ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

      หลังจากความสงบสุข กลับมาสู่ดินแดนเทพได้ไม่นาน อี้เฉินก็ต้องได้ยินข่าวร้ายอีกครา ว่าผู้เฒ่าหม่า บรรพบุรุษชราของราชวงศ์ ชิง กำลังจะสิ้นอายุขัย   อย่างไรอี้เฉินก็เคยรับปากแม่ทัพชรา ว่าหลังจากเสร็จศึก พวกเขาจะนั่งดื่มกินสุราด้วยกัน ไม่คิดว่าบัดนี้ ชายชราจะใกล้สิ้นอายุขัยแล้ว จากการที่เขาเผาผลาญ เลือดบริสุทธิ์ภายในกาย

      อี้เฉินลอบถอนหายใจออกมายาว ก่อนจะไม่ลังเล สืบฝีเท้าไปเยือนราชวงศ์ชิง เพื่อส่งผู้เฒ่าหม่าเป็นครั้งสุดท้าย เหมือนว่าดินแดนเทพ ในรอบหลายเดือนมานี้ เองก็ปั่นป่วน ไม่น้อยเช่นกัน จากการที่4สำนักใหญ่ เข้าแทรกแซงฐานอำนาจ อ่อนแอต่างๆ ไม่เว้นแม้กระทั่ง2ราชวงศ์ใหญ่ ยังตกเป็นเป้าหมาย

      เกี้ยวนั่งวิจิตร งดงาม ของจักรพรรดิอี้เฉิน ไปพร้อมเหล่าองครักษ์ทั้ง10 ที่มีซีเผิงที่ถูกแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่ เดินทางไปยังราชวงศ์ ชิงที่เต็มไปด้วยผู้คนหนาตา ภาพนั้นในครรลองสายตาของผู้คน ต่างก็จับจ้องไปที่เกี้ยวม้ามังกร เป็นสายตาเดียว

      ด้านหน้าราชวงศ์ ชิงบัดนี้ จึงเกิดความวุ่นวายไม่น้อย เมื่อเสียงพูดคุยดังออกมาก้อง ครั้นพวกเขารับรู้ จักรพรรดิอี้เฉิน มาเยือนราชวงศ์ ชิงของพวกเขา “นั้นแม่ทัพซีเผิง จอมยุทธ์รุ่นใหม่ ที่ถูกแต่งตั้ง เป็นแม่ทัพ คนใหม่ไม่ใช่หรือ?”

      หญิงสาวอีกคน เอ่ยพูดออกมาด้วยใบหน้าแดงน้อย ครั้นมองใบหน้าของซีเผิง พร้อมเรือนผมสีฟ้าคราม “เขาช่างดูองอาจ สมกับเป็นแม่ทัพใหญ่ ของจอมยุทธ์รุ่นใหม่จริงๆ ทว่าทำไมเล่า ข้ารู้สึกว่าใบหน้าของเขา แฝงไว้ด้วยความโศกเศร้ากันเล่า”

      คุณชายที่ถือพัดโบกสะบัด เอ่ยพูดเสียงเรียบ พลางอธิบายออกมา “แม่นางน้อยเขาพึ่งจะสูญเสีย ผู้เป็นอาจารย์ไปยังไม่พ้นปี ไม่แปลกหรอก ที่แม่ทัพผู้นั้น จะเศร้าโศกเสียใจ” ก่อนชายหนุ่มจะสืบฝีเท้า ยื่นบัตรเชิญให้ทหารองครักษ์ สืบฝีเท้า เข้าไปภายในราชวงศ์ ชิง พร้อมกับกลุ่มคนกลุ่มใหญ่

หญิงสาวที่เห็นชายแปลกหน้า ไขข้อสงสัยให้ตัวนาง นางแปลกใจไม่น้อย ‘คุณชายผู้นั้น เขาเป็นคนของมหาอำนาจใด กันแน่ที่ได้รับบัตรเชิญ’

        แม้แต่ซีเผิง ยังมองไปที่ชายถือพัด ด้วยสายตาคมกล้า ก่อนจะละสายตาจากชายผู้นั้นไป เมื่อเขาได้ยินน้ำเสียง ทหารองครักษ์ กล่าวพูดขอบัตรเชิญ  มันก็ทำให้ซีเผิง ห่างคิ้วสั่นกระตุกน้อยๆ กล่าวพูดเสียงทุ้มต่ำ ออกมาทันที “เจ้าไม่รู้หรือว่าข้าพาใครมา”

ทว่าเมื่อเห็นปฏิกิริยาของทหารองครักษ์ ซีเผิงก็คาดเดาได้ไม่ยากเย็น ก่อนส่ายหัวไปบริเวณเกี้ยว ที่อี้เฉินนั่งอยู่

      อี้เฉินลอบถอนหายใจออกมาน้อยๆ จริงๆ เขาอยากจะเข้าไป ไม่ให้เกิดเรื่องยุ่งวุ่นวาย แม้แต่เหล่าผู้พิทักษ์ชรา ภายในลูกบาศก์มิติ ยังสบถด่าออกมาดังลั่น

        บัดนี้พวกเขาฟื้นคืนอายุขัยกลับมาได้หลายส่วน ทว่าก็ยังถือว่า อ่อนแออยู่มาก ยังดีที่ได้อี้เฉิน ส่งคนออกไปสืบหา สมุนไพรล้ำค่าคืนอายุขัย มาให้พวกเขาจึงรอดตายมาได้ ช่วงเวลาหนึ่ง แต่พวกเขาไม่คิดพวก4สำนักใหญ่ จะเข้าแทรกแซง มหาอำนาจใหญ่รวดเร็วถึงเพียงนี้

       ก่อนภายนอก ทางเข้าราชวงศ์ ชิง จะเกิดความวุ่นวาย เมื่อสตรีนางหนึ่ง ปรากฏกายออกมา ด้วยความโดดเด่น สง่าเหนือผู้คน ราวกับนางเป็นเซียนหญิงบริสุทธิ์ ไม่แปดเปื้อน คาวโลกีย์ของโลกหล้า ประหนึ่งว่านาง หลุดออกมาจากภาพวาด วิจิตรงดงาม คิ้วโค้งเป็นคันศร ริมฝีปากสีแดงสดอวบอิ่ม เข้ารูปหน้าเรียวเล็กขาวเนียนละเอียด ราวกับตุ๊กตากระเบื้องแก้ว อาภรณ์สีเขียวสว่าง ยิ่งขลับให้นางดูงดงามสะดุดตา จากคลื่นปราณพลัง ที่นางย่างก้าวเดิน ปรากฏเป็นดอกไม้ผลิบานออกมาทั่ว

       “ดูนั้นเร็ว นั้นสตรีบุปผาหยก หลิวอี้เฟย ข้าเคยเห็นภาพเสมือนของนาง นางปลีกวิเวก ไม่สนใจโลกภายนอกมานานหลายปีแล้ว ไม่คิดว่าวันนี้จะได้เห็น สตรีบุปผาหยกในตำนาน”

       “อืมๆ นางงดงามไม่เป็นสองรองใครในแผ่นดินจริงๆ” การมาเยือนของนาง ทำให้เป็นที่สนใจไม่น้อย แม้แต่เหล่าคุณชาย ยังออกมารับหน้า ส่งให้บริเวณทางเข้า เกิดความวุ่นวายเล็กๆ

       ทว่าเมื่อหมู่ชนเห็น อี้เฉินสืบฝีเท้าออกมาจากเกี้ยวที่นั่ง เหยียบอากาศ ส่งริ้วคลื่นกดดันแผ่ซ่านออกมาทั่ว มันก็ทำให้เหล่าผู้คน หัวใจสั่นสะท้านกันออกมาไม่น้อย ราวกับว่าพวกเขาเห็น ราชันสงคราม ผู้ทำศึกอันรุ่งโรจน์กับตาพวกเขาเอง

      แม้แต่หญิงสาว บางคนยังหน้าแดงซ่านขึ้นมา จากความหล่อเหลาของอี้เฉิน ยิ่งรับรู้ว่าจักรพรรดิหนุ่มไม่มีคู่ครอง อิสตรีหลายคนต่างก็อยากเสนอตัวเป็นชายา ของจักรพรรดิหนุ่ม

        หลิวอี้เฟย นางประสานมือคำนับ ออกมาหาอี้เฉินเล็กน้อย ครั้นรับรู้ถึงริ้วคลื่นที่น่าคร้ามเกรง จากปราณมังกร พรจักรพรรดิ จากตัวอี้เฉิน สืบฝีเท้าเดินมาหานาง ช้าๆ

       ทว่ามันทำให้เหล่าพวกคุณชายที่ออกมารับหน้า แม่นาง หลิวอี้เฟย ต้องประสานฝ่ามือคำนับอี้เฉิน ออกมาเป็นแถบๆ ด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ หวาดกลัวอี้เฉินกันอยู่ไม่น้อย ก่อนพวกเขาจะสืบฝีเท้า จากไปด้วยความจนใจ

        อี้เฉินโบกฝ่ามือน้อยๆ ไม่ต้องให้นางมากพิธี อย่างไรพวกเขาก็เคยเป็นมิตรสหาย ที่ดีต่อกันในยามอดีต แม้จะเคยกระทบ กระทั่งกันนิดหน่อยก็ตาม ครั้นอี้เฉินเห็นบัตรเชิญ ในฝ่ามือหลิวอี้เฟย ‘หากติดตามนางไป คงจะไม่มีปัญหา’

        อี้เฉินเอ่ยพูดออกมาอย่างไม่มีอ้อมค้อมถึงความต้องการของเขาอีกต่อไป “แม่นางหลินอี้เฟย ข้าขอติดตามเจ้า เข้าไปภายในราชวงศ์ ชิงได้หรือไม่?” ก่อนอี้เฉินจะคลี่ยิ้มทอประกายออกมา ให้หญิงสาวผู้งดงาม ในกรอบสายตา

        หลิวอี้เฟย นางมองค้อนอี้เฉินอยู่เล็กน้อย ไม่สบอารมณ์กับรอยยิ้มนั้นของอี้เฉินเท่าใดนัก ก่อนจะพยักหน้าให้อี้เฉิน นางพอจะได้ยินเรื่องของอี้เฉินมาบ้าง จึงไม่ได้กล่าวพูดอะไร กับจักรพรรดิหนุ่มมากนัก

        แม้แต่เหล่าทหารองครักษ์บางคน อยากจะกล่าวคัดค้าน ห้ามปรามจักรพรรดิหนุ่ม ทว่าเมื่อพวกเขาเห็นสายตาที่แหลมคม ของอี้เฉินเพียงจ้องมอง ก็สามารถทำให้พวกเขาล้มลงกับพื้นได้ ใบหน้าพวกเขาบิดงอ คอตกลงทันที ปล่อยอี้เฉินผ่านไปพร้อมแม่นางหลิวอี้เฟย เข้าไปภายในราชวงศ์ชิง ด้วยความจนใจ

        บัดนี้พวกเขาเหล่าคนราชวงศ์ ไม่กล้าดูถูกดูแคลน จักรพรรดิอี้เฉินได้อีกต่อไป จากวีรกรรมที่ไม่แน่ชัด ที่อี้เฉินฆ่าสังหารแม่ทัพใหญ่ฝั่งศัตรู บางทีอี้เฉินอาจมีผู้ยิ่งใหญ่ คอยช่วยหนุนหลังอยู่ก็เป็นได้

       ทว่ากลุ่มคนภายในเงามืด พยายามจะชักใยอยู่เบื้องหลัง พวกเขา พอจะเบาใจไปได้ระดับหนึ่ง เมื่อไม่เห็นท่าทีของจักรพรรดิอี้เฉิน เคลื่อนไหวในช่วงหลายเดือนมานี้ มันจึงเป็นที่แน่ชัดว่าเหล่าผู้พิทักษ์ ได้ตายตกลงไปแล้ว

        ด้านอี้เฉินที่สืบฝีเท้า ไปพร้อมกับแม่นางหลิวอี้เฟย ทำให้พวกเขาเป็นเป้าสายตา ของหมู่ชน ที่เดินสืบฝีเท้าผ่านไม่น้อย ก่อนองค์หญิงราชวงศ์ซือ อย่างองค์หญิงซือหลิน จะผสานฝ่ามือคำนับทักทายอี้เฉิน “จักรพรรดิอี้เฉิน ไม่ได้เจอกันนานเลย ..พี่หลิวอี้เฟยเองก็มาเช่นนั้นหรือ ท่านสบายดีนะ?”

       หญิงสาวคลี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนพยักหน้าออกมาให้ องค์หญิงซือหลิน อี้เฉินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยพูดขึ้นมา “เจ้ามัววางมาดอะไรอยู่ หลิวอี้เฟย เปิดปากพูดคุยกับนางหน่อยก็ได้ ไม่ตายหรอกกระมัง” คำพูดนั้น ต่างก็พาให้เหล่าองค์หญิง องค์ชายน้อย ราชวงศ์ซือ อมยิ้มกันออกมาน้อยๆ เกรงว่าจะมีเพียงแต่ หลิวอี้เฟยที่ใบหน้าบวมตุ๊บป่อง

        ก่อนอี้เฉินจะกล่าวพูดออกมาอีกครา คำพูดนั้นแฝงไว้ด้วยความเห็นใจ ในตัวองค์หญิงซือหลินไม่น้อย “ช่วงนี้ราชวงศ์ซือ เกรงว่าจะลำบากไม่น้อย เมื่อผู้เฒ่าลู่ ตายตกภายในสงครามเฉกเช่นนี้ เจ้าเป็นผู้นำที่ดีองค์หญิงซือหลิน เจ้าต้องเข้มแข็ง และผ่านมันไปให้ได้”

       แม้แต่เหล่าผู้อาวุโสชรา ราชวงศ์ซือ ยังพยักหน้าให้กับคำพูดของอี้เฉิน ก่อนพวกเขา จะสืบฝีเท้าเข้าไปส่งมอบของกำนัล ยามนี้ไม่มีใครได้เข้าพบ ผู้เฒ่าหม่าแม้แต่คนเดียว หลายคนได้แต่ส่งของกำนัล ถอดถอนหายใจออกมายาว แล้วสืบฝีเท้าจากไป

       ด้านองค์ชายชิงอู๋เหล่ย ใบหน้าของเขามีความเศร้า เสียใจไม่น้อย ทว่าเมื่อเห็น กลุ่มของพวกอี้เฉิน ที่มาพร้อมคนราชวงศ์ซือ มีแม่นางหลิวอี้เฟย อยู่ด้วย ประกายตาของชายหนุ่มวูบไหว ฝืนยิ้มขึ้นมาทันที ไม่คิดนางที่ปลีกวิเวก จะออกจากการจำศีล จะมาปรากฏ กายตามคำเชิญของเขา จริงๆ