็ชอบคนนั้นแหละ”
“งั้นหรอคะ ><"
![ซากเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727668145_30143215.webp)
1.11M
