ธรณีคลั่ง(ใหม่)

   ภูมินั่งมองรูปแบบการใช้พลังทั้งสองแบบที่มีให้เลือกในหน้าต่างโฮโลแกรมตรงหน้าอย่างลังเลเขาไม่รู้ว่าจะเลือกอะไรดี เพราะทั้งสองรูปแบบก็มีประโยชน์ในแบบของมัน เขาได้นั่งใช้มือลูบคางไปมาพร้อมกับครุ่นคิดอยู่นาน

   ภูมิค่อยๆ จิ้มนิ้วไปยังรูปแบบที่หนึ่งซิ่งเป็นพวกที่ใช้การต่อสู้ระยะประชิดเป็นหลักเพราะเขาคิดว่ารูปแบบนี้น่าจะเหมาะกับเขามากกว่า

   'อืม รูปแบบนี้จะเป็นการใช้ mp มาคลุมร่างกายของตัวเองเอาไว้ ซึ่งมีชื่อว่า มิเนอร่าสินะ และเมื่อคลุมร่างกายเอาไว้จะทำให้เรามีพลังเพิ่มขึ้น แถมยังสามารถเลือกได้ว่าเราจะใช้ความสามารถของสาย

   ธาตุ ดิน จะเป็นเหมือนเกาะที่ช่วยป้องกันการโจมตี

ธาตุ ไฟ เป็นธาตุที่เน้นโจมตีมีอำนาจทะลุทะลวงและเผาไหม้

ธาตุ ลมจะทำให้ผู้ใช้งานมีความเร็วเพิ่มขึ้น

ธาตุ น้ำ เน้นรักษาทำให้อาการบาดเจ็บหายเร็วกว่าปกติและฟื้นฟูความเหนื่อยล้า

   เป็นรูปแบบ โจมตี ป้องกัน ความเร็ว หรือ รักษา สินะ มันขึ้นอยู่กับว่าแต่ละคนชอบแบบไหน แต่สู้กับพวกที่โจมตีระยะไกลคงลำบากเอาเรื่องแต่ก็ไม่น่ามีปัญหา ถ้าเราเข้าประชิดได้ก็สบายแล้วมอนเตอร์ส่วนมากก็เป็นระยะประชิดด้วย งั้นเอาเป็นสายโจมตีละกัน '

   ภูมิคิดในใจอยู่โดยลืมคนที่ยืนอยู่ข้างๆ เงียบๆ ไปเสียงสนิท เมื่ออ่านรายละเอียด พร้อมวิธีการใช้

   เมื่อได้ของใหม่มาภูมิก็ได้ลองทำในทันทีมันก็ไม่ยากแค่คิดว่าจะใช้มันก็ใช้งานมิเนอร่าได้เลย เมื่อภูมิเปิดใช้งานก็มีกลุ่มควันเปลวไฟสีแดง เกิดขึ้นรอบๆ ตัวของเขาจนห่อหุ้มเขาทั้งตัวอุณหภูมิรอบตัวของเราเริ่มสูงขึ้น

   "ติ่ง"

   "ท่านได้รับ มิเนอร่า ระดับต่ำใช้ mp 100 หน่วยต่อวินาที "

   ได้มีเสียงแจ้งเตือนขึ้นในทันทีเมื่อเขาเปิดใช้งาน เขาใช้ได้เพียงไม่นานก็เริ่มเหนื่อยหอบจนเขาต้องหยุดการใช้งานมัน เขาได้พักผ่อนอีกหลายชั่วโมงกว่าmpของเขาจะกลับมาเต็มอีกครั้งดังนั้นเขาจึงได้ กินโพชั่นระดับต่ำที่เพิ่ม mp 100 หน่วยในทันที ไปหลายขวด

   จากนั้นก็เริ่มออกเดินยังจุดหมายต่อไปคือมอนเตอร์เลเวลเท่ากับเขาหรือสูงกว่าเล็กน้อยพร้อมทั้งมีเป้าหมายเพิ่มมาอีกอย่างนอกจากเก็บเลเวลแล้วนั้นคือการทดลองใช้พลังมิเนอร่าแล้วต่อสู้ในรูปแบบต่างๆ การล่าของเขาจึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง

   หลายวันผ่านไป

   ในระยะเวลาที่ผ่านมานี้เขาได้เปลี่ยนไปหลายอย่าง อย่างแรกคือร่างกายของเขาที่ผอมลงเล็กน้อยซึ่งจากการที่เขาออกกำลังกายอย่างหนักทุกวันรวมทั้งการออกล่าที่ตั้งแต่เช้าจนถึง 3 ทุ่ม และออกกำลังกายเช้าเย็นจนทำให้ตอนนี้น้ำหนักของเขาเหลือเพียง90กิโลกรัมและมีมักกล้ามให้เห็นเล็กน้อยผิวค่ำหยาบกร้านมากกว่าเดิมและอย่างที่สองด้วยการล่าของเขาทำให้ในตอนนี้เลเวลของเขาก็มาถึงเลเวล23 กับอีก50%แล้ว ซึ่งเขาคิดว่าฆ่ามอนเตอร์อีกเพียงไม่กี่ตัวก็เลเวล24

   ในตอนแรกพวกเขาตั้งใจว่าจะไปฆ่าบอสเพื่อที่จะปิดดันเจี้ยน แต่เมื่อเห็นว่าหลายๆ กลุ่มพึ่งที่เข้ามาเก็บเลเวลเรื่อยๆ พวกเขาจึงตัดสินใจที่จะเก็บดันเจี้ยนนี้ไว้ เพื่อให้คืนอื่นๆ ได้เพิ่มเลเวลกัน

   จากนั้นพวกเขาทั้งสองคนก็ได้ออกจากดันเจี้ยนเพื่อที่จะไปสะสางสิ่งที่ค้างคาอยู่ เมื่อออกมาจากดันเจี้ยนพวกเขาทั้งสองก็ได้ตรงไปยังจังหวัด m ในทันที

   พวกภูมิเมื่อเข้าสู่ เข้าเขตจังหวัดก็ได้พอเจอเข้ากับด่านซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นการตรวจคนที่จะผ่านเข้าไปในเขตจังหวัด ในตอนแรกภูมินั้นกลัวว่าคนพวกนนี้จะเป็นคนของกลุ่มคนที่เขามีปัญหาด้วย แต่ถึงแม้ว่ามันจะเป็นคนของกลุ่มนั้นจริงๆ เขาก็ไม่ได้กลัวพวกมันเลยแม้แต่น้อย

   แต่เมื่อมาถึงกลับปรากฏว่าพวกมันนั้นปล่อยให้เขาผ่านเข้าไปได้ง่ายๆ เขาจึงคิดว่าพวกมันไม่น่าจะใช่พวกเดียวกัน ภูมิขับรถตรงไปยังค่ายหลบภัยที่เคยมีเรื่องกัน

   ตอนนี้มันเปลี่ยนไปค่อยค้างมาก มีผู้คนถือปืนกลหนักเดินล่าตระเวน,ทะเวน,ตะเวนไปมาบนกำแพงสูงเกือบสิบเมตรรอบๆ กำแพงเต็มไปด้วยผู้คนที่ผอมแห้งทั้งนอนและนั่งเต็มไปหมด ส่วนมากจะเป็นคนที่มีผมสีขาวแล้วเสียส่วนใหญ่ ประตูเหล็กบานใหญ่ที่ดูแข็งแรงมันใหญ่ขึ้นกว่าเดิมเกือบเท่าตัวบานหนึ่งปิดสนิท มีคนถือปืนกลเบาเฝ้าระวังเกือบสิบคน

   ภูมิลงจากรถเดินตรงไปยังประตูเหล็กที่เปิดทิ้งเอาไว้เมื่อเขาเดินตรงเข้าไป พวกที่เฝ้าประตูก็ได้เดินมาขวางทางเขาเอาไว้

   " น้องสาวมาจากที่ไหนเนี่ย คืนนี้ถ้าไม่มีที่พักไปพักกับพวกพี่ก็ได้นะ ฮ่าๆ "

   พวกมันทำราวกับว่าไม่เห็นเขาที่กำลังยืนอยู่ข้างๆ นุช

   นุชไม่ได้กล่าวโต้ตอบพวกมันแต่กลับเปิดซิงโครไนซ์อย่างรวดเร็วแล้วพุ่งเข้าหาพวกมัน เขาที่แหลมคมของเธอแทงเข้าที่กลางลำตัวของมันอย่างจัง

   พวกมันตกใจพากันร้องตะโกนเสียงดัง ภูมิก็ไม่ได้รอช้าให้พวกมันตั้งตัวเขาก็พุ่งเข้าไปใช้เล็บคมๆ ตวัดตัดคอของพวกมัน

   เมื่อพวกมันได้สติก็ได้สาดกระสุนปืนเข้าใส่พวกเขาทั้งสอง แต่ทว่ากระสุนพวกนั้นไม่ได้ระคายผิวของนุชและภูมิเลยสักนิด แต่ด้วยเสียงปืนนี้เองที่ทำให้ผู้คนได้พากันหันมามอง และได้มีพวกที่ถือปืนอีกหลายกลุ้มวิ่งเขามา ส่วนคนที่ไม่มีปืน ทำเพียงยืนดูเพียงเท่านั้น

   ภูมิไม่ได้ให้ความสนใจกับกลุ่มคนที่มากขึ้น ในใจเขาคิดเพียงแต่ว่าถ้ามาเยอะขึ้นเขาก็แค่ฆ่าเยอะขึ้น การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด