นางร้ายถูกเนรทศกับระบบร้านค้าความดี

บทที่ 144

ลอบฟังสนทนา

บทสนทนาของผู้ที่อยู่ภายในห้อง เหล่าพ่อค้าที่เดินทางมาจากต่างเมือง ซูฉีรอฟังบทสนทนาของพวกเขา 

“ นี่ท่านคิดว่าอย่างไรบ้าง ” 

“ นั่นสินะดูแตกต่างจากที่พวกเราคิดเอาไว้มาก คิดว่านางจะเป็นหญิงสาวที่มีเล่ห์เหลี่ยมมากกว่านี้เสีย ”

“ แต่เหตุใดจึงแสดงท่าทางใสซื่อเช่นนั้นแถมยังพูดคุยเป็นกันเองอีก ถือว่าผิดพลาดจากพวกเราคิดไปมากเลยทีเดียว ”

“ แล้วเจ้าจะเอาอย่างไรนั่งเป็นแบบนี้สิ่งที่พวกเราคุยกันไว้มันจะมีอันใดเปลี่ยนแปลงหรือไม่ ”

เสียงของพวกพ่อค้าภายในห้องเริ่มสนทนากัน ซูฉีนั่งอยู่ห้องข้างๆจึงไม่เห็นใบหน้าว่าผู้ใดเป็นคนพูด 

แต่ว่านางพอจะแยกแยะเกี่ยวกับเรื่องน้ำเสียงได้ เพราะแบบนั้นจึงได้แต่ตั้งใจฟังบทสนทนาของพวกเขา 

“ นั่นสินะพวกเราก็สนทนากับนางด้วยเหตุผลไปก่อน ” 

“ บางทีนางอาจจะยอมขายผักพวกนั้นบางส่วนให้กับเราไปขายภายในร้านผักของพวกเราก็ได้ ” น้ำเสียงโทนต่ำที่ฟังดูสุขุม 

ซูฉีที่ฟังน้ำเสียงนั้นก็รู้ได้ในทันทีว่าคงจะเป็นผู้นำของคนพวกนั้น ที่มีชื่อว่าหยางอู๋ คนผู้นี้รับหน้าที่ในการเป็นผู้นำและสนทนาเกี่ยวกับข้อตกลงในครั้งนี้มากกว่าผู้อื่น 

พ่อค้าหยางตามคำบอกของลี่ถัง บอกว่าเขาเป็นชายวัยกลางคนร่างกายสูงโปร่ง มีร่างกายที่ดูสง่างามมีท่าทางและบุคลิกดูใจดี 

คนพวกนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นคนที่ช่างพูดช่างเจรจา ยามนี้เองก็ดูเป็นคนที่สุขุมที่สุดในบรรดาเหล่าแขกที่มาจากเมืองต่างๆ 

“ พวกเราต้องการเพียงแค่ผักของนางไปขายภายในร้านค้าของพวกเราเท่านั้น ”

“ อันที่จริงแล้วเกี่ยวกับเรื่องนี้ข้าเองก็ไม่ได้อยากจะทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่โต ”

“ นี่ก็ถือว่าเป็นการติดต่อเกี่ยวกับเรื่องการค้าอย่าทำให้เรื่องราวใหญ่โต ”

“ เข้าใจแล้ว แต่ว่านางเองก็รู้เหมือนว่าเป็นคนแปลกๆ ข้าไม่เคยพบเจอเจ้าของกิจการผู้ใดเป็นแบบนี้เลย เลยรู้สึกกังวลเล็กน้อย ” 

สังเกตเห็นได้ชัดเจนว่าพวกพ่อค้าที่อยู่ภายในห้องพวกมันรู้สึกกังวลกับท่าทางของคุณหนูตระกูลซูที่ไม่ได้เป็นอย่างที่พวกมันคิดเอาไว้ 

ซูฉีหลังจากที่ได้ยินบทสนทนาของพวก นางยกมือขึ้นมาลูบปลายคางของตนเอง 

“ นี่หมายความว่าอย่างไรอย่างนั้นหรือเจ้าคะคุณหนู ” ลี่ถังมองเห็นคุณหนูของนางกำลังครุ่นคิดบางอย่าง 

นางกำลังสงสัยว่าคุณหนูของนางกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ ดูเหมือนว่าคุณหนูของนางกำลังจะคิดบ้างอย่างในใจ

“ คือว่าเรื่องนี้มันมีสิ่งที่คาดคิดอยู่หลายอย่าง ”

“ จะพูดอย่างไรดีเล่าคนพวกนี้มาติดต่อซื้อผักของพวกเราในเมืองที่ห่างไกลเช่นนี้ ”

“ จากข้อมูลที่ได้มาพวกเขานั้นอาศัยอยู่ภายในเมืองที่ห่างไปถึงประมาณ 3-4 เมือง ” 

“ พวกเขาอยู่ห่างออกไปขนาดนั้นเหตุใดถึงต้องมาติดต่อซื้อผักที่เมืองแห่งนี้ด้วย ”

“ การที่พวกเขาพูดจากันแบบนี้แสดงว่าพวกเขาต้องการผักของพวกเราจริงๆ ”

“ พวกเขามีร้านผักที่ใหญ่โตอยู่แล้วอันที่จริงแล้วถ้ามองถึงกำไรการได้เสียมันเองก็ไม่น่าจะลดลง ”

“ ภายในเมืองของพวกเขาร้านผักของพวกเขาน่าจะเป็นสถานที่ที่สามารถขายผักได้ดีเป็นอย่างมาก” 

“ มีลูกค้าประจำแล้วก็มีรากฐานมั่นคงอีกด้วย ”

“ เพราะเหตุใดต้องการสัญญาการซื้อขายจากพวกเรามากขนาดนั้นกันเล่า ” ซูฉีเห็นข้อสงสัยมากมายปรากฏขึ้น 

นางคิดว่าอย่างไรเสียคนพวกนั้นก็คงจะมีเบื้องลึกเบื้องหลัง หรือไม่ก็ต้องการผักของนางไปทำอะไรสักอย่าง 

“ แต่ว่าพวกเขาไม่ดูเหมือนเป็นคนไม่ดีเลยนะเจ้าคะ พวกเขาเข้าหาพวกเราอย่างมีมารยาทแถมยังมีท่าทางที่ดูเคารพพวกเราเป็นอย่างมาก ”

“ ข้าไม่ได้บอกว่าเขามีเจตนาร้าย คนพวกนั้นฟังจากคำพูดแล้วก็ดูเหมือนว่าไม่ได้มีเจตนาร้ายกับพวกเรา”

“  แต่ว่าข้ากำลังสงสัยเกี่ยวกับการกระทำของพวกเขาต่างหาก อาจจะมีบางอย่างที่ซ่อนเร้นเอาไว้หรือว่ามีบางอย่างที่คิดว่าคงจะสามารถสร้างผลประโยชน์ให้กับพวกเขาได้มากมาย ” 

“  งั้นหรือเจ้าคะ ถ้าเช่นนั้นพวกเราจะทำอย่างไรดีล่ะเจ้าคะ ” ลี่ถังแสดงใบหน้าฉงน 

ดวงตาของนางจ้องมองมาที่คุณหนูอย่างสงสัย ในตอนนี้กำลังรอฟังคำสั่งต่อไปของคุณหนูของนางอยู่ 

ซูฉีที่นั่งอยู่อยู่ในท่าทางขบคิด ก่อนที่นางจะเงยหน้าของตนเองขึ้นแล้วก็พูดขึ้นมา “ นั่นสินะถ้าถามว่าจะทำอย่างไร ”

“ ข้าคิดว่าพวกเราคงจะต้องจับตามองพวกเขาไปก่อน ”

“ กลับไปบอกคนพวกนั้นเกี่ยวกับเรื่องสัญญาการซื้อขาย พวกเรายังไม่ตกลงแต่ว่าไม่ใช่ว่าปิดโอกาส ”

“ สิ่งที่พวกเราต้องการคือเวลา ” ซูฉีสั่งการลี่ถัง

“ เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ” 

หลังจากที่รับคำสั่งของคุณหนูเรียบร้อยแล้ว นางรีบเดินออกมาจากห้องนั้นแล้วก็กลับไปยังห้องที่มีเหล่าผู้อาวุโสคอยอยู่

เมื่อนางกลับเข้ามาก็ได้พูดคุยและสนทนาพร้อมกับถ่ายทอดถ้อยคำของคุณหนูออกมาในรูปแบบของคำพูด 

ในครั้งนี้นางเริ่มพูดจาฉะฉานมากขึ้น เพราะเห็นว่าเรื่องที่คุณหนูไหว้วานให้ทำมันเองก็ไม่ได้หนักหนาเกินไปกว่าความสามารถของนาง

เมื่อถ่ายทอดคำสั่งพวกนั้นออกไปเรียบร้อยแล้ว คนพวกนั้นก็ยอมรับได้พวกมันพยักหน้าก่อนที่จะรีบพากันกลับไป 

ในที่สุดพวกนางเองก็ก้าวผ่านสถานการณ์ที่ยากลำบากมาได้ การต้องเผชิญหน้ากับพวกพ่อค้ามันไม่ใช่เป็นสิ่งที่ง่ายดายเลยสักนิด

ซูฉีรู้ดีเหล่าพ่อค้าต่างพากันเห็นเกี่ยวกับเรื่องประโยชน์ของตนเองมากกว่าสิ่งใด

เพราะแบบนั้นพวกเขามักจะมีเล่ห์กลอุบายมากมายมาใช้ นางจึงต้องระวังตัวเป็นพิเศษ นับวันการที่กิจการของนางเริ่มใหญ่โตมากขึ้น

มีผู้คนมากมายเห็นประโยชน์เกี่ยวกับเรื่องนั้น และพวกเขาเองก็พากันทยอยเข้ามาหานางมากขึ้นเรื่อยๆ ซูฉีคิดว่าถ้าต้องรับมือกับพวกพ่อค้าพวกนี้ตลอด นางคงจะเป็นโรคประสาทอย่างแน่นอน

“ เอาล่ะเสร็จเรียบร้อยแล้ว ”

“ พวกเรากลับกันได้แล้ว วันนี้เจ้าทำได้ดีมาก ” ซูฉีกล่าวชมเชยบ่าวรับใช้ของตน 

ลี่ถังหลังจากที่ได้รับคำชมจากคุณหนู ใบหน้าของนางยิ้มมากขึ้น

“ เอาล่ะต่อจากนี้พวกเราเองก็ต้องพัฒนากิจการของตนเองต่อไปเรื่อย ” 

“ พวกเงินทองเริ่มไหลมามากขึ้นเรื่อยๆ นี่ถือว่าเป็นผลประโยชน์ของพวกเรา ในช่วงเวลานี้พวกเราก็เก็บเกี่ยวให้ได้มากที่สุด ”

“ อย่างน้อยเมืองแห่งนี้ก็เริ่มพัฒนาตามที่เราต้องการแล้ว ”

“ แล้วต่อจากนี้คุณหนูคิดจะทำอะไรอีกเจ้าคะ? ” ลี่ถังกำลังสงสัยในการกระทำของคุณหนู 

“ นั่นสินะมันก็มีสิ่งที่ข้าคิดจะทำอยู่ แต่ว่ามันคงจะต้องใช้เวลาสักพัก ”

“ สักพัก? ” 

“ ใช่แล้วข้าจำเป็นจะต้องใช้เวลาเตรียมตัวสักพักนึง ”  

“ ในตอนนี้พวกเจ้ามุ่งเน้นกับการขยายพื้นที่ก่อน พวกเราจำเป็นจะต้องขยายแปลงผักของพวกเราให้มีขนาดใหญ่มากขึ้น ”

“ ถ้าผลผลิตมีมากขึ้นแล้วมันเองก็จะเป็นผลดีกับพวกเราด้วย ”

“ เข้าใจแล้วเจ้าค่ะข้าจะรีบจัดการในการขยายแปลงผักอย่างที่คุณหนูตั้งใจเอาไว้” 

ซูฉีแสดงรอยยิ้มเป้าหมายของนางเริ่มเป็นจริงขึ้นเรื่อยๆ ในยามนี้แม้จะไม่รู้ว่าตนเองใช้ชีวิตอยู่ภายในยุคสมัยนี้แล้วได้อะไร แต่ว่านางก็เริ่มมีเป้าหมายในชีวิตของตนเองมากขึ้น 

ครึ่งเดือนต่อมา 

จบบท