ผู้ร่วงหล่น

หลังทดลองคนที่ 35 แจ๊คสามารถทำให้วิชาฝังเข็มพัฒนาในที่สุด วิชานี้มันถูกเปลี่ยนชื่อเพราะมันไม่ได้แค่ฝังเข็มเท่านั้น แจ๊คไม่รู้ว่าทำไมมันเหมือนกับว่าวิชานี้เป็นวิชาฝังเป็นมีการพัฒนาที่แตกต่างกันมากกว่านี้

ส่วนวิชาฝังเข็มที่แจ๊คได้รับหลังได้รับการพัฒนาคือการฝังเข็มฟื้นฟู แจ๊คไม่รู้จะร้องไห้ดีไหมเพราะร่างกายของเขาฝึกฝนเส้นทางปีศาจ การรักษาของเขาก็รวดเร็วกว่าคนอื่นมากนัก เลือดมีชีวิตทำให้การฟื้นฟูตัวเขาแทบจะเป็นอมตะถ้าไม่ถูกการขัดขวางการฟื้นฟู

วิชาการฝังเข็มรักษา ถ้ากดจุดบนร่างกายจะทำให้ร่างกายฟื้นฟูได้รวดเร็วขึ้น 300 เท่าหรือมากกว่านั้น ไม่ใช่แค่สิ่งมีชีวิตเท่านั้น วิชาฝังเข็มฟื้นฟูสามารถรักษาสัตว์อสูร อาวุธอันพังทลาย ชุดเกราะที่แตกหัก แผนที่หรือสิ่งของต่าง ๆ ที่มีความเป็นไปได้ว่ายังสามารถฟื้นฟูได้

เช่น อาวุธที่ยังมีจิตวิญญาณ แผนที่ไม่เกิน 1000ปีแล้วแต่วัสดุในการสร้างแผนที่ สัตว์อสูรที่ยังไม่ตายและอื่น ๆ มากกว่า เท่ากับว่าวิชาฝังเข็มฟื้นฟูของแจ๊คเป็นการฟื้นฟูไม่ใช่การคืนชีพ

ถ้าสิ่งไหนได้ตายลงไปหรือหายไปตามกาลเวลาแจ๊คไม่สามารถฟื้นฟูได้และสิ่งของที่แจ๊คจะฟื้นฟูได้ต้องมีระดับต่ำหรือเท่ากับแจ๊คเท่านั้น อาวุธหรือสิ่งของระดับสูงกว่าการฝึกฝนของแจ๊ค แจ๊คไม่สามารถฟื้นฟูได้

หลังวิชาฝังเข็มฟื้นฟูของแจ๊คได้มาถึงจุดสุดยอดทำให้เขาทรมานพวกที่เหลือได้อย่างสบายใจ แจ๊คเริ่มจากยาบ่าองค์ชายเซ็นทอร์ ผู้กล้าหาญนักธนู

แจ๊คตัดขาตัวทดลองคนอื่นมา 5คนหรือ 10 ขาก่อนจะนำมาต่อกับร่างกายของยาบ่า ยาบ่าตอนแรกข่มขู่แจ๊คว่าพ่อของยาบ่าผู้เป็นราชาของเผ่าเซ็นทอร์จะมาฆ่าแจ๊ค

แจ๊คไม่สนใจคำพูดของยาบ่า หลังแจ๊คต่อขามนุษย์เข้ากับร่างกายของยาบ่า ยาบ่าเห็นร่างกายของตนเองหลอมรวมเข้ากับมนุษย์ทำให้ยาบ่าสาปแช่งแจ๊คอย่างบ้าคลั่ง สาปแช่งไปจนถึงพ่อแม่บรรพบุรุษแจ๊ค ถ้ายาบ่ารับรู้ว่าตัวตนของแจ๊คถูกลบหายไปตั้งแต่เป็นผู้นำพาแห่งความมืด ยาบ่าคงจะตายเพราะความบ้าคลั่งของตนเอง

ผู้คนที่เหลือรอดตกใจกับร่างกายของยาบ่าในปัจจุบัน ขาจำนวนมากพันรอบกันและมีบางขาทิ่มแทงเข้าไปในร่างกายของยาบ่าก่อนจะควักเครื่องในของยาบ่าออกมาวางตรงพื้น

ไม่ใช่แค่นั้นขาที่ผู้นำพาแห่งความมืดเติมให้กับยาบ่านั้นมีปากจำนวนมากกำลังกัดกินเครื่องในของยาบ่า แต่ยาบ่าไม่รู้เรื่องอะไรราวกับไม่รับรู้ถึงความเจ็บปวด

ยาบ่าเห็นสายตาของคนอื่นจึงจ้องมองไปที่ขาของตนก่อนจะพบกับขาใหม่ที่พร้อมกับปากกำลังกัดกินร่างกายของเขา ยาบ่าไม่รู้สึกปวดเจ็บแม้แต่นิดเดียว

ทำให้ยาบ่ารู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมากเพราะร่างกายของกำลังถูกกัดกินไปทีละนิด ๆ อีกไม่กี่นาทีร่างกายของตนจะถูกขาของตนเองฆ่าตายไป

ยาบ่ามองผู้นำพาแห่งความมืดอีกครั้งคราวนี้ไม่ใช้การข่มขู่แต่เป็นการขอร้อง จะยอมเป็นทาสหรือสุนัขของผู้นำพาแห่งความมืดเพื่อให้แจ๊คปล่อยยาบ่าหลุดการกัดกินของขา

แจ๊คไม่สนใจคำขอร้องของยาบ่า ทาสหรือสุนัขมันไม่มีค่าพอจะให้เขามองดูด้วยซ้ำไป ยาบ่าเห็นสีหน้าของแจ๊คไม่แยแส ยาบ่าจึงบ้าคลั่งขึ้น

ก่อนยาบ่าจะได้ทำอะไร แจ๊คดีดนิ้ว

แปะ

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ความเจ็บปวดมากมายมหาศาลเข้าสู่เส้นประสาทยาบ่าอย่างบ้าคลั่ง แจ๊คควบคุมเส้นประสาทของยาบ่าตอนแรกทำให้ตอนแรกยาบ่าไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด

ส่วนขานั้นแจ๊คปรับแต่งเล็กน้อย แจ๊คเรียกมันคือการทรยศของร่างกาย ถ้าขานั้นไปอยู่ในร่างกายคนไหน ขาชิ้นนี้หรือชิ้นส่วนที่แจ๊คปรับแต่งจะกัดกินร่างกายของเจ้าของจนตาย

แจ๊คปล่อยให้ขาของยาบ่ากัดกินร่างกายของเจ้าของไป เสียงกรีดร้องของยาบ่าเป็นเพลงอันไพเราะน่าฟังสำหรับแจ๊คมาก

แจ๊คเดินไปหายิโนและพาวโบต่อ เหมือนยิโนและพาวโบจะรู้ชะตากรรม พวกมันได้สาปแช่งแจ๊คก่อนจะพูดประวัติว่าตนมาจากไหน เป็นลูกใคร

แน่นอนว่าแจ๊คไม่สนใจจะเป็นลูกใครหรือญาติคนใหญ่โตมาจากไหน ในสายตาของแจ๊คมันก็แค่คนที่กำลังจะตาย

แจ๊คหลอมแขนจากคน 5 คนหรือ 10 ข้างของเหลือจากยาบ่า ให้พาวโบกับยิโนคนละ 5 ข้างก่อนจะสั่งให้แขนทั้งหมดของพาวโบและยิโนต่อสู้กัน

คนชนะจะได้กินผู้แพ้ ซึ่งแน่นอนว่าผู้ชนะจะต้องเป็นยิโนผู้มีร่างกายอันแข็งแกร่งกว่าคราวนี้แจ๊คไม่ได้สร้างปากมาตรงแขน แต่ให้แขนที่ตนสร้างหยิบชิ้นเนื้อสด ๆ ของพาวโบที่ถูกทุบตีจนกลายเป็นก้อนเนื้อมายัดให้ยิโนกินอย่างไม่สามารถปฏิเสธได้

ตอนแรกยิโนกินเนื้อของพาวโบทำหน้าขยะแขยงและอ้วกออกมาแต่ไม่ทันไรก็ถูกแขนอีกข้างหนึ่งยัดเนื้อพาวโบเข้ามาอีก

แจ๊คหัวเราะกับการแสดงออกของยิโนมาก ต่อไปคือทิมูนักเวทแสนสวย ถึงจะสวยแค่ไหนแจ๊คไม่สนใจ ทิมูเห็นแจ๊คเดินเข้ามาจึงแสดงอาการหวาดกลัว

ก่อนจะใช้เสน่ห์ของตนใส่กับแจ๊ค แต่มันไม่ได้ผลเพราะแจ๊คไม่ได้สนใจเรื่องหน้าตา รูปร่าง มาจากไหน เกิดมามีความพิเศษอย่างไร

แจ๊คสนแค่ว่าถ้าใครเป็นศัตรูไม่ว่ามันจะเป็นใคร มีแต่ความทรมานอันไม่มีจุดจบเท่านั้นคือสิ่งที่พวกมันจะได้รับ

แจ๊คเอาตัดหัวของคนที่เหลือทั้งหมด ได้ 15 หัว แต่หัวนั้นยังไม่ตาย ยังมีเสียงขอร้อง สาปแช่งหรือคำพูดต่าง ๆ ทิมูเห็นดังนั้นจึงสีหน้าซีดเผือด

ทิมูพูดขึ้นว่าถ้าเธอเป็นอะไรไป จอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ธาโคจะตามไล่ล่าเขา แจ๊คหัวเราะอย่างไม่สนใจพร้อมกับหลอมหัวทั้งหมดรวมกับทิมู

ร่างกายทิมูเต็มไปด้วยหัวผู้คนทั้งหมดและในแต่ละหัวแสดงอารมณ์ต่างกัน มีหัวเราะ ร้องไห้ หวาดกลัว ข่มขู่ โกรธแค้น บ้าคลั่ง สาปแช่ง

ทิมูมองร่างกายของตนเองเต็มไปด้วยหัวของมนุษย์จำนวนมากกำลังกรีดร้อง ทิมูมองแจ๊คด้วยความโกรธแค้นแบบถึงกระดูก จะจดจำชื่อของผู้นำพาแห่งความมืดไปตลอดฝังลึกในจิตวิญญาณ

ไม่ว่าจะตายหรือเกิดกี่ครั้งเธอจะจงจำชื่อของผู้นำพาแห่งความมืดและจะล้างแค้นให้ได้

ทิมูตะโกนคำสาบานพร้อมกับร่างกายระเบิดเป็นชิ้น ๆ แจ๊คมองทิมูอย่างไม่สนใจเพราะยังไงต่อจากนี้ไป จะมีคนอยากให้เขาตายหรือสาปแช่งเขาอีกเป็นจำนวนมากแค่ทิมูคนเดียวไม่ทำให้แจ๊คจดจำชื่อของเธอได้

เมื่อทุกอย่างภายในแก่นโลกจบลง แจ๊คจะลืมชื่อของทุกคนภายในที่แห่งนี้ตามกาลเวลาหลงเหลือแต่ตัวทดลองที่ทำให้เขาสำเร็จวิชาฝังเข็มกับการเล่นแร่แปรธาตุ

ยาบ่าถูกขาของตนกัดกินจนตาย ยิโนท้องระเบิดตายเพราะกินเยอะเกินไป แน่นอนว่าวิญญาณของทุกคนทั้งหมดภายในนี้ไม่ได้กลับสู่ธรรมชาติหรือโลกวิญญาณ

กลับกลายมาเป็นแหล่งพลังชีวิตของแจ๊คทั้งหมด ถ้าคนที่สาปแช่งแจ๊คก่อนหน้านี้รับรู้ว่าดวงวิญญาณของเขาไม่ได้กลับไปไหนแต่มาเป็นแหล่งพลังงานให้กับผู้นำพาแห่งความมืด พวกเขาเหล่านั้นคงจะจมอยู่ในความหวาดกลัวและสิ้นหวังอันไร้ที่สิ้นสุด หลังไม่มีผู้รอดชีวิตหลงเหลืออยู่ภายในพื้นที่แห่งนี้แจ๊คไล่เดินเก็บแหวนมิติ กระเป๋ามิติจำนวนมากของคนตาย

ภายในนั้นมีสิ่งของมีประโยชน์สำหรับแจ๊คไม่มาก แต่มันมีสิ่งหนึ่งที่ทุกแหวนหรือกระเป๋ามิติต้องมีคือดอกขจรอาบลาวา แจ๊คไม่รู้ว่าพวกนั้นได้รับดอกนี้มาจากไหน

แต่ในเมื่อผู้คนทั้งหมดภายในที่แห่งนี้ตายทั้งหมดเท่ากับว่าของทั้งหมดตกมาเป็นของแจ๊ค ถ้าเขายังมีชุดแห่งความว่างเปล่าคงไม่ต้องการแหวนมิติพวกนี้

ชุดแห่งความว่างเปล่าอยู่กับหู่เสวีย ตอนนี้สิ่งที่แจ๊คทำได้คือรอเพราะเขาติดต่อหู่เสวียไม่ได้ แจ๊คคิดว่าหู่เสวียก็ติดต่อแจ๊คไม่ได้เช่นกัน

เป็นอย่างที่แจ๊คคาดคิดหู่เสวียไม่สามารถติดต่อกับแจ๊คได้ แต่หู่เสวียยังรับรู้ได้ว่าแจ๊คยังมีชีวิตหรือตายไป ในตอนนี้แจ๊คยังมีชีวิตอยู่

หู่เสวียไม่รู้ว่าการต่อสู้ของแจ๊คจบลงไปตั้งแต่วันแรก ส่วนวันอื่นแจ๊คทำการทดลองวิชากับการเล่นแร่แปรธาตุ หู่เสวียไม่รีบนำตัวแจ๊คกลับเพราะหู่เสวียต้องการให้แจ๊คมีประสบการณ์การต่อสู้

มีสิ่งหนึ่งที่หู่เสวียคาดการผิดคือ เธอประมาณพลังผู้คนในดวงดาวขนาดเล็กมากเกินไปและเธอประมาณพลังของแจ๊คน้อยไป

ผ่านไป 1 เดือนหลังจากเจตนารมณ์แห่งสวรรค์ส่งผู้ถูกเลือกเข้าไปฆ่าผู้นำพาแห่งความมืด

ผู้คนภายในดวงดาวเคอเซอร์เฝ้ามองการกลับมาของผู้กล้าแห่งยุคใหม่ ภายในห้องอันกว้างใหญ่ มีผู้คนธรรมดาจำนวนมากกำลังสวดมนต์ให้แก่เทพแห่งแสง ด้านในของห้องอันกว้างใหญ่มีห้องเล็กที่เอาไว้ใช้สำหรับการพูดคุยกัน ภายในห้องพูดคุยมีชายอยู่ 2 คน คนหนึ่งเป็นชายหนุ่มอีกคนหนึ่งเป็นชายแก่ ชายหนุ่มคือบัด ชายแก่คืออูหลิน 1 ใน 12 คาร์ดินัลของศาสนาแห่งแสง

ผ่านไปถึง 1 เดือนหลังจากเจตนารมณ์แห่งสวรรค์คัดเลือกผู้คนไปฆ่าผู้นำพาแห่งความมืด บัดรับรู้ได้ทันทีว่าผ่านไป 1 เดือนผู้คนไม่ได้ถูกส่งกลับมา นั้นมีแค่ทางเดียวเท่านั้นคือความตาย

อูหลินนั่งอยู่ตรงข้ามกับบัด จ้องมองบัดอย่างสับสน ตอนที่เจตนารมณ์แห่งสวรรค์ประกาศหาคนที่จะไปฆ่าผู้นำพาแห่งความมืด อูหลินขอร้องบัดให้ไปสังหารพ่อของตนที่ชั่วเลวเพื่อหยุดความบ้าคลั่งของผู้นำพาแห่งความมืด

แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือสายตาอันเย็นชาของบัด บัดในตอนนั้นพูดว่า คนที่เข้าไปฆ่าพ่อของฉันนั้นมีแต่ความตายเท่านั้นที่รออยู่ปลายทาง ไม่ใช้ทั้งชื่อเสียง เงินทองหรืออำนาจ

ตอนแรกอูหลินไม่เชื่อเพราะเจตนารมณ์แห่งสวรรค์มอบพลังอำนาจให้พวกผู้คนที่ได้รับเลือกเข้าไปและเจตนารมณ์แห่งสวรรค์กล่าวอีกว่าด้านในนั้นมีสมบัติ

พอตอนนี้ผ่านไป 1 เดือนแม้อูหลินไม่อยากจะเชื่อว่าผู้คนที่เข้าไปฆ่าผู้นำพาแห่งมืดถูกฆ่าตายทั้งหมด อูหลินไม่รู้ถึงความน่ากลัวของผู้นำพาแห่งความมืดเพราะคิดว่าระดับปีศาจฝึกฝน แค่นิ้วเดียวอูหลินก็สามารถสังหารผู้นำพาแห่งความมืดได้ จึงคิดว่าบัดเชื่อมั่นพ่อของตนมากเกินไป อีกอย่างผู้คนไม่ได้กลับมาอาจเป็นเจตนารมณ์แห่งสวรรค์อ่อนตัวลงจากการต่อสู้กับผู้หญิงลึกลับคนนั้น จึงไม่ได้ส่งผู้คัดเลือกกลับมา ความคิดของอูหลินเป็นสิ่งที่ผู้คนภายในดวงดาวเคอเซอร์คิดทั้งหมด อีกอย่างเจตนารมณ์แห่งสวรรค์เตรียมพร้อมทุกอย่างให้กับผู้คนที่ได้คัดเลือก

ส่วนผู้นำพาแห่งความมืดไม่มีทางจะไปสู้พวกผู้คนที่เข้าไปแม้แต่ระดับการฝึกฝนยังต่างกัน

“บัด เธอรับรู้ได้ยังไงว่าปลายทางของผู้คนคือความตาย ผู้นำพาแห่งความมืดอาจจะแข็งแกร่งแต่ระดับการฝึกฝนเป็นที่แน่ชัดว่าเป็นขั้นปีศาจฝึกฝนเท่านั้น ส่วนผู้คนได้คัดเลือกระดับการฝึกฝนคือนักรบก่อตั้งหรือนักเวทเต็มตัว แม้ว่าเธอจะเชื่อมั่นใจตัวพ่อของเธอขนาดไหน แต่มันเป็นไปไม่ได้ว่าพ่อของเธอจะรอด หรือตอนนี้พ่อของเธออาจจะหลบหนีอยู่ก็เป็นได้”

บัดได้ฟังคำพูดของอูหลินจึงหัวเราะขึ้น

“ท่านอูหลิน ท่านเข้าเส้นทางฝึกฝนเพื่อสิ่งใด ความร่ำรวย ชื่อเสียง ผู้หญิง ความศรัทธา ความแค้น ความชอบ การหาชีวิตอันเป็นอมตะ ค้นหาความเป็นเทพ ค้นหาความหมายของจักรวาล ค้นหาความยิ่งใหญ่ราวกับราชาผู้ปกครองดวงดาวและอื่น ๆ มากมายท่านเข้าสู่เส้นทางการฝึกฝนเพื่อสิ่งใด”

อูหลินรู้สึกอับอายเพราะบัดพูดเรื่องแบบนี้ขึ้น อูหลินเข้าสู่เส้นทางฝึกฝนตอนแรกอยากจะต่อสู้กับความมืดภายในดวงดาวแต่.......

“ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะเข้าใจในตอนนี้ อีกอย่างมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องพ่อเจ้า”

บัดแม้จะดูท่าทางของคนอื่นไม่เก่งแต่บัดอยู่กับอูหลินมาหลายปี ทำให้รู้ว่าอูหลินยังมีหลายสิ่งเก็บเป็นความลับ

“ท่านอูหลิน ฉันจะบอกให้สิ่งทำให้พ่อของฉันเข้าสู่เส้นทางฝึกฝนคือความสนุก”

“ความสนุก??? สนุกจากเพื่อน สนุกจากการเล่น สนุกจากครอบครัวหรือสนุกจากผู้หญิง”

บัดส่ายหัวกับคำตอบของอูหลิน

“ฉันไม่รู้เหมือนกันแต่พ่อของฉันบอกเอาไว้ว่าการได้มาแบบง่าย ๆ มันจะสนุกอะไร และสิ่งที่ฉันต้องการนั้นต้องคุ้มค่ากับการลงทุน ฉันไม่เข้าใจความหมายของคำพูดนี้ คนที่เข้าใจความหมายนี้คงมีแค่พ่อคนเดียวเท่านั้น แม้แต่ท่านหญิงหู่เสวียยังตอบกลับไปว่าคำพูดนั้นมันไร้สาระ แต่พ่อของฉันไม่สนใจมากนัก”

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………