จุนเป่าได้รับหน้าที่นำกองทหารจำนวนหนึ่ง ออกไปต้อนรับขบวนการทูตจากเมืองลี่จินที่นำของบรรณาการมาให้ โดยจุนเป่าได้รับการละเว้นโทษก่อนวันเวลาที่กำหนด เพราะหวังเสิ่นเปิดโอกาสให้เขาได้ทำคุณไถ่โทษและทันทีที่จุนเป่ารับคำสั่งพ่อก็รีบเตรียมกองกำลังทหารออกจากประตูเมืองทางทิศเหนือไปทันที..ซึ่งเมื่อเปิดประตูออกมา จุนเป่าก็เห็นแล้วว่าคณะทูตจากเมืองลี่จินนั้นได้ตั้งขบวนรอเข้าเมืองอยู่แล้ว ในขณะที่เหมยอิงอิงกำลังพักผ่อนอยู่ในพำนักชั่วคราวนั้น ทางเหมยฮัวสาวใช้ของนางก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาเพื่อเเจ้งข่าวกับนายของตน
"คุณหนูเ้าคะข้ามีเื่มาแจ้งเ้าค่ะ คุณหนู คุณหนู พรั้ว!!โอ้ย!!" เหมยฮัวที่วิ่งร้องแหกปากปาวๆเข้ามาทำให้เหมยอิงอิงลำคาญจึงถีบนางจนล้มลงเข่าถลอก เเต่ถึงกระนั้นเหมยฮัวก็นึกถึงข่าวที่จะนำมาเเจ้งเเก่เ้านายมากกว่าความเ็ปของตัวนางเอง
"ข้าบอกแล้วใช่ไหมว่า อยู่ต่อหน้าข้าเ้าห้ามแหกปากโวยวายเช่นนี้ ขืนเ้ายังทำอีกข้าจะสั่งทหารตัดลิ้นเ้าทิ้ง!!"
"ขอคุณหนูอภัยให้ข้าด้วย ข้ามีข่าวมาเเจ้งให้ท่านทราบ รับรองว่าหากท่านได้ยินข่าวนี้ท่านจะต้องดีใจเเน่ๆเ้าค่ะ"
"ข่าวอะไรของเ้า..ถ้าข้าไม่ชอบข่าวที่เ้าเอามาเล่าล่ะก็ เ้าได้โดนอีกแน่..มีอะไร?"
"ข้ารับรองว่าข่าวนี้ท่านจะต้องตื่นเต้นและดีใจแน่ๆเ้าค่ะ"
"มัวแต่ชักช้า เพ้อพรรณนาอยู่นั่นแหละ มีอะไรก็รีบๆพูดมา!!"
"ม้าเร็วมาส่งข่าวว่า ท่านเ้าเมืองฮุ่ยิยินยอมและตอบรับเครื่องบรรณาการจากเมืองลี่จินแล้วเ้าค่ะ"
"ของแบบนั้นมันก็แน่อยู่แล้ว ทั่วทั้งเเคว้นเป็ที่รู้กันว่าตอนนี้ชาวเมืองฮุ่ยิกำลังจะอดตายเพราะขาดเสบียงและกำลังทรัพย์มหาศาล ข้าไม่เห็นจะตื่นเต้นกับข่าวของเ้าตรงไหนเลย!!"
"คุณหนูต้องตื่นเต้นแน่ๆเ้าค่ะเพราะตอนนี้ท่านเ้าเมืองเฉินหวังเสิ่นได้ส่งคนมารับขบวนเราเข้าเมืองแล้วเ้าค่ะ"
"แล้วมันยังไง ก็แค่เข้าเมืองได้ ข้าไม่ได้เจอคุณชายเฉินซะหน่อย เื่แค่นี้ข้าไม่ตื่นเต้นหรอก เ้าจะไปไหนก็ไป อย่ามาเกะกะเวลาข้าพักผ่อน!!"
"ต้องได้เจอสิเ้าคะ เพราะคนที่ท่านเ้าเมืองเฉินหวังเสิ่นส่งมาต้อนรับคณะทูตจากเมืองลี่จินก็คือ คุณชายเฉินจุนเป่าเ้าค่ะ!"เหมยอิงกำลังจะล้มตัวนอนลงนั้น นางรีบดีดตัวสะดุ้งยิ้มแย้มเริ่งร่าด้วยความดีใจเมื่อได้ยินว่า คนที่หวังเสิ่นส่งตัวออกมารับนางหน้าประตูเมืองนั้นคือคนที่นางอยากเจอมากที่สุด
"นี่เ้าพูดเมื่อกี้..เื่จริงใช่ไหม ถ้าเ้าหลอกข้าอีก ข้าจะสับเเขนเ้าทิ้งซะ!!"
"ข้าพูดด้วยความสัตย์จริงเ้าค่ะ"
"งั้นหรอ?..ดี!!เช่นนั้นเ้าตามข้ามานี่!"
"คุณหนูจะไปไหนเ้าคะ?"
"ข้าจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เเต่งหน้าทำผมใหม่ เผื่อว่าท่านชายเฉินเห็นใบหน้าที่งดงามของข้า จะได้โกรธข้าไม่ลง เ้าก็มาช่วยข้าเลือกชุด ทำผมด้วยเร็วเข้า!รอข้าก่อนนะ ท่านชายเฉนของข้า!!" เหมยอิงดีดตัวออกจากความี้เีจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้า เเต่งหน้าและทำผมใหม่ก่อนจะรีบวิ่งไปสับตัวกับเ้ากรมการคลังที่นั่งรออยู่บนเกี้ยว
"หมดเวลานั่งเกี้ยวของเ้าแล้วไผ่เอ๋อ ลงไปขี่ม้าซะ ข้าจะนั่งเกี้ยว!!" ไผ่เอ๋อทำหน้างงๆ..เเต่ก็ไม่ได้ขัดต่อคำสั่งของเหมยอิง เพราะเห็นว่าเป็ลูกสาวของเ้าเมือง ไผ่เอ๋อยินยอมลงมาจากเกี้ยวเพื่อให้เหมยอิง อิงได้เข้าไปนั่งในนั้น
"เหมยฮัว เ้าห้ามเปิดม่านให้ท่านชายเฉินเห็นข้าเด็ดขาด จนกว่าข้าจะได้เข้าไปในเขตเมืองฮุ่ยิ เ้าด้วยรีบซ่อนตัวซะ..อย่าให้ท่านชายเฉินเห็นไปเร็ว!!" เหมยอิงตั้งใจจะไม่เปิดเผยตัว จนกว่าจะได้เข้าไปในเขตเมืองฮุ่ยิ..ครั้นขบวนต้อนรับมาถึงเหมยอิงก็ได้ปิดม่านสนิท ขบวน 2 ขบวนได้มาเผชิญหน้ากัน ด้วยความที่ตอนนี้พวกเขาอยู่ในเขตแดนของเมืองฮุ่ยิ จุนเป่าจึงต้องทำหน้าที่เ้าบ้านที่ดี เขาะโลงจากหลังม้าและทำความเคารพต่อหน้าเกี้ยวของเหมยอิงเพราะคิดว่าในนั้นคือเ้าเมืองลี่จิน จากนั้นจุนเป่าก็หันไปแสดงความเคารพต่อเ้ากรมการคลัง
"ข้าเฉินจุนเป่า ในนามของตัวเเทนท่านเ้าเมืองเฉินหวังเสิ่น ขอแสดงความเคารพต่อท่านเ้าเมืองลี่จินและคณะผู้ติดตามที่ได้นำเครื่องบรรณาการมามอบให้แก่เมืองฮุ่ยิ..บัดนี้เชิญท่านเ้าเมือง คณะท่านทูตและผู้ติดตามไปพักผ่อนในเมืองของข้าก่อนเถิด เชิญ" จุนเป่ารับหน้าที่นำขบวนของเหมยอิงอิงและไผ่เอ๋อเข้าเมืองฮุ่ยิ เพื่อตรงไปมอบเครื่องบรรณาการยังวังหลวง..ในขณะที่จุนเป่ากลับไปขึ้นหลังม้าและนำหน้าขบวนไป เหมยอิงอิงก็ได้เเอบเปิดม่านออกมามองจุนเป่าด้วยความตื่นเต้น..ซึ่งทางด้านจุนเป่านั้นก็ออกมารับขบวนตามหน้าที่..และไม่เคยคิดเลยว่าคนในเกี้ยวจะเป็เหมยอิงอิง สตรีที่เขาตั้งปณิธานไว้ว่าไม่อยากจะเห็นหน้านางอีกเป็ครั้งที่สอง เหมยอิงจะมีแผนการอะไรอีกในลำดับต่อไป..ติดตามได้ใน Ep. หน้านะคะ
10K
