ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

"ถังฮวนเจ้าคิดว่าเราจะได้พบกันในการแข่งขันหรือไม่?"สนามประลองหมายเลข 16 กู้หยิงมองไปรอบ ๆ แล้วถามขึ้น "นั่นก็ยากจะคาดเดา"ถังฮวนอดคลี่ยิ้มไม่ได้ ตอนนี้มีผู้เข้าร่วมการประลองเหลือเพียงสองร้อยคน หากไม่มีใครแพ้ โอกาสที่พวกเขาจะกลายเป็นคู่ต่อสู้กันเองก็สูงขึ้น “ปวดกะโหลกจังเล้ย” กู้หยิงเกาหัวสองสามครั้งแล้วพูดด้วยความทุกข์ใจ
"มีอะไรต้องกังวลเล่า? ถ้าข้าพบถังฮวน ข้าจะยอมรับความพ่ายแพ้ทันที" ถังซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ยอมรับความพ่ายแพ้หรือ?”หลังจากได้ยินคำพูดของเขาไม่เพียงแต่กู้หยิง ถังฮวน และคนอื่น ๆ ก็มองเขาด้วยความประหลาดใจ “ถ้าถังฮวนไม่มีทักษะการเคลื่อนไหวที่น่าอัศจรรย์แบบที่สามารถทำให้กงซุ่ยไม่อาจแยกแยะทิศเหนือ ใต้ ตะวันออกและตะวันตกได้ ข้าก็ยังพอจะสู้กับเขาไหว แต่หากเขาใช้การเคลื่อนไหวนั่นเมื่อไหร่ เขาจะสามารถยับยั้งข้าจนถึงจุดที่แพ้ได้อย่างไม่ต้องสงสัย เนื่องจากข้ารู้แล้วว่าข้าจะแพ้ ทำไมข้าจะต้องทุ่มเทมากขนาดนั้นด้วยเล่า จะดีกว่าถ้าให้ถังฮวนได้ปลดปล่อยพลังที่แท้จริงในการประลองรอบถัดไป" ถังซียิ้มแล้วตอบอย่างใจเย็น “พี่ถังซีน่ารักจริง” กู้เฟยยิ้มกว้าง ดวงตาที่งดงามของนางโค้งงอเหมือนดั่งจันทร์เสี้ยว “แล้วถ้าเจ้าเจอกับข้าล่ะ?” กู้หยิงกลอกตาไปที่กู้เฟยแล้วอดไม่ได้ที่จะถามถังซีขึ้นมา "ถ้าเจอกับเจ้าหรือ มาสู้กันสักสองสามรอบก่อนเถอะ!" ถังซีหัวเราะอย่างซุกซน
"ข้าชัดเจนในทางที่เลือก ข้าทะเลาะตบตีกับเจ้าไปห้าครั้งในสองสามวันที่ผ่านมา แล้วยังเอาชนะเจ้าได้สองครั้ง” "ถังซี ข้ามองว่าเจ้าเป็นเพื่อนของข้ามาตลอด ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะพูดแบบนี้!" กู้หยิงที่นิ่งค้างไปตอนแรกไม่นานเขาก็ระบายลมหายใจอย่างขุ่นเคือง เอาแต่จ้องถังซีไม่วางตา เห็นกู้หยิงและถังซีถกเถียงกันอีกครา ถังฮวนและกู้เฟยก็ได้แต่ยิ้ม เรื่องนี้พวกเขาสองคนชินกับมันซะแล้ว ไม่แปลกใจเลยล่ะ “ถังฮวนเราต้องเจอกันแน่!”ห่างออกไปหนึ่งร้อยเมตร ดวงตาที่เย็นยะเยือกของหงเทากวาดไปทั่วฝูงชนอย่างรวดเร็วแล้วจับจ้องไปยังถังฮวนที่ยืนอยู่ข้างสนามประลองหมายเลข16 ในบริเวณที่พักทางด้านขวาของสนามแข่งขัน ถังหลงซึ่งนั่งนิ่งอยู่ราวกับรูปปั้นก็ลืมตาขึ้น ทันใดนั้นแววเยียบเย็นที่เต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟันก็ฉายชัดในดวงตาของเขา
“ถังซี เพียงแค่ใช้เลือดของเจ้าสองอันธพาลนั่น เจ้าจะสามารถล้างความอัปยศของตระกูลถังของข้าได้ มิเช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้าทั้งสองออกจากเฟิงหมิงไปไม่ได้อีกตลอดชีวิต!" ถังหลงกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ "ผลสุดท้ายจะรู้ชัดกันวันนี้ ถังฮวนเจ้าจะไปได้ไกลแค่ไหนกัน ข้าจะคอยดู" ท่ามกลางฝูงชน หญิงสาวชุดแดงที่มีรูปลักษณ์ที่งดงามแย้มยิ้มอ่อนหวาน ท่าทางของนางมีเสน่ห์อย่างไม่อาจพรรณนาได้ ทำเอาบรรดาผู้ฝึกยุทธหลายคนที่อยู่ข้างๆ ตื่นตาตื่นใจ “ข้าเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของถังฮวนไปเมื่อวานนี้ เจ้าเด็กสารเลวคนนี้จะแค้นข้าไหมเนี่ย ถ้าไปเจอเขาในการแข่งขันมันคงไม่สนุกเท่าไหร่" เกาหลิงที่เหน็บหอกไว้ใต้วงแขนกุมหน้าผากอย่างทำอะไรไม่ถูก “ข้าเดาว่าครั้งนี้ผู้นำของการแข่งขันผู้ฝึกยุทธต้องอยู่ในกลุ่มคนสี่คนนี้ หงเทา ถังหลง กู้หยิง และเกาหลิง" "อาจจะไม่เป็นเช่นนั้น ข้าคิดว่าอาจเป็นชายที่ถูกเรียกว่า โม่ชางนะ ดาบน้ำแข็งที่ยืดหยุ่นของเขานั่นยอดเยี่ยมจริง ๆ แม้แต่อาวุธที่มีน้ำหนักมากกว่าห้าสิบกิโลกรัมก็ยังทำให้ลอยละลิ่วไปได้อย่างง่ายดาย ความแข็งแกร่งของเขาอาจจะมากกว่ากงซุ่ยที่ถังฮวนเอาชนะมาได้เสียอีก" "..." “จำนวนคนน้อยลงเรื่อย ๆ แล้ว ถ้าถังฮวนได้พบกับหงเทาหรือถังหลงจะน่าสนใจมากเลยล่ะ” "ถ้าเจอกันจริง ๆ เกรงว่าถังฮวนคงตกอยู่ในอันตรายอย่างมากแล้ว หงเทากับถังหลงต้องการฆ่าเขาให้เร็วที่สุด ถ้าพวกเขาได้เจอกันคงไม่คิดเมตตาอย่างแน่นอน" “เจ้าประเมินถังฮวนต่ำไปแล้ว แม้แต่กงซุ่ยก็ไม่ใช่คู่มือของถังฮวน นี่แสดงให้เห็นว่าถังฮวนแข็งแกร่งแค่ไหน แม้ว่าเขาเองจะเทียบกับหงเทาและถังหลงไม่ได้ แต่การรักษาเอาชีวิตรอดไว้ก็ไม่ใช่ปัญหาของเขาอย่างแน่นอน” มันเป็นไปได้ที่ถังฮวนจะขอยอมแพ้ หากเขายอมแพ้ด้วยตัวเอง นั่นก็หมายความว่าการต่อสู้สิ้นสุดลงแล้ว หอซิงไห่จะไม่มีทางยอมให้พวกเขาไล่ล่าฆ่าคนที่ยอมรับความพ่ายแพ้แล้วแน่ๆ หากพวกเขาต้องการฆ่าถังฮวนจริงๆ มีทางเดียวคือรอจนกว่าการประลองจะผ่านพ้นไป” "..." ด้านนอกสนามประลองผู้ฝึกยุทธหลายคนมีที่จิตใจสูงต่างพากันจับกลุ่มพูดคุย ไม่ว่าจะเป็นการคาดเดาเกี่ยวกับผลการแข่งขันหรือความขัดแย้งกันระหว่างนักรบรุ่นเยาว์เหล่านี้ หลังจากนั้นไม่นานเหลยหมิงก็เดินออกจากกระท่อมไม้ ภายใต้สายตาที่จับจ้องของผู้คนนับหมื่น เดิมเสียงที่ดังเซ็งแซ่ในพื้นที่นี้ก็เงียบลง “ทุกคน การประลองรอบที่สี่กำลังจะเริ่มขึ้น เมื่อสักครู่ที่ผ่านมาเพื่อนที่ได้รับบาดเจ็บหนักอีกสองคนได้ถอนตัวออกไป ดังนั้นจึงมีเพียงสองร้อยสิบหกคนที่เข้าร่วมการแข่งขันการต่อสู้รอบนี้ วิธีการเลือกฝ่ายตรงข้าม เหมือนกับสองรอบก่อนหน้านี้ ตอนนี้ข้าจะเชิญสหายทั้งสามสิบสองคนนี้มาจับฉลากกัน "
“หมายเลข 1…หมายเลข 31… 109…หมายเลข 369!”เหลยหมิงพูดเร็วมาก เสียงของเขาฟังดูคล้ายกับฟ้าคำราม ในเวลานั้นกลายเป็นมีเพียงเสียงของเขาเท่านั้นที่ดังก้องอยู่นอกหุบเขาเฟิงหลิงทุกครั้งที่เขาประกาศตัวเลข จะมีร่างโผล่ออกมาจากฝูงชนแล้วมุ่งหน้าไปที่กระท่อมไม้ บ้างมีรอยยิ้มบนใบหน้าและบ้างมีความมั่นใจในตัวเอง แต่หลายคนก็แสดงความกังวลออกมา "369? ข้าหรือ?"เมื่อเขาได้ยินหมายเลขป้ายที่เหลยหมิงประกาศในตอนท้าย ถังฮวนก็ตะลึงไปชั่วขณะก่อนที่จะตระหนักว่าถึงเวลาที่เขาจะจับสลากเป็นรอบที่สี่แล้ว เมื่อคิดถึงตรงนี้ ถังฮวนจึงหยุดคิดเรื่องอื่น เขาพอนหายใจเบาๆ แล้วเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ... หลังจากนั้นไม่นาน ถังฮวนและเด็กหนุ่มในชุดสีดำที่มีป้ายทะเบียน "1717" ต่างเดินเข้าไปในสนามประลองในเวลาไล่เลี่ยกัน เด็กหนุ่มคนนี้ค่อนข้างผอม สูงไม่ถึง 170 เซ็นติเมตร ใบหน้าของเขาซีดเซียวคล้ายกำลังเป็นโรคขาดสารอาหาร แต่ดวงตาของเขานั้นกลับสดใสแพรวพราว “ถังฮวน หึ หึ... ”เด็กหนุ่มตัวผอมเลียริมฝีปากของเขาอย่างรวดเร็วขณะที่ดวงตาของเขาสว่างขึ้น
"อัจฉริยะนักหลอมที่หายากในรอบพันปี และอัจฉริยะผู้ฝึกยุทธ์กำลังจะพ่ายแพ้โดยปรมาจารย์หนุ่มผู้นี้ ช่างน่าเสียดายนัก!"แม้ปากเขาจะบอกว่าน่าเสียดาย แต่การแสดงออกของเขากลับไม่มีความเสียใจเลยแม้แต่น้อย ทั้งยังแสดงสีหน้าล้อเลียนราวกับว่าเขาเป็นสิงโตที่กำลังลับเขี้ยวของตน และกำลังจะตะปบกรงเล็บไปที่ละมั่งตัวอ้วน “ถังฮวน ทำไมเจ้าไม่ถามชื่อข้าล่ะ เจ้าไม่อยากรู้ว่าเจ้ากำลังจะแพ้ให้กับใครหรอกหรือ?” "ทำไมข้าต้องรู้จักชื่อตัวประกอบที่ถูกกำหนดให้เป็นเพียงผู้แพ้ด้วยเล่า?" มุมปากของถังฮวนยกขึ้น รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา “ถังฮวนเจ้าขี้โม้ ไร้ยางอาย อีกไม่นานเจ้าจะต้องชดใช้คำพูดของเจ้าในราคาที่สูงมาก!” เด็กหนุ่มร่างผอมหัวเราะอย่างเยือกเย็น ขณะที่สีหน้าภาคภูมิใจปรากฏบนใบหน้าของเขา “เจ้านี่พูดมากชะมัด”ถังฮวนเหล่ตาของเขา
"เมื่อวานนี้ ถังหยูที่พูดไร้สาระมากก็กลายเป็นศพไปแล้ว ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่เป็นคนต่อไปหรอกนะ!" “หึๆ!”ก่อนที่เสียงของเขาจะลดลง เสียงหวีดแหลมได้ลอยล่องออกมาในลักษณะคดเคี้ยว หอกอัคคีในมือของถังฮวนส่งเสียงโหยหวนไปข้างหน้าด้วยความร้อนแรง พลังนั้นเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า

-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 136 คู่ต่อสู้คนใหม่

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 136 คู่ต่อสู้คนใหม่

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้