ประมุขศักดิ์สิทธิ์ จุติใหม่สะท้านโลกา

    ​บทที่ 6 อานุภาพของวิชาลับ

    คำเตือน เนื้อหาภายในตอนมีฉากความรุนแรง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

    ​

    ​บทที่ 6 อานุภาพของวิชาลับ

    ​

    ​พลั่ก!

    ​

    ​เสียงกระแทกดังสนั่น เย่ฮวนเตะเข้าเป้าอย่างแม่นยำ แรงส่งอันมหาศาลซัดร่างของอีกฝ่ายจนกระเด็นลอยละลิ่วออกไปไกลหลายฉื่อ

    ​

    ​ทรงกลมสองลูกหลุดพ้นจากการพันธนาการของถุงเนื้อ พุ่งทะยานออกไปในอากาศ

    ​

    ​หลังจากวาดเส้นโค้งที่สวยงาม มันก็ตกลงไปในหม้อต้มน้ำแกงที่อยู่ไม่ไกลอย่างแม่นยำ

    ​

    ​เมื่อทำทุกอย่างเสร็จสิ้น เย่ฮวนไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบขึ้นขี่หมาป่ามารมุ่งหน้าไปยังเทือกเขาสัตว์อสูรทางทิศใต้ของเมืองทันที ทิ้งให้ซ่างกวนอวิ๋นเฟยหน้าตาบิดเบี้ยว ขดตัวสั่นเทาอยู่บนพื้น

    ​

    ​"อ๊ากกก... ไข่ของข้า! เร็ว... ไปหาคืนมา!"

    ​

    ​จนถึงตอนนี้ บรรดาผู้ติดตามที่ยืนตะลึงอยู่กับที่ถึงเพิ่งได้สติ และเริ่มโกลาหลวุ่นวายกันทันที

    ​

    ​"ไข่อยู่ไหน? ใครเห็นไข่ของนายน้อยบ้านข้าบ้าง! รีบส่งคืนมาเดี๋ยวนี้!"

    ​

    ​เจ้าของแผงขายเครื่องในถือกระชอนเหล็กในมือ มุมปากกระตุกอย่างรุนแรง ลางสังหรณ์ที่ไม่ดีบางอย่างผุดขึ้นในใจ

    ​

    ​แต่เมื่อคำนึงถึงอำนาจเงินของตระกูลซ่างกวน เขาก็ไม่กล้าพูดความจริงออกไป

    ​

    ​อีกอย่าง ของพรรค์นี้ในหม้อของเขามีทั้งลูกเล็กลูกน้อยไม่ต่ำกว่าร้อยลูก ไม่แน่ว่าอาจจะแยกแยะไม่ออก

    ​

    ​เขาจึงตัดสินใจใจแข็ง ใช้กระชอนยักษ์กวนในหม้ออีกรอบ ทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพียงแต่ไม่รู้ว่า วันรุ่งขึ้นผู้โชคดีคนไหนที่กินไข่พะโล้แล้วจะเจอเข้า

    ​

    ​ด้วยเหตุนี้ ทุกคนจึงวุ่นวายกันอยู่ครึ่งค่อนวันแต่ก็หาไม่พบ

    ​

    ​พวกคนรับใช้เกรงว่านายน้อยจะระบายโทสะใส่คนอื่น จึงส่งสายตาเหี้ยมเกรียมไปยังเจ้าของแผงขายเครื่องในสัตว์ แล้วหยิบไข่สุนัขที่มีขนาดใกล้เคียงกันหนึ่งคู่เพื่อนำไปส่งงาน

    ​

    ​อย่างไรเสีย ต่อให้หาของสิ่งนั้นเจอ ก็ไม่มีทางใส่กลับเข้าไปได้อีกแล้ว

    ​

    ​"เย่ฮวน ข้าจะต้องฆ่าเจ้าให้ได้!"

    ​

    ​ซ่างกวนอวิ๋นเฟยคำรามลั่น ขณะถูกผู้คนหามมุ่งหน้าไปยังสมาคมนักปรุงยา

    ​

    ​ในเวลานี้ เขาปรารถนาให้พี่ชายที่เป็นนักปรุงยาระดับหนึ่งของตนอยู่ที่นี่ เพื่อที่ความเจ็บปวดของเขาจะได้ลดน้อยลงบ้าง

    ​

    ​น่าเสียดายที่เขาไม่รู้เลยว่า พี่ชายของเขาก็ถูกหมาป่าเงินรุมทึ้งกินไปแล้ว และตอนนี้ได้กลายเป็นปุ๋ยคอกในเทือกเขาสัตว์อสูรไปแล้วเรียบร้อย!

    ​

    ​...

    ​

    ​เทือกเขาสัตว์อสูร หุบเขาหมาป่ามาร

    ​

    ​เย่ฮวนนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น กำลังปรุงยาคุณภาพต่ำอีกหลายสิบเม็ด

    ​

    ​สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่พวกหมาป่ามารเก็บรวบรวมมาในยามปกติ เย่ฮวนคัดเลือกสมุนไพรที่มีคุณภาพดีบางส่วนไว้ใช้ในยามจำเป็น

    ​

    ​ส่วนที่เหลือถูกปรุงเป็นยาคุณภาพต่ำ มอบให้ราชาหมาป่าเป็นผู้จัดสรร

    ​

    ​เพื่อเพิ่มความกระตือรือร้นในการหาสมุนไพรของเหล่าหมาป่า หัวหน้าฝูงหลายตัวจึงได้รับยาไปด้วย

    ​

    ​นั่นคือยาที่มีสรรพคุณในการชำระกระดูกและปรับปรุงสายเลือด ซึ่งเหล่าหมาป่ามารย่อมรู้ดีว่ามันล้ำค่าเพียงใด

    ​

    ​ในขณะนี้ พวกมันต่างส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความยำเกรงมายังเย่ฮวน

    ​

    ​หมาป่ายักษ์ทีละตัวก้มหัวเดินเข้ามา พร้อมแสดงท่าทางประจบประแจง

    ​

    ​เย่ฮวนเองก็ยินดีที่จะเล่นกับพวกมัน เมื่อการฝึกกายเสร็จสิ้น เขาก็ออกหาสมุนไพรในเทือกเขาสัตว์อสูรพร้อมกับฝูงหมาป่า

    ​

    ​เวลาผ่านไปครึ่งค่อนวัน พวกเขาสามารถหาสมุนไพรระดับสามขึ้นไปได้ถึงหลายสิบต้น

    ​

    ​ทว่า เขตแดนของเผ่าหมาป่าสีเงินเย้ยจันทร์กว้างเพียงไม่กี่ร้อยลี้

    ​

    ​หากลึกเข้าไปกว่านี้จะเป็นถิ่นของเผ่าหมีมาร แม้สมาชิกจะน้อยกว่า แต่หมีมารที่โตเต็มวัยก็เป็นสัตว์อสูรระดับห้าของจริง!

    ​

    ​ดังนั้น พวกเขาจึงค้นหาได้เพียงในพื้นที่ที่จำกัดเท่านั้น

    ​

    ​เวลาค่อย ๆ ผ่านไป

    ​

    ​ตะวันเริ่มตกดิน

    ​

    ​ในขณะที่เย่ฮวนและพวกพ้องตั้งใจจะกลับเมืองเทียนหลาง หมาป่าเงินหลายตัวกลับวิ่งกระหืดกระหอบ ลากร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสมาจากระยะไกล

    ​

    ​ในจำนวนนั้นมีหมาป่ามารสองตัวที่สิ้นใจลงก่อนจะถึงตัว

    ​

    ​หมาป่าเงินตัวที่นำหน้ามา ในปากคาบผลไม้สีแดงฉานขนาดเท่ากำปั้น บนใบไม้ที่มีลักษณะคล้ายเกล็ดมังกรไม่กี่ใบยังมีคราบเลือดติดอยู่

    ​

    ​"ผลเปลี่ยนผันโลหิตมังกร! สมุนไพรระดับหก!"

    ​

    ​เย่ฮวนจำที่มาของผลไม้นั้นได้ทันที แม้จะเป็นสมุนไพรระดับหก แต่ความหายากของมันนั้นยิ่งกว่าสมุนไพรระดับเก้าบางชนิดเสียอีก

    ​

    ​เพราะสิ่งนี้คือสิ่งที่สามารถทำให้สัตว์อสูรระดับต่ำกลายร่างเป็นมนุษย์ได้!

    ​

    ​หากสัตว์อสูรที่ต่ำกว่าระดับหกกลืนกินเข้าไป มีโอกาสสูงมากที่จะเพิ่มความเร็วในการบ่มเพาะผ่านการกลายร่างเป็นมนุษย์

    ​

    ​ต้องรู้ว่า การกลายร่างเป็นความสามารถที่มีเฉพาะในสัตว์อสูรระดับเก้า ที่ควบคุมพลังมิติได้เท่านั้น

    ​

    ​เผ่าสัตว์อสูรมีอายุขัยยืนยาว หากมีความเร็วในการบ่มเพาะทัดเทียมกับมนุษย์ ย่อมเป็นเรื่องดีอย่างยิ่ง

    ​

    ​หมาป่าเงินตัวนั้นวิ่งมาอย่างรวดเร็ว และรีบนำผลไม้ส่งให้ถึงเบื้องหน้าของราชาหมาป่า

    ​

    ​แม้ราชาหมาป่าจะน้ำลายสอด้วยความอยาก แต่ก็ส่งสายตาถามเย่ฮวนก่อน

    ​

    ​เย่ฮวนยื่นมือไปรับผลไม้วิเศษมาแล้วกล่าวว่า "ราชาหมาป่า อย่าเพิ่งรีบกินผลไม้นี้ รอให้ข้าเพิ่มระดับพลังจนสามารถปรุงยาระดับสี่ได้ ข้าจะปรุงยาเปลี่ยนผันโลหิตมังกรให้เจ้าเม็ดหนึ่ง

    ​

    ​เมื่อถึงตอนนั้น เจ้าไม่เพียงแต่จะมีความสามารถในการกลายร่างเป็นมนุษย์ แต่ยังสามารถเข้าสู่สภาวะกึ่งมนุษย์กึ่งสัตว์ได้ด้วย!

    ​

    ​ในสภาวะนั้น เจ้าจะสามารถถืออาวุธได้เหมือนกับเผ่าลิง และพลังต่อสู้จะเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว!"

    ​

    ​เมื่อได้ยินดังนั้น ราชาหมาป่าก็แสดงสีหน้าปลาบปลื้มยินดีทันที

    ​

    ​หัวขนาดใหญ่ถูไถไปมาที่หน้าแข้งของเย่ฮวนอย่างต่อเนื่องเพื่อแสดงความประจบ

    ​

    ​ทันใดนั้น ท่ามกลางป่าทึบไม่ไกลนัก พลันเกิดเสียงอึกทึกครึกโครมขึ้น

    ​

    ​ที่แท้คือหมีมารแขนทองระดับห้าจำนวนสิบกว่าตัวกำลังไล่ตามมา ดูท่าหมาป่ามารที่บาดเจ็บเหล่านั้นคงถูกพวกมันทำร้ายนี่เอง!

    ​

    ​ราชาหมาป่าเห็นดังนั้น ดวงตาก็กลายเป็นสีแดงฉาน ปากหนาเหยียดออกเผยให้เห็นเขี้ยวสีขาวโพลน

    ​

    ​"โฮก!"

    ​

    ​เสียงหอนก้องฟ้าดังสนั่น จนหุบเขาหมาป่ามารสั่นสะเทือน

    ​

    ​ชั่วขณะต่อมา เสียงพุ่มไม้ไหวเอนดังระงม หมาป่ามารจำนวนมหาศาลวิ่งกรูออกมาจากหุบเขา

    ​

    ​เพียงไม่กี่สิบอึดใจ หมาป่ามารที่โตเต็มวัยกว่าหนึ่งพันตัวก็มาถึง

    ​

    ​เผ่าหมาป่าเป็นเผ่าพันธุ์ที่สามัคคีที่สุด ตราบใดที่มีศัตรูภายนอกบุกรุก ความแค้นใด ๆ ในเผ่าสามารถวางลงได้ทั้งหมด

    ​

    ​ต่อให้เมียตัวเองเพิ่งถูกหมาป่าข้างบ้านแอบกิน ก็ต้องรอให้เสร็จศึกก่อนค่อยดวลกัน

    ​

    ​แม้หมีมารสิบกว่าตัวนั้นจะมีพลังแข็งแกร่งกว่า แต่ก็หวั่นเกรงรูปแบบการต่อสู้แบบไม่กลัวตายของฝูงหมาป่า จนเริ่มมีความคิดที่จะถอยกลับ

    ​

    ​ทว่า เห็นได้ชัดว่าราชาหมีที่เป็นผู้นำ ปรารถนาผลไม้วิเศษนั้นอย่างยิ่ง จึงเดินนำหน้าออกมาและส่งเสียงคำรามประหลาด

    ​

    ​ราชาหมีตัวนี้สูงกว่ายี่สิบฉื่อ ยกอุ้งเท้าหมีอันกำยำตบที่ตัวเอง แล้วชี้ไปทางราชาหมาป่า

    ​

    ​ความหมายนั้นชัดเจนยิ่งนัก 'คนเยอะแล้วอย่างไร มีน้ำยาจริงก็มาดวลกันตัวต่อตัว'

    ​

    ​ราชาหมาป่าเองก็มีนิสัยดุร้าย สายเลือดโบราณในกายที่ตื่นขึ้นมาและไม่มีที่ระบาย จึงเตรียมจะพุ่งเข้าไปต่อสู้

    ​

    ​เย่ฮวนเห็นดังนั้นจึงดึงตัวมันไว้ แล้วแอบยัดยาหลายเม็ดเข้าปากอีกฝ่าย พร้อมตะโกนว่า "ราชาหมาป่าเอ๋ย! เจ้าจะวู่วามไม่ได้นะ!

    ​

    ​หมีมารนั่นหนังหนาเนื้อแน่น พลังมหาศาล เจ้าห้ามไปเกาตรงรักแร้หรือโคนขาของมันเด็ดขาด!

    ​

    ​ถ้าไม่ระวังเผลอไปตอนไข่ของพี่ใหญ่หมีเข้า จะไม่ยุติธรรมเอาได้นะ!

    ​

    ​ดูเจ้าสิ ที่กรงเล็บมีทรายเยอะขนาดนี้ ถ้าเกิดทรายเข้าตาอีกฝ่ายจะไม่ดีเอา!"

    ​

    ​ขณะที่พูด เย่ฮวนก็ก้มลงกำทรายกำมือใหญ่มาถูที่กรงเล็บทั้งสองของราชาหมาป่า

    ​

    ​ราชาหมาป่าเองก็รู้ความ แอบกำทรายไว้ในซอกเล็บด้วย

    ​

    ​เดิมทีนี่ไม่ใช่การต่อสู้ที่สูสี และเย่ฮวนก็ไม่เคยคิดว่าตนเองเป็นวิญญูชนผู้เที่ยงธรรม

    ​

    ​ยิ่งอีกฝ่ายใช้อำนาจข่มเหงก่อน เย่ฮวนจึงจำเป็นต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมบางอย่าง

    ​

    ​ยาที่ให้ไปสามเม็ดนั้นคือ ยาเพิ่มความเร็ว ยาเพิ่มพละกำลัง และยาป้องกันกระดูก ซึ่งได้แก่ ยาเม็ดเร็วปานเทพ ยาเม็ดกำลังเทพ และยาเม็ดพิทักษ์กระดูก

    ​

    ​มันสามารถเพิ่มพลังโดยรวมของอีกฝ่ายได้มากกว่าสามส่วน

    ​

    ​หมีมารตัวนั้นมีความฉลาดไม่น้อย เมื่อได้ยินคำพูดของเย่ฮวน ก็กัดฟันด้วยความโกรธแค้นและส่งเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราด

    ​

    ​"คำรามอะไรกัน ข้ากำลังขาดเสื้อคลุมยาวกระดุมสองแถวพอดี ระวังตอนพวกเจ้าสู้กัน ข้าจะจัดการหมีตัวเมียของเจ้าแทนแล้วกัน"

    ​

    ​หมีมารได้ยินดังนั้น ก็มองไปที่แถวปุ่มนูนสองแถวบนท้องของตัวเมียที่อยู่ข้าง ๆ ก่อนที่ดวงตาจะฉายแววเหี้ยมเกรียม

    ​

    ​"โฮก!"

    ​

    ​เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารของอีกฝ่าย ราชาหมาป่าก็คำรามลั่น ขนสีเงินขาวเดิมค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงคล้ำ

    ​

    ​ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นหนึ่งระดับ กรงเล็บแหลมคมกางออก ยาวกว่าสามฉื่อ!

    ​

    ​นี่คือผลจากการกระตุ้นสายเลือดโบราณของหมาป่าสวรรค์เย้ยจันทร์ในร่างกาย

    คล้ายกับเรื่องประมุขศักดิ์สิทธิ์ จุติใหม่สะท้านโลกา ที่คุณอ่าน