Beyond the journey end เมื่อตำนานรักอวสาน

ตอนที่สี่สิบสี่  The soulof  man 4      

แม้ว่าฮ่องเต้จะคิดอะไรก็แล้ววางหมากกลซ้อนอะไรไว้ก็ช่าง

หรือแม้แต่ส่งองครักษ์เสื้อแพรปลอมตัวมาสืบข่าว

สิ่งเหล่านั้นก็ไม่ได้ทำให้จิตใจของเย่ชิวขุ่นมัว

ทำใจให้ล่อยลอยไปกับฟ้าปล่อยใจไปกับน้ำ

มหานทีใหญ่ให้ชีวิตและผลาญชีวิตนับไม่ถ้วน

ซานไห่จิงคัมภีร์ไกลโพ้นถึงได้ระบุเขตแดนแว่นแคว้นด้วยขุนเขาแม่น้ำไม่ใช่จากเขตแดนของราชวงศ์ใดใด

ละอองน้ำที่สาดกระเซ็นเหงื่อที่ไหลของคนแจวเรือและหลังที่สู้แดดของชาวประมง

ไม่ใช่เพราะเย่ชิวละเลยความลำบากของชีวิตจริงของผุ้คนและมองแม่น้ำคือของโรแมนติก

แต่เพราะนี่คือชีวิตจริงของเขาเช่นกันที่มีแต่ละทิ้งเท่านั้นจึงจะได้ครอบครอง

และที่สำคัญ

เช้ง

ครืน

เขาเอากระบี่อรุณชี้ไปข้างหน้า

ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นคว้าจับเรือโดยสารทั้งลำเอาไว้และกระชากไปข้างหน้า

แม้จะไม่มีลมพัด

แต่กระบี่อรุณก็สามารถกระชากเรือทั้งลำได้

รวมไปถึงปลาที่อาศัยตามแม่น้ำ

กระโดดขึ้นมาบนเรือเพราะการบังคับทางจิตวิญญาณของเย่ชิว

การอยู่บนแม่น้ำทำให้เขาพัฒนาความสามารถทางจิตวิญญาณไปอีกระดับหนึ่ง

“พวกเจ้าเอาไปทำเสบียงปลาตากแห้งเถอะข้ายังต้องทานเจงดอาหารอีกสักพัก”

เย่ชิวกล่าว

ทันใดนั้นมีเสียงมาตามสายน้ำและสายลม

“เฮอะเป็นสาเหตุที่ทำให้ปลาตายกลับอ้างว่าตนเองถือศีลทานเจนายน้อยเย่ช่างหน้าไหว้หลังหลอกนัก”

ชายชราผู้หนึ่งนั่งตกปลาอยู่บนหัวเรือโดยไม่มีใครสังเกตเห็นมาก่อน

เย่ชิวใจสั่นขึ้นมาทันที

มาอีกล่ะไอ้ตัวตนแปลกๆของจักรวาลนี้โผล่มาอีกแล้ว