ิเฉิงมองดูกองกระดูกมนุษย์ที่เรียงรายกันเป็ูเา เขาต้องใจสั่นวูบ
" ฮ่าๆๆๆๆ... เ้าหนุ่มในที่สุดเ้าก็มา.. ฮ่าๆๆๆๆๆ
"ท่านเป็ใคร.... ิเฉิงยกกระบี่ขึ้นมาตั้งรับ หลังจากได้ยินเสียงหัวเราะของชายแก่คนหนึ่ง
"ฮ่าๆๆๆ ... ไม่ต้องกลัว ข้าไม่ทำร้ายเ้า... เสียงของชายแก่หัวเราะอย่างชอบใจและอารมณ์ดี
จากนั้นพลันเกิดเป็ิญญาของชายแก่อาภรณ์สีขาวสะอาดขึ้นที่หน้ารูปปั้น รัสมีของชายแก่ดูนุ่มลึกชวนให้รู้ไม่กดดัน แต่ทว่ากลิ่นอายของเขานั้นกลับน่ากลัว รัสมีพลังชวนให้ดึงดูด กลิ่นอายชวนให้ขนลุก อย่างกับเขาเป็เทพมาร....
"ข้าพยายามเรียกให้เ้ามาหาตั้งหลายครั้ง ไม่คิดว่าเ้าจะมาเร็วป่านนี้ ดีดี.... ชายแก่พูดออกมาแล้วมองดู พินิจพิจารณาิเฉิง
"ท่านเป็ใครกัน เหตุใดถึงได้เรียกข้า... แม้ว่าชายแก่จะไม่ได้ปล่อยกลิ่นอายที่คุกคามใดๆ แต่ิเฉิงยังไม่วางใจ เพราะกองกระดูกที่เป็ูเา ทำให้เขาระวังตัว
"ฮ่าๆๆๆ.. เ้าหนุ่ม ข้าคือเจี๋ยคง หรือที่ผู้คนเรียกฉายาในอดีตว่า กระบี่มารโหยหวร ฮ่าๆๆๆ เ้าหนุ่ม ข้าถูกใจพร์ในตัวเ้ายิ่งนัก เ้ายินดีที่จะเป็ผู้สืบทอดของข้าหรือไม่
"อย่างเ้านะหรือจะคู่ควรเป็อาจารย์มัน.... ทันใดนั้นซิ่วอิง ก็ปรากฏขึ้นด้านหน้ามิงเฉิง แล้วกล่าวเหยียดหยันไปทาง เจี๋ยคง
"เ้าเป็ใคร... เจี๋ยคงที่ได้ยินเช่นนั้น เขากลับไม่โกรธ แต่มองมาที่ซิ่วอิง จากนั้นดวงตาของเจี๋ยคงก็เบิกกว้างทันที
"นี่... นี่ จักรพรรดิณี วิรุฬหกหน้า ... เจี๋ยคงพูดออกมาอย่างใที่เห็นซิ่วอิงจากนั้นก็ลงมาคุกเข่า
"ข้าคืออาจารย์ของมัน มันคือผู้สืบทอดของข้า อย่างเ้านะหรือจะมีคุณสมบัติเป็ยอาจารย์มัน.... ซิ่วอิงกล่าวด้วยความโอหัง
เจี๋ยคงที่โดนซิ่วอิงดูิ่หาได้โกรธ แต่กลับพูดถามออกมาอย่างใ
"บุคคลเช่นใดกันถึงทำให้จักรพรรดิณีผู้สูงส่งอย่างท่าน ต้องมีสภาพเช่นนี้..... ิเฉิงที่ยืนดูทั้งสองพูดคุยกัน ทั้งสองคนต้องรู้จักกันไม่สนิทมากก็ต้องรู้จักกันพอสมควร เห็นได้ชัดว่าเจี๋ยคงกำลังคุกเข้าต่อหน้าซิ่วอิง ทั้งๆที่กลิ่นอายของซิ่วอิง อ่อนแอกว่าเจี๋ยคงชายแก่ผู้นี้
"เหอะ... ซิ่วอิงสบถออกมาด้วยน้ำเสียงที่โกรธแค้น
"แล้วเ้าเหตุใดถึงได้มาเป็ผีเฝ้าสุสานกันละ... ซิ่วอิงไม่ได้ตอบคำของชายแก่ แต่นางพลันถามเขากลับชะงั้น
"เหอออ... ชายแก่ถอนหายใจออกมาแล้วพูด เมื่อ300ปีที่แล้วหลังจากที่ไปคารวะท่าน และาสิ้นสุด ข้าก็ถูกรอบทำร้าย ข้าาเ็สาหัดยังไงก็ไม่มีทางรอด จึงได้หลบหนีมายังดินแดนรกร้างแห่งนี้เพื่อฝังตัวเอง ิญญาของข้าดับสูญเหลือก็เพียงแต่เสี้ยวดวงจิตก็เท่านั้น... เจี๋ยคงพูดออกมาอย่างเศร้าใจ
"หรือจักรพรรดิณี ท่านก็ถูก.
"หุบปาก... เจี๋ยคงยังพูดไม่ทันจบ ซิ่วอิงก็ปล่อยไอสังหารออกมาอย่างแค้นใจ เห็นได้ชัดว่าชายแก่กำลังสั่นกลัว ขนาดิเฉิงที่รู้จักกับนางมานานพอสมควรไปไหนไปกันเพราะนางอาศัยดวงจิตของิเฉิงเป็ที่อาศัย เมื่อเจอท่าที ที่รุนแรงของนางขนาดนี้เขายังใจสั่น ผ่านไปหลายอึดใจนางถึงได้เก็บไอสังหารกลับมา...
"หลายปีมานี้เ้าฆ่าคนไปมากมายเพื่อสิ่งใด.... หลังจากที่นางสงบจิตสงบใจได้ ก็ถามเจี๋ยคง เพราะกระดูกมนุษย์ที่มากมายทำให้นางแปลกใจ
"เรียนท่านอย่างนี้.. หลายปีมานี้ เพื่อหาผู้สืบทอด ข้าจึงเรียกผู้ที่มีพร์มาหา แล้วให้พวกเขาทดสอบ แต่ทว่าพวกเขากลับทดสอบไม่ผ่าน
"ด้วยเหตุนี้เ้าถึงกับลดตัวมาลงมือกับรุ่นเยาว์... เจี๋งคงยังพูดไม่จบก็ถูกนางพูดตัดคำ
"เช่นนั้นวันนี้หากมันไม่สามารถผ่านบดทดสอบเ้าก็จะฆ่ามันใช่หรือไม่ .... เ้ารู้ความผิดของตนหรือไม่...
"ผู้น้อยรู้....ความผิดที่ลงมือกับรุ่นเยาว์ และความผิดที่คิดจะลงมือกับผู้สืบทอดของท่าน....
"เช่นนั้นเ้าจะลงโทษตัวเองยังไง... นางพูดด้วยน้ำเสียงที่โอหัง
"เหอออ...ในเมื่อข้าคงไม่มีโอกาศได้เห็นผู้สืบทอดของข้า แต่ในเมื่อ์ส่งผู้สืบทอดของท่านมาหาข้า เช่นนั้นให้ข้าได้รับใช้ท่านอีกครั้ง ลาก่อนจักรพรรดิณีผู้สูงส่งเจี๋ยคงถอนหายใจออกมา จากนั้นชายแก่ก็กลายเป็ลำแสงสีขาวดำพุ้งเข้าใส่ที่หน้าผากของิเฉิง
"ย๊าาาา... ตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวนด้วยความเ็ป ิเฉิงยังไม่ได้ตั้งตัวเลย เขาจึงรับความเ็ปแบบกระทันหัน ซิ่วอิงเพียงยืนดูเท่านั้น สิ่งที่เจี๋ยคงกำลังทำตอนนี้คือการถ่ายโอนพลังจากตัวเองไปยังิเฉิง หลังจากที่การถ่ายโอนสำเร็จ เจี๋ยคงจะสาบสูญไปตลอดกาล
ตูมมมมม.... กระถางทะเลปราณของิเฉิงะเิออกอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็เอ็นกระดูกและเส้นชีพจรของเขา ตอนนี้กำลังเข้าสู้ขั้นตอนการผลัดเปลี่ยนใหม่ ที่เจี๋ยคงตัดสินใจทำเช่นนี้ หนึ่งคือเขาไม่กล้าสงสัยในตัวของิเฉิงที่ ซิ่วอิง เลือกมาเป็ผู้สืบทอด สองคือ ตอนนี้หากไม่มีผู้ใดมาเป็ผู้สืบทอดของเขา เช่นนั้นดวงจิตของเขาก็จะสาบสูญไปเหมือนกัน
และในเมื่อดวงจิตที่ยังคงอยู่ตอนนี้ จะสามารถกลายเป็พลังให้ซิ่วอิงได้ เขาจึงไม่ลังเลที่จะรับใช้และเป็กระบี่ให้นางอีกครั้งผ่านตัวิเฉิง
ตอนนี้ิเฉิงกำลังร้องออกมาด้วยความเ็ป รอบๆกายเขาตอนนี้พลันบังเกิดใยขึ้นมาห่อหุ้มิเฉิงไว้ มันเป็เหมือนใยแมงมุมที่ห่อตัวเขาไว้
แล้วเสียงร้องก็จบลง ิเฉิงกำลังหลับไหลภายในใย
นี่คือขั้นตอนการถ่ายโอนพลัง หลังจากที่ใยเส้นสุดท้ายห่อหุ้มิเฉิงไว้หมด เจี๋ยคงก็คารวะมาทางซิ่วอิง จากนั้นแสงสีขาวดำก็แตกสลายหายดับสูญไปตลอดกาล ซิ่วอิงนางเพียงยืนดูเงียบๆเท่านั้น
ณ วิหารไท่ชิง ไป๋หลานกับหลี่น่าจ้าววิหารกำลังร้อนใจ เพราะั้แ่ไป๋หลานกลับมานี่ก็ผ่านมาแล้วสามเดือน แต่ิเฉิงกลับหายไปอย่างไร้วี่แวว
"ไป๋เอ๋อร์ เ้าบอกว่าอีกหนึ่งเดือนิเฉิงจะกลับมา นี่ก็ผ่านมาแล้วสามเดือน เหตุใดยังไม่มีข่าวคราว หลี่น่าถามไป๋หลานศิษรักของนาง
"เรียนท่าอาจารย์ ศิษก็ไม่รู้ หลังจากที่แยกกัน เขาบอกว่าจะไปที่ป่าสะบั้นจันทร์ แต่ศิษมิได้ติดตามเขาไปเพราะคิดว่าเขาคงกลับไปทำธุระส่วนตัว
อีกหนึ่งเดือนไป๋หลานจะเดินทางไปเมืองระดับกลางเมืองหนานเชิงเพื่อเข้าไปวิหารไท่ชิงสาขารอง หลี่น่าคิดจะส่งิเฉิงไปพร้อมกับนาง แต่ิเฉิงดันมาหายตัวไป นางจึงมีสีหน้าเคร่งเคลียด เพราะสาขารองของวิหารไท่ชิง ้าศิษที่โดดเด่นสองคน แต่สาขาของนางในตอนนี้มีเพียงไป๋หลานกับิเฉิงเท่านั้น ที่นางเห็นจะให้ความสำคัญ...
"ผู้าุโทั้งห้ารับคำสั่ง... หลี่น่าพูดเสียงแข็ง
"ให้ระดมสายสืบค้นของวิหาร ออกตามหาิเฉิง ต่อให้ต้องพลิกทั้งป่าก็ต้องหาให้เจอ หากอยู่ต้องเห็นคน ตายก็ต้องเห็นศพ พูดจบนางก็เงียบไป ส่วนาุโทั้งห้าก็พุ้งออกไปคนละทาง
1K
