เหาะตรงไปยังวังหลวง เพื่อตามข่าว เขาประกอบแขนขาเทียมขึ้นตบตา แต่ขยับดูเป็นธรรมชาติมากๆ
หลังจากเหาะลงมาเดินข้างล่างได้ซักระยะ ..ซงเยี่ยถามชายคนแรกที่พบ"พี่ชาย ท่านทราบหรือไม่..ศพของคนตระกูลซงอยู่ที่ใด?"
มองดูซงเยี่ยอย่างพิจารณา ? เหมือนจะเคยเห็นหน้าจากที่ไหน ? แต่ตอนนี้กลับนึกไม่ออก
กล่าวตอบไปก่อน.."องค์ฮ่องเต้ รับเป็นเจ้าภาพงานศพ ทั้ง 12 ศพถูกตั้งใว้ในวังหลวง""คนตายย่อมไม่ผิด..แต่ซงเยี่ยชั่วช้านักสังหารกระทั้งบิดามารดาตนเอง !!"
..พุทธ-โธ... ในใจ.. หาไม่แล้ว?
'คนผู้นี้ไร้ความผิด หากมีอารมณ์โกรธย่อมไม่ต่างจากคนพาล'
จิตใจซงเยี่ยถูกยกระดับขึ้นไปอีกหลังได้รับรสพระธรรม
วังหลวงเดินเข้าวังหลวงทันที!! ขณะจะเดินผ่านประตูเข้าไป..
หยุดตรวจ!"......นั่นท่านหัวหน้า!!.. ราชองครักษ์เสื้อทองซงเยี่ย"คำนับลงไป..
"เมื่อสองวันก่อนผู้ตรวจการแจ้งว่าท่านตายไปแล้ว"
จากนั้นเล่าทุกอย่าง อย่างละเอียด..
"นั่นไม่ใช่ความจริง!! พวกเจ้าจงไปกราบทูลองค์ฮ่องเต้โดยทันที""เพื่อเคารพศพบิดามารดา..ข้าไม่อาจรอคอยได้อีกแม้นาทีเดียว!!!"
ซงเยี่ยเดินเข้าไปอย่างสง่างาม โลงศพ 4 โลงตั้งเรียงกัน..มีกระทั้งโลงศพของซงเยี่ย ภายในควรบรรจุเพียงแขนขาของเขาไว้..น่าเสียดายหากมีชิ้นส่วนเหล่านี้แต่แรก ตอนคืนสภาพย่อมเชื่อมต่อแขนขากลับคืนได้ทั้งหมด
'องค์ฮ่องเต้ช่างดีกับเขาและครอบครัวยิ่งนัก..แม้ชายหนุ่มไม่อยู่แล้ว ยังจัดงานศพแก่ครอบครัวของเขาอย่างสมเกียรติ'
"ท่านพ่อ ท่านแม่..จ้าวเฟย โปรดยกโทษให้ข้าด้วย..โปรดยกโทษให้ข้าด้วย "
ขณะคุกเข่าร่ำไห้ ปรากฏทหารหลายร้อยนายรายล้อม!!! นำโดยหัวหน้าองครักษ์เสื้อทอง ราชครู และราชบุตรเขย
"ลัอมมันเอาไว้.."หัวหน้าองครักษ์ลงมือฆ่าปิดปากซ้ำอีกรอบทันที!!!
ชั้ววว..ปุ ..กระบี่คมแทงออกมาเหมือนโดยอะไรขวางกั้นไว้
..ซงเยี่ยยังไม่คิดลงมือ..เขาจะรอซักครู่
จุดธูป คุกเข่าคำนับศพ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น!!! "ท่านพ่อท่านแม่บนสวรรค์ ลูกอกตัญญู ให้พวกท่านรอคอย.."'ดีจริง 13 คนล้วนอยู่ที่นี่พร้อมหน้า..และผู้อยู่เบื้องหลังอีก 7 คน!!'
ซงเยี่ยคิดในใจ แม้ไม่ใช่อริยบุคคล ผู้ทรงเจโตปริยญาณ แต่มีเคล็ดวิชาอ่านจิตใจที่ฝึกจากตำราในหุบเขาไร้แสง
-ไม่ช้าปรากฎร่างกงกงหวอ-
ทุกคนคุกเข่าลง!! ..องค์ฮ่องเต้เสด็จแล้ว!!