cosmic Emperor! สงครามจักรวาลสะท้านภพ

ผู้จัดการ

ไป๋ฉีเริ่มต้นออกเดินทางอีกครั้ง จากที่เขาให้หลิงหลิงคำนวนระยะเวลาและระยะทางอีกไม่เกินสิบวันยานอวกาศของเขาก็จะไปถึงยังจุดหมายปลายทางที่ตั้งไว้

 

ในขณะเดียวกันนั้น ณ ดาวรกร้าง บริเวณชายแดนสหพันธ์ตอนนี้กำลังเกิดเหตุการณ์ชุลมุนวุ่นวาย และดูเหมือนว่าต้นต่อจะมาจากศูนย์การค้าขนาดใหญ่ที่อยู่ใจกลางดวงดาว

 

"นี่ๆ เฒ่าแก่! เจ้ารู้หรือเปล่าว่าศูนย์การค้าคิดจะทำอะไรกัน?" ชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยปากถามขณะที่กำลังนั่งดื่มสุรา

 

"เห้ยๆ เจ้าไปอยู่ไหนมา........ทุกคนต่างรู้กันหมดว่าทางศูนย์การค้ากำลังจัดงานต้อนรับผู้จัดการคนใหม่"เฒ่าแก่ร้านกล่าวเพื่อไขความกระจ่างให้กับชายคนดังกล่าวไป

 

"ผู้จัดการคนใหม่? เหอะๆสุดท้ายเดี๋ยวก็ไปสวามิภักกับตำหนักเทพโอสถอยู่ดี"

 

"เจ้าโง่! หุบปากเดี๋ยวนี้!! เจ้าอยากให้ร้านของข้าถูกทำลายหรือไงกัน"เฒ่าแก่ร้านถึงกับกล่าวด้วยความร้อนรนใจ

 

ชายคนนั้นรีบอุดปากตัวเองโดยฉับไว "ข้าโทษเฒ่าแก่ ข้าไม่ได้ตั้งใจ พอดีมันหลุดปาก"

 

"เห้อ ทีหลังมีอะไรก็เก็บเอาไว้ในใจอย่าเอาออกมาพูดเช่นนี้ ไม่อยากนั้นเกรงว่าต่อไปแม้แต่ชีวิตของเจ้าก็จะไม่เหลือ"เฒ่าแก่กล่าวเตือนด้วยความหวังดี ชายหนุ่มก็พยักหน้ารับและก้มหน้าก้มตาดื่มกินต่อไป

 

ตัดมาทางด้านศูนย์การค้าโพชั่น ตอนนี้การจัดงานทุกอย่างก็สำเร็จเสร็จสิ้นไปได้ด้วยดี เหลือเพียงรอแค่รอให้ผู้จัดการคนใหม่มาถึงก็เท่านั้น

 

"เห้อ หลังจากเร่งจัดงานมาเป็นสิบวันในที่สุดก็เสร็จเสียที"ณ ห้องทำงานของรองผู้จัดการชายวัยกลางคนกล่าวขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอ่อนเพลียจับใจ เขามีชื่อว่า ต้าไห่ และอย่างที่เห็นเขามีตำแหน่งเป็นรองผู้จัดการหอการค้าแห่งนี้

 

"ติ๊ง!"

 

"ท่านรองต้าไห่ ตอนนี้กองกำลังต่างๆส่งคนมาขอข้อมูลของผู้จัดการคนใหม่อีกแล้วขอรับ" ในขณะที่ต้าไห่กำลังจะเผลอหลับ เลขาคนสนิทก็ติดต่อเข้ามา

 

"บอกพวกเขาไปว่าพวกเราเองก็ไม่มีข้อมูลเหมือนกัน"ต้าไห่กล่าวออกไปเช่นนั้น เลขาคนสนิทของเขาก็กล่าวรับทราบและเดินไปแจ้งกับคนของกองกำลังต่างๆในทันที

 

"เห้อ หวังว่าการเปลี่ยนแปลงผู้จัดการครั้งนี้ จะทำให้ชื่อเสียงของหอการค้าดูดีขึ้นมาบ้าง"ต้าไห่บ่นพึมพำพลางถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่าย

 

หลังจากนั้นวันเวลาก็ผันผ่านไปถึงเจ็ดวัน บนท้องฟ้าเหนือศูนย์การค้าตอนนี้นั้นอยู่ดีๆก็มียานอวกาศลำสีน้ำเงินปรากฏขึ้นมา

 

ยานลำนั้นลงจอดบริเวณพื้นที่ว่างช้าๆ ต่อมาประตูยานก็เปิดออกเผยให้เห็นร่างเงาของชายหนุ่มที่มีเส้นผมและดวงตาสีดำราวกับค่ำคืนอันไร้ซึ่งแสงจากดวงดาว เบื้องหน้าของเขาตอนนี้มีเหล่าเจ้าหน้าที่ของศูนย์การค้ากำลังตั้งแถวรอใบหน้าเต็มไปด้วยความุ่งมั่น

 

ในขณะนั้นชายวัยกลางคนต้าไห่ก็เดินเข้ามาแล้วทำความเคารพชายหนุ่มโดยฉับไว "ยินดีต้อนรับท่านผู้จัดการ ข้ามีนามว่าต้าไห่เป็นรองผู้จัดการของหอการค้าแห่งนี้ขอรับ"

 

ชายหนุ่มโค้งตัวเล็กน้อยตอบกลับ "ท่านผู้อาวุโสไม่ต้องมากพิธี ข้าชื่อไป๋ฉีนับ จากนี้ไปคงต้องขอฝากเนื้อฝากตัวกับท่าน"

 

"ฮ่าๆๆถ้าอย่างนั้นเชิญท่านไป๋ฉีด้านในจะดีกว่า"ว่าแล้วต้าไห่ก็เผยมือไปยังประตูของศูนย์การค้า ไป๋ฉีพยักหน้าแล้วเดินไปยังประตูนั้นในทันที

 

"ท่านต้าไห่ การมาของข้าไปขัดผลประโยชน์ของใครเข้าหรือเปล่า"ระหว่างทางไป๋ฉีเอ่ยปากถาม

 

ทางด้านต้าไห่ที่ได้ยินเช่นนั้นก็ถึงกับผงะ "ทะ ท่านไป๋ฉี ท่านรู้ได้อย่างไร?"

 

"เหอะๆเจ้าพวกนั้นจับตามองข้าตั้งแต่เข้ามายังดาวดวงนี้ แถมบางคนยังเผยจิตสังหาร นี่คงไม่ใช่เรื่องปกติของที่นี่หรอกกระมัง"ไป๋ฉีกล่าวราวกับมันไม่ใช่เรื่องใหญ่

 

ใบหน้าของต้าไห่ก็กลับกลายเป็นจริงจัง "การมาของท่านยังไม่ถึงขั้นเรียกว่าขัดผลประโยชน์หรอกขอรับ เพราะท่านยังไม่ได้เลือกข้าง"

 

"โอ้ อย่างนั้นหรือ แล้วถ้าข้าไม่เลือกจะเกิดอะไรขึ้นกัน"ไป๋ฉีถามอย่างไม่ใส่ใจ

 

ต้าไห่ที่ได้ยินก็ส่ายหน้า "เรื่องนี้ข้าเองก็ไม่รู้เช่นกัน เพราะตลอดระยะเวลาที่ข้าทำงานอยู่ที่นี่ ก็ไม่เคยเห็นผู้จัดการคนไหนที่ไม่เลือกข้าง"

 

"โห เรื่องที่ท่านเล่ามาฟังดูแล้วน่าสนใจยิ่งนัก ท่านต้าไห่ข้าต้องการตรวจสอบบัญชีทั้งหมดรวมถึงรายการสินค้า ท่านช่วยรวบรวมมาหน่อยได้หรือไม่"ไป๋ฉีพูดขึ้นโดยฉับไว ต้าไห่ได้ยินก็พยักหน้าอย่างยินดี เขาพาไป๋ฉีไปส่งที่ห้องทำงานแล้วรีบไปจัดการเรื่องนี้ให้โดยไม่รอช้า

 

สิบนาทีต่อมาต้าไห่และเลขาก็นำข้อมูลต่างที่ไป๋ฉีต้องการมาให้ ชายหนุ่มเอ่ยปากขอบคุณจากนั้นเริ่มตรวจสอบอย่างตั้งใจ ทว่าเพียงไม่นานก็พบเข้ากับปัญหา

 

"สินค้าราคาแพงกว่าตลาดกลางแถมยังขายดี แต่กลับได้มีกำไรเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ดูเหมือนผู้จัดการคนก่อนจะโกยกำไรเข้ากระเป๋าตัวเองเยอะเหมือนกัน"

 

"มันยังไม่หมดเพียงเท่านั้นนะขอรับ ผู้จัดการคนก่อนยังสมรู้ร่วมคิดกับตำหนักเทพโอสถอีกด้วย"ต้าไห่กล่าวเสริมขึ้นมา

 

"ตำหนักเทพโอสถ! มันคือสถานที่แบบใด?"

 

ได้ยินคำถาม ต้าไห่ก็พลางถอนหายใจ "ตำหนักเทพโอสถคือหนึ่งในกองกำลังที่ใหญ่ที่สุดในเขตชายแดนแห่งนี้ แถมยังเป็นกองกำลังที่ชักใยผู้จัดการรุ่นก่อนๆของพวกเราจากเบื้องหลัง "

 

"หืม! กล้าทำถึงขนาดนี้ พวกมันไม่รู้อย่างนั้นหรือว่าศูนย์การค้ามีภูมิหลังอย่างไร"

 

ต้าไห่ยิ้มอย่างขมขื่น "แน่นอนพวกมันย่อมรู้ดี แต่หอการค้าสาขานี้อยู่ห่างไกลกับสาขาหลักเป็นอย่างมาก อีกทั้งพวกมันยังสมรู้ร่วมคิดกับผู้จัดการ แล้วใครจะเป็นคนรายงานปัญหาล่ะขอรับจริงไหม"

 

ไป๋ฉีพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนจะถามอีกว่า "แล้วการที่ท่านมาเล่าเรื่องนี้ให้ข้าฟัง ท่านไม่กลัวว่าข้าจะไปเข้าร่วมกับตำหนักเทพโอสถอย่างนั้นหรือ?"

 

ได้ยินคำถามของไป๋ฉี ชายวัยกลางคนก็ส่ายหน้า "ตัวข้านั้นอยู่มานานและมีทักษะการมองคนอยู่บ้าง ตัวของท่านนั้นแตกต่างจากผู้จัดการคนอื่นเรื่องนี้ข้ามั่นใจ"

 

มองไปที่ต้าไห่อยู่สักพัก ไป๋ฉีก็พลันยิ้มบาง "เอาเป็นว่าข้าจะไม่ทำให้ความเชื่อมั่นของท่านศูนย์เปล่าก็แล้วกัน ตอนนี้ท่านไปพักผ่อนเถอะ ข้าขอตรวจสอบข้อมูลสักพัก"

 

"ได้ขอรับ หากมีสิ่งใดสงสัยสามารถเรียกใช้ข้าได้ตลอดเวลา" ว่าแล้วต้าไห่ก็โค้งตัวเล็กน้อยแล้วเดินออกไป