Ragnarok Academy League

ตอนที่ 25
สนามแห่ง Void

เงาสีดำใต้เท้าของเรนขยายตัวออกไปทั่วถนนสายหลักของเขตตะวันตกอย่างรวดเร็ว ราวกับทะเลสีดำกำลังกินทุกอย่างรอบตัว
มอนสเตอร์เงาจำนวนมากที่พุ่งเข้าหาประชาชน เริ่มถูกดึงลงไปในเงานั้นทีละตัวพร้อมเสียงคำรามน่าสะพรึงกลัว

Hunter รอบด้านต่างหยุดนิ่งไปชั่วขณะ

เพราะภาพตรงหน้า—

ไม่ต่างจากพลังของอาเธอร์เลยแม้แต่น้อย

แต่ต่างกันตรงที่
เงาของเรน “นิ่งกว่า”

มันไม่บ้าคลั่งเหมือนพลังของอาเธอร์
แต่กลับให้ความรู้สึกเย็นเยียบราวกับหลุมลึกไร้ก้นบึ้ง

เสียงของ Void Rune ดังขึ้นช้าๆ

[Void ที่แท้จริง ไม่ใช่การปลดปล่อยพลังอย่างไร้การควบคุม]

[แต่มันคือการควบคุมความว่างเปล่า]

เรนยืนอยู่กลางเงาสีดำด้วยสายตานิ่งสงบ

มอนสเตอร์เงาดำที่ถูกกลืนลงไป เริ่มสลายหายทีละตัวอย่างสมบูรณ์

ไม่มีการฟื้นคืน
ไม่มีการรวมตัวใหม่

อาเธอร์หรี่ตามองภาพนั้นจากบนหอคอย

รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาค่อยๆ จางลงเล็กน้อย

“…น่าสนใจกว่าที่คิด”
เขาพึมพำเบาๆ

ในเวลาเดียวกัน—

ลูคัสและลีอาก็มองเรนด้วยสายตาซับซ้อน

เพียงไม่กี่วันก่อน
เด็กคนนี้ยังเป็นแค่เด็กไร้คลาสจากสลัม

แต่ตอนนี้—

เขากลับยืนอยู่ในระดับเดียวกับผู้ใช้ Void ที่สามารถคุกคามทั้งเมืองได้แล้ว

ทันใดนั้น—

อาเธอร์ยกมือขึ้นอีกครั้ง

วงแหวนสีดำบนท้องฟ้าเริ่มหมุนเร็วขึ้นกว่าเดิม

ครืนนนน…

แรงกดดันมหาศาลแผ่ลงมาจากฟ้า ขณะที่เงาสีดำเริ่มไหลรวมกันตรงกลางอากาศเหนือเมืองอย่างรวดเร็ว

ลีอาเบิกตากว้างทันที

“เดี๋ยวนะ…”

เงาดำเหล่านั้นกำลังก่อตัวเป็น “บางอย่าง” ที่ใหญ่กว่ามอนสเตอร์ก่อนหน้านี้หลายเท่า

แขนสีดำขนาดยักษ์
ดวงตาสีแดงจำนวนมาก
ร่างกายที่ไม่มีรูปร่างแน่นอน

มันเหมือนสัตว์ประหลาดที่ถูกสร้างขึ้นจากเงามืดล้วนๆ

Hunter หลายคนเริ่มหน้าซีด

“บ้าเอ๊ย…”
“มันสร้างอะไรออกมาอีกแล้ว!”

อาเธอร์หัวเราะเบาๆ

“นี่ต่างหาก…”
“คือสิ่งที่อยู่หลังประตู Void”

วินาทีต่อมา—

สัตว์ประหลาดเงาดำขนาดมหึมาก็ลืมตาขึ้นพร้อมเสียงคำรามต่ำที่ทำให้อากาศสั่นสะเทือน

ครืนนนนนน!

กระจกตามอาคารรอบด้านแตกละเอียดทันที

ผู้คนจำนวนมากทรุดลงกับพื้นเพราะแรงกดดันเพียงอย่างเดียว

แม้แต่ลูคัสยังต้องฝืนยืน

“พลังระดับนี้…”
เขากัดฟันแน่น

“มันมากกว่า Disaster Class อีก”

เรนจ้องสัตว์ประหลาดบนฟ้านิ่งๆ

พลังของ Void ในร่างเขากำลังสั่นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

[มันกำลังเปิดประตู]

เสียงของ Void Rune ดังขึ้นทันที

เรนขมวดคิ้ว

“…ประตูอะไร”

[ประตูสู่ Void Realm]

คำตอบนั้นทำให้หัวใจของเรนเย็นวาบทันที

เพราะเพียงแค่เศษพลังของ Void
ก็เกือบทำลายเมืองไปแล้ว

ถ้าประตูนั้นถูกเปิดจริง—

เขาไม่อยากคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ทันใดนั้น—

อาเธอร์ก็กางแขนออกช้าๆ

เงาสีดำรอบตัวปะทุขึ้นอีกครั้ง ขณะที่วงแหวนบนท้องฟ้าเริ่มขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

“เห็นไหม!”
เขาตะโกนลงมาจากยอดหอคอย

“นี่คือพลังที่พวก Academy พยายามปิดบัง!”

“พวกมันกลัว Void…”

“เพราะ Void คือพลังที่เหนือกว่าระบบ Rune ทั้งหมด!”

เสียงของเขาดังก้องไปทั่วเมือง

Hunter หลายคนเริ่มสับสน
บางคนเริ่มหวาดกลัว

เพราะสิ่งที่อาเธอร์พูด
อาจเป็นความจริงบางส่วน

ลีอากัดฟันแน่น

“เขากำลังทำให้เมืองแตกตื่น…”

แต่เรนกลับยังจ้องอาเธอร์เงียบๆ

เพราะเขาเริ่มรู้สึกได้ว่า
อีกฝ่ายไม่ได้เพียงแค่คลั่ง

แต่อาเธอร์ “เชื่อ” จริงๆ ว่าสิ่งที่ตัวเองทำคือการเปิดเผยความจริง

ทันใดนั้น—

อาเธอร์ก็ค่อยๆ ยกมือขึ้นชี้มาทางเรน

ดวงตาสีดำสนิทของเขาเย็นลงทันที

“มาเถอะ…”
เสียงของเขาดังขึ้นช้าๆ

“พิสูจน์ให้ข้าเห็น”

“ว่าเจ้าคู่ควรกับตำแหน่งผู้สืบทอดของราชา Void จริงหรือไม่”

วินาทีต่อมา—

สัตว์ประหลาดเงาดำบนฟ้าก็พุ่งลงมาทางเรนทันที