นักเลงรุ่นจิ๋ว

    ตอนที่33 เสื้อผ้าที่มีใส่แค่เพียงชุดเดียวจริงๆนะ.....!!!!!

         แต่ว่าย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้ ได้เตือนพวกลูกชายหลานชายเหมือนๆกัน เพียงแค่บอกว่า “อย่าซนจนทำเสื้อผ้าเลอะเทอะเปรอะเปื้อนนะ”...????? พวกท่านพูดเตือนเพียงแค่นี้เองเหรอ….?????

         ทำไมพวกท่านไม่บอกไปเลยล่ะว่าตอนนี้ทั้งบ้านไป๋ และบ้านเหวินไม่มีเสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียวเหลืออยู่แล้วในตะกร้าห้องน่ะ…????? เพราะพวกย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้ อดใจไม่ไหวขนเสื้อผ้าทั้งหมดมาซักทำความสะอาด โดยใช้ผงซักฟอก และน้ำยาปรับผ้านุ่มที่ได้มาจากลูกชิ้นน้อยเมื่อคืนนี้

         แม้แต่ปู่ ตา พ่อ ลุง และอาเองก็ยังไม่รู้เหมือนกัน แต่คงจะรู้กันอีกทีก็ตอนที่จะผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้ากันนี่แหละนะ แต่คนที่รับรู้ก่อนแน่นอนว่าไม่ใช่กลุ่มไหนเลยนอกเสียจากสองสาวน้อยบ้านไป๋นั่นเอง ยิ่งพวกลูกชายหลานชายเองก็ถือว่าเป็นเรื่องปรกติของพวกกเขากันที่เวลาจะออกไปเล่นซุกซนกันด้านนอก ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้ ก็มักจะใช้คำพูดตักเตือนแบบนี้อยู่บ่อยๆ ไม่กี่คำกันหรอก 

         เช่น อย่าไปเล่นข้างนอกนานนัก อย่าออกไปนอกหมู่บ้านฯโดยไม่บอกกล่าว อย่าเล่นเลอะเทอะเปรอะเปื้อน อย่าไปหาเรื่องใครอีก …..ฯลฯ มีไม่กี่คำจริงๆ ไหนเลยพวกพี่ชายจะเอะใจในเรื่องของคำเตือนก่อนออกไปเล่นซุกซนข้างนอกวันนี้ ที่พวกท่านเน้นแค่บอกว่าอย่าไปเล่นซนทำให้เสื้อผ้าเลอะเปรอะเปื้อนเท่านั้นเอง….?????

         เพราะว่าถ้าไม่ได้บอกกล่าวให้ละเอียดถี่ถ้วนกว่าคนอื่นๆ สองสาวน้อยนี่แหละจะเป็นกลุ่มแรกที่จะไม่มีเสื้อผ้าชุดใหม่ได้ผลัดเปลี่ยน เพราะเพียงแค่อยู่ในบ้านก็สามารถเลอะเปรอะเปื้อนไปทั้งตัวได้แล้ว โดยไม่จำเป็นที่จะต้องออกไปเล่นซุกซนด้านนอกบ้านเหมือนกับพวกพี่ชายหรอก…..!!!!!

         “ลูกชิ้นน้อยกับเฝิ่นซือออกมาพอดีเลยค่ะนั่น”อาสะใภ้

         “จริงด้วย ต้องรีบไปเตือนก่อนว่าวันนี้ต้องเป็นเด็กดีหน่อยห้ามทำเสื้อผ้าเลอะเทอะก่อน อย่างน้อยๆก็ขอสักครึ่งวันก็ยังดีรอให้เสื้อผ้าแห้งสักหน่อยละกัน”แม่

         “จริงด้วยค่ะพี่สะใภ้”อาสะใภ้

         “รีบไปบอกหลานสาวแม่เถอะ เจ้าตัวเล็กสองคนนี่ไม่ได้เลยเชียวนะเดี๋ยวก็เลอะเทอะเปรอะเปื้อนกันแล้ว”ย่า

         “ค่ะ”แม่ อาสะใภ้

         สองสาวน้อยเองก็ยังเดินออกมาไม่ไกลนอกบ้านเลย ก็โดนแม่ และอาสะใภ้เรียกหาแล้วว่า………

         “จะไปเล่นที่ไหนกันเหรอเจ้าตัวเล็ก…??????”อาสะใภ้

         “ยังไม่รู้เลยค่ะ”สองสาวน้อย

         “แล้วพวกพี่ชายหายไปไหนกันหมดคะเนี่ย…????”ลูกชิ้นน้อย

         “พากันออกไปเล่นกับพวกเพื่อนๆในหมู่บ้านฯกันแล้วล่ะลูกรัก”แม่

         “อ้อ……”สองสาวน้อย

         “จริงด้วยสิ ลูกชิ้นน้อยกับพี่สาว วันนี้แม่ขอให้พวกลูกระมัดระวังไม่ให้เสื้อผ้าที่ใส่วันนี้เลอะเทอะเปรอะเปื้อนกันนะลูกนะ ช่วยระวังมากหน่อยเพราะว่าวันนี้ย่า แม่ อาสะใภ้ ซักเสื้อผ้าทั้งหมดเลย จึงไม่มีเสื้อผ้าสำรองให้ผลัดเปลี่ยนกันนะ รอให้ช่วงบ่ายๆหน่อยก็แห้งแล้ว แถมมีเสื้อผ้าหอมๆใส่กันแล้วล่ะ”แม่

         “โอ้…..ได้เลยจ้ะแม่จ๋าาาาาา”สองสาวน้อย

         “แต่ว่าแม่ กับอาสะใภ้ได้บอกพวกพี่ชายกันแล้วใช่ไหมล่ะจ๊ะ….?????”ลูกชิ้นน้อย

         “บอกแล้วลูก”แม่ อาสะใภ้

         “แล้วบอกแบบละเอียดแบบลูกชิ้นกับพี่สาวด้วยไหมจ๊ะ….?????”ลูกชิ้นน้อย

         “โอ้…..!!!! จริงด้วยสิไม่ได้บอกเลย”แม่ อาสะใภ้

         “.....................!!!!!”

         ปู่ พ่อ และอา ที่ได้ยินเข้าพอดีเลยตอนนี้แม่ลูกชิ้นน้อยบอกให้สองสาวน้อยระมัดระวังเรื่องเสื้อผ้าเนี่ย

         “แต่ก็ช่างเถอะ ถ้าเลอะเทอะเปรอะเปื้อนกลับมาก็แค่อยู่แบบนั้นไปก่อนน่ะลูกรัก”แม่

         “โอ้……”สองสาวน้อย

         “แล้วปู่ พ่อ กับอาล่ะจ๊ะแม่จ๋า…????”ลูกชิ้นน้อย

         “พวกท่านโตกันแล้ว ไม่ต้องบอกหรอกจ้ะปรกติก็ระมัดระวังตัวกันอยู่แล้ว ไม่เหมือนพวกพี่ชายของพวกเราหรอกนะ”แม่

         “ต้องบอกสิ................!!!!!”ปู่ พ่อ อา ที่พากันพูดออกมาเพียงแค่ริมฝีปากเบาๆกัน

         แต่ที่แน่ๆพวกท่านรีบตรวจดูสภาพเสื้อผ้าของพวกท่านเองเช่นกัน ว่ายังดูดีอยู่ไหมเพราะไม่มีเสื้อผ้าผลัดเปลี่ยนอีกต่อไป….!!!!

         “ถ้าอย่างนั้นแล้วพวกเราไปนั่นเล่นกันด้านโน้นดีกว่าไหมจ๊ะ สาวน้อย เดี๋ยวแม่จะเอาขนมน้ำหวานไปให้กินด้วยนะ”แม่

         “ไปสิจ๊ะแม่จ๋าาาาาาาา”สองสาวน้อย

         คำตอบรับเสียงหวานๆจากสองสาวน้อยที่ไม่ว่าใครได้ยินก็ชื่นอกชื่นใจจริงๆ กับเสียงเล็กๆที่ออดอ้อนแบบนี้ ไหนจะหน้าตาที่น่ารักน่าชังนี่อีก 

         เมื่อสาวๆสองรุ่นสองวัยเดินจากไปแล้ว ปู่ พ่อ และอาเองก็อดไม่ได้ที่จะพูดแบบปลงๆกันด้วยว่า……

         “ดีนะที่บังเอิญมาได้ยินเข้าน่ะไม่งั้นนะครับพ่อ…!!!!”พ่อ

         “ได้ยินแล้วยังไงล่ะ…???? ตอนนี้ดูสิฉันกับพวกแกเองก็ไม่ได้สะอาดเสียเท่าไหร่หรอกนะ”ปู่

         “เอ่อ….ก็ใช่นะครับพ่อ แหะ…แหะ…..”พ่อ

         “พวกเราก็ระมัดระวังหน่อยก็ละกันนะครับ พอตอนกลางวันแดดก็แรงอยู่น่าจะมีเสื้อผ้าบางตัวแห้งทันบ้างล่ะครับพ่อ”อา

         “ก็ต้องหวังเอาไว้แบบนั้นนั่นแหละ คงจะต้องพากันเดินไปดูหน่อยนั่นแหละนะ”ปู่

         “แม่ พี่สะใภ้กับเมียผมเนี่ยน่ะจะบอกพวกเราล่วงหน้าเสียหน่อยนะครับพ่อ”อา

         “ก็นั่นน่ะสิ นี่คงจะอยากลองใช้ไอ้อะไรนะผงๆสักอย่างนี่แหละที่ลูกชิ้นน้อยเรียกน่ะ”ปู่

         “ก็เลยทำให้พวกเรามีเสื้อผ้าที่ใส่กันอยู่บนตัวแค่ชุดเดียวจริงๆ”พ่อ

         “เฮ้ออออ…………”ปู่ พ่อ และอา

         พวกท่านก็ได้แต่บ่นลับหลังได้เพียงเท่านี้เอง และหลังจากนั้นไม่นานคนบ้านเหวินก็พากันมารวมตัวที่บ้านไป๋กันอีกครั้งแล้ว และแน่นอนว่ากลุ่มพวกผู้หญิงกับพวกผู้ชายนี่สถานการณ์แตกต่างกันเลย

         “เป็นอย่างไรบ้างได้ใช้ผงซักเสื้อผ้าหรือยัง…??????”ย่า และยาย

         “ฮ่า…..ฮ่า…..ฮ่า……”

         “ถูกใช้เรามากจริงๆล่ะเกี้ยมอี๋เอ๋ย ช่างหอมมากจริงๆ เสื้อผ้า ผ้าปูที่นอน ผ้าห่ม ผ้าต่างๆในบ้านนะฉันเอามาซักหมดเลย ถึงได้มาช้าอย่างไรเล่าวันนี้น่ะ”ยาย

         “ใช่จ้ะ”ป้าสะใภ้

         “เหมือนกันเลยค่ะ”แม่ อาสะใภ้

         “แหมเซาซี…!!! พวกเราช่างใจตรงกันจริงๆ บ้านไป๋เราก็หาเสื้อผ้า อะไรก็แล้วแต่ที่เป็นผ้าเอามาซักกับผงหอมๆที่ลูกชิ้นน้อยเอามาให้หมดเลย ยิ่งตบท้ายใส่น้ำหอมๆนั่นอีก เสื้อผ้า และผ้าๆทุกอย่างหอมจริงๆ ลองเดินไปด้านหลังบ้านลานตากผ้าสิ กลิ่นยังคงอยู่เลยถูกใจมากจริงๆ”ย่า

         “ไหนๆ ไปสิไปว่าแต่ว่าเถอะเธอใช้กลิ่นอะไรกันซักเสื้อผ้าน่ะฮะ…????”ยาย

         “กลิ่นของดอกไม้รวมๆน่ะในซองมีหลายๆแบบรวมกันน่ะลองใช้อันนั้นก่อนเลย”ย่า

         “เหมือนกันเลย”ยาย ป้าสะใภ้

         “จริงเหรอ…??????”ย่า แม่ อาสะใภ้

         “จริงสิ”ยาย ป้าสะใภ้

         “อิ…อิ….อิ……”

         ทางด้านย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้ พากันเดินหายไปทางด้านหลังบ้านกันแล้ว ส่วนทางด้านปู่ ตา พ่อ ลุง และอาน่ะเหรอ พากันทำสีหน้าบอกไม่ถูกกันเลยทีเดียวที่เห็นท่าทางของบรรดาภรรยาของพวกท่านเองที่ดูมีความสุขกันมากมายจนล้นจริงๆ 

         แต่พวกท่านน่ะเหรอ…????? พากันมาปรับทุกข์ในหัวอกเรื่องเดียวกันสำหรับวันนี้แน่นอนว่าไม่สามารถหนีเป็นเรื่องอื่นได้ คือเรื่องเสื้อผ้าที่ใส่นั่นแหละ….!!!!!!

         “เป็นไงบ้างล่ะเจ้าเฒ่าไป๋…?????”ตา

         “จะเป็นไงล่ะ ดูสินี่พยายามทำให้ตัวเองดูสะอาดสุดๆแล้วตอนนี้น่ะ”ปู่

         “เหมือนกันเลยครับ….!!!!”พ่อ ลุง และอา

         “ก็ไม่ต่างกันหรอกดูนายกับเราสิ….???? รู้ทีหลังเหมือนกันเลยพวกเราแต่ละคนเนี่ยนะ”ตา

         “ก็ใช่น่ะสิ…!!!”ปู่

         “เฮ้ออออออออ……….”ปู่ ตา พ่อ ลุง และอา

         “คงจะพากันซักเสื้อผ้ากันเสียเพลินจริงๆ เพลินแบบขนเสื้อผ้าออกมาซักทำความสะอาดเสียหมดบ้านเลยน่ะ….!!!!!”ตา

         “พวกเราน่าจะเอะใจกันบ้างนะตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้ว เห็นก็เห็นกันอยู่ล่ะว่าพวกผู้หญิงน่ะดูจะตื่นเต้นกับมากๆกับของใช้ทำความสะอาดที่มีกลิ่นหอมๆพวกนั้นน่ะนะ”ปู่

         “ก็เห็นอยู่หรอก แต่ใครจะคิดกันเล่าล่ะว่าพวกผู้หญิงจะทำแบบนี้น่ะ….????!!!!”ตา

         “ก็นั่นน่ะสิครับ”พ่อ ลุง และอา

         “พวกผู้หญิงบ้านไป๋ บ้านเหวินนี่นะบอกเลยว่าทำอะไรให้พวกเราแปลกใจได้เสมอๆจริงๆเลย…..!!!!”ปู่

         “จริง…..!!!!”ตา พ่อ ลุง และอา

         ปู่ ตา พ่อ ลุง และอา ที่อารมณ์แตกต่างกับ ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ และอาสะใภ้มากมายนัก ทั้งๆที่ก็มีเพียงเสื้อผ้าใส่ติดตัวเพียงชุดเดียวเหมือนกันนั่นแหละ 

         ดีที่ว่าวันนี้จริงๆพวกท่านเองแต่ละคนก็ไม่มีอะไรทำมากมายนักอยู่แล้ว เลยยิ่งไม่กระดุกกระดิกตัวทำอะไรกันเลย เพราะกลัวเหงื่อจะออก เสื้อผ้าจะเลอะเทอะเปรอะเปื้อนเข้าให้น่ะสิ…..!!!!!

         ปรกติแล้วพวกท่านที่เป็นพวกผู้ชายมีอาชีพเกษตรทำสวนทำไร่ทำนา ย่อมไม่กลัวเหงื่อออกหรือตัวสกปรกกันหรอก แต่วันนี้ขอเป็นคุณชายกันแบบคนในเมืองกันก่อน เพราะถ้าได้ออกนอกบ้านขึ้นมาจริงๆ พวกท่านจะแย่เอาเพราะมีเพียงแค่ชุดเดียว…!!!! จึงพยายามนั่งกันนิ่งๆเพียงเท่านั้นเอง 

         ส่วนทางย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้ และสองสาวน้อย ก็พากันนั่งเล่นที่โต๊ะใต้ต้นไม้ดูวิวไปรอบๆ เรื่อยๆ อย่างสบายอกสบายใจไม่ได้กังวลเรื่องเสื้อผ้าแม้แต่น้อยเลย

         “เอ๋…..?????”

         สองสาวน้อย ที่เอียงคอมองดู ปู่ ตา พ่อ ลุง และอา ไกลๆอย่างพากันสงสัย

         “เป็นอะไรกันจ๊ะลูกสาว พวกหนูมองหาอะไรเหรอลูก…?????”แม่

         “แค่แปลกใจน่ะจ้ะแม่จ๋าาา ทำไมปู่จ๋า ตาจ๋า พ่อจ๋า ลุงจ๋า และอาจ๋า ถึงไม่ไปไหนกันเลยล่ะวันนี้…???? ลูกชิ้นกับพี่สาวหันไปมองตอนไหน ก็เห็นพวกท่านพากันนั่งอยู่ตรงที่เดิมเป็นนานสองนานแล้วนะจ๊ะ”ลูกชิ้นน้อย

         “จริงจ้ะแม่จ๋าาาา”พี่สาวเฝิ่นซือ

         “อ้อ….อาจจะไม่มีอะไรทำแล้วก็เป็นได้จ้ะพวกท่านก็เลยพากันนั่งคุยนั่งพักผ่อนเหมือนๆกับพวกเราทุกๆคนตรงนี้ก็ได้นะจ๊ะ”แม่

         “แต่ลูกชิ้นว่าไม่ใช่หรอกจ้ะแม่จ๋าาาา…..”ลูกชิ้นน้อย

         “แล้วลูกชิ้นน้อยว่าเป็นเพราะอะไรกันเหรอ…????”แม่

         “เป็นเพราะว่าปู่จ๋า ตาจ๋า พ่อจ๋า ลุงจ๋า อาจ๋า ออกไปซนไม่ได้ไม่มีเสื้อผ้าใหม่เปลี่ยนไงจ๊ะ…”ลูกชิ้นน้อย พี่สาวเฝิ่นซือ

         สองสาวน้อยที่พากันพูดเสียงเจื้อยแจ้ว เอียงคอตอบแม่ด้วยท่าทางน่ารักน่าชังจริงๆ     

          “อ้าาา……….”แม่

         “ควั่บบบ…..ควั่บบบบ…….”

         “ฮ่า……ฮ่า……ฮ่า…….”

         ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ และอาสะใภ้ พากันหันไปมองพวกหนุ่มๆของพวกท่านกัน และพากันหลุดหัวเราะเสียเสียงดังกันอย่างถูกอกถูกใจกับคำพูดของลูกสาวหลานสาวจริงๆ

         “นี่ถ้าพวกพี่ชายรู้ว่าไม่มีเสื้อผ้าสำรองผลัดเปลี่ยน ก็คงจะไม่ออกไปเล่นซุกซนนอกบ้านหรอกจ้ะแม่จ๋า”ลูกชิ้นน้อย

         “ก็จริงนะ”ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้  

    *****************

         น่าสงสารปู่ ตา พ่อ ลุง อา และพวกพี่ชายจริงๆเลย ที่ตอนนี้มีเพียงเสื้อผ้าใส่ติดตัวจริงๆ ยิ่งพวกพี่ชายยิ่งแล้วใหญ่ไม่ได้รับรู้ความจริงทั้งหมด มีเพียงคำเตือนสั้นๆว่าอย่าทำให้เสื้อผ้าเลอะเทอะเปรอะเปื้อนเพียงเท่านั้น ปราศจากคำอธิบายที่ละเอียดถี่ถ้วน….!!!!!! 

    คล้ายกับเรื่องนักเลงรุ่นจิ๋ว ที่คุณอ่าน