ณ บ้านพักของลี่หวิน
“ห๊า ว่าไงนะ ฉู่หลานตาบอด แถมนางหนีเ้าไปเพราะเข้าใจผิด คิดว่าเ้ายังรักเจินเจินอยู่ อย่างนั้นหรือ” ลี่หวินได้ยินได้ฟังเื่ราวทั้งหมดจากลู่หยาง
“ใช่ ข้ารักนางมากจริงๆ นะ ข้ายินดีจะดูแลนางไปตลอดชีวิต” ลู่หยางพูดอย่างจริงใจ
“ก็ตอนที่พวกเราเห็นเ้าต่อสู้เพื่อชิงตัวเจินเจิน เ้าก็มีอาการแบบนี้ แล้วใครจะไปยอมเชื่อเ้าล่ะลู่หยาง” ลี่หวินวิจารณ์
“ดังนั้น เ้าช่วยสืบหาตัวฉู่หลานให้ข้าหน่อยได้มั้ย” ลู่หยางขอร้อง
“เื่นั้น เดี๋ยวข้าติดต่อสั่งการลูกน้องให้ก็แล้วกัน แล้ววันพรุ่งนี้เ้ากับท่านกุนซือค่อยไปพบลูกน้องข้าด้วยตัวของท่านเอง” ลี่หวินกล่าวแผน
“อ้าว แล้วเ้าล่ะ ทำไมเ้าไม่ไปด้วย” ลู่หยางสงสัย
“จากที่ฟังเ้าเล่าแล้ว แสดงว่าฉู่หลานโดนพิษจากปิศาจค้างคาว คงต้องไปเก็บดอกสมุนไพรตัวเดิมอีก” ลี่หวินต้องรีบเตรียมยาเพื่อรักษาเพื่อน
“ด้วยการข้าม….” ลู่หยางพูดไม่จบเพราะถูกลี่หวินปิดปากไว้
“ข้ามอะไรกันน่ะ” กุนซือรีบถาม
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ท่านกุนซือ ข้าตั้งใจจะไปเก็บสมุนไพรให้น่ะ” ลี่หวินยังคงปิดบัง
“เ้าไม่ต้องปิดข้าหรอก พวกเ้าคงจะข้ามมิติอนาคตที่ถ้ำแห่งนั้นสินะ” กุนซือกล่าว
“นี่ท่านก็รู้ด้วยหรอ” ลี่หวินใ
“ข้าเองที่เป็คนพาอาจารย์เ้าไปที่นั่น แสดงว่าเ้าไปเก็บสมุนไพรมารักษาท่านแม่ทัพกับข้าด้วยการข้ามมิติไปล่ะสินะ” กุนซือกล่าว
ลี่หวินพยักหน้า
“งั้นไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว นอกจากเ้าไปเก็บสมุนไพรแล้ว เ้าไปเก็บน้ำพุร้อนมาด้วยสิ” กุนซือกล่าว
“ทำไมล่ะคะ” ลี่หวินสงสัย
“ฟังจากที่ลู่หยางเล่า แสดงว่าเฉียนฟงไม่ใช่คนร้ายหรอก เขาถูกปรักปรำมากกว่า” กุนซือคาดเดา
“ทำไมท่านคิดเช่นนั้น” ลี่หวินสงสัย
“ให้ข้าเดานะ ปิศาจค้างคาวคงซัดลูกแก้วให้เฉียนฟงกลืนเข้าไป แล้วเขาก็เลยกลายเป็อสูรแบบไม่ทันตั้งตัว ดังนั้นตอนที่เฉียนฟงยังพอคุมสติได้ เขาจึงรีบไปค้นแผนที่ที่ห้องท่านแม่ทัพ แล้วรีบไปที่บ่อน้ำพุร้อน แต่คงไปไม่ทันปิศาจค้างคาว เพราะมันบินไปถล่มถ้ำน้ำพุร้อนเสียก่อนที่เฉียนฟงจะไปถึง และเมื่อลู่หยางเดินทางไปถึง เฉียนฟงก็ไม่อาจคุมสติได้อีกต่อไป เลยเข้าต่อสู้กับลู่หยางอย่างเอาเป็เอาตาย” กุนซือกล่าว
“ถ้าเป็เช่นนั้นเฉียนฟงก็น่าสงสารนะคะ” ลี่หวินเริ่มเห็นใจ
“ดังนั้นเ้าก็ไปเก็บน้ำพุร้อนมาด้วยก็แล้วกัน” กุนซือกล่าวย้ำ
“งั้นข้าจะรีบติดต่อลูกน้องเพื่อสืบหาตัวฉู่หลาน แล้วรีบไปที่ถ้ำมิติอนาคตทันที” ลี่หวินรีบเดินออกไปทันทีเพราะเป็ห่วงเพื่อนมาก
******************************************
ลี่หวินเดินทางไปที่ถ้ำเพียงลำพัง เพราะลู่หยางและกุนซือจะต้องรีบฟังข่าวแล้วรีบออกตามหาตัวฉู่หลานให้พบ
นางเดินทางไปจนถึงประตูมิติเช่นเคย ครั้งนี้นางตั้งใจว่าจะไปเก็บสมุนไพรด้วยตัวเอง แต่ทว่าพอนางก้าวข้ามประตูเข้าไป แล้วรู้สึกเหมือนตกจากที่สูง เมื่อนางตื่นขึ้นมาก็พบว่า นางได้ยินเสียงเด็กทารกร้อง
“ฮูหยินได้ลูกชายนะ หน้าตาสง่างามเหมือนท่านไม่มีผิด” แม่นมกล่าว
ลี่หวินเองซึ่งเพิ่งคลอดลูก มีอาการหมดเรี่ยวหมดแรง แม้จะยินดีที่ตนคลอดได้ลูกชาย แต่ในใจคิดว่า “แย่แล้ว ข้าเพิ่งคลอดลูก แล้วข้าจะเอาแรงจากที่ไหนไปเก็บสมุนไพรและเก็บน้ำพุร้อนนั่น”
เฉียนฟงเดินเข้ามาอุ้มลูกชายอย่างยินดี “เก่งมากลูกพ่อ ต่อไปเ้าจะกลายเป็ผู้ชายที่แข็งแรง เก่ง มีปัญญาเหมือนพ่อ งั้นพ่อจะให้เ้าชื่อว่า เฉียนว่าน ก็แล้วกัน” เฉียนฟงดูลูกชายเสร็จก็ยื่นบุตรให้แม่นมดูแลไปก่อน เพราะเขาห่วงอาการของฮูหยิน กว่านางจะคลอด ก็ต้องใช้เวลาถึงแปดชั่วยาม
เฉียนฟงเดินเข้าไปหาลี่หวินที่เตียง พร้อมกับจูบหน้าผาก และหอมแก้มทั้งซ้ายและขวาจนลี่หวินยุคปัจจุบันเขินมาก
“หน้าแดงอีกแล้ว ขี้อายไม่เปลี่ยนเลยนะ ลี่หวิน” เฉียนฟงกล่าวยิ้มๆ
ลี่หวินนึกขึ้นได้ นางจำเป็ต้องหลอกใช้สามีตัวเอง “เอ่อ ท่านพี่ ข้าไม่ค่อยมีเรี่ยวมีแรงเลย ท่านพี่ช่วยข้าไปเก็บสมุนไพรอีกจะได้หรือไม่”
“เป็ดอกสมุนไพรแบบเดิมอย่างนั้นหรือ” เฉียนฟงถาม
“ใช่แล้วค่ะ ท่านพี่” ลี่หวินกล่าว
“งั้นข้าจะรีบไปเก็บให้เดี๋ยวนี่ล่ะ” เฉียนฟงยอมตามใจทุกอย่าง
“อะ เดี๋ยวก่อนท่านพี่ นอกจากนี้แล้ว ท่านช่วยไปเก็บน้ำพุร้อนด้วยได้มั้ย” ลี่หวินรีบรั้งตัวสามีไว้ก่อน
“น้ำพุร้อนนั่นมีไว้สำหรับชำระลูกแก้วจักรภพนี่ เ้าจะเอาไปทำอะไร” เฉียนฟงสงสัย
“ท่านพี่คงยังไม่รู้ว่าน้ำพุร้อนมีสรรพคุณพิเศษ สามารถบำรุงร่างกายได้ด้วย เนื่องจากมันมีแร่ธาตุที่มีประโยชน์มากมาย” ลี่หวินโกหกเป็ตุเป็ตะ
“งั้นก็ได้ เก็บซักไหนึงพอมั้ย” เฉียนฟงยอมตามใจอีกเช่นเคย
“พอค่ะ ท่านพี่” ลี่หวินพยักหน้า
“ข้าจะรีบไปเดี๋ยวนี้” เฉียนฟงจูบหน้าผากแล้วผละจากไป
“ระวังตัวด้วยนะคะ” ลี่หวินกล่าว
หลังจากที่เฉียนฟงออกเดินทางไป ลี่หวินก็รีบลุกขึ้นมาให้นมลูก แล้วเลี้ยงดูบุตรอย่างรักใคร่ นางดีใจมากที่ตนมีลูกที่น่ารักแบบนี้
แม่นมแอบได้ยินที่ทั้งสองคุยกัน เลยรีบถาม “ก็ไหนว่าเ้าไม่มีเรี่ยวมีแรงไง เ้าจึงให้ท่านเฉียนฟงไปเก็บสมุนไพรให้ไม่ใช่หรอ”
“เอ่อ ข้าลืมไป ข้าเห็นลูกแล้วก็เลยลืมความเหนื่อยล้าไปเลย” ลี่หวินรีบแก้ตัว
“อ้อ มันคงเป็เื่ธรรมดาน่ะ งั้นเ้าดูแลลูกไปก่อนนะ ข้าจะยกอาหารมาให้เ้า” แม่นมกล่าว
พอถึงเวลาหัวค่ำ ลี่หวินอุ้มลูกไปนอนที่เปลดีๆ แล้วจูบหน้าผากลูกอย่างเอ็นดู
เฉียนฟงย่องเข้ามาเงียบๆ เขาวางสมุนไพรและไหใส่น้ำลงที่โต๊ะ แล้วรีบเดินเข้าไปกอดฮูหยินจากทางด้านหลังทันที เขารีบหอมแก้มนาง จนลี่หวินใ
“ท่านพี่ ทำไมเข้ามาเงียบๆ แบบนี้คะ” ลี่หวินกล่าว
“ข้าไปเก็บทั้งสมุนไพรและน้ำพุให้เ้าแล้วนะ เ้ามีรางวัลให้ข้ามั้ยล่ะ” เฉียนฟงทวงรางวัล
“เอ่อ ท่านพี่ ข้าเพิ่งคลอดบุตรได้ไม่นาน วันนี้ข้าเพลียมากเลย เอาไว้วันหลังนะคะ ข้าจะมอบรางวัลให้ท่านเอง ดังนั้นวันนี้ท่านไปรอข้างนอกก่อนนะคะ” ลี่หวินกล่าว
“ก็ได้ที่รัก งั้นพี่ขอตัวไปชำระร่างกายก่อนนะ จะได้มาดูลูกด้วย” เฉียนฟงกล่าว
ลี่หวินพยักหน้าให้ พอเฉียนฟงออกไปแล้ว นางถึงขั้นถอนหายใจอย่างโล่งอก พร้อมกับคิดในใจว่า “ข้าขอโทษนะเฉียนฟง ที่หลอกใช้ท่าน แต่ข้าจำเป็จริงๆ เอาไว้ให้ฮูหยินตัวจริงของเ้าเป็คนมอบรางวัลให้เ้าเองนะ”
ลี่หวินรีบหอบสมุนไพรใส่ถุงย่ามและอุ้มไหเดินข้ามมิติไปอย่างสะโหลสะเหล เพราะนางเพิ่งคลอดลูก และแล้วเหตุการณ์ก็เป็เช่นเดิม ลี่หวินยุคอนาคตกลับเข้าร่างเดิม ส่วนลี่หวินยุคปัจจุบันก็ข้ามมิติกลับไป
ลี่หวินรีบหอบสมุนไพรและไหเก็บน้ำเดินทางกลับไปที่บ้านพักของนาง
******************************************
ลูกน้องลี่หวินแจ้งข่าวว่า ฉู่หลานถูกจับตัวไปที่หอนางโลมในเมืองลู่ผิง แม้นางจะตาบอด แต่ด้วยความงามของนาง ทำให้บุตรชายพ่อค้าขายปลาทะเลหลงรักนางมาก ถึงขั้นยอมไถ่ตัวฉู่หลาน แล้วบังคับให้นางแต่งงานกับเขา
“จะทำยังไงดี ข้าจะไม่ยอมเสียนางให้ชายใดอย่างเด็ดขาด” ลู่หยางกล่าว
“ทำไมเ้าไม่ถือโอกาสเลยล่ะ” กุนซือรีบถาม
“ถือโอกาสอะไรหรอท่าน” ลู่หยางสงสัย
“ก็ไหนๆ พวกเขาจะจัดงานแต่งงานอยู่แล้ว เ้าก็สวมรอยเป็เ้าบ่าวเสียเลยสิ” กุนซือเสนอเพราะว่า ถ้าลู่หยางขอฉู่หลานแต่งงานดีๆ นางคงไม่ยอมแต่งด้วย
“เป็ความคิดที่ดี” ลู่หยางเห็นด้วยแล้วถามต่อ “แล้วจะสวมรอยยังไงล่ะท่าน”
“ข้ากับลูกน้องลี่หวินจะไปจับตัวเ้าบ่าวตัวจริงไปซ่อนตัวไว้ก่อน แล้วข้าจะปลอมแปลงหน้าตาเ้าให้เหมือนชายคนนั้นอย่างไม่มีผิดเพี้ยน” กุนซือกล่าวแผน
“นี่ท่านทำได้งั้นหรือ” ลู่หยางไม่คิดว่ากุนซือจะทำได้
“อย่าดูถูกข้าอย่างนั้นสิ” กุนซือกล่าว
“ข้าขอโทษ” ลู่หยางกล่าว
“ในเมื่อเ้าเห็นด้วย งั้นพวกเรารีบไปดำเนินการกันก่อนที่ลี่หวินจะกลับมาถึงเถอะ” กุนซือกล่าว
“ทำไมต้องดำเนินการให้เสร็จก่อนที่ลี่หวินจะกลับมาด้วยล่ะท่าน” ลู่หยางยังคงสงสัย
“เ้าเองก็รู้ว่าลี่หวินเป็เพื่อนรักของฉู่หลาน หากนางได้ยินแผนการ นางต้องรีบขัดขวางแน่” กุนซือกล่าว
“งั้นรีบไปกันเถอะครับท่าน” ลู่หยางใจร้อน
32K
