ระบบกลืนกินระดับเทพ : เส้นทางวิวัฒนาการของตัวข้าผู้เป็นสัตว์อสูร (อ่อนแอ)

        เจียงจืออวี๋ไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เธอทำนั้นสร้างความตกตะลึงให้แก่ผู้คนภายนอกมากเพียงใดและดึงดูดสายตาผู้คนมามากแค่ไหน

        ในขณะนี้เธอจดจ่ออยู่กับการต่อสู้กับวานรสะเทือนปฐพีเท่านั้น

        การต่อสู้กับวานรสะเทือนปฐพีที่มีค่าพลังเลือดสูงถึงสี่พันห้านั้นเห็นได้ชัดว่าไม่สามารถใช้วิธีแลกชีวิตเหมือนตอนสู้กับสิงโตขนเพลิงกลืนอัคคีได้อีก

        มิฉะนั้นสิ่งที่รอเธออยู่คงมีเพียงระบบที่ตัดสินว่าเธอพ่ายแพ้ในการต่อสู้ครั้งนี้

        หากพูดถึงด้านการป้องกันวานรสะเทือนปฐพีมีผิวหนังและขนที่หนาเตอะ หากพูดถึงความคล่องตัวสัตว์อสูรประเภทกึ่งมนุษย์นั้นไม่ว่าจะเป็นการโจมตีหรือการหลบหลีกก็ว่องไวอย่างยิ่งและหากพูดถึงพละกำลังค่าพลังเลือดที่มหาศาลก็ทำให้ทุกการโจมตีของมันหนักหน่วงราวกับภูผาถล่ม

        ภายใต้การโจมตีอย่างต่อเนื่องของมันการต้านทานของเจียงจืออวี๋เริ่มดูยากลำบาก

        เพียงปะทะกันไม่ถึงสามกระบวนท่าสถานการณ์ก็เริ่มเอียงไปทางวานรสะเทือนปฐพี

        นี่คือความได้เปรียบที่เกิดจากการบดขยี้ด้วยค่าพลังเลือด

        ไม่ว่าจะเป็นพละกำลังร่างกาย การป้องกัน หรือความเร็ว เจียงจืออวี๋ล้วนไม่อาจเทียบติด

        สิ่งที่เธอทำได้มีเพียงการอาศัยหอกโลหะผสมในมือคอยปัดป้องและหลอกล่อเพื่อถ่วงเวลาเท่านั้น

        ทว่าหากเป็นเช่นนี้ต่อไปย่อมไม่ช่วยให้การต่อสู้ดีขึ้นตรงกันข้าม มันจะทำให้เธอตกอยู่ในอันตรายมากขึ้นเรื่อยๆ

        ในความเป็นจริงนี่คือเรื่องปกติของหอพิชิตดาว

        เมื่อระดับชั้นสูงขึ้นเรื่อยๆความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรที่พบก็จะพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

        ในที่สุดทุกคนย่อมต้องพบกับคู่ต่อสู้ที่ตนเองไม่อาจเอาชนะได้ในตอนนี้

        และขีดจำกัดของนักศึกษาใหม่สุ่ยมู่ส่วนใหญ่ก็มักจะมาจบลงตรงหน้าวานรสะเทือนปฐพีในชั้นที่เจ็ดนี่เอง

        บางปีไม่มีใครสามารถผ่านชั้นที่เจ็ดไปได้เลยด้วยซ้ำ

        ทว่าท่ามกลางวิกฤตเช่นนี้แววตาของเจียงจืออวี๋กลับไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อยตรงกันข้ามเธอกลับสงบนิ่งยิ่งขึ้น

        หอกโลหะผสมในมือฟาดออกด้านข้างกระแทกเข้ากับหมัดยักษ์ที่เหวี่ยงมาของวานรสะเทือนปฐพีอย่างแรงเจียงจืออวี๋ขยับเท้าถอยร่นไปด้านหลังหลายก้าวอย่างรวดเร็วและในจุดที่เธอเคยยืนอยู่นั้น หมัดยักษ์ก็กระแทกซัดลงมาอย่างรุนแรง

        ไป๋ฉางเซิงที่อยู่ในถุงกักวิญญาณมองดูการต่อสู้ที่ดูเหมือนจะอันตรายรอบด้านแต่เขาก็ยังไม่มีความคิดที่จะออกจากถุงกักวิญญาณเลย

        หากเขาร่วมสู้ด้วยการร่วมมือกับเจียงจืออวี๋เพื่อล้มวานรสะเทือนปฐพีนั้นไม่ใช่เรื่องยากแต่ในเมื่อเธอยังไม่ได้เอ่ยปาก เขาก็ไม่อยากเข้าไปแทรกแซงโดยพลการ

        สิ่งที่สำคัญที่สุดคือแม้ดูเหมือนเจียงจืออวี๋จะเป็นฝ่ายเสียเปรียบในทุกจังหวะ แต่ในความเป็นจริงตั้งแต่ต้นจนจบวานรสะเทือนปฐพีกลับไม่สามารถสัมผัสตัวเธอได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว

        นี่ไม่ใช่ลักษณะของผู้ที่เสียเปรียบจนไร้ทางสู้เลยสักนิด

        ไป๋ฉางเซิงไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกนี้อย่างไรแต่มันไม่ปกติเอาเสียเลย

        “วิชาเคลื่อนไหวระดับเข้าถึงแก่น”

        ภายนอกหอพิชิตดาวชายชราผมขาวคนหนึ่งอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

        เหล่านักศึกษาอาจมองไม่ออกแต่พวกเขามีหรือจะมองไม่เห็น?

        ทุกจังหวะที่ดูเหมือนจะหวุดหวิดอันตรายแต่ในความเป็นจริงเจียงจืออวี๋มักจะสามารถขยับร่างกายในระยะที่น้อยที่สุดเพื่อหลบการโจมตีของวานรสะเทือนปฐพีได้ในวินาทีสำคัญเสมอแถมยังทิ้งรอยแผลไว้บนตัวของมันได้อีกด้วย

        อย่าว่าแต่เกิดขึ้นกับนักศึกษาเลยแม้แต่ระดับแม่ทัพยุทธ์เอง ก็น้อยคนนักที่จะทำได้ถึงระดับนี้

        วิชาการเคลื่อนไหวนั้นต่างจากทักษะยุทธ์เพราะต้องอาศัยความเข้าใจของตัวเองเป็นหลักจนถึงปัจจุบันยังไม่มีเคล็ดวิชาการเคลื่อนไหวระดับสูงสุดที่สมบูรณ์แบบชุดไหนถูกสร้างขึ้นมา

        เพราะการต่อสู้นั้นไม่มีรูปแบบตายตัวจะหลบตอนไหน หลบอย่างไร หรือหลบไปทิศทางไหน ล้วนไม่มีกฎเกณฑ์แน่นอน

        แต่ตอนนี้พวกเขากลับได้เห็นวิชาเคลื่อนไหวระดับเข้าถึงแก่นในตัวของนักศึกษาใหม่?

        หยกดิบ!

        นี่คือหยกดิบเลอค่าชัดๆ!

        ไม่ต้องพูดถึงเรื่องค่าพลังเลือดของเธอเลยแค่ความเข้าใจที่สามารถบรรลุวิชาเคลื่อนไหวระดับเข้าถึงแก่นได้ตั้งแต่ยังเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสองเจียงจืออวี๋ก็ถือเป็นหยกดิบที่ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว

        “และไม่ใช่แค่วิชาเคลื่อนไหวระดับเข้าถึงแก่นเท่านั้นนะ”

        “ลองดูการโจมตีของเธอสิ”

        “ดูเหมือนแต่ละครั้งจะทิ่มแทงออกไปตามใจชอบ แต่ความจริงแล้วปลายหอกล้วนเล็งไปที่จุดที่การป้องกันของวานรสะเทือนปฐพีค่อนข้างอ่อนแอทั้งสิ้น”

        “ทั้งข้อมือ ข้อศอก ข้อเข่า…”

        “ลำพังเพียงการควบคุมอาวุธระดับนี้ หากปราศจากการฝึกฝนมาอย่างยาวนานหลายปีย่อมไม่มีทางทำได้แน่นอน”

        “เธอเป็นทายาทตระกูลไหนกัน?”

        ทั้งสามคนในที่นั้นไม่ใช่คนธรรมดาสายตาของพวกเขาแหลมคมยิ่งนัก

        ทว่าหลังจากเพ่งมองอยู่พักใหญ่พวกเขาก็ยังไม่สามารถยืนยันได้ว่ากระบวนท่าของเจียงจืออวี๋มาจากสำนักหรือตระกูลใด

        “เจียงจืออวี๋…ในบรรดาราชันยุทธ์และจักรพรรดิยุทธ์ตระกูลเจียงแห่งเทียนเฉามีทั้งหมดเจ็ดท่าน”

        “แต่คนที่ฝึกวิถียุทธ์พลังเลือดและใช้หอกมีเพียงคนเดียว”

        “แต่เขาผู้นั้นไม่มีภรรยาและไม่มีทายาทตลอดชีวิตเป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นลูกหลานของเขา”

        ทั้งสามคนตกอยู่ในความเงียบ

        ในเมื่อไม่ใช่การสืบทอดที่ถูกวางแผนไว้ล่วงหน้าก็เหลือความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวคือเจียงจืออวี๋มีพรสวรรค์ในวิถีแห่งหอกที่สูงล้ำจนทำให้พวกเขาต้องหวั่นไหว!

        วิชาเคลื่อนไหวระดับเข้าถึงแก่นเพลงหอกที่เหนือชั้น…

        ไม่ต้องคิดเลยว่าขอเพียงได้รับการขัดเกลาอีกเล็กน้อยเจียงจืออวี๋จะสำแดงพรสวรรค์ออกมาได้อย่างเต็มที่แน่นอน

        ในอนาคตย่อมมีโอกาสที่จะก้าวขึ้นมาเคียงบ่าเคียงไหล่กับพวกเขา

        “เมล็ดพันธุ์แห่งราชันยุทธ์! นี่คือเมล็ดพันธุ์แห่งราชันยุทธ์อย่างแท้จริง!”

        ชายชราที่ยืนอยู่ตรงกลางแสดงความตื่นเต้นผ่านดวงตา

        เขาคือคณบดีคณะวิถียุทธ์พลังเลือดแต่ในขณะเดียวกันเขาก็เป็นอาจารย์ด้วย

        เมื่อได้เจอนักศึกษาที่มีพรสวรรค์ระดับสุดยอดเช่นนี้ย่อมอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากได้มาเป็นลูกศิษย์

        ทว่านั่นกลับเรียกความอิจฉาจากอีกสองคนที่อยู่ข้างๆได้ไม่น้อย

        “ได้หยกงามไปครอบครอง ช่างโชคดีจริงนะนาย”

        การฝึกยุทธ์มีสามเส้นทางหลักคือวิถียุทธ์พลังเลือด ผู้ควบคุมสัตว์อสูร และการควบคุมเวทมนตร์

        สามเส้นทางนี้แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงพรสวรรค์ที่ต้องการย่อมเน้นหนักไปคนละด้าน

        พวกเขาย่อมมองออกว่าพรสวรรค์ที่เจียงจืออวี๋แสดงออกมานั้นเหมาะสมกับเส้นทางใดมากที่สุด

        “นานเท่าไหร่แล้วนะ ที่คณะวิถียุทธ์พลังเลือดของฉันไม่มีเด็กปั้นเก่งๆแบบนี้มาเข้าเรียนสักที”

        เมื่อได้ยินคำพูดที่ดูเหมือนจะ‘อิจฉา’ จากคนข้างๆชายชราคนกลางก็เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย วางท่าทางเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว

        “ชั้นที่เจ็ดคงไม่เหนือบ่ากว่าแรงแม่หนูคนนี้หรอกต้องรอดูว่าเธอจะยื้อในชั้นที่แปดได้นานแค่ไหน”

        สิ้นเสียงของเขาก็เห็นเจียงจืออวี๋ในกระจกวารีเริ่มบุกจู่โจมทันที

        หอกโลหะผสมในมือร่ายรำจากเดิมที่ถูกวานรสะเทือนปฐพีกดดันจนต้องถอยร่นพลันเปลี่ยนไปเปลี่ยนจากการตั้งรับเป็นการบุกทะลวงอย่างหนักหน่วง

        “หอกวายุคลั่ง!”

        เจียงจืออวี๋หลุบตาลงเล็กน้อยแววตามีประกายแสงวาบผ่าน หลังจากเธอขานเรียกคำว่าวายุคลั่งออกมาเบาๆเพลงหอกก็เปลี่ยนไปทันที ราวกับพายุที่โหมกระหน่ำ หอกในมือแทงออกไปตามด้วยอีกหอกทันควัน

        ระบบAI ของหอพิชิตดาวสามารถวิเคราะห์ความเสียหายจากการโจมตีผ่านภาพการต่อสู้และสร้างรอยแผลบนตัวสัตว์อสูรจำลองได้อย่างสมจริง

        หากโจมตีบาดแผลเหล่านี้สามารถสร้างความเสียหายรุนแรงหรือแม้แต่ถึงตายได้

        นี่คือสาเหตุที่ความสมจริงของระบบนั้นสูงมาก

        และการที่เจียงจืออวี๋ยอมถอยร่นก่อนหน้านี้ก็เพื่อทิ้งรอยแผลเล็กๆ เหล่านี้ไว้บนตัวของวานรสะเทือนปฐพีนั่นเอง

        ดูเหมือนรอยแผลเหล่านั้นจะไม่ถึงแก่ชีวิตหรือแม้แต่บาดเจ็บเพียงเล็กน้อยก็อาจไม่ใช่

        ทว่าในตอนนี้รอยแผลเล็กๆ เหล่านั้นกลับกลายเป็นแต้มต่อในการโต้กลับของเจียงจืออวี๋!

        เมื่อปราศจากผิวหนังหนาๆคอยป้องกันการโจมตีต่อเนื่องของเจียงจืออวี๋ที่กระแทกเข้าใส่บาดแผลเดิมจึงเป็นการขยายปากแผลให้กว้างขึ้นเรื่อยๆพร้อมกับสั่งสมไอสังหารของเพลงหอกไปด้วยในตัว

        วานรสะเทือนปฐพีแผดร้องคำรามไม่หยุดมันยกหมัดขึ้นหวังจะทำลายจังหวะการโจมตีของเจียงจืออวี๋

        ทว่าในเมื่อเจียงจืออวี๋หาโอกาสนี้มาได้อย่างยากลำบากเธอมีหรือจะปล่อยให้มันทำสำเร็จ?

        “ฆ่า!”

        เสียงตะโกนเบาๆหอกโลหะผสมพุ่งทะยานออกไปเป็นเส้นตรงเล็งเป้าหมายไปที่จุดตายที่ลำคอของวานรสะเทือนปฐพีโดยตรง!